toksyczność bendamustyny

Bendamustyna jest lekiem przeciwnowotworowym z grupy związków alkilujących, stosowanym głównie w leczeniu nowotworów hematologicznych, takich jak przewlekła białaczka limfocytowa (PBL), chłoniak nieziarniczy i szpiczak mnogi. Jak każdy lek cytotoksyczny, bendamustyna może wywoływać szereg działań niepożądanych związanych z jej toksycznością.

Najczęstszymi objawami toksyczności hematologicznej bendamustyny są neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość. Mielosupresja stanowi główne ograniczenie dawki i wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi. Nadir neutropenii występuje zwykle po 14-21 dniach od podania leku, a ryzyko infekcji jest znacząco podwyższone, gdy liczba neutrofili spada poniżej 1000/μl.

Toksyczność pozahematologiczna bendamustyny obejmuje działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), reakcje skórne (wysypka, świąd), zmęczenie oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Rzadziej obserwuje się nefrotoksyczność, kardiotoksyczność oraz reakcje nadwrażliwości. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko rozwoju infekcji oportunistycznych, w tym reaktywacji wirusów (CMV, HBV).

U pacjentów otrzymujących bendamustynę istnieje również zwiększone ryzyko rozwoju wtórnych nowotworów złośliwych, w tym zespołów mielodysplastycznych i ostrej białaczki szpikowej. Toksyczność bendamustyny może być nasilona u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek lub wątroby, dlatego u tych chorych konieczna jest modyfikacja dawkowania.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl