aktywny epizod maniakalny

Aktywny epizod maniakalny to stan kliniczny charakteryzujący się nadmiernie podwyższonym nastrojem, zwiększoną energią oraz aktywnością psychoruchową. Jest to kluczowy objaw choroby afektywnej dwubiegunowej, występujący w jej I typie. Epizod maniakalny rozwija się zazwyczaj gwałtownie, osiągając pełne nasilenie w ciągu kilku dni.

W obrazie klinicznym dominuje podwyższony lub drażliwy nastrój, przyspieszone myślenie, gonitwa myśli, zmniejszona potrzeba snu, wzmożona aktywność celowa, gadatliwość oraz podwyższona samoocena, często osiągająca poziom wielkościowy. Pacjenci wykazują również zwiększoną skłonność do podejmowania ryzykownych działań, nieadekwatną do sytuacji.

Diagnostyka epizodu maniakalnego opiera się na kryteriach ICD-10/ICD-11 lub DSM-5, które wymagają utrzymywania się objawów przez minimum tydzień oraz ich nasilenia powodującego znaczące zaburzenie funkcjonowania społecznego i zawodowego. Często konieczna jest hospitalizacja ze względu na ryzyko samouszkodzeń, wyczerpania fizycznego lub zachowań niebezpiecznych.

Leczenie aktywnego epizodu maniakalnego wymaga zastosowania leków normotymicznych (lit, walproiniany, karbamazepina), często w połączeniu z lekami przeciwpsychotycznymi drugiej generacji. W przypadkach opornych stosuje się również terapię elektrowstrząsową. Właściwe leczenie powinno być kontynuowane również po ustąpieniu ostrej fazy, aby zapobiec nawrotom.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl