wydalanie piracetamu
Piracetam to substancja nootropowa należąca do grupy racetamów, stosowana w leczeniu zaburzeń poznawczych, zawrotów głowy oraz mioklonii korowych. Wydalanie piracetamu z organizmu zachodzi głównie przez nerki, w formie niezmienionej.
Około 80-100% podanej dawki piracetamu jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej, co świadczy o braku istotnego metabolizmu wątrobowego. Okres półtrwania piracetamu w osoczu wynosi około 4-5 godzin u osób z prawidłową funkcją nerek, ale może ulec znacznemu wydłużeniu u pacjentów z niewydolnością nerek.
U osób z zaburzeniami czynności nerek klirens piracetamu jest zmniejszony proporcjonalnie do stopnia niewydolności, co wymaga dostosowania dawkowania. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek może być konieczne znaczne zmniejszenie dawki lub nawet odstawienie leku. Regularne monitorowanie funkcji nerek jest zalecane podczas długotrwałego stosowania piracetamu, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Piracetam Polpharma 1200 mg, będący lekiem o głównie nerkowym mechanizmie eliminacji, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, gdzie konieczna może być modyfikacja dawkowania. Preparat jest przeciwwskazany lub wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami hemostazy, w tym u osób z historią ciężkich krwotoków, owrzodzeń przewodu pokarmowego, po krwotokach mózgowo-naczyniowych, a także u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub antyagregacyjne, w tym kwas acetylosalicylowy. U osób w podeszłym wieku zaleca się regularną ocenę klirensu kreatyniny w celu dostosowania dawki. Nagłe odstawienie piracetamu u pacjentów z mioklonią może wywołać nawrót objawów lub napady drgawkowe, dlatego wskazane jest stopniowe zmniejszanie dawki i monitorowanie stanu klinicznego.
agregacja płytek krwi, antykoagulant, barwnik azowy, ciężki krwotok, dieta niskosodowa, klirens kreatyniny, krwotok mózgowo-naczyniowy, kwas acetylosalicylowy, lecytyna sojowa, lek antyagregacyjny, lek hamujący agregację płytek krwi, lek przeciwzakrzepowy, mioklonia, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na soję, napad drgawkowy, niewydolność serca, owrzodzenie przewodu pokarmowego, reakcja alergiczna, ryzyko krwawienia, upośledzenie funkcji nerek, wydalanie piracetamu, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie hemostazy, żółcień pomarańczowa -
Leksykon leków
Piracetam, substancja czynna leku Recodium 1200 mg, wykazuje liniowe właściwości farmakokinetyczne z okresem półtrwania około 5 godzin u dorosłych z prawidłową czynnością nerek, który ulega wydłużeniu u osób starszych oraz pacjentów z niewydolnością nerek (do 59 godzin w bezmoczu). Po podaniu doustnym biodostępność wynosi blisko 100%, a maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiąga 84 μg/mL po pojedynczej dawce 3,2 g i 115 μg/mL po dawce wielokrotnej (3,2 g trzy razy na dobę). Tmax wynosi 1 godzinę na czczo, wydłużając się do 1,5 godziny przy podaniu z posiłkiem. Piracetam nie wiąże się z białkami osocza, ma objętość dystrybucji około 0,6 L/kg, co świadczy o dobrej penetracji do tkanek, w tym przez barierę krew-mózg (tmax w płynie mózgowo-rdzeniowym około 5 godzin, okres półtrwania około 8,5 godziny). Wydalany jest głównie przez nerki (80-100% dawki) poprzez przesączanie kłębuszkowe, a całkowity klirens ustrojowy wynosi 80-90 mL/min.
badanie biorównoważności, bariera krew-mózg, bariera łożyskowa, bezmocz, biodostępność bezwzględna, błona komórkowa, całkowity klirens ustrojowy, erytrocyt, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kora mózgu, liniowe właściwości farmakokinetyczne, maksymalne stężenie w osoczu, metabolizm piracetamu, objętość dystrybucji, parametry farmakokinetyczne, płyn mózgowo-rdzeniowy, przesączanie kłębuszkowe, schyłkowe stadium niewydolności nerek, stan stacjonarny, wydalanie piracetamu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
