zaawansowane zapalenie przyzębia
Zaawansowane zapalenie przyzębia (periodontitis) to przewlekła choroba zapalna tkanek otaczających zęby, która prowadzi do progresywnego niszczenia aparatu zawieszeniowego zęba. W tym stadium choroby dochodzi do znacznej destrukcji włókien ozębnej, kości wyrostka zębodołowego oraz tkanek dziąsła, co prowadzi do powstawania głębokich kieszonek dziąsłowych, recesji dziąseł i patologicznej ruchomości zębów.
Charakterystycznymi objawami zaawansowanego zapalenia przyzębia są krwawienie dziąseł, odsłanianie szyjek i korzeni zębów, odsuwanie się dziąseł od zębów, powstawanie ropni przyzębnych, nieprzyjemny zapach z ust, rozchwianie zębów oraz ich migracja. W zaawansowanym stadium choroba może prowadzić do utraty zębów, jeśli nie zostanie podjęte odpowiednie leczenie.
Leczenie zaawansowanego zapalenia przyzębia wymaga kompleksowej terapii periodontologicznej, obejmującej zabiegi niechirurgiczne (scaling i root planing), a często również procedury chirurgiczne (zabiegi regeneracyjne, resekcyjne). Kluczowe znaczenie ma eliminacja biofilmu bakteryjnego i czynników utrudniających utrzymanie higieny jamy ustnej oraz modyfikacja czynników ryzyka, takich jak palenie tytoniu czy niekontrolowana cukrzyca.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie przyzębia – Diagnostyka i diagnoza
Zapalenie przyzębia (periodontitis) to przewlekła choroba zapalna obejmująca tkanki podtrzymujące zęby, w tym dziąsła, więzadło przyzębne, cement korzeniowy oraz kość wyrostka zębodołowego. Diagnostyka opiera się na kompleksowym badaniu klinicznym, które obejmuje wywiad medyczny i stomatologiczny, ocenę wizualną, pomiar głębokości kieszonek dziąsłowych (1-3 mm zdrowe, 4 mm gingivitis, 5-6 mm umiarkowane zapalenie, >6 mm zaawansowane zapalenie), krwawienie podczas zgłębnikowania (BoP), ocenę ruchomości zębów oraz badania radiologiczne (bitewing, periapikalne, pantomograficzne) do oceny utraty kości i obecności ubytków kostnych. Klasyfikacja AAP/EFP z 2017 roku wyróżnia stadia I-IV na podstawie utraty przyczepu łącznotkankowego (CAL) oraz stopnie A-C określające tempo progresji choroby i ryzyko dalszej destrukcji tkanek.
bakteria beztlenowa, biomarker śliny, cement korzeniowy, kieszonka dziąsłowa, kość wyrostka zębodołowego, leczenie periodontologiczne, metoda chirurgiczna, płyn dziąsłowy, przyczep łącznotkankowy, ropień przyzębny, ruchomość zębów, sonda periodontologiczna, umiarkowane zapalenie przyzębia, utrata kości wyrostka zębodołowego, więzadło przyzębne, zaawansowane zapalenie przyzębia, zapalenie dziąseł, zapalenie przyzębia, zdjęcie skrzydłowo-zgryzowe