tymczasowy rozrusznik serca
Tymczasowy rozrusznik serca to urządzenie stosowane w sytuacjach nagłych, gdy u pacjenta występują zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca, takie jak bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy wysokiego stopnia czy asystolia. W przeciwieństwie do rozruszników stałych, implantowanych na stałe, rozruszniki tymczasowe są stosowane przez ograniczony czas – od kilku godzin do kilku dni.
Istnieją trzy główne rodzaje tymczasowych rozruszników: przezskórne (elektrody umieszczane na klatce piersiowej), przezżylne (elektroda wprowadzana przez żyłę centralną do prawej komory serca) oraz nasierdziowe (stosowane głównie po zabiegach kardiochirurgicznych). Najczęściej w warunkach ostrego dyżuru stosuje się stymulację przezskórną jako metodę pierwszego wyboru ze względu na szybkość wdrożenia.
Wskazania do zastosowania tymczasowej stymulacji obejmują m.in.: objawową bradykardię nieodpowiadającą na farmakoterapię, blok przedsionkowo-komorowy II° typu Mobitz II, blok III°, asystolię, a także profilaktycznie u pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia zaburzeń przewodzenia. Tymczasowy rozrusznik serca jest często pomostem do implantacji stałego rozrusznika lub do czasu ustąpienia odwracalnej przyczyny zaburzeń rytmu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Alotendin 5 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku Alotendin, zawierającego bisoprolol fumaran i amlodypinę, prowadzi do złożonych objawów klinicznych wynikających z działania obu składników. Amlodypina powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, co skutkuje znacznym niedociśnieniem tętniczym i odruchową tachykardią, a w ciężkich przypadkach może dojść do wstrząsu i niekardiogennego obrzęku płuc, który może wystąpić z opóźnieniem do 24-48 godzin. Bisoprolol natomiast wywołuje bradykardię, niedociśnienie, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię. Szczególnie narażeni na ciężkie objawy są pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Warto podkreślić, że bisoprolol i amlodypina nie poddają się skutecznie dializie, co ogranicza możliwości eliminacji leku z organizmu tą metodą.
aminofilina, amlodypina, beta-adrenolityk selektywny, beta2-sympatykomimetyk, białka osocza, bisoprolol fumaranu, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, glukonian wapnia, hipoglikemia, lek inotropowo dodatni, lek rozszerzający naczynia, lek rozszerzający oskrzela, lek wazokonstrykcyjny, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, rozszerzenie obwodowego łożyska naczyniowego, skurcz oskrzeli, tachykardia odruchowa, tymczasowy rozrusznik serca, węgiel aktywowany, zmienność międzyosobnicza