hemianopsja
Hemianopsja to deficyt w polu widzenia charakteryzujący się utratą połowy pola widzenia w jednym lub obu oczach. Najczęstszą formą jest hemianopsja homonimiczna, w której dochodzi do utraty tej samej części pola widzenia w obu oczach (prawej lub lewej połowy).
Przyczyną hemianopsji są uszkodzenia w obrębie drogi wzrokowej za skrzyżowaniem wzrokowym (chiazma opticum). Uszkodzenia w płacie potylicznym, drogach wzrokowych lub wzgórzu mogą prowadzić do tego zaburzenia. Najczęstszymi przyczynami są udary mózgu, urazy głowy, guzy mózgu oraz choroby neurodegeneracyjne.
Diagnostyka hemianopsji obejmuje badanie pola widzenia (perymetrię), badania neuroobrazowe (MRI, CT) oraz kompleksową ocenę neurologiczną. Leczenie skupia się głównie na usunięciu przyczyny podstawowej oraz rehabilitacji wzrokowej mającej na celu poprawę adaptacji pacjenta do deficytu w polu widzenia.
Rokowanie w hemianopsji zależy od przyczyny. W przypadku udarów mózgu może nastąpić częściowa poprawa w ciągu pierwszych 3-6 miesięcy. Hemianopsja może znacząco wpływać na codzienne funkcjonowanie pacjenta, ograniczając zdolność do czytania, poruszania się i prowadzenia pojazdów, co wymaga specjalistycznej rehabilitacji.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Autoimmunologiczna padaczka – Objawy
Autoimmunologiczna padaczka to nowo rozpoznany typ padaczki, w którym napady są wynikiem ataku układu odpornościowego na komórki mózgu, często związany z obecnością specyficznych przeciwciał przeciwko strukturom neuronalnym. Charakteryzuje się ostrym lub podostrym początkiem, wysoką częstotliwością napadów (codziennie lub tygodniowo) oraz opornością na standardowe leki przeciwpadaczkowe. Najczęstsze typy napadów to ogniskowe, dystoniczne twarzowo-ramieniowe oraz napady autonomiczne. Obraz kliniczny obejmuje także zaburzenia poznawcze, zmiany osobowości, objawy psychiatryczne, ruchy mimowolne i dysfunkcje autonomiczne. Przebieg choroby jest dynamiczny, z fazą prodromalną, ostrą i zaawansowaną, w której mogą wystąpić ciężkie powikłania, takie jak NORSE (New-Onset Refractory Status Epilepticus) oraz dysfunkcje ruchowe i autonomiczne.
afazja, ataksja, autoimmunologiczna padaczka, dysfunkcja autonomiczna, hemianopsja, hemipareza, lekooporność padaczki, limbiczne zapalenie mózgu, Międzynarodowa Liga Przeciwpadaczkowa, napad ogniskowy, napad padaczkowy, padaczka kryptogenna, przeciwciało anty-GABA-A, przeciwciało GAD65, przeciwciało przeciwko powierzchni neuronu, ruch mimowolny, stan padaczkowy, zaburzenie funkcji poznawczych, zapalenie mózgu anty-NMDAR, zespół Rasmussena - Leksykon chorób i schorzeń
Przemijający atak niedokrwienny – Diagnostyka i diagnoza
Przemijający atak niedokrwienny (TIA) definiowany jest jako przejściowy epizod ogniskowej dysfunkcji neurologicznej spowodowany niedokrwieniem mózgu, rdzenia kręgowego lub siatkówki, bez cech ostrego zawału w badaniach obrazowych, zwłaszcza MRI z DWI. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu neurologicznym oraz ocenie ryzyka udaru za pomocą skali ABCD2, gdzie wynik 6-7 punktów koreluje z 8% ryzykiem udaru w ciągu 2 dni. Kluczowe jest szybkie wykonanie badań obrazowych (preferowane MRI z DWI w ciągu 24 godzin), które pozwalają wykluczyć zawał i inne patologie, oraz badania naczyń mózgowych (duplex, CTA, MRA) i ocenę kardiologiczną (EKG, echokardiografia TTE/TEE) w celu identyfikacji potencjalnych źródeł zatoru. Diagnostyka różnicowa jest istotna, gdyż 50-60% pacjentów z podejrzeniem TIA otrzymuje inną diagnozę, a objawy negatywne, nagły początek i lokalizacja w obszarze unaczynienia zwiększają prawdopodobieństwo TIA.
amaurosis fugax, angiografia rezonansu magnetycznego, angiografia tomografii komputerowej, badanie neurologiczne, biomarker krwi, cyfrowa angiografia subtrakcyjna, czynnik ryzyka naczyniowego, echokardiografia przezklatkowa, echokardiografia przezprzełykowa, elektrokardiogram, hemianopsja, krwawienie podpajęczynówkowe, krwawienie śródczaszkowe, krwiak podtwardówkowy, migotanie przedsionków, migrena z aurą, napad padaczkowy, neuroobrazowanie, niedokrwienie mózgu, niedowład jednostronny, obrazowanie dyfuzyjne, przemijający atak niedokrwienny, przetrwały otwór owalny, rezonans magnetyczny, skala ABCD2, tomografia komputerowa, udar mózgu, układ krzepnięcia, ultrasonografia tętnic szyjnych, zaburzenia mowy, zwężenie tętnicy szyjnej