dysplazja szyjki macicy
Dysplazja szyjki macicy (nazywana również śródnabłonkową neoplazją szyjki macicy, CIN) to stan przedrakowy charakteryzujący się obecnością nieprawidłowych komórek w nabłonku szyjki macicy. Stanowi wczesny etap potencjalnego rozwoju raka szyjki macicy, gdy komórki zaczynają wykazywać zmiany morfologiczne, ale nie naciekają głębszych warstw tkanki.
Klasyfikacja dysplazji obejmuje trzy stopnie zaawansowania: CIN I (dysplazja łagodna), CIN II (dysplazja umiarkowana) i CIN III (dysplazja ciężka/carcinoma in situ). Głównym czynnikiem etiologicznym jest przewlekłe zakażenie onkogennymi typami wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV), szczególnie typami 16 i 18, odpowiedzialnymi za około 70% przypadków raka szyjki macicy.
Diagnostyka dysplazji szyjki macicy opiera się na badaniu cytologicznym (test Pap), kolposkopii, biopsji celowanej oraz testach na obecność DNA HPV. Leczenie zależy od stopnia dysplazji i może obejmować obserwację (w przypadku CIN I, które często ustępuje samoistnie) lub zabiegi ablacyjne/wycięcia zmienionej tkanki (dla CIN II i III), takie jak konizacja, LEEP (Loop Electrosurgical Excision Procedure) czy krioterapia.
Regularne badania przesiewowe umożliwiają wczesne wykrycie dysplazji, co pozwala na interwencję przed rozwojem inwazyjnego raka. Wprowadzenie szczepień przeciwko HPV stanowi istotny element profilaktyki pierwotnej, zmniejszając ryzyko rozwoju zmian przedrakowych i raka szyjki macicy.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Norgestymat – Działania niepożądane
Preparat Elin zawiera norgestymat w dawce 250 µg oraz 35 µg etynyloestradiolu i jest stosowany u kobiet w wieku rozrodczym. Profil bezpieczeństwa norgestymatu został oceniony w pięciu badaniach klinicznych obejmujących 1891 pacjentek. Najczęstsze działania niepożądane (>10%) to ból głowy (27,9%), zaburzenia miesiączkowania (40,4%), nudności (29,1%), krwawienia z dróg rodnych (26,3%) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (24,6%). Częstość tych objawów zmniejsza się z kolejnymi cyklami stosowania, z wyjątkiem zaburzeń miesiączkowania, a wymioty osiągają maksimum w 12. cyklu (11,8%). Stosowanie norgestymatu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem poważnych zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej i natychmiastowej reakcji w przypadku wystąpienia objawów.
brak miesiączki, drgawka, dyslipidemia, dysplazja szyjki macicy, etynyloestradiol, gruczolak wątroby, hirsutyzm, incydent mózgowo-naczyniowy, krwawienie śródcykliczne, krwotok maciczny, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, norgestymat, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ogniskowy rozrost guzkowy wątroby, parestezja, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienia mózgu, rak piersi, rumień guzkowy, suchość pochwy, tachykardia, torbiel jajnika, torbiel piersi, udar mózgu, uderzenie gorąca, upławy, zaburzenie miesiączkowania, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żył siatkówki, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Astha 0,03 mg + 2 mg
Produkt leczniczy Astha, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg dienogestu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, który jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży. Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć ciążę, a w przypadku jej wystąpienia podczas stosowania leku, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii. Dane epidemiologiczne nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych ani działania teratogennego przy przypadkowym stosowaniu w wczesnej ciąży, jednak brak jest specyficznych badań dotyczących Asthy. Stosowanie leku w okresie karmienia piersią jest niewskazane ze względu na możliwość zmniejszenia ilości i zmiany składu mleka oraz przenikanie substancji czynnych do mleka. Po porodzie należy uwzględnić zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej przy decyzji o wznowieniu antykoncepcji hormonalnej.
antykoncepcja hormonalna, bolesne miesiączkowanie, cholestaza, choroba Leśniowskiego-Crohna, dienogest, dysplazja szyjki macicy, działanie teratogenne, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, etynyloestradiol, grzybicze zakażenie pochwy, kamień żółciowy, kandydoza pochwy, krwawienie śródcykliczne, mięśniak gładki macicy, mlekotok, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, otoskleroza, pląsawica Sydenhama, porfiria, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rak szyjki macicy, tabletka powlekana, tłuszczak piersi, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, torbiel piersi, udar, wirylizacja, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie miesiączkowania, zakrzepica żył i tętnic, zakrzepica żylna, zapalenie jajników i jajowodów, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pochwy, zapalenie sutka, zapalenie szyjki macicy, zatorowość płucna, zawał serca, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony doustny środek antykoncepcyjny, zmiana włóknisto-torbielowata piersi, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Livial 2,5 mg
Analiza danych z 21 kontrolowanych badań klinicznych, obejmujących 4079 kobiet stosujących tibolon (Livial) w dawkach terapeutycznych 1,25 mg lub 2,5 mg oraz 3476 kobiet otrzymujących placebo, wykazała istotne statystycznie działania niepożądane częściej występujące w grupie leczonej. Do najczęstszych należały zaburzenia układu rozrodczego i piersi, takie jak upławy, krwotok pomenopauzalny, zgrubienie endometrium, tkliwość piersi, świąd narządów płciowych, kandydoza pochwy oraz dysplazja szyjki macicy. Zidentyfikowano również zwiększenie masy ciała oraz nieprawidłowe wymazy szyjki macicy, przy czym większość zmian szyjkowych miała charakter łagodny, a ryzyko raka szyjki macicy nie wzrosło w porównaniu z placebo. Po wprowadzeniu do obrotu odnotowano dodatkowe działania niepożądane, m.in. zawroty głowy, bóle głowy, migreny, wysypki, zaburzenia widzenia, depresję, obrzęki, bóle stawów i mięśni oraz zaburzenia czynności wątroby.
badanie LIFT, ból podbrzusza, choroba pęcherzyka żółciowego, demencja, dysplazja szyjki macicy, grzybica pochwy, hirsutyzm, hormonalna terapia zastępcza, kandydoza pochwy, krwotok pomenopauzalny, mastodynia, migrena, obrzęk, ostuda, plamica naczyniowa, rak endometrium, rak jajnika, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, terapia estrogenowo-progestagenowa, tibolon, trądzik, udar niedokrwienny, upławy, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia widzenia, zakażenie grzybicze, zakrzepica żył głębokich, zapalenie sromu i pochwy, zatorowość płucna, zawroty głowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atywia 0,03 mg + 2 mg
Produkt leczniczy Atywia, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu i 2,00 mg dienogestu w postaci tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący zarówno często występujące, jak i rzadkie działania niepożądane. Najczęściej zgłaszanymi objawami są ból głowy oraz ból piersi, występujące u co najmniej 1% pacjentek. Wśród działań niepożądanych o częstości ≥1/100 do <1/10 dominują zaburzenia układu nerwowego (ból głowy, migrena, zawroty głowy), układu krwiotwórczego (niedokrwistość), przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka), skóry i tkanki podskórnej (trądzik, wysypka, świąd, wypadanie włosów) oraz układu rozrodczego i piersi (bóle piersi, nieprawidłowe krwawienia, torbiele). Profil ten wymaga szczegółowego monitorowania, zwłaszcza w kontekście potencjalnych interakcji farmakologicznych, które mogą nasilać działania niepożądane lub zmniejszać skuteczność terapii.
alergiczne zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bolesne miesiączkowanie, dyspareunia, dysplazja szyjki macicy, dystonia, etynyloestradiol i dienogest, hirsutyzm, krwawienie śródcykliczne, krwawienie z odstawienia, łuszczyca, migrena, mlekotok, niedokrwistość, niestrawność, nudności i wymioty, ostuda, pokrzywka, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, torbiel jajnika, torbiel przydatków macicy, trądzik, udar mózgu, zaburzenie krążenia mózgowego, zaburzenie miesiączkowania, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelit, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Brodawki i kurzajki – Epidemiologia
Brodawki i kurzajki, wywołane przez wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV), są powszechnymi zmianami skórnymi, z częstością występowania w populacji ogólnej na poziomie 7-12%, a u dzieci szkolnych wzrastającą do 10-20%. Kurzajki podeszwowe mają roczną zapadalność około 14%. Częstość występowania jest wyższa u osób rasy białej oraz u pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza z zaburzeniami odporności komórkowej (np. HIV, immunosupresja po przeszczepach). Czynniki ryzyka obejmują wcześniejsze zakażenie, bliski kontakt z osobą zakażoną oraz ekspozycję na ciepłe i wilgotne środowiska, takie jak baseny czy szatnie. Okres inkubacji wynosi zwykle 2-6 miesięcy, ale może trwać do 12 miesięcy. Samoistna remisja u dzieci następuje u około 66% w ciągu 2 lat, natomiast u dorosłych przebiega wolniej i jest mniej prawdopodobna. Diagnostyka opiera się głównie na obrazie klinicznym i dermoskopii, a potwierdzenie obecności HPV możliwe jest przez hybrydyzację in situ.
autoinokulacja, AZS, biopsja, brodawka, choroba Hecka, dermoskopia, dysplazja szyjki macicy, HIV, hybrydyzacja in situ, immunosupresja, kurzajka, kurzajka podeszwowa, kwas salicylowy, mikrouraz, obniżona odporność, odporność komórkowa, rak szyjki macicy, rogowacenie łojotokowe, szczepionka HPV, terapia mikrofalowa, wirus brodawczaka ludzkiego, wirus DNA, zaburzenie odporności komórkowej - Leksykon chorób i schorzeń
Szczepionka przeciw wirusowi brodawczaka ludzkiego – Diagnostyka i diagnoza
Szczepionka przeciw HPV, w tym Gardasil 9, jest kluczowym elementem profilaktyki zakażeń HPV i nowotworów z nimi związanych, chroniąc przed genotypami HPV 6, 11, 16, 18, 31, 33, 45, 52 i 58. Zalecenia dotyczące badań przesiewowych obejmują cytologię (Pap) co 3 lata u kobiet 21-29 lat oraz ko-test lub test PCR HPV co 5 lat u kobiet 30-65 lat. Testy HPV wykrywają DNA wirusa wysokiego ryzyka, zwłaszcza HPV16 i HPV18, które odpowiadają za większość nowotworów szyjki macicy. Szczepionka nie eliminuje konieczności regularnych badań przesiewowych, gdyż nie chroni przed wszystkimi typami HPV ani nie leczy istniejących zakażeń. Nowo zatwierdzony test samodzielnego pobierania próbek HPV umożliwia wykrywanie 14 typów HPV wysokiego ryzyka, co może zwiększyć dostępność badań przesiewowych.
badanie przesiewowe, biopsja, brodawka narządu płciowego, cytologia, dysplazja szyjki macicy, kolposkopia, konizacja zimnym nożem, krioterapia, nowotwór odbytu, nowotwór szyjki macicy, przeciwciało neutralizujące, przedwczesna niewydolność jajników, reakcja łańcuchowa polimerazy, śródnabłonkowa neoplazja szyjki macicy, szczepionka przeciw HPV, test HPV, test neutralizacji, wirus brodawczaka ludzkiego, zakażenie HPV, zespół kompleksowego bólu regionalnego, zespół przewlekłego zmęczenia, zmiana przedrakowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dorin 0,03 mg + 2 mg
Produkt leczniczy Dorin, zawierający etynyloestradiol 0,03 mg oraz dienogest 2 mg, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie u kobiet w ciąży jest przeciwwskazane. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej Dorin, należy natychmiast przerwać terapię, mimo braku jednoznacznych dowodów na teratogenność. Dane epidemiologiczne nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych przy nieumyślnym stosowaniu leku przed zajściem w ciążę. Jednakże, ze względu na potencjalne działania niepożądane obserwowane w badaniach na zwierzętach oraz zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w okresie poporodowym, decyzja o ponownym włączeniu leku po porodzie powinna być starannie rozważona. Dorin nie jest zalecany w okresie laktacji ze względu na możliwość zmniejszenia ilości i zmiany składu mleka oraz przenikanie steroidów do mleka kobiecego, co może wpływać na dziecko.
bolesne miesiączkowanie, cholestaza, choroba Leśniowskiego-Crohna, dienogest, dysplazja szyjki macicy, działanie teratogenne, etynyloestradiol, guz wątroby, hipertriglicerydemia, insulinooporność obwodowa, kamica pęcherzyka żółciowego, krwawienie śródcykliczne, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, opryszczka ciężarnych, ostuda, otoskleroza, pląsawica Sydenhama, porfiria, rak piersi, rak szyjki macicy, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, torbiel przydatków macicy, wada wrodzona, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie miesiączkowania, zapalenie trzustki, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony doustny środek antykoncepcyjny, zmiana włóknisto-torbielowata piersi, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Slinda 4 mg
Produkt leczniczy Slinda zawierający 4 mg drospirenonu wykazuje w badaniach klinicznych, obejmujących 2700 kobiet przez ponad 9 cykli leczenia, najczęstsze działania niepożądane takie jak trądzik (3,8%), krwotok maciczny (2,9%), ból głowy (2,7%) oraz ból piersi (2,2%). Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia układu rozrodczego, w tym dyskomfort piersi, krwotoki maciczne i z dróg rodnych, bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki oraz inne zaburzenia miesiączkowania. Ponadto, obserwuje się zaburzenia metaboliczne, takie jak zaburzenia apetytu (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadką hiperkaliemię (≥1/10 000 do <1/1000), co jest istotne ze względu na właściwości drospirenonu jako antagonisty aldosteronu.
amenorrhea, antagonista aldosteronu, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból piersi, bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, depresja, drospirenon, dysmenorrhea, dysplazja szyjki macicy, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, krwotok maciczny, mięśniak macicy, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, nudność, objaw lękowy, podwyższone aminotransferazy, suchość pochwy, torbiel jajnika, trądzik, wydzielina z pochwy, wymioty, wypadanie włosów, zaburzenie libido, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie nastroju, zakażenie pochwy, zaparcie, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Elin 250 mcg + 35 mcg
Lek Elin, zawierający 250 µg norgestymatu oraz 35 µg etynyloestradiolu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym powikłań zakrzepowo-zatorowych (zawał mięśnia sercowego, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, incydenty mózgowo-naczyniowe, zakrzepica żył siatkówki), nowotworów (rak piersi, gruczolaki i nowotwory wątroby), zaburzeń układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie tętnicze) oraz reakcji nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka). W przypadku wystąpienia tych objawów konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie stosowania leku i konsultacja lekarska, a także zastosowanie alternatywnych metod antykoncepcji niehormonalnej. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi w badaniach klinicznych były ból głowy (27,9%), zaburzenia miesiączkowania (40,4%), nudności (29,1%), krwawienia z dróg rodnych (26,3%) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (24,6%), z tendencją do zmniejszania się częstości tych objawów w kolejnych cyklach terapii, z wyjątkiem zaburzeń miesiączkowania i wymiotów (11,8% w 12. cyklu).
drgawki, dyslipidemia, dysplazja szyjki macicy, gruczolak wątroby, hirsutyzm, hormonalna antykoncepcja, incydent mózgowo-naczyniowy, krwawienie z dróg rodnych, migrena, nadciśnienie tętnicze, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, powikłania zakrzepowo-zatorowe, rak piersi, retencja płynów, rumień guzkowy, torbiel jajnika, torbiel piersi, udar mózgu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakrzepica, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żył siatkówki, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (hpv) – Objawy
Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV) jest najczęstszą infekcją przenoszoną drogą płciową, z około 80% aktywnych seksualnie osób zakażonych w ciągu życia. Większość zakażeń (około 90%) ustępuje samoistnie w ciągu 1-2 lat dzięki prawidłowej odpowiedzi układu immunologicznego. Niskoonkogenne typy HPV (głównie 6 i 11) manifestują się brodawkami płciowymi, które pojawiają się zwykle w ciągu 1-6 miesięcy od zakażenia i lokalizują się na narządach płciowych oraz okolicy odbytu. Wysokoonkogenne typy HPV (głównie 16 i 18) są bezobjawowe w początkowej fazie i odpowiadają za około 70% przypadków raka szyjki macicy oraz innych nowotworów anogenitalnych i gardła. Progresja zakażenia do zmian przednowotworowych i raka trwa zwykle 10-20 lat, co umożliwia wczesne wykrycie i leczenie zmian przedrakowych, takich jak śródnabłonkowa neoplazja szyjki macicy (CIN). Czynniki ryzyka przewlekłego zakażenia i progresji obejmują immunosupresję (np. HIV), palenie tytoniu, długotrwałe stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych oraz liczne partnerstwa seksualne.
badanie histopatologiczne, badanie przesiewowe, biopsja, brodawki płciowe, cytologia, dysplazja szyjki macicy, infekcja przenoszona drogą płciową, kolposkopia, leczenie immunosupresyjne, rak gardła, rak inwazyjny, rak odbytu, rak pochwy, rak prącia, rak sromu, rak szyjki macicy, śródnabłonkowa neoplazja szyjki macicy, test HPV, test Papanicolaou, typ niskoonkogenny HPV, typ wysokoonkogenny HPV, układ immunologiczny, węzeł chłonny, wirus brodawczaka ludzkiego, zakażenie bezobjawowe, zmiana przednowotworowa - Leksykon chorób i schorzeń
Rak odbytu – Zapobieganie i profilaktyka
Rak odbytu, najczęściej w postaci raka płaskonabłonkowego (około 85% przypadków), charakteryzuje się częstością występowania 1-2/100 000 osobolat w populacji ogólnej, jednak u mężczyzn HIV-pozytywnych uprawiających seks z mężczyznami (MSM) ryzyko wzrasta do 77,8/100 000 osobolat. Głównym czynnikiem etiologicznym jest zakażenie wirusem HPV, wykrywane w ponad 90% przypadków, zwłaszcza podtyp HPV 16. Inne czynniki ryzyka to zakażenie HIV/AIDS, immunosupresja, historia raka szyjki macicy, pochwy lub sromu, receptywny stosunek analny, duża liczba partnerów seksualnych oraz palenie tytoniu. Profilaktyka obejmuje szczepienia przeciwko HPV (Gardasil 9 w USA, Gardasil, Gardasil 9 i Cervarix w Kanadzie), które są najbardziej skuteczne przed ekspozycją na wirusa, oraz badania przesiewowe z wykorzystaniem anoskopii, szczególnie u osób z grup wysokiego ryzyka. Szczepionka 9-walentna chroni przed HPV typów 6, 11, 16, 18, 31, 33, 45, 52 i 58 i jest zalecana dla osób w wieku 9-45 lat, w tym dla MSM, osób transpłciowych, pracowników seksualnych i osób z HIV.
5-fluorouracyl, anoskopia wysokiej rozdzielczości, badanie odbytnicy, biopsja celowana, choroba przenoszona drogą płciową, cidofowir, dysplazja szyjki macicy, HIV/AIDS, imikwimod, kwas trichlorooctowy, neoplazja śródnabłonkowa odbytu, obniżona odporność, rak płaskonabłonkowy, rak szyjki macicy, stosunek analny, szczepionka 9-walentna, terapia antyretrowirusowa, terapia miejscowa, wirus brodawczaka ludzkiego, zmiana przednowotworowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Astha 0,03 mg + 2 mg
Produkt leczniczy Astha, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg dienogestu, stosowany jako doustna antykoncepcja, wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane (≥1/100) są zaburzenia układu rozrodczego, takie jak zapalenie pochwy, kandydoza oraz zapalenie jajników i jajowodów. Istotne są również poważne powikłania zakrzepowo-zatorowe, w tym zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, zakrzepica żylna i zatorowość płucna. Dodatkowo, mogą wystąpić nadciśnienie tętnicze, hipertriglicerydemia, zaburzenia tolerancji glukozy, nowotwory wątroby, zaburzenia czynności wątroby oraz ostuda. U pacjentek z dziedzicznym obrzękiem naczynioruchowym etynyloestradiol może nasilić objawy choroby. Zgłoszono także nieznaczny wzrost liczby rozpoznań raka piersi, choć związek przyczynowy nie jest jednoznaczny.
alergiczne zapalenie skóry, astma, atopowe zapalenie skóry, bezsenność, cholestaza, choroba Leśniowskiego-Crohna, depresja, dysplazja szyjki macicy, dystonia, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hiperwentylacja, hirsutyzm, incydent naczyniowo-mózgowy, insulinooporność, jadłowstręt, kamica żółciowa, kandydoza, kandydoza pochwy, krwawienie śródcykliczne, łuszczyca, łysienie, mięśniak gładki macicy, migrena, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedokrwistość, niestrawność, nowotwór wątroby, obniżenie nastroju, opryszczka ciężarnych, opryszczka jamy ustnej, oscylopsja, ostuda, otoskleroza, pląsawica Sydenhama, pokrzywka, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rak szyjki macicy, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, świąd, tachykardia, tłuszczak piersi, toczeń rumieniowaty układowy, trądzik, udar mózgu, udar niedokrwienny, wirylizacja, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie tolerancji glukozy, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zakażenie dróg moczowych, zakrzepica żylna, zapalenie jajników i jajowodów, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pochwy, zapalenie pochwy i sromu, zapalenie sutka, zapalenie szyjki macicy, zapalenie zatok, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Tibolon – Działania niepożądane
Tibolon, syntetyczny steroid stosowany w terapii hormonalnej kobiet w okresie pomenopauzalnym, wykazuje istotne działania niepożądane o różnej częstości występowania, sklasyfikowane według układów i narządów MedDRA. Najczęściej obserwowane działania obejmują obrzęk, ból podbrzusza, nadmierne owłosienie, trądzik, upławy, przerost endometrium, krwotoki pomenopauzalne, tkliwość piersi oraz zakażenia grzybicze. Po wprowadzeniu do obrotu odnotowano dodatkowo zawroty głowy, bóle głowy, migreny, wysypki, zaburzenia widzenia, depresję, bóle mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia czynności wątroby oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe. W badaniu LIFT po 2,9 roku stosowania tibolonu (1,25 mg) u kobiet w wieku około 68 lat stwierdzono 4 przypadki raka endometrium na 1746 pacjentek, co odpowiada 0,8 dodatkowego przypadku na 1000 kobiet rocznie. Współczynnik ryzyka raka piersi wynosi 1,3, co przekłada się na około 3 dodatkowe przypadki na 1000 kobiet stosujących tibolon przez 5 lat (95% CI: 0-6).
ból głowy, ból podbrzusza, choroba niedokrwienna serca, choroba pęcherzyka żółciowego, demencja, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dysplazja szyjki macicy, hirsutyzm, kandydoza pochwy, klasyfikacja MedDRA, krwotok pomenopauzalny, łojotokowe zapalenie skóry, mastalgia, menopauza, migrena, nieostre widzenie, obrzęk, okres pomenopauzalny, ostuda, plamica naczyniowa, przerost endometrium, rak endometrium, rak jajnika, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, syntetyczny steroid, terapia estrogenowo-progestagenowa, terapia hormonalna, tibolon, trądzik, udar niedokrwienny, upławy, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie grzybicze, zakrzepica żył głębokich, zapalenie sromu i pochwy, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ladybon 2,5 mg
Profil bezpieczeństwa tibolonu został oceniony na podstawie 21 badań klinicznych z udziałem 4079 kobiet stosujących dawki terapeutyczne 1,25 mg lub 2,5 mg oraz 3476 kobiet otrzymujących placebo, z okresem leczenia od 2 miesięcy do 4,5 lat. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmowały zaburzenia układu rozrodczego i piersi (np. krwotok pomenopauzalny, przerost endometrium, tkliwość piersi), zaburzenia skóry (trądzik, świąd), bóle podbrzusza oraz zwiększenie masy ciała. Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano także działania neurologiczne (zawroty głowy, migrena), skórne (wysypka), psychiczne (depresja), mięśniowo-szkieletowe (ból stawów) oraz zaburzenia czynności wątroby. Istotne jest, że ryzyko raka piersi związane ze stosowaniem tibolonu jest mniejsze niż przy skojarzonej HTZ, jednak wzrasta wraz z czasem terapii (współczynnik ryzyka 1,3, dodatkowo 3 przypadki na 1000 kobiet po 5 latach stosowania w wieku 50-65 lat).
ból głowy, ból podbrzusza, choroba pęcherzyka żółciowego, choroba wieńcowa, demencja, depresja, dyskomfort brzucha, dysplazja szyjki macicy, działanie niepożądane, hirsutyzm, hormonalna terapia zastępcza, kandydoza pochwy, klasyfikacja MedDRA, krwawienie z pochwy, krwotok pomenopauzalny, łojotokowe zapalenie skóry, mastodynia, migrena, obrzęk, plamica naczyniowa, profil bezpieczeństwa leku, przerost endometrium, rak endometrium, rak jajnika, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, świąd, tibolon, trądzik, udar niedokrwienny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia widzenia, zakrzepica żył głębokich, zapalenie sromu i pochwy, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (hpv) – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV) stanowi kluczowy czynnik prognostyczny w nowotworach głowy i szyi, zwłaszcza w raku płaskonabłonkowym gardła środkowego (OPSCC), gdzie pacjenci HPV-pozytywni wykazują istotnie lepsze wyniki leczenia. Wskaźniki przeżycia wolnego od choroby (DFS) po 3 latach wynoszą 85% dla HPV+ vs 49% dla HPV-, a przeżycie całkowite (OS) 90% vs 65%. Zakażenie HPV wysokiego ryzyka jest niezależnym predyktorem lepszego rokowania (p=0,001 dla DFS, p=0,004 dla OS). Wysoki poziom limfocytów naciekających guz (TIL) dodatkowo stratyfikuje pacjentów HPV+ na grupy o różnym ryzyku, z 3-letnim przeżyciem odpowiednio 96% (TIL wysokie), 76% (umiarkowane) i 59% (niskie). Inne istotne biomarkery prognostyczne to niska ekspresja MHC klasy I, CD44, CD98 oraz wysoka liczba limfocytów CD8+ i nadekspresja 16Ink4a. Metody diagnostyczne, takie jak p16-IHC, HPV-DNA-ISH i PCR, mają znaczenie prognostyczne i powinny być stosowane łącznie dla precyzyjnej stratyfikacji pacjentów.
biomarker, brodawki płciowe, CIN2+, CIN3+, cytologia szyjki macicy, dysplazja szyjki macicy, HGSIL, HPV wysokiego ryzyka, immunohistochemia p16, kolposkopia, limfocyty CD8+, limfocyty naciekające guz, metylacja DNA, nawrót choroby, nowotwór HPV-zależny, przerzut do węzłów chłonnych, przeżycie całkowite, przeżycie wolne od choroby, rak gardła dolnego, rak głowy i szyi, rak płaskonabłonkowy gardła środkowego, rak płaskonabłonkowy sromu, rak szyjki macicy, śródnabłonkowa neoplazja sromu, transformacja złośliwa, wirus brodawczaka ludzkiego, zmiany śródnabłonkowe wysokiego stopnia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levosert 52 mg (20 mcg/24 h)
System terapeutyczny domaciczny Levosert zawiera 52 mg lewonorgestrelu z początkowym uwalnianiem około 20 µg/dobę i jest przeciwwskazany u pacjentek z potwierdzoną lub podejrzewaną ciążą, poporodowym zapaleniem błony śluzowej macicy, infekcjami macicy w ciągu ostatnich 3 miesięcy oraz aktywnymi lub nawracającymi stanami zapalnymi narządów miednicy. Przeciwwskazania obejmują także wrodzone i nabyte nieprawidłowości anatomiczne macicy (np. macica jednorożna, dwurożna, przegrodzona, włókniakomięśniaki zniekształcające jamę macicy), niezdiagnozowane krwawienia z dróg rodnych, dysplazję nabłonka szyjki macicy, nowotwory złośliwe narządu rodnego i hormonozależne (np. rak piersi), choroby wątroby (w tym niewyrównaną marskość) oraz nadwrażliwość na lewonorgestrel lub substancje pomocnicze. Ze względu na metabolizm lewonorgestrelu w wątrobie, zaburzenia funkcji tego narządu zwiększają ryzyko działań niepożądanych.
białaczka, choroba trofoblastyczna, dysplazja szyjki macicy, hCG, immunosupresja, infekcja dróg rodnych, infekcyjne zapalenie wsierdzia, krwawienie z macicy, lewonorgestrel, macica dwurożna, macica jednorożna, macica przegrodzona, marskość wątroby, nadwrażliwość na substancję czynną, nowotwór hormonozależny, nowotwór krwi, nowotwór wątroby, perforacja macicy, posocznica, rak piersi, rak szyjki macicy, rak trzonu macicy, reakcja anafilaktyczna, ropień, system domaciczny, wirusowe zapalenie wątroby, włókniakomięśniak, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie narządów miednicy, zapalenie szyjki macicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sibilla 2 mg + 0,03 mg
Produkt leczniczy Sibilla, zawierający 2 mg dienogestu oraz 0,03 mg etynyloestradiolu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, który może wywoływać liczne działania niepożądane, zidentyfikowane zarówno w badaniach klinicznych na 4942 uczestniczkach, jak i w nadzorze po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowane działania dotyczą układu rozrodczego i zakażeń, w tym zapalenia pochwy, kandydozy oraz grzybiczych zakażeń pochwy i sromu. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Wśród innych zgłaszanych działań znajdują się m.in. zaburzenia psychiczne (depresja, zmiany nastroju), zaburzenia sercowo-naczyniowe (żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, nadciśnienie tętnicze), zaburzenia skóry (trądzik, łysienie, wysypka), a także objawy ze strony układu nerwowego i mięśniowo-szkieletowego.
atopowe zapalenie skóry, bezsenność, ból brzucha, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zakrzepowo-zatorowa, depresja, doustna antykoncepcja, dyspareunia, dysplazja szyjki macicy, dystonia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hiperwentylacja, kamica żółciowa, kandydoza pochwy, łuszczyca, mięśniak macicy, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, neurodermit, niedokrwistość, niestrawność, nowotwór wątroby, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, opryszczka wargowa, oscylopsja, ostuda, otoskleroza, pląsawica Sydenhama, porfiria, rak piersi, rak szyjki macicy, szumy uszne, tłuszczak piersi, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, torbiel piersi, torbiel przydatków macicy, trądzik umiarkowany, triglicerydy, udar niedokrwienny, utrata słuchu, wirylizm, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie krążenia mózgowego, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie psychiczne, zaburzenie snu, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakażenie grzybicze, zakażenie grzybicze pochwy, zakażenie układu moczowego, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie cewki moczowej, zapalenie jajników, zapalenie jelit, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pochwy, zapalenie sutka, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zapalenie żołądka, zatorowość płucna, zawroty błędnikowe, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon chorób i schorzeń
Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (hpv) – Leczenie
Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV) jest jedną z najczęstszych infekcji przenoszonych drogą płciową, z około 90% przypadków ulegających samoistnej regresji w ciągu 1-2 lat. Leczenie koncentruje się na usuwaniu objawów, takich jak brodawki narządów płciowych wywołane przez HPV niskiego ryzyka (głównie typy 6 i 11), przy użyciu terapii miejscowych (np. podofiloks 0,5%, imikwimod 5% lub 3,75%, synekatechiny 15%) oraz zabiegów inwazyjnych (krioterapia, elektrokauteryzacja, laserowa waporyzacja, chirurgiczne wycięcie, aplikacja kwasów TCA/BCA 80-90%). Wskaźnik nawrotów brodawek wynosi 20-30%, niezależnie od metody leczenia. Zmiany przednowotworowe wywołane przez wysokoonkogenne typy HPV (16, 18) wymagają bardziej agresywnego postępowania, w tym procedur LEEP, konizacji, krioterapii lub laserowej ablacji, w zależności od stopnia dysplazji (CIN 1-3) i lokalizacji zmian (szyjka macicy, srom, pochwa, odbyt, prącie).
brodawki narządów płciowych, cidofovir, dysplazja szyjki macicy, elektrokauteryzacja, HPV niskiego ryzyka, imikwimod, immunomodulator, inhibitor proteasomu, interferon alfa, kłykciny kończyste, konizacja chirurgiczna, krioterapia, kwas trójchlorooctowy, okolica anogenitalna, onkoproteiny HPV, podofiloks, procedura LEEP, spontaniczna regresja, śródnabłonkowa neoplazja sromu, śródnabłonkowa neoplazja szyjki macicy, szczepionka terapeutyczna, terapia fotodynamiczna, ujście cewki moczowej, wirus brodawczaka ludzkiego, zmiany przednowotworowe