trądzik bliznowaciejący

Trądzik bliznowaciejący (acne scarring) to stan dermatologiczny, w którym po ustąpieniu aktywnych zmian trądzikowych pozostają trwałe blizny na skórze. Powstaje on w wyniku głębokich procesów zapalnych uszkadzających tkankę łączną skóry właściwej. Częstość występowania tego typu powikłania zależy od nasilenia trądziku, predyspozycji genetycznych oraz odpowiedniej i wczesnej interwencji terapeutycznej.

Blizny potrądzikowe można podzielić na kilka typów: zanikowe (atroficzne) – najczęstsze, objawiające się zagłębieniami w skórze (typu ice-pick, boxcar lub rolling), przerostowe (hipertroficzne) – tworzące wypukłe zgrubienia, oraz keloidowe – charakteryzujące się rozrostem tkanki bliznowatej poza obszar pierwotnego uszkodzenia. Diagnostyka opiera się głównie na badaniu klinicznym, czasem wspomaganym metodami obrazowania skóry.

Leczenie trądziku bliznowaciejącego wymaga podejścia wielokierunkowego. Stosuje się zabiegi dermatologiczne takie jak: peelingi chemiczne, mikrodermabracja, microneedling, różne typy laserów (frakcyjne, ablacyjne), wypełniacze tkankowe czy podskórne nacięcia. Ważne jest też zapobieganie powstawaniu nowych blizn poprzez skuteczne leczenie aktywnego trądziku. Wybór metody terapeutycznej zależy od typu blizn, ich nasilenia oraz indywidualnych cech pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl