przedwczesne zarastanie chrząstek nasadowych
Przedwczesne zarastanie chrząstek nasadowych (ang. premature epiphyseal closure) to patologiczny stan, w którym dochodzi do zbyt wczesnego zamknięcia płytek wzrostowych kości długich. W normalnych warunkach chrząstki nasadowe odpowiadają za wzrost kości na długość i pozostają aktywne do zakończenia okresu dojrzewania.
Etiologia tego schorzenia obejmuje urazy mechaniczne (złamania przechodzące przez płytkę wzrostową), zaburzenia hormonalne (nadmiar hormonów steroidowych, zaburzenia tarczycy), infekcje, zaburzenia metaboliczne, radioterapię oraz leczenie glikokortykosteroidami. Do przedwczesnego zarastania chrząstek nasadowych mogą prowadzić również choroby genetyczne i zespoły wad wrodzonych.
Konsekwencją kliniczną jest zahamowanie wzrostu kości, co może prowadzić do nierównej długości kończyn, deformacji szkieletu i niskiego wzrostu. Szczególnie istotne są przypadki asymetrycznego zarastania chrząstek, które skutkują zaburzeniami osi kończyn i wtórnymi zmianami zwyrodnieniowymi stawów.
Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (RTG, MRI), ocenę wieku kostnego oraz badania endokrynologiczne. Leczenie zależy od przyczyny, stopnia zaawansowania oraz wieku pacjenta. Może obejmować interwencje ortopedyczne (epifizyodeza przeciwległej chrząstki, wydłużanie kości), leczenie hormonalne lub farmakologiczne przyczyny podstawowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Izotek 10 mg
Izotretynoina (Izotek 10 mg i 20 mg) jest silnie teratogenna i bezwzględnie przeciwwskazana u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji zgodnie z Programem Zapobiegania Ciąży. Program ten wymaga stosowania co najmniej jednej wysoce skutecznej metody antykoncepcji lub dwóch uzupełniających się metod zależnych od użytkownika, wykonywania regularnych testów ciążowych o czułości minimum 25 mlU/ml przed, w trakcie (optymalnie co miesiąc) oraz 1 miesiąc po zakończeniu terapii, a także ograniczenia ilości przepisywanego leku do 30 dni leczenia. Izotretynoina może powodować zaostrzenie trądziku na początku terapii, a także liczne działania niepożądane, w tym zaburzenia psychiczne (depresja, myśli samobójcze), ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona), reakcje alergiczne, suchość oczu, zmętnienie rogówki, bóle mięśni i stawów, a także łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe. W przypadku wystąpienia poważnych objawów należy rozważyć przerwanie leczenia i dalszą diagnostykę.
alergiczne zapalenie naczyń, ciężka postać trądziku, depresja w wywiadzie, działanie teratogenne, izotretynoina, łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, myśli samobójcze, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, ostre zapalenie trzustki, podwyższone aminotransferazy, przedwczesne zarastanie chrząstek nasadowych, reakcja anafilaktyczna, rozpad tkanki mięśniowej, rumień wielopostaciowy, suchość oczu, test ciążowy, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, trądzik guzkowy, trądzik skupiony, zaburzenie wątroby, zapalenie jelita krętego, zapalenie rogówki, zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych, zapalna choroba jelit, zespół Stevensa-Johnsona, zmętnienie rogówki