blokada nerwów ruchowych
Blokada nerwów ruchowych to procedura medyczna polegająca na miejscowym podaniu środka znieczulającego lub neurolitycznego w okolicę nerwu ruchowego w celu czasowego zahamowania jego funkcji przewodzenia impulsów. Jest to technika stosowana zarówno w anestezjologii, jak i w leczeniu bólu przewlekłego oraz spastyczności.
W praktyce klinicznej blokada nerwów ruchowych może być wykonywana jako samodzielna procedura lub jako element złożonego postępowania terapeutycznego. Najczęściej stosowane techniki to blokady obwodowe, przykręgowe oraz blokady splotów nerwowych. Do przeprowadzenia procedury wykorzystuje się różne metody naprowadzania: anatomiczne punkty orientacyjne, stymulację elektryczną nerwów lub techniki obrazowe (USG, fluoroskopia).
Wskazania do blokady nerwów ruchowych obejmują zabiegi operacyjne, leczenie spastyczności poudarowej lub w przebiegu mózgowego porażenia dziecięcego, dystonie, przewlekłe zespoły bólowe, a także diagnostykę różnicową. W zależności od zastosowanego środka, czas działania blokady może wynosić od kilku godzin (środki miejscowo znieczulające) do kilku miesięcy (toksyna botulinowa).
Procedura wymaga dokładnej znajomości neuroanatomii oraz doświadczenia klinicznego, ponieważ nieprawidłowe wykonanie może prowadzić do powikłań, takich jak uszkodzenie nerwu, infekcja, krwiak czy reakcje toksyczne na podane leki. Nowsze techniki, szczególnie z wykorzystaniem ultrasonografii, znacząco zwiększyły bezpieczeństwo i precyzję wykonywania blokad nerwów ruchowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ropimol 7,5 mg/ml
Ropimol, zawierający chlorowodorek ropiwakainy w stężeniu 7,5 mg/ml, jest przeznaczony do stosowania wyłącznie przez doświadczonych specjalistów w znieczuleniach przewodowych lub pod ich nadzorem, z zachowaniem zasady podawania najmniejszej skutecznej dawki. W chirurgii stosuje się różne dawki w zależności od rodzaju znieczulenia: zewnątrzoponowe lędźwiowe i cięcie cesarskie – 113-150 mg (15-20 ml), zewnątrzoponowe piersiowe – 38-113 mg (5-15 ml), blokada dużych nerwów – 75-300 mg (10-40 ml), a blokada miejscowa od 7,5 do 225 mg (1-30 ml). Szczególną ostrożność należy zachować przy blokadzie splotu ramiennego z dostępu między mięśniami pochyłymi i nadobojczykowego ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych. Dawkowanie musi być indywidualizowane, a podawanie leku powinno odbywać się powoli (25-50 mg/min) z częstą aspiracją, aby uniknąć podania donaczyniowego lub podpajęczynówkowego.
analgezja pooperacyjna, blok rdzeniowy, blokada dużego nerwu, blokada małego nerwu, blokada nerwów obwodowych, blokada nerwów ruchowych, blokada nerwu udowego, blokada splotu ramiennego, cewnik zewnątrzoponowy, chlorowodorek ropiwakainy, cięcie cesarskie, dawka wzrastająca, dysfagia, opioidowy lek przeciwbólowy, podanie donaczyniowe, podanie nadtwardówkowe, podanie okołonerwowe, podanie podpajęczynówkowe, toksyczne stężenie, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ośrodkowego układu nerwowego, wlew ciągły, znieczulenie przewodowe, znieczulenie zewnątrzoponowe lędźwiowe, znieczulenie zewnątrzoponowe piersiowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Morphini sulfas WZF 0,1% Spinal 1 mg/ml
Morphini sulfas WZF 0,1% Spinal to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 1 mg/ml siarczanu morfiny, przeznaczony do leczenia bólu o dużym nasileniu, który nie reaguje na terapię nieopioidową. Preparat jest pozbawiony środków konserwujących i dedykowany do podania drogą dokanałową (zewnątrzoponowo i podpajęczynówkowo) oraz dożylną. Zaletą podawania morfiny tą drogą jest uzyskanie długotrwałego efektu przeciwbólowego przy zachowaniu percepcji bodźców czuciowych (z wyjątkiem bólu), braku blokady nerwów ruchowych oraz braku blokady włókien współczulnych, co minimalizuje ryzyko hipotonii i innych powikłań wegetatywnych. Roztwór jest bezbarwny lub prawie bezbarwny, przezroczysty, zawiera chlorek sodu 0,154 mmol/ml (3,54 mg/ml), co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej.
anestezja regionalna, blokada czuciowa, blokada nerwów ruchowych, blokada włókien współczulnych, chlorek sodu, dieta niskosodowa, droga zewnątrzoponowa i podpajęczynówkowa, hipotonia, leki przeciwbólowe nieopioidowe, morfina dokanałowa, podanie dokanałowe, roztwór do wstrzykiwań, siarczan morfiny, silny ból, zaburzenia czucia, zaburzenia motoryczne, znieczulenie regionalne