absorpcja miejscowa

Absorpcja miejscowa to proces wchłaniania substancji leczniczej w miejscu jej podania, bez rozprowadzania jej po całym organizmie. Jest to kluczowy mechanizm działania leków stosowanych miejscowo, takich jak maści, kremy, żele, plastry czy aerozole.

W procesie absorpcji miejscowej substancja aktywna przenika przez warstwy skóry (naskórek, skórę właściwą) lub błony śluzowe, osiągając tkanki docelowe. Skuteczność absorpcji zależy od wielu czynników, m.in. właściwości fizykochemicznych substancji leczniczej, rodzaju podłoża, stanu skóry pacjenta oraz miejsca aplikacji leku.

Absorpcja miejscowa ma szczególne znaczenie w dermatologii, okulistyce, otolaryngologii oraz w leczeniu schorzeń układu oddechowego. Zaletą tej drogi podania jest możliwość uzyskania wysokiego stężenia leku w miejscu docelowym przy jednoczesnym zminimalizowaniu działań ogólnoustrojowych i niepożądanych.

Znajomość czynników wpływających na absorpcję miejscową jest kluczowa przy doborze odpowiedniej postaci leku oraz ustalaniu optymalnego schematu dawkowania. W niektórych przypadkach celem terapii jest właśnie ograniczenie absorpcji ogólnoustrojowej i zapewnienie działania wyłącznie miejscowego.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Argosulfan 20 mg/g

Argosulfan, zawierający sulfatiazol srebrowy w stężeniu 20 mg/g kremu, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym wynikającym z niskiej rozpuszczalności i wysokiej stabilności chemicznej substancji czynnej. Te właściwości zapewniają długotrwałe utrzymywanie się leku w miejscu aplikacji, ograniczając jednocześnie jego systemową absorpcję. Wchłanianie sulfatiazolu srebrowego jest zmienne i zależy głównie od powierzchni rany – większe powierzchnie uszkodzonej skóry sprzyjają zwiększonemu wchłanianiu do krwiobiegu. Po absorpcji substancja ulega w wątrobie acetylacji do nieaktywnych metabolitów, które wraz z niewielką ilością niezmienionego leku są wydalane głównie przez nerki.
absorpcja miejscowa, absorpcja ogólnoustrojowa, absorpcja systemowa, acetylacja, Argosulfan, biotransformacja, droga nerkowa, działanie miejscowe, działanie niepożądane, eliminacja, metabolit, metabolizm wątrobowy, profil bezpieczeństwa terapii, profil farmakokinetyczny, rana, rozpuszczalność, sól srebrowa sulfonamidu, substancja czynna, sulfatiazol srebrowy, trwałość chemiczna, wchłanianie, wydalanie, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fusacid H (20 mg + 10 mg)/g

Produkt leczniczy Fusacid H zawiera kwas fusydynowy w postaci półwodnej (20,3 mg/g, odpowiadający 20 mg/g kwasu fusydynowego) oraz octan hydrokortyzonu (10 mg/g). Farmakokinetyka obu składników po podaniu miejscowym charakteryzuje się zdolnością do penetracji przez nieuszkodzoną skórę, co potwierdzono w badaniach in vitro. Przenikanie kwasu fusydynowego i hydrokortyzonu jest modulowane przez stan skóry (uszkodzenia, stany zapalne), miejsce aplikacji, czas ekspozycji oraz skład podłoża kremu. Kwas fusydynowy jest eliminowany głównie drogą żółciową i wątrobową, natomiast hydrokortyzon po absorpcji ulega intensywnemu metabolizmowi i jest wydalany głównie z moczem.
absorpcja miejscowa, absorpcja systemowa, alkohol cetylowy, bariera naskórkowa, bariera skórna, butylohydroksyanizol, funkcja barierowa naskórka, kwas fusydynowy półwodny, metabolizm wątrobowy, nieuszkodzona skóra, octan hydrokortyzonu, podanie miejscowe, profil uwalniania leku, przenikanie przez skórę, sorbinian potasu, stan zapalny, substancja lipofilna, wydalanie nerkowe, wydalanie wątrobowe, wydalanie żółciowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Terbinafina Ziaja 10 mg/g

Terbinafina Ziaja w postaci kremu o stężeniu 10 mg/g wykazuje minimalną absorpcję ogólnoustrojową, co przekłada się na brak klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych z innymi lekami stosowanymi miejscowo i ogólnoustrojowo. Nie zaobserwowano interakcji z doustnym alkoholem etylowym, a jednoczesne stosowanie innych preparatów dermatologicznych na ten sam obszar skóry wymaga zachowania ostrożności ze względu na potencjalne zmiany wchłaniania i skuteczności terbinafiny. Preparat zawiera substancje pomocnicze: alkohol benzylowy (10 mg/g), alkohol cetylowy (48 mg/g) oraz alkohol stearylowy (32 mg/g), które mogą wywoływać miejscowe reakcje alergiczne, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością.
absorpcja miejscowa, absorpcja ogólnoustrojowa, alkohol benzylowy, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, bariera skórna, chlorowodorek terbinafiny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość, okluzja, opatrunek zamknięty, preparat dermatologiczny, reakcja skórna, substancja pomocnicza, terbinafina
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Floxamic Neo 5,00 mg/mL

Floxamic Neo to krople do oczu zawierające 5 mg/ml moksyfloksacyny (w postaci chlorowodorku, gdzie 5,45 mg chlorowodorku odpowiada 5 mg moksyfloksacyny). Po miejscowym podaniu do oczu lek ulega absorpcji zarówno w strukturach oka, jak i do krążenia ogólnoustrojowego. Badania farmakokinetyczne przeprowadzone na 21 osobach wykazały, że po trzykrotnym podaniu do obu oczu przez 4 dni, w stanie stacjonarnym maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) wyniosło średnio 2,7 ng/ml, a pole pod krzywą stężenia w funkcji czasu (AUC) 41,9 ng·h/ml. Okres półtrwania (t1/2) moksyfloksacyny w osoczu po podaniu miejscowym wyniósł 13 godzin.
absorpcja miejscowa, badanie farmakokinetyczne, chlorowodorek moksyfloksacyny, dawka terapeutyczna, ekspozycja ogólnoustrojowa, eliminacja, Floxamic Neo, krążenie ogólnoustrojowe, krople do oczu, maksymalne stężenie w osoczu, moksyfloksacyna, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą stężenia, profil bezpieczeństwa, schemat dawkowania, stan stacjonarny, stężenie moksyfloksacyny
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Grinazole 100 mg/ml

Grinazole to pasta dentystyczna stosowana dokanałowo, zawierająca 100 mg metronidazolu na 1 g preparatu. Pomimo miejscowego podania, istnieje możliwość częściowej absorpcji ogólnoustrojowej metronidazolu, co należy uwzględnić w praktyce klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z przeciwwskazaniami do systemowego stosowania tego leku. Pasta ma konsystencję umożliwiającą precyzyjne podanie dokanałowe i charakterystyczne zabarwienie od białego do kości słoniowej. Preparat zawiera także substancje pomocnicze, takie jak propylu i metylu parahydroksybenzoesan (E216, E218), które mogą wpływać na farmakokinetykę metronidazolu.
absorpcja miejscowa, absorpcja ogólnoustrojowa, biodostępność, czas półtrwania, dystrybucja tkankowo-narządowa, farmakokinetyka, kanał zębowy, metabolizm i eliminacja, metronidazol, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, parametry farmakokinetyczne, pasta dentystyczna, podanie dokanałowe, wchłanianie systemowe

absorpcja miejscowa

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Argosulfan 20 mg/g

Właściwości farmakokinetyczne – Fusacid H (20 mg + 10 mg)/g

Interakcje leku – Terbinafina Ziaja 10 mg/g

Właściwości farmakokinetyczne – Floxamic Neo 5,00 mg/mL

Właściwości farmakokinetyczne – Grinazole 100 mg/ml