atak intensywnego strachu
Atak intensywnego strachu, klinicznie nazywany atakiem paniki, to nagły epizod silnego lęku, który osiąga szczyt w ciągu kilku minut i wywołuje szereg fizycznych oraz psychicznych objawów. Charakteryzuje się uczuciem paraliżującego strachu, któremu towarzyszą kołatanie serca, duszność, zawroty głowy, drżenie ciała, pocenie się oraz poczucie utraty kontroli lub obawa przed śmiercią.
Z perspektywy fizjologicznej, atak paniki wiąże się z aktywacją układu współczulnego, prowadzącą do reakcji „walki lub ucieczki”. Dochodzi do gwałtownego uwolnienia adrenaliny i kortyzolu, co odpowiada za somatyczne objawy. Ataki mogą być spowodowane konkretnym bodźcem lękowym, ale często występują bez wyraźnej przyczyny, co jest charakterystyczne dla zaburzenia panicznego.
Diagnostyka różnicowa ataków intensywnego strachu wymaga wykluczenia organicznych przyczyn objawów, takich jak zaburzenia endokrynologiczne (np. nadczynność tarczycy, guz chromochłonny), kardiologiczne (arytmie), neurologiczne czy związane z używaniem substancji psychoaktywnych. Przy nawracających atakach konieczna jest ocena pod kątem zaburzenia panicznego, agorafobii lub innych zaburzeń lękowych.
Leczenie ataków intensywnego strachu obejmuje farmakoterapię (leki przeciwlękowe, przeciwdepresyjne) oraz psychoterapię, zwłaszcza terapię poznawczo-behawioralną. W doraźnym opanowaniu ataku pomocne są techniki relaksacyjne, kontrolowane oddychanie oraz psychoedukacja pacjenta na temat mechanizmów powstawania objawów i ich nieszkodliwości dla zdrowia fizycznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Depralin ODT 20 mg
Depralin ODT, zawierający escytalopram, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) dostępnym w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Lek jest wskazany w leczeniu dużych epizodów depresyjnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, zaburzeń lękowych takich jak lęk paniczny z lub bez agorafobii, fobii społecznej, uogólnionego zaburzenia lękowego (GAD) oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD). Tabletki zawierają laktozę jednowodną w ilościach odpowiednio 58,935 mg (5 mg), 117,87 mg (10 mg) i 235,74 mg (20 mg), a także mniej niż 23 mg sodu na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Forma ODT jest szczególnie korzystna dla pacjentów z trudnościami w połykaniu lub preferujących leki rozpuszczalne w jamie ustnej.
agorafobia, atak intensywnego strachu, Depralin ODT, duży epizod depresyjny, działanie niepożądane, epizod depresyjny, escytalopram, fobia społeczna, GAD, kompulsja, laktoza jednowodna, lęk paniczny, natrętna myśl, nietolerancja laktozy, objaw somatyczny, obsesja, OCD, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, społeczne zaburzenie lękowe, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia podtrzymująca, uogólnione zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Oroes 10 mg
Lek Oroes zawiera 10 mg escytalopramu (w postaci szczawianu) i jest wskazany do leczenia dużych epizodów depresji oraz różnych zaburzeń lękowych, w tym zaburzeń lękowych z napadami lęku (z agorafobią lub bez), społecznych zaburzeń lękowych (fobii społecznej), uogólnionych zaburzeń lękowych oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD). Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje działanie przeciwdepresyjne i przeciwlękowe poprzez normalizację poziomu serotoniny w mózgu. Wskazaniem do rozpoczęcia terapii jest utrzymywanie się objawów przez co najmniej dwa tygodnie (w przypadku depresji) lub odpowiednio dłuższy czas w zaburzeniach lękowych (np. 6 miesięcy w GAD), które znacząco upośledzają funkcjonowanie pacjenta. Oroes jest dostępny w formie tabletek powlekanych o wymiarach około 8,1 mm na 5,6 mm z linią podziału, co umożliwia dostosowanie dawki.
agorafobia, atak intensywnego strachu, ciężkie zaburzenie depresyjne, derealizacja, duszność, duży epizod depresji, escytalopram, fobia społeczna, kołatanie serca, kompulsja, lęk antycypacyjny, myśl samobójcza, napięcie mięśniowe, nasilenie objawów, niepokój ruchowy, obsesja, poziom serotoniny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, społeczne zaburzenie lękowe, uogólnione zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zawrót głowy