łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe

Łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe (ang. benign intracranial hypertension), znane również jako idiopatyczne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe (IIH), to stan chorobowy charakteryzujący się podwyższonym ciśnieniem płynu mózgowo-rdzeniowego bez obecności guza czy innej organicznej przyczyny w badaniach obrazowych mózgu.

Schorzenie występuje najczęściej u kobiet w wieku rozrodczym z nadwagą lub otyłością, choć może dotknąć pacjentów w każdym wieku. Głównym objawem jest uporczywy ból głowy, któremu często towarzyszą zaburzenia widzenia, szumy uszne, podwójne widzenie oraz przejściowe zaciemnienia pola widzenia. Długotrwałe, nieleczone nadciśnienie wewnątrzczaszkowe może prowadzić do nieodwracalnej utraty wzroku wskutek uszkodzenia nerwu wzrokowego.

Diagnostyka obejmuje badania neuroobrazowe (MRI, CT), badanie dna oka z oceną tarczy nerwu wzrokowego oraz punkcję lędźwiową z pomiarem ciśnienia otwarcia płynu mózgowo-rdzeniowego. W leczeniu stosuje się modyfikację stylu życia z redukcją masy ciała, leki obniżające produkcję płynu mózgowo-rdzeniowego (acetazolamid), powtarzane punkcje lędźwiowe oraz w przypadkach opornych na leczenie zachowawcze – procedury neurochirurgiczne (shunty odprowadzające płyn mózgowo-rdzeniowy lub dekompresję osłonek nerwu wzrokowego).

Monitorowanie pacjentów z łagodnym nadciśnieniem wewnątrzczaszkowym powinno obejmować regularne badania pola widzenia oraz ocenę dna oka, zwłaszcza w początkowym okresie po rozpoznaniu. Mimo nazwy sugerującej łagodny przebieg, schorzenie wymaga systematycznego nadzoru ze względu na ryzyko trwałych powikłań, szczególnie w zakresie narządu wzroku.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl