społeczne zaburzenie lękowe

Społeczne zaburzenie lękowe (fobia społeczna) to uporczywy, irracjonalny lęk przed sytuacjami społecznymi, w których osoba może być oceniana lub obserwowana przez innych. Pacjenci doświadczają intensywnego stresu związanego z możliwością upokorzenia, zawstydzenia lub negatywnej oceny, co prowadzi do unikania sytuacji społecznych lub znoszenia ich z silnym dyskomfortem.

Z perspektywy klinicznej, zaburzenie to charakteryzuje się autonomicznymi objawami lęku (tachykardia, pocenie się, drżenie rąk), objawami behawioralnymi (unikanie sytuacji społecznych) oraz poznawczymi (katastroficzne myślenie, nadmierna samokrytyka). Diagnoza wymaga, aby objawy powodowały znaczące cierpienie lub upośledzenie funkcjonowania społecznego, zawodowego lub w innych ważnych obszarach życia.

Terapia społecznego zaburzenia lękowego opiera się na podejściu wielokierunkowym. Metody pierwszego wyboru obejmują terapię poznawczo-behawioralną (szczególnie trening umiejętności społecznych i ekspozycję) oraz farmakoterapię z wykorzystaniem selektywnych inhibitorów wychwytu serotoniny (SSRI). W przypadkach opornych na leczenie stosuje się inhibitory wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI), benzodiazepiny (krótkoterminowo) lub beta-blokery (doraźnie przed sytuacjami wywołującymi lęk).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl