spłycony afekt

Spłycony afekt to objaw psychopatologiczny polegający na ograniczeniu intensywności wyrażania emocji. Pacjenci ze spłyconym afektem przejawiają zmniejszoną ekspresję mimiczną, modulację głosu oraz gestykulację podczas komunikowania swoich stanów emocjonalnych.

Symptom ten jest charakterystyczny dla szeregu zaburzeń psychicznych, w tym schizofrenii (szczególnie w jej formie rezydualnej), niektórych zaburzeń osobowości (zwłaszcza schizoidalnej), depresji oraz chorób neurodegeneracyjnych. Spłycenie afektu należy odróżnić od stępienia afektywnego, które oznacza bardziej nasilone zaburzenie ekspresji emocjonalnej.

W ocenie klinicznej spłyconego afektu stosuje się wywiad psychiatryczny oraz narzędzia diagnostyczne, takie jak skale PANSS (Positive and Negative Syndrome Scale) czy SANS (Scale for Assessment of Negative Symptoms). Odpowiednia diagnostyka różnicowa ma kluczowe znaczenie, gdyż spłycony afekt może być również efektem działania niektórych leków (zwłaszcza przeciwpsychotycznych) lub występować przejściowo w reakcji na silny stres.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl