wykwity pęcherzykowe

Wykwity pęcherzykowe to zmiany skórne charakteryzujące się obecnością małych, wypełnionych płynem pęcherzyków na powierzchni skóry. Powstają one w wyniku gromadzenia się płynu surowiczego pomiędzy warstwami naskórka lub na granicy naskórka i skóry właściwej. Wielkość wykwitów pęcherzykowych zwykle nie przekracza 5 mm średnicy, co odróżnia je od większych pęcherzy.

Etiologia wykwitów pęcherzykowych jest zróżnicowana i obejmuje zakażenia wirusowe (np. opryszczka zwykła, ospa wietrzna, półpasiec), reakcje alergiczne, choroby autoimmunologiczne, dermatozy zapalne oraz reakcje na czynniki fizyczne. Charakterystyczne jest występowanie wykwitów pęcherzykowych w przebiegu wyprysku kontaktowego, potówki, liszaja płaskiego pęcherzykowego czy wyprysku potnicowego.

Diagnostyka wykwitów pęcherzykowych opiera się na badaniu klinicznym, wywiadzie oraz, w wybranych przypadkach, na badaniach dodatkowych, takich jak badanie cytologiczne treści pęcherzyka (test Tzancka), badanie histopatologiczne czy immunofluorescencyjne. W ocenie klinicznej istotne są: lokalizacja zmian, ich układ, charakter wysiewu oraz towarzyszące objawy podmiotowe, jak świąd czy ból.

Leczenie wykwitów pęcherzykowych zależy od przyczyny ich powstania. Może obejmować leki przeciwwirusowe, przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze, a także glikokortykosteroidy miejscowe lub ogólne, leki przeciwhistaminowe oraz immunosupresyjne. W przypadku zmian wywołanych przez czynniki kontaktowe kluczowe jest unikanie ekspozycji na alergen lub czynnik drażniący.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl