escytalopram
Escytalopram to selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), stosowany głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych oraz lękowych. Wykazuje najwyższą selektywność wobec transportera serotoniny spośród wszystkich leków z grupy SSRI, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa i mniejsze ryzyko interakcji lekowych.
Mechanizm działania escytalopramu polega na blokowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny w synapsach ośrodkowego układu nerwowego, co prowadzi do zwiększenia stężenia tego neuroprzekaźnika w szczelinie synaptycznej. Efekt terapeutyczny zwykle pojawia się po 2-4 tygodniach regularnego przyjmowania leku, choć niektóre objawy, szczególnie lękowe, mogą ustępować wcześniej.
Wskazania do stosowania escytalopramu obejmują epizody dużej depresji, zaburzenia lękowe z napadami lęku (z agorafobią lub bez), fobię społeczną, zaburzenia lękowe uogólnione oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne. Lek charakteryzuje się korzystnym profilem działań niepożądanych, przy czym najczęściej zgłaszane to nudności, bóle głowy, bezsenność lub senność oraz zaburzenia funkcji seksualnych.
Dawkowanie escytalopramu zwykle rozpoczyna się od 10 mg raz dziennie, z możliwością zwiększenia do dawki maksymalnej 20 mg/dobę. U osób starszych oraz pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się niższe dawki początkowe. Przy odstawianiu leku istotne jest stopniowe zmniejszanie dawki, aby uniknąć objawów odstawiennych, które mogą obejmować zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu i pobudzenie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pralex 15 mg
Escytalopram, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg w postaci szczawianu (lek Pralex), posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na escytalopram lub substancje pomocnicze, co może prowadzić do reakcji alergicznych, w tym anafilaksji. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie escytalopramu z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), zarówno nieselektywnymi, nieodwracalnymi, jak i odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) oraz odwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. linezolid), ze względu na ryzyko rozwoju zespołu serotoninowego. Ponadto, escytalopram jest przeciwwskazany u pacjentów z wrodzonym lub nabytym zespołem długiego QT oraz u osób stosujących jednocześnie leki wydłużające odcinek QT (m.in. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, makrolidy, fluorochinolony, astemizol, mizolastynę, halofantrynę), ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes.
antybiotyk makrolidowy, astemizol, bradykardia, cukrzyca, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, fluorochinolon, frakcja wyrzutowa lewej komory, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, klirens kreatyniny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, linezolid, mizolastyna, moklobemid, nadwrażliwość, napad drgawkowy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, opioid, pimozyd, pochodna fenotiazyny, SNRI, SSRI, torsade de pointes, tramadol, tryptan, tryptofan, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie krzepnięcia, zawał mięśnia sercowego, zespół długiego QT, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Escitalopram LEK-AM 5 mg
Escitalopram LEK-AM jest dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg w formie tabletek powlekanych, z maksymalną zalecaną dawką dobową 20 mg ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa wyższych dawek. W leczeniu dużych epizodów depresyjnych standardowa dawka początkowa i docelowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg, a efekt terapeutyczny obserwuje się po 2-4 tygodniach. Zalecany czas leczenia to minimum 6 miesięcy po ustąpieniu objawów. W zaburzeniach lękowych, takich jak napady lęku, fobia społeczna, zaburzenie lękowe uogólnione oraz zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, dawki początkowe i docelowe oscylują wokół 5-10 mg z możliwością zwiększenia do 20 mg, a czas leczenia jest dostosowany do specyfiki schorzenia, sięgając od kilku miesięcy do długoterminowej terapii. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek zaleca się odpowiednie dostosowanie dawki, zwykle rozpoczynając od 5 mg na dobę.
agorafobia, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dawka dobowa, duży epizod depresyjny, dysfagia, efekt przeciwdepresyjny, escytalopram, farmakoterapia, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, napad lęku, objawy odstawienia, odpowiedź terapeutyczna, odstawianie leku, tabletka powlekana, terapia długoterminowa, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Elicea 10 mg
Escytalopram, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i składnikiem preparatu Elicea dostępnym w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg (zawierającym odpowiednio 6,39 mg, 12,78 mg i 25,56 mg escytalopramu szczawianu), choć nie powoduje istotnych zaburzeń sprawności intelektualnej, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn wymagających koncentracji. Kluczowe aspekty funkcjonowania, takie jak zdolność osądu, czas reakcji, koordynacja wzrokowo-ruchowa oraz koncentracja uwagi, mogą ulec subtelnym zaburzeniom, szczególnie w początkowym okresie terapii lub przy zmianie dawkowania. Lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o tym ryzyku, uwzględniając indywidualne potrzeby, mechanizm działania leku, potencjalne interakcje (np. z alkoholem) oraz objawy ostrzegawcze, takie jak zawroty głowy czy senność.
charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie, działania niepożądane, escytalopram, escytalopram szczawian, interakcje lekowe, koordynacja wzrokowo-ruchowa, laktoza, leki psychoaktywne, ośrodkowy układ nerwowy, sprawność psychomotoryczna, SSRI, tabletka powlekana, zaburzenia depresyjne, zaburzenia lękowe, zawroty głowy, zdolności poznawcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mozarin Swift 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa escytalopramu, substancji czynnej leku Mozarin Swift, opiera się na niepełnym zestawie badań nieklinicznych, jednak uzasadniona jest podobnym profilem toksykologicznym i farmakokinetycznym do citalopramu, co potwierdzono w badaniach na szczurach. Zarówno escytalopram, jak i citalopram wykazują kardiotoksyczność, objawiającą się zastoinową niewydolnością serca po kilkutygodniowym podawaniu dawek toksycznych. Kardiotoksyczność koreluje silniej z maksymalnymi stężeniami w osoczu niż z całkowitą ekspozycją (AUC). Maksymalne stężenia escytalopramu bez działań niepożądanych były 8-krotnie wyższe niż stężenia kliniczne, a AUC 3-4-krotnie wyższe; dla citalopramu S-enancjomeru AUC było 6-7-krotnie wyższe niż w warunkach klinicznych. Mechanizm kardiotoksyczności prawdopodobnie wiąże się z wpływem na aminy biogenne i wtórnym niedokrwieniem wieńcowym, jednak nie jest w pełni wyjaśniony. Dane kliniczne nie potwierdzają korelacji tych efektów u ludzi.
aminy biogenne, badania niekliniczne, citalopram, działanie embriotoksyczne, escytalopram, fosfolipidoza, fosfolipidy, implantacja, laktacja, niedokrwienie, nieprawidłowe nasienie, opóźnione kostnienie, płodność, pole pod krzywą stężenia, profil toksykologiczno-kinetyczny, przepływ krwi w naczyniach wieńcowych, wada rozwojowa, wskaźnik ciążowy, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mozarin Swift 15 mg
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego escytalopramu, substancji czynnej leku Mozarin Swift, opiera się na analizie badań farmakologicznych, toksykologicznych i farmakokinetycznych, z uwzględnieniem danych dotyczących citalopramu jako S-enancjomeru. Badania toksykologiczne na szczurach wykazały kardiotoksyczność obu substancji, objawiającą się zastoinową niewydolnością serca po kilkutygodniowym podawaniu dawek wywołujących ogólnoustrojowe działanie toksyczne. Kardiotoksyczność wiąże się głównie z maksymalnymi stężeniami w osoczu, a nie z całkowitą ekspozycją (AUC). Maksymalne stężenia escytalopramu bez działań niepożądanych były ośmiokrotnie wyższe niż stężenia kliniczne, a AUC 3-4 razy większe. W przypadku citalopramu AUC S-enancjomeru było 6-7 razy wyższe niż ekspozycja kliniczna. Mechanizm kardiotoksyczności prawdopodobnie związany jest z nasilonym wpływem na aminy biogenne, prowadzącym do niedokrwienia mięśnia sercowego, choć dokładny mechanizm u szczurów pozostaje nie w pełni wyjaśniony. Dane kliniczne nie potwierdzają korelacji tych efektów z działaniem u ludzi.
amfifilne kationy, aminy biogenne, AUC, badania toksykologiczno-kinetyczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie toksyczne ogólnoustrojowe, efekt hemodynamiczny, escytalopram, fosfolipidoza, kardiotoksyczność, niedokrwienie mięśnia sercowego, opóźnienie kostnienia, profil bezpieczeństwa, przepływ wieńcowy, stężenie w osoczu, wady rozwojowe, wskaźniki płodności, zastoinowa niewydolność serca, zmniejszona przeżywalność - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Symescital 10 mg
Escytalopram jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze leku Symescital, a także u osób stosujących nieselektywne, nieodwracalne inhibitory MAO, odwracalne inhibitory MAO-A (np. moklobemid) oraz linezolid, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest również rozpoznany lub wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, gdyż escytalopram może wydłużać QT zależnie od dawki, co zwiększa ryzyko torsade de pointes i innych groźnych arytmii. Należy unikać jednoczesnego stosowania z lekami wydłużającymi QT, takimi jak niektóre przeciwarytmiki, przeciwpsychotyczne, antybiotyki (makrolidy, fluorochinolony) oraz leki przeciwmalaryczne.
bradykardia, CYP2C19, częstoskurcz komorowy, diuretyk, doustny antykoagulant, escytalopram, farmakokinetyka leku, hipokalemia, hipomagnezemia, hiponatremia, IMAO, inhibitor monoaminooksydazy, lek serotoninergiczny, linezolid, moklobemid, nagły zgon sercowy, napad padaczkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, objawy odstawienne, padaczka, parestezja, próg drgawkowy, torsade de pointes, tramadol, tryptan, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Skład i postać leku – Escitalopram Bluefish 10 mg
Escitalopram Bluefish jest dostępny w formie tabletek powlekanych w dawkach 10 mg i 20 mg, zawierających odpowiednio 12,775 mg i 25,550 mg escytalopramu szczawianu. Tabletki mają owalny kształt, są obustronnie wypukłe, białe lub prawie białe, z rowkiem dzielącym umożliwiającym podział na równe dawki. Tabletki 10 mg mają rozmiar około 7,9 x 5,4 mm i oznaczone są literą „J” oraz cyfrą „2”, natomiast tabletki 20 mg mają rozmiar około 11,4 x 6,9 mm i oznaczone są literą „J” oraz cyfrą „4”. Substancje pomocnicze w rdzeniu i powłoce tabletek zapewniają stabilność, odpowiednią rozpuszczalność oraz właściwości fizyczne produktu. Okres ważności leku wynosi 3 lata, a przechowywanie powinno odbywać się w temperaturze poniżej 30°C.
biodostępność leku, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, escytalopram, escytalopram szczawianu, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, polimer powlekający, polisorbat, rowek dzielący, równa dawka, środek poślizgowy, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, substancja smarująca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Elicea Q-Tab 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne escytalopramu, opierające się na danych dotyczących cytalopramu, wykazały potencjalne kardiotoksyczne działanie obu substancji u szczurów, manifestujące się zastoinową niewydolnością serca po kilku tygodniach stosowania dawek toksycznych. Toksyczność sercowa korelowała z maksymalnymi stężeniami leku w osoczu, które były 8-krotnie wyższe niż stężenia kliniczne, podczas gdy AUC escytalopramu wynosiło 3-4 razy, a cytalopramu 6-7 razy więcej niż w warunkach klinicznych. Mechanizm kardiotoksyczności wiąże się z wpływem na aminy biogenne i wtórnymi zaburzeniami hemodynamicznymi, jednak nie został w pełni wyjaśniony. Długotrwałe podawanie escytalopramu i cytalopramu powodowało odwracalną fosfolipidozę w tkankach takich jak płuca, najądrza i wątroba, przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, choć znaczenie kliniczne tego zjawiska pozostaje nieustalone.
amfifilny kation, amina biogenna, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczno-kinetyczne, cytalopram, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, ekspozycja, escytalopram, fosfolipidoza, implantacja zarodka, kardiotoksyczność, kumulacja fosfolipidów, maksymalne stężenie, niedokrwienie mięśnia sercowego, opóźnienie kostnienia, przepływ krwi w naczyniach wieńcowych, toksyczność sercowa, wskaźnik płodności, zaburzenie hemodynamiczne, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Escitalopram LEK-AM 5 mg
Escitalopram LEK-AM, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg w formie tabletek powlekanych, posiada istotne przeciwwskazania, które lekarz musi uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na escytalopram lub substancje pomocnicze. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie escytalopramu z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), zarówno nieselektywnymi, nieodwracalnymi, jak i odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) oraz linezolidem, ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem, drżeniem, hipertermią i innymi potencjalnie zagrażającymi życiu symptomami.
drżenie mięśniowe, escytalopram, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, linezolid, moklobemid, nieselektywny inhibitor monoaminooksydazy, odwracalny inhibitor MAO-A, odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, pobudzenie psychoruchowe, substancja czynna, szczawian, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, zaburzenie przewodnictwa elektrycznego serca, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Skład i postać leku – Depralin ODT 20 mg
Depralin ODT to preparat zawierający escytalopram w formie szczawianu, dostępny w dawkach 5 mg (6,3875 mg escytalopramu szczawianu), 10 mg (12,775 mg) oraz 20 mg (25,55 mg). Tabletki ulegają szybkiemu rozpadowi w jamie ustnej, co ułatwia podawanie pacjentom z dysfagią. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną (od 58,935 mg do 235,74 mg w zależności od dawki) oraz sód w ilości poniżej 1 mmol (23 mg) na tabletkę, co kwalifikuje preparat jako „wolny od sodu”. Dodatkowo, tabletki zawierają kroskarmelozę sodową i polakrylinę potasową, które przyspieszają rozpad, oraz substancje słodzące i aromaty mięty pieprzowej poprawiające akceptację leku.
acesulfam potasowy, blister perforowany, celuloza mikrokrystaliczna, dysfagia, escytalopram, escytalopram szczawianu, kroskarmeloza sodowa, kwas solny, laktoza jednowodna, neohesperydyno-dihydrochalkon, olejek mięty pieprzowej, polakrylina potasowa, postać farmaceutyczna, regulator kwasowości, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja słodząca, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Depralin ODT 20 mg
Escytalopram w postaci tabletek Depralin ODT wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają zmniejszeniu z czasem. Najczęstsze objawy to ból głowy oraz nudności (≥1/10 pacjentów). Zaburzenia psychiczne, takie jak lęk, niepokój psychoruchowy, nieprawidłowe marzenia senne oraz zmniejszenie popędu płciowego, występują często (≥1/100 do <1/10), a u kobiet często obserwuje się brak orgazmu. Rzadziej pojawiają się agresja, depersonalizacja, omamy, a także potencjalnie poważne stany, takie jak mania, myśli i zachowania samobójcze, które wymagają ścisłego monitorowania. Ze strony układu nerwowego często występują bezsenność, senność, zawroty głowy, parestezje i drżenie, a rzadko zespół serotoninowy. W zakresie układu sercowo-naczyniowego obserwuje się tachykardię, bradykardię oraz potencjalnie zagrażające życiu wydłużenie odstępu QT i arytmie komorowe, w tym Torsade de Pointes, szczególnie u kobiet, osób z hipokaliemią i chorobami serca.
arytmia komorowa, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, bruksizm, chwiejność emocjonalna, drgawki, dyskineza, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, lęk, mlekotok, myśli samobójcze, nadmierne pocenie, napad panicznego lęku, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój psychoruchowy, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, nudności, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, SSRI, stan splątania, suchość jamy ustnej, tachykardia, TLPD, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czucia, zaburzenie ruchowe, zaburzenie widzenia, zaburzenie wytrysku, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zmniejszenie popędu płciowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Escipram
Escipram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), nie jest zalecany do stosowania u pacjentów poniżej 18. roku życia ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych oraz wrogości. W trakcie terapii należy monitorować pacjentów pod kątem nasilenia objawów lękowych, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, oraz wystąpienia drgawek, szczególnie u osób z padaczką. U pacjentów z manią lub hipomanią w wywiadzie stosowanie Escipramu wymaga ostrożności, a w przypadku wystąpienia fazy maniakalnej lek należy odstawić. Leczenie może wpływać na kontrolę glikemii u chorych na cukrzycę, co może wymagać dostosowania dawek insuliny lub leków hipoglikemizujących. Ponadto, istnieje ryzyko rozwoju akatyzji, hiponatremii (zwłaszcza u osób starszych i z marskością wątroby) oraz krwawień skórnych, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych lub wpływających na czynność płytek krwi.
akatyzja, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, glikemia, hiperglikemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z wąskim kątem przesączania, krwawienie skórne, krwotok poporodowy, leczenie elektrowstrząsami, lęk napadowy, mania i hipomania, niewydolność serca, padaczka, parestezja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skaza krwotoczna, torsade de pointes, wybroczynami i plamicą, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czuciowe, zaburzenie czynności seksualnych, zawał mięśnia sercowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Elicea Q-Tab 10 mg
Lek Elicea Q-Tab zawierający escytalopram w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na escytalopram lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość waha się od 58,935 mg (5 mg) do 235,74 mg (20 mg). Szczególnie ważne jest unikanie jednoczesnego stosowania z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), zarówno nieselektywnymi, nieodwracalnymi, jak i odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) oraz odwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. linezolid), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Ponadto, escytalopram jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznanym lub wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT, co może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca.
bradykardia, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, cukrzyca, drżenie mięśniowe, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitory MAO-A, inhibitory monoaminooksydazy, jaskra z zamkniętym kątem, klirens kreatyniny, kontrola glikemii, laktoza jednowodna, leki wydłużające odstęp QT, linezolid, moklobemid, niedobór laktazy, nieselektywne inhibitory MAO, nietolerancja laktozy, niewyrównana niewydolność serca, padaczka, próg drgawkowy, szczawian escytalopramu, zaburzenia drgawkowe, zaburzenia elektrolitowe, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Symescital 10 mg
Symescital, zawierający escytalopram w postaci szczawianu, jest lekiem z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), dostępnym w dawkach 5 mg i 10 mg w formie tabletek powlekanych. Wskazania do stosowania obejmują leczenie dużych epizodów depresyjnych oraz szerokiego spektrum zaburzeń lękowych, takich jak zaburzenie lękowe z napadami paniki (z agorafobią lub bez), fobia społeczna, uogólnione zaburzenie lękowe oraz zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD). Tabletki 10 mg są owalne, z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dostosowanie dawki, co jest istotne w indywidualizacji terapii, zwłaszcza na początku leczenia. Escytalopram cechuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w porównaniu do trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych.
agorafobia, atak paniki, duży epizod depresyjny, escytalopram, farmakoterapia OCD, fobia społeczna, lęk społeczny, napad lęku, natrętne myśli, objawy somatyczne, obniżenie nastroju, obsesje i kompulsje, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tabletka powlekana, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zachowania kompulsyjne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Escitalopram Genoptim 20 mg
Escitalopram, stosowany w dawkach 10 mg i 20 mg (produkt Escitalopram Genoptim), generalnie nie wpływa negatywnie na sprawność intelektualną ani psychofizyczną pacjentów, co odróżnia go od wielu innych leków psychoaktywnych. Niemniej jednak, ze względu na działanie na ośrodkowy układ nerwowy, może potencjalnie zaburzać zdolność osądu i sprawność psychomotoryczną, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Reakcja na lek jest indywidualna i zależy od wieku pacjenta, współistniejących chorób neurologicznych, stosowania innych leków oraz dawki. W praktyce klinicznej zaleca się przeprowadzenie szczegółowego wywiadu dotyczącego aktywności pacjenta, w tym prowadzenia pojazdów, oraz okresową ocenę funkcji poznawczych i psychomotorycznych.
choroba neurologiczna, działanie ośrodkowe, Escitalopram Genoptim, escytalopram, farmakoterapia, funkcja poznawcza, lek o działaniu ośrodkowym, lek psychoaktywny, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, sprawność intelektualna, sprawność psychofizyczna, sprawność psychomotoryczna, substancja psychoaktywna, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Escitalopram Bluefish 20 mg
Produkt leczniczy Escitalopram Bluefish dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o dawkach 10 mg i 20 mg escytalopramu, co odpowiada odpowiednio 12,775 mg i 25,550 mg escytalopramu szczawianu. Substancja czynna wykazuje działanie przeciwdepresyjne poprzez selektywne hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny. Tabletki zawierają substancje pomocnicze zarówno w rdzeniu (m.in. celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna, kroskarmeloza sodowa, talk, magnezu stearynian), jak i w otoczce (m.in. tytanu dwutlenek E171, hypromeloza, makrogol 400, polisorbat 80), które zapewniają odpowiednie właściwości fizykochemiczne, stabilność oraz kontrolowane uwalnianie substancji czynnej. Tabletki 10 mg mają wymiary około 7,9 x 5,4 mm, a 20 mg – 11,4 x 6,9 mm, obie z rowkiem dzielącym umożliwiającym precyzyjny podział dawki.
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, działanie przeciwdepresyjne, escytalopram, escytalopram szczawianu, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat, rowek dzielący, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pramatis 5 mg
Pramatis, zawierający escytalopram w postaci szczawianu, dostępny jest w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg w formie tabletek powlekanych, które można odpowiednio dzielić (10 mg na połowy, 20 mg na cztery części). Kluczowymi przeciwwskazaniami do stosowania tego leku są nadwrażliwość na escytalopram lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (65,07 mg w tabletce 5 mg, 86,67 mg w 10 mg oraz 173,34 mg w 20 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z niewybiórczymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), odwracalnymi inhibitorami MAO typu A (np. moklobemid) oraz linezolidem, ze względu na ryzyko rozwoju zespołu serotoninowego objawiającego się pobudzeniem, drżeniem mięśniowym i hipertermią.
anafilaksja, arytmia komorowa, drżenie mięśniowe, escytalopram, hipertermia, inhibitor MAO typu A, inhibitor monoaminooksydazy, laktoza jednowodna, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, reakcja alergiczna, tabletka powlekana, torsade de pointes, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Depralin ODT 10 mg
Depralin ODT to preparat zawierający escytalopram w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Lek jest wskazany przede wszystkim w leczeniu dużych epizodów depresyjnych oraz różnych zaburzeń lękowych, takich jak lęk paniczny (z lub bez agorafobii), fobia społeczna, uogólnione zaburzenie lękowe oraz zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD). Tabletki charakteryzują się specyficznym wyglądem i rozmiarem (od 7 mm do 12 mm średnicy) oraz zawartością laktozy jednowodnej odpowiednio 58,935 mg, 117,87 mg i 235,74 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Zawartość sodu jest minimalna (<1 mmol/23 mg na tabletkę), co pozwala na stosowanie leku u pacjentów na diecie niskosodowej.
agorafobia, derealizacja, dieta niskosodowa, duży epizod depresyjny, dysfagia, escytalopram, fobia społeczna, funkcja wątroby, kołatanie serca, laktoza jednowodna, lęk paniczny, napad lęku, nietolerancja laktozy, obniżenie nastroju, tabletka ulegająca rozpadowi, uogólnione zaburzenie lękowe, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zawrót głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mozarin 10 mg
Mozarin, zawierający escytalopram w postaci szczawianu, jest dostępny w dawkach 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, z maksymalną bezpieczną dawką dobową wynoszącą 20 mg. Lek podaje się raz na dobę, niezależnie od posiłku. W leczeniu dużych epizodów depresji standardowa dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, a efekt terapeutyczny pojawia się zwykle po 2-4 tygodniach; leczenie powinno trwać co najmniej 6 miesięcy po ustąpieniu objawów. W zaburzeniach lęku napadowego dawka początkowa wynosi 5 mg/dobę przez pierwszy tydzień, następnie 10 mg/dobę, z maksymalną dawką 20 mg/dobę i czasem do uzyskania maksymalnej skuteczności około 3 miesięcy. W fobii społecznej oraz zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych zalecana dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością dostosowania do 20 mg/dobę, a czas leczenia wynosi odpowiednio minimum 12 tygodni (fobia społeczna) i długotrwały okres z regularną oceną (OCD).
agorafobia, dawka dobowa, duży epizod depresji, działanie przeciwdepresyjne, escytalopram, farmakoterapia, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, leczenie farmakologiczne, lęk paniczny, objawy odstawienne, OCD, przebieg przewlekły, substancja czynna, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lęku napadowego, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Depralin 10 mg
Depralin 10 mg to tabletki powlekane zawierające 10 mg escytalopramu w postaci szczawianu, owalne, białe, o wymiarach 8,1 x 5,6 mm, z linią podziału umożliwiającą podział na równe dawki. Substancje pomocnicze w rdzeniu to celuloza mikrokrystaliczna (wypełniacz, środek wiążący), kroskarmeloza sodowa (środek rozsadzający), krzemionka koloidalna bezwodna (poprawiająca płynność) oraz magnezu stearynian (substancja poślizgowa). Otoczka zawiera hypromelozę 6 cP (polimer powlekający), tytanu dwutlenek (E171, barwnik) oraz makrogol 400 (plastyfikator).
celuloza mikrokrystaliczna, dawka leku, Depralin, dwutlenek tytanu, escytalopram, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, linia podziału tabletki, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, rdzeń tabletki, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, szczawian, tabletka powlekana - Leksykon leków
Działania niepożądane – Elicea 20 mg
Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają zmniejszeniu z czasem. Do najczęstszych należą bóle głowy (≥1/10), nudności (≥1/10), zaburzenia snu, zawroty głowy, lęk, zmiany apetytu oraz zaburzenia seksualne. Rzadziej obserwuje się reakcje anafilaktyczne, małopłytkowość, hiponatremię, zespół serotoninowy, wydłużenie odstępu QT, arytmie komorowe, w tym torsade de pointes, a także zaburzenia krzepnięcia i krwawienia z przewodu pokarmowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia QT u pacjentów z hipokaliemią, chorobami serca oraz u kobiet. Ponadto, u osób powyżej 50. roku życia odnotowano zwiększone ryzyko złamań kości podczas stosowania SSRI.
akatyzja, arytmia komorowa, bradykardia, bruksizm, chwiejność emocjonalna, depersonalizacja, dyskineza, Elicea, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, jadłowstręt, krwawienie z odbytu, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, małopłytkowość, mlekotok, napad lęku panicznego, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, SNRI, SSRI, stan splątania, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zapalenie wątroby, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Escipram 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne escytalopramu, choć niekompletne, wykazały podobny profil bezpieczeństwa do cytalopramu, co umożliwia ekstrapolację danych. Zarówno escytalopram, jak i cytalopram wykazują kardiotoksyczność u szczurów, objawiającą się zastoinową niewydolnością serca po kilku tygodniach podawania dawek wywołujących ogólną toksyczność. Kardiotoksyczność koreluje bardziej z maksymalnymi stężeniami w osoczu niż z całkowitą ekspozycją (AUC). Maksymalne stężenia bez działań niepożądanych były 8-krotnie wyższe niż stężenia kliniczne, a AUC 3-4 razy większe dla escytalopramu i 6-7 razy dla cytalopramu. Mechanizm kardiotoksyczności prawdopodobnie wiąże się z wpływem na aminy biogenne i wtórnymi efektami hemodynamicznymi, jednak nie jest w pełni poznany. W praktyce klinicznej nie zaobserwowano korelacji tych efektów z działaniem leków u pacjentów. Długotrwałe podawanie powodowało przemijającą fosfolipidozę w tkankach, w tym wątrobie i najądrzach, przy ekspozycji zbliżonej do ludzkiej, jednak jej znaczenie kliniczne pozostaje nieustalone.
amfifilne kationy, aminy biogenne, AUC, badania toksykologiczno-kinetyczne, cytalopram, działania niepożądane, działanie teratogenne, efekty hemodynamiczne, embriotoksyczność, escytalopram, fosfolipidoza, fosfolipidy, implantacja, laktacja, niedokrwienie, nieprawidłowe nasienie, okres okołoporodowy, opóźnienie kostnienia, stężenie leku w osoczu, wskaźnik ciąży, wskaźnik płodności, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Depralin ODT 5 mg
Depralin ODT zawiera escytalopram w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Profil działań niepożądanych obejmuje głównie zaburzenia układu nerwowego (ból głowy ≥1/10, bezsenność, senność, zawroty głowy ≥1/100 do <1/10), psychiczne (lęk, niepokój, zmniejszenie popędu płciowego), żołądkowo-jelitowe (nudności ≥1/10, biegunka, zaparcia, wymioty), oraz sercowo-naczyniowe (wydłużenie QT, arytmie komorowe, w tym Torsade de Pointes). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu serotoninowego, hiponatremii, myśli i zachowań samobójczych oraz zaburzeń seksualnych (u mężczyzn zaburzenia wytrysku i impotencja, u kobiet zaburzenia orgazmu i krwotoki). Działania niepożądane najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ustępują przy kontynuacji leczenia.
akatyzja, arytmia komorowa, ból głowy, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, escytalopram, hiponatremia, jadłowstręt, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesięczny, krwotok poporodowy, mania, mlekotok, myśli samobójcze, napad paniki, nudności, osteoporoza, parestezje, priapizm, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia smaku, zaburzenia wytrysku, zapalenie wątroby, zespół odstawienia, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Escitalopram LEK-AM 15 mg
Escitalopram LEK-AM jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, zawierających escytalopram w postaci szczawianu jako substancję czynną. Tabletki różnią się kształtem, możliwością podziału oraz cechami charakterystycznymi, co ułatwia identyfikację i dawkowanie. Substancje pomocnicze w rdzeniu to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna oraz sodu stearylofumaran, natomiast powłoka tabletki składa się z hypromelozy, makrogolu 400 oraz tytanu dwutlenku (E171). Opakowania zawierają blistry po 7 lub 14 tabletek, a dostępne są pudełka z 28 lub 56 tabletkami, co jest istotne przy planowaniu terapii i wystawianiu recept.
blister, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, escitalopram, escytalopram, folia OPA/Aluminium/PVC, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, makrogol, okres ważności, otoczka tabletki, rdzeń tabletki, rowek dzielący, stearylofumaran sodu, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, szczawian, tabletka powlekana - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aciprex 10 mg
Aciprex, zawierający 10 mg escytalopramu w postaci szczawianu, jest wskazany w leczeniu dużych epizodów depresji, zaburzeń lęku napadowego (z agorafobią lub bez), fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD). Lek wykazuje skuteczność w łagodzeniu objawów takich jak obniżony nastrój, anhedonia, lęk antycypacyjny, unikanie sytuacji lękotwórczych, natrętne myśli i kompulsje. Terapia powinna być rozważana u pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego nasileniem objawów utrzymujących się odpowiednio co najmniej 2 tygodnie (depresja) lub 6 miesięcy (lęk uogólniony), a także u osób, u których objawy znacząco upośledzają funkcjonowanie społeczne, zawodowe lub edukacyjne. W OCD wskazaniem jest zajmowanie przez obsesje i kompulsje ponad 1 godziny dziennie oraz brak skuteczności psychoterapii poznawczo-behawioralnej.
agorafobia, anhedonia, atak paniki, duży epizod depresji, escytalopram, fobia społeczna, kompulsja, lęk antycypacyjny, lęk paniczny, objaw somatyczny, obniżony nastrój, obsesja, psychoterapia poznawczo-behawioralna, SSRI, tabletka powlekana, trudność z koncentracją, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lęku napadowego, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zachowanie przymusowe, zespół odstawienny, zmiana apetytu - Leksykon substancji czynnych
Escytalopram – Wskazania do stosowania
Escytalopram, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest wskazany w leczeniu pięciu głównych zaburzeń psychicznych: dużych epizodów depresji, zaburzenia lękowego z napadami lęku (lęk paniczny), fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego (GAD) oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD). Dostępny w dawkach od 5 mg do 20 mg w formie tabletek powlekanych, tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej oraz kropli doustnych, escytalopram wykazuje skuteczność zarówno w fazie ostrej, jak i podtrzymującej leczenia. W depresji klinicznej redukuje objawy takie jak obniżony nastrój, anhedonia, zaburzenia snu i apetytu, a także myśli samobójcze. W zaburzeniach lękowych zmniejsza częstość i nasilenie napadów paniki, lęk antycypacyjny oraz objawy somatyczne, a w OCD redukuje intensywność obsesji i kompulsji, poprawiając funkcjonowanie pacjentów.
agorafobia, anhedonia, depersonalizacja, depresja kliniczna, derealizacja, duże zaburzenie depresyjne, duży epizod depresji, ekspozycja i powstrzymanie reakcji, escytalopram, fobia społeczna, inhibitory MAO, kompulsje, lęk antycypacyjny, lęk paniczny, leki serotoninergiczne, obsesje, parestezja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, społeczne zaburzenie lękowe, terapia poznawczo-behawioralna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia snu, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mozarin 10 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Mozarin, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące stosowania escytalopramu w ciąży są ograniczone, a badania na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalne ryzyko dla procesów reprodukcyjnych. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Szczególną uwagę należy zwrócić na trymestr trzeci, gdyż noworodki narażone na escytalopram mogą wykazywać objawy odstawienne i serotoninergiczne, takie jak zaburzenia oddechowe, neurologiczne, termoregulacji, metaboliczne (w tym hipoglikemia), behawioralne oraz pokarmowe, pojawiające się zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin życia. Stosowanie SSRI w zaawansowanej ciąży wiąże się z podwyższonym ryzykiem przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) – około 5 na 1000 ciąż w porównaniu do 1-2 na 1000 w populacji ogólnej. Ponadto, ekspozycja na SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem zwiększa ryzyko krwotoku poporodowego u matek, co wymaga uwzględnienia w planowaniu opieki okołoporodowej.
cytalopram, drgawki, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hipoglikemia, krwotok poporodowy, leki SSRI SNRI, parametry nasienia, przenikanie do mleka kobiecego, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie depresyjne, zaburzenie oddechowe, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symescital 5 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa escytalopramu, będącego składnikiem leku Symescital, opiera się częściowo na danych dotyczących cytalopramu ze względu na podobny profil toksykologiczno-kinetyczny obu substancji. Badania na szczurach wykazały toksyczne działanie obu leków na mięsień sercowy, objawiające się zastoinową niewydolnością serca po kilkutygodniowym podawaniu dawek wywołujących ogólne działanie toksyczne. Toksyczność ta korelowała bardziej z maksymalnymi stężeniami leku w osoczu niż z całkowitą ekspozycją (AUC). Maksymalne stężenia escytalopramu bez działań niepożądanych były ośmiokrotnie wyższe niż stężenia kliniczne, a AUC 3-4 razy większe. Efekty kardiotoksyczne prawdopodobnie wynikają z wpływu na aminy biogenne i wtórnych zaburzeń hemodynamicznych, jednak mechanizm ten nie jest w pełni poznany. W praktyce klinicznej nie zaobserwowano korelacji tych efektów z działaniem leku u ludzi.
amina biogenna, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, badanie toksykologiczno-kinetyczne, cytalopram, działanie embriotoksyczne, embriotoksyczność, escytalopram, fosfolipid, fosfolipidoza, mechanizm toksyczności, niedokrwienie, profil bezpieczeństwa leku, przepływ wieńcowy, S-enancjomer, stężenie leku w osoczu, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, wskaźnik płodności, zaburzenie hemodynamiczne, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Escitalopram Aurovitas 20 mg
Escitalopram Aurovitas jest dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 10 mg, 15 mg lub 20 mg escytalopramu (w formie szczawianu). Lek podaje się doustnie, zwykle w pojedynczej dawce dobowej, niezależnie od posiłku. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, którą można zwiększyć maksymalnie do 20 mg/dobę w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta. W przypadku pacjentów w podeszłym wieku oraz osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, dawkę początkową należy obniżyć do 5 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg/dobę. U pacjentów wolno metabolizujących leki przez CYP2C19 zaleca się podobne dawkowanie. Leczenie powinno być kontynuowane przez co najmniej 6 miesięcy po ustąpieniu objawów w przypadku dużych epizodów depresyjnych, a w innych wskazaniach, takich jak fobia społeczna czy zaburzenia lękowe, czas terapii wynosi od 12 tygodni do kilku miesięcy, z regularną oceną korzyści terapeutycznych i dostosowaniem dawki.
agorafobia, duży epizod depresyjny, efekt przeciwdepresyjny, escytalopram, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, nagłe odstawienie leku, nawrót choroby, objawy odstawienia, odpowiedź terapeutyczna, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Elicea Q-Tab 15 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Elicea Q-Tab, jest lekiem psychoaktywnym, który zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Badania kliniczne potwierdzają, że escytalopram nie zaburza sprawności intelektualnej ani psychofizycznej, co czyni go stosunkowo bezpiecznym dla pacjentów aktywnych zawodowo, w tym kierowców i operatorów maszyn. Niemniej jednak, ze względu na potencjalne indywidualne reakcje na lek, zwłaszcza w początkowym okresie terapii lub przy wyższych dawkach, konieczna jest ostrożność i indywidualna ocena pacjenta pod kątem ryzyka zaburzeń funkcji poznawczych i motorycznych.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, dawka leku, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, działanie psychoaktywne, efekt sedatywny, escytalopram, farmakoterapia, faza leczenia, funkcje poznawcze, interakcje lekowe, lek o działaniu ośrodkowym, lek psychoaktywny, lekarz przepisujący, sprawność psychofizyczna, sprawność psychomotoryczna, wrażliwość pacjenta - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pralex 5 mg
Escytalopram, składnik leku Pralex dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych. Działania niepożądane występują najczęściej w pierwszych dwóch tygodniach terapii i obejmują szerokie spektrum objawów o różnej częstości, z dominacją bardzo częstych (występujących u >1/10 pacjentów). Do najważniejszych należą trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia), zmiany masy ciała, zaburzenia psychiczne (w tym myśli i zachowania samobójcze), zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, zespół serotoninowy), kardiologiczne (wydłużenie QT, arytmie, bradykardia, częstoskurcz), a także objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, biegunka, wymioty, krwawienia) i skóry (wysypki, świąd). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia odstępu QT, zwłaszcza u kobiet z hipokaliemią lub chorobami serca, oraz na możliwość wystąpienia poważnych zaburzeń psychicznych wymagających natychmiastowej interwencji.
bradykardia, bruksizm, częstoskurcz, depersonalizacja, dyskineza, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, impotencja, komorowe zaburzenia rytmu, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, lek przeciwdepresyjny, mania, mlekotok, niedociśnienie ortostatyczne, objaw odstawienny, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, szumy uszne, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie depresyjne i lękowe, zaburzenie wytrysku, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Escipram 5 mg
Escipram, zawierający escytalopram w formie szczawianu, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) dostępnym w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg w postaci tabletek powlekanych. Lek znajduje zastosowanie przede wszystkim w leczeniu epizodów ciężkiej depresji, zarówno pierwszego epizodu, jak i nawracających zaburzeń depresyjnych, charakteryzujących się objawami takimi jak obniżenie nastroju, anhedonia, zaburzenia snu, apetytu oraz funkcji poznawczych. Ponadto Escipram jest skuteczny w terapii szerokiego spektrum zaburzeń lękowych, w tym lęku napadowego z agorafobią lub bez, fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego (GAD) oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD). Tabletki o dawkach 10 mg, 15 mg i 20 mg posiadają linię podziału, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta.
agorafobia, anhedonia, duszność, epizod ciężkiej depresji, escytalopram, fobia społeczna, funkcja poznawcza, kołatanie serca, lęk napadowy z agorafobią, lek z grupy SSRI, monoterapia, napad paniki, napięcie mięśniowe, objaw odstawienny, psychoterapia, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tabletka powlekana, terapia poznawczo-behawioralna, zaburzenie depresyjne nawracające, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zawrót głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Depralin ODT 5 mg
Depralin ODT, zawierający escytalopram w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym w leczeniu dużych epizodów depresji oraz różnych zaburzeń lękowych, w tym lęku panicznego z agorafobią lub bez, społecznego zaburzenia lękowego oraz uogólnionego zaburzenia lękowego. Ponadto, lek jest wskazany w terapii zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD). Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej są szczególnie przydatne u pacjentów z trudnościami w połykaniu, osób geriatrycznych oraz w sytuacjach, gdy dostęp do wody jest ograniczony. Preparat zawiera laktozę jednowodną w ilości odpowiednio 58,935 mg (5 mg tabletka), 117,87 mg (10 mg tabletka) oraz 235,74 mg (20 mg tabletka), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Zawartość sodu jest minimalna (<1 mmol/23 mg na tabletkę), co czyni lek bezpiecznym pod tym względem.
agorafobia, anhedonia, depersonalizacja, derealizacja, duszność, duży epizod depresji, dysfagia, escytalopram, escytalopram szczawian, fobia społeczna, laktoza jednowodna, lęk paniczny, myśl samobójcza, nietolerancja laktozy, palpitacja serca, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, społeczne zaburzenie lękowe, uogólnione zaburzenie lękowe, zaburzenie depresyjne nawracające, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nexpram 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne escytalopramu, opierające się na porównaniu z cytalopramem, wykazały potencjalne ryzyko kardiotoksyczności, fosfolipidozy oraz toksyczności rozwojowej, jednak efekty te pojawiały się głównie przy ekspozycjach znacznie przekraczających kliniczne poziomy. Maksymalne stężenia escytalopramu w osoczu bez działań niepożądanych były 8-krotnie wyższe niż stężenia kliniczne, a wartość AUC przekraczała ekspozycję kliniczną 3-4 razy. Kardiotoksyczność, obserwowana u szczurów, wiązała się z dawkami wywołującymi ogólne działanie toksyczne i prawdopodobnie była związana z wpływem na aminy biogenne, prowadząc do niedokrwienia mięśnia sercowego. Fosfolipidoza, odwracalna po zaprzestaniu podawania leku, dotyczyła płuc, najądrzy i wątroby przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. Działanie embriotoksyczne escytalopramu objawiało się zmniejszeniem masy ciała płodów i opóźnieniem kostnienia przy ekspozycji przekraczającej kliniczną, bez zwiększenia częstości wad rozwojowych.
amfifilne kationy, aminy biogenne, AUC, badania toksykologiczno-kinetyczne, cytalopram, działanie toksyczne, embriotoksyczność, escytalopram, fosfolipidoza, fosfolipidy, kardiotoksyczność, kumulacja fosfolipidów, niedokrwienie mięśnia sercowego, opóźnienie procesu kostnienia, przeciwwskazania, przepływ krwi w naczyniach wieńcowych, S-enancjomer, stężenie w osoczu, toksyczność rozwojowa, wskaźniki płodności, zastoinowa niewydolność serca