skurcze dodatkowe nadkomorowe
Skurcze dodatkowe nadkomorowe (przedwczesne pobudzenia przedsionkowe, PAC – premature atrial contractions) to zaburzenia rytmu serca, które rozpoczynają się w przedsionkach serca, poza fizjologicznym węzłem zatokowo-przedsionkowym. Pobudzenia te charakteryzują się przedwczesnym wystąpieniem zespołu P-QRS-T, przy czym załamek P ma najczęściej inny kształt niż w pobudzeniach zatokowych.
W zapisie EKG skurcze dodatkowe nadkomorowe cechują się przedwczesnym pojawieniem się załamka P o morfologii odmiennej od załamków w rytmie zatokowym, po którym następuje zespół QRS o prawidłowej lub nieznacznie zmienionej morfologii. Po skurczu dodatkowym występuje zwykle pauza wyrównawcza niepełna. Skurcze te mogą być przewiedzione do komór z aberracją przewodzenia, co utrudnia ich różnicowanie z pobudzeniami komorowymi.
Przyczyną skurczów dodatkowych nadkomorowych mogą być: stres, zmęczenie, nadużywanie kofeiny, alkoholu, nikotyny, choroby serca (m.in. choroba niedokrwienna, wady zastawkowe), zaburzenia elektrolitowe, niedoczynność lub nadczynność tarczycy oraz działania niepożądane niektórych leków. W większości przypadków u osób bez strukturalnej choroby serca skurcze te mają charakter łagodny i nie wymagają leczenia.
Diagnostyka skurczów dodatkowych nadkomorowych obejmuje badanie EKG, 24-godzinne monitorowanie holterowskie, badania laboratoryjne (elektrolity, hormony tarczycy) oraz badania obrazowe serca (echokardiografia). Leczenie, jeśli jest konieczne, koncentruje się na eliminacji czynników wyzwalających, stosowaniu leków antyarytmicznych (β-blokery, blokery kanału wapniowego), a w przypadkach opornych na farmakoterapię można rozważyć ablację przezskórną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Dobutamin hameln 5 mg/ml
Dobutamin hameln 5 mg/ml, roztwór do infuzji, zawierający chlorowodorek dobutaminy, jest stosowany w różnych stanach klinicznych, jednak jego profil działań niepożądanych wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza ze względu na potencjalne poważne powikłania kardiologiczne. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu sercowo-naczyniowego i obejmują przyspieszenie czynności serca o ≥30 uderzeń na minutę (bardzo często), zwiększenie ciśnienia tętniczego o ≥50 mm Hg (często), komorowe zaburzenia rytmu serca, dodatkowe skurcze komorowe (często), a także rzadziej występujące arytmie zagrażające życiu, takie jak częstoskurcz komorowy i migotanie komór. W trakcie echokardiografii obciążeniowej z dobutaminą obserwuje się specyficzne działania niepożądane, w tym bardzo częsty dyskomfort w dławicy piersiowej oraz dodatkowe skurcze komorowe powyżej 6 na minutę, a także potencjalnie groźne powikłania, takie jak migotanie komór, zawał mięśnia sercowego czy blok przedsionkowo-komorowy II stopnia. W populacji pediatrycznej dobutamina może powodować m.in. zwiększenie skurczowego ciśnienia tętniczego, tachykardię oraz wzrost ciśnienia zaklinowania tętnicy płucnej, co może prowadzić do przekrwienia płuc i obrzęku.
blok przedsionkowo-komorowy, ból dławicowy, chlorowodorek dobutaminy, ciśnienie zaklinowania tętnicy płucnej, częstoskurcz komorowy, echokardiografia obciążeniowa z dobutaminą, eozynofilia, hipokalemia, kardiomiopatia stresowa, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie punkcikowate, martwica skóry, migotanie komór, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, skurcz naczyń wieńcowych, skurcz oskrzeli, skurcze dodatkowe nadkomorowe, zahamowanie agregacji płytek, zapalenie żył, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego, zespół takotsubo, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Febrisan Zatoki 500 mg + 25 mg + 5 mg
Febrisan Zatoki, zawierający 500 mg paracetamolu, 25 mg kofeiny oraz 5 mg fenylefryny chlorowodorku, stanowi poważne zagrożenie w przypadku przedawkowania, głównie z powodu hepatotoksyczności paracetamolu. Dawka toksyczna paracetamolu u dorosłych wynosi ≥150 mg/kg masy ciała, co może prowadzić do ostrej niewydolności wątroby, nerek, a także ostrego zapalenia trzustki. Zatrucie paracetamolem charakteryzuje się dwufazowym przebiegiem: w fazie wczesnej (kilka-kilkanaście godzin) występują objawy niespecyficzne, takie jak nudności, wymioty, nadmierne pocenie i senność, natomiast w fazie późnej (od 24 godzin do kilku dni) pojawia się uszkodzenie wątroby manifestujące się bólem w nadbrzuszu, żółtaczką i powrotem nudności. Fenylefryna może wywołać objawy pobudzenia układu współczulnego, takie jak tachykardia, nadciśnienie, drżenie i halucynacje, ale także reakcje paradoksalne, w tym depresję oddechową i zapaść krążeniową. Kofeina w przedawkowaniu powoduje objawy od łagodnych (bóle brzucha, bezsenność) do ciężkich (drgawki toniczno-kloniczne, zaburzenia rytmu serca).
acetylocysteina, depresja oddechowa, drgawki, drgawki toniczno-kloniczne, encefalopatia, halucynacje, hepatotoksyczność, hipoglikemia, metionina, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, obrzęk mózgu, oddział intensywnej terapii, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, płukanie żołądka, przedawkowanie fenylefryny, przedawkowanie kofeiny, przedawkowanie paracetamolu, przeszczep wątroby, skurcze dodatkowe nadkomorowe, śpiączka, tachykardia, toksyczne uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zapaść krążeniowa, żółtaczka