dysfagia neurologiczna

Dysfagia neurologiczna to zaburzenie połykania wynikające z nieprawidłowego funkcjonowania układu nerwowego. Powstaje na skutek uszkodzenia struktur ośrodkowego lub obwodowego układu nerwowego odpowiedzialnych za kontrolę procesu połykania. Jest powszechnym następstwem udaru mózgu, chorób neurodegeneracyjnych (np. choroby Parkinsona, stwardnienia zanikowego bocznego), stwardnienia rozsianego, miastenii, urazów czaszkowo-mózgowych oraz guzów mózgu.

Objawy dysfagii neurologicznej mogą obejmować: trudności w inicjowaniu połykania, przedłużony czas spożywania posiłków, kaszel lub dławienie się podczas jedzenia, zmianę głosu po połknięciu (głos mokry), zaleganie pokarmu w jamie ustnej oraz nawracające infekcje dróg oddechowych. Powikłania nieleczonej dysfagii to głównie aspiracyjne zapalenie płuc, niedożywienie oraz odwodnienie, które znacząco zwiększają śmiertelność pacjentów.

Diagnostyka dysfagii neurologicznej obejmuje badanie przesiewowe (np. test wody, test GUSS), ocenę kliniczną logopedy oraz badania instrumentalne – wideofluoroskopię (VFSS) i wideoendoskopowe badanie połykania (FEES). Leczenie jest kompleksowe i obejmuje terapię logopedyczną z modyfikacją konsystencji pokarmów, trening połykania, adaptację technik połykania oraz w zaawansowanych przypadkach interwencje chirurgiczne lub żywienie dojelitowe.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl