łuszczyca i wyprysk

Łuszczyca i wyprysk to dwie odrębne dermatologiczne jednostki chorobowe o przewlekłym przebiegu, powodujące charakterystyczne zmiany skórne. Różnią się patogenezą, obrazem klinicznym oraz podejściem terapeutycznym.

Łuszczyca jest przewlekłą chorobą zapalną o podłożu autoimmunologicznym, w której dochodzi do nadmiernej proliferacji keratynocytów. Charakteryzuje się występowaniem rumieniowych, dobrze odgraniczonych blaszek pokrytych srebrzystą łuską. Predylekcyjne lokalizacje to okolice wyprostne kończyn, owłosiona skóra głowy oraz okolica lędźwiowo-krzyżowa. W patogenezie kluczową rolę odgrywają limfocyty T oraz szlak IL-23/IL-17.

Wyprysk (egzema) to nieswoista reakcja zapalna skóry manifestująca się polimoricznymi zmianami skórnymi. W zależności od fazy choroby obserwuje się: rumień, grudki, pęcherzyki, nadżerki, strupy i lichenifikację. W przeciwieństwie do łuszczycy, wyprysk cechuje się zazwyczaj intensywnym świądem oraz obecnością zmian o charakterze sączącym. Wyróżnia się kilka typów wyprysku, w tym atopowe zapalenie skóry, wyprysk kontaktowy i wyprysk potnicowy.

Diagnostyka różnicowa łuszczycy i wyprysku opiera się głównie na obrazie klinicznym, jednak w przypadkach wątpliwych konieczne jest wykonanie badania histopatologicznego. W terapii obu jednostek chorobowych stosuje się miejscowe preparaty przeciwzapalne, w tym glikokortykosteroidy i inhibitory kalcyneuryny. W przypadkach uogólnionych lub opornych na leczenie miejscowe wdraża się fototerapię lub leczenie ogólne, w tym leki biologiczne dla ciężkich postaci łuszczycy.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl