depresja w wywiadzie
Depresja w wywiadzie odnosi się do informacji o wcześniejszych epizodach depresyjnych w historii choroby pacjenta. Jest to istotny element wywiadu lekarskiego, gdyż przebyte epizody depresji znacząco zwiększają ryzyko nawrotów w przyszłości – po pierwszym epizodzie ryzyko kolejnego wynosi około 50%, po drugim wzrasta do 70%, a po trzecim do 90%.
Zebranie dokładnych informacji o depresji w wywiadzie pozwala lekarzowi ocenić przebieg choroby, skuteczność wcześniejszych metod leczenia oraz czynniki, które mogły wywołać lub nasilić objawy. Kluczowe jest ustalenie czasu trwania poprzednich epizodów, ich nasilenia, zastosowanego leczenia farmakologicznego i psychoterapeutycznego oraz stopnia remisji.
Depresja w wywiadzie jest czynnikiem ryzyka nie tylko dla nawrotów zaburzeń psychicznych, ale także wpływa na przebieg i rokowanie chorób somatycznych. Pacjenci z historią depresji wymagają szczególnej uwagi w kontekście profilaktyki i wczesnego wykrywania nawrotów, a także mogą potrzebować dłuższej terapii podtrzymującej po ustąpieniu ostrych objawów.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Izotretynoina (Izotek 10 mg i 20 mg) jest silnie teratogenna i bezwzględnie przeciwwskazana u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji zgodnie z Programem Zapobiegania Ciąży. Program ten wymaga stosowania co najmniej jednej wysoce skutecznej metody antykoncepcji lub dwóch uzupełniających się metod zależnych od użytkownika, wykonywania regularnych testów ciążowych o czułości minimum 25 mlU/ml przed, w trakcie (optymalnie co miesiąc) oraz 1 miesiąc po zakończeniu terapii, a także ograniczenia ilości przepisywanego leku do 30 dni leczenia. Izotretynoina może powodować zaostrzenie trądziku na początku terapii, a także liczne działania niepożądane, w tym zaburzenia psychiczne (depresja, myśli samobójcze), ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona), reakcje alergiczne, suchość oczu, zmętnienie rogówki, bóle mięśni i stawów, a także łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe. W przypadku wystąpienia poważnych objawów należy rozważyć przerwanie leczenia i dalszą diagnostykę.
alergiczne zapalenie naczyń, ciężka postać trądziku, depresja w wywiadzie, działanie teratogenne, izotretynoina, łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, myśli samobójcze, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, ostre zapalenie trzustki, podwyższone aminotransferazy, przedwczesne zarastanie chrząstek nasadowych, reakcja anafilaktyczna, rozpad tkanki mięśniowej, rumień wielopostaciowy, suchość oczu, test ciążowy, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, trądzik guzkowy, trądzik skupiony, zaburzenie wątroby, zapalenie jelita krętego, zapalenie rogówki, zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych, zapalna choroba jelit, zespół Stevensa-Johnsona, zmętnienie rogówki -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Prolutex zawierający 25 mg progesteronu w fiolce 1,112 ml wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u pacjentek z ryzykiem powikłań naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, zaburzenia krążenia mózgowego, zakrzepica tętnicza i żylna, zapalenie żył oraz zakrzepica siatkówki. Terapia powinna być natychmiast przerwana przy podejrzeniu tych stanów. U pacjentek z łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby oraz umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności ze względu na zmienioną farmakokinetykę progesteronu i ryzyko kumulacji substancji pomocniczych. Monitorowanie stanu psychicznego jest wskazane u pacjentek z depresją w wywiadzie, a w przypadku pogorszenia objawów należy rozważyć odstawienie leku. Progesteron może powodować retencję płynów, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentek z padaczką, migreną, astmą, zaburzeniami serca i nerek.
depresja w wywiadzie, działanie niepożądane, epizod zakrzepowo-zatorowy, farmakokinetyka leku, funkcja mięśnia sercowego, kontrola glikemii, krwawienie do siatkówki, metabolizm progesteronu, miażdżyca, napad padaczkowy, niewydolność wątroby, objaw migrenowy, objaw odstawienny, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, ocena kliniczna, ośrodkowy układ nerwowy, ostre niedokrwienie mięśnia sercowego, próg drgawkowy, przeciwwskazanie do ciąży, przemijający napad niedokrwienny, retencja płynów, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krążenia mózgowego, zakrzepica siatkówki, zapalenie żył, zawał mięśnia sercowego, zmiana naczyniowa siatkówki -
Leksykon substancji czynnych
Alitretynoina, substancja czynna leku TOCTINO (kapsułki 10 mg i 30 mg), stosowana w ciężkim przewlekłym wyprysku rąk opornym na leczenie silnymi kortykosteroidami miejscowymi, charakteryzuje się wysokim ryzykiem teratogenności, powodującym ciężkie wady wrodzone. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają rygorystycznych wymagań Programu Zapobiegania Ciąży, obejmującego stosowanie skutecznej antykoncepcji co najmniej 1 miesiąc przed, w trakcie oraz 1 miesiąc po zakończeniu terapii, regularne testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/ml oraz edukację pacjentek. Lekarz musi potwierdzić zrozumienie tych wymagań przez pacjentkę, a dawki dla kobiet w wieku rozrodczym ograniczać do 30 dni leczenia, aby umożliwić ścisły monitoring. U mężczyzn nie stwierdzono istotnego ryzyka teratogennego przez kontakt z nasieniem, jednak może wystąpić upośledzenie płodności. Pacjenci nie powinni dzielić się lekiem ani być dawcami krwi podczas terapii i przez miesiąc po jej zakończeniu.
alergiczne zapalenie naczyń, depresja w wywiadzie, działanie teratogenne, hipercholesterolemia, hiperostoza, hipertrójglicerydemia, hormon tyreotropowy, kinaza fosfokreatynowa, kortykosteroid miejscowy, myśl samobójcza, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nietolerancja fruktozy, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, podwyższone transaminazy, próba samobójcza, promieniowanie UV, reakcja anafilaktyczna, wada wrodzona, wolna tyroksyna, wyprysk rąk, zaburzenie metabolizmu lipidów, zaburzenie psychiczne, zapalenie jelit, zapalenie rogówki, zapalenie trzustki, zespół suchego oka, zmętnienie rogówki, zwapnienie ścięgien
