droga zewnątrzoponowa i podpajęczynówkowa
Droga zewnątrzoponowa (przestrzeń epiduralna) i podpajęczynówkowa to kluczowe struktury anatomiczne w obrębie kanału kręgowego, wykorzystywane w medycynie do podawania leków, szczególnie w anestezjologii i leczeniu bólu.
Przestrzeń zewnątrzoponowa znajduje się między oponą twardą a okostną kanału kręgowego i zawiera tkankę tłuszczową, naczynia krwionośne oraz korzenie nerwowe. Znieczulenie zewnątrzoponowe polega na wprowadzeniu cewnika do tej przestrzeni i podaniu leków znieczulających miejscowo, które blokują przewodnictwo nerwowe na poziomie korzeni nerwowych.
Przestrzeń podpajęczynówkowa położona jest między oponą pajęczą a oponą miękką i wypełniona jest płynem mózgowo-rdzeniowym. Znieczulenie podpajęczynówkowe (podpajęczniówkowe) jest techniką, w której leki podawane są bezpośrednio do płynu mózgowo-rdzeniowego, co zapewnia szybki i skuteczny efekt znieczulający.
Obie drogi podania leków mają zastosowanie w anestezji podczas zabiegów operacyjnych, porodu, leczenia bólu przewlekłego oraz w terapii przeciwbólowej pooperacyjnej. Różnią się one głębokością wkłucia, ilością podawanych leków, szybkością działania oraz profilem działań niepożądanych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Remifentanil B. Braun 1 mg
Remifentanil B. Braun, zawierający 1 mg remifentanylu w 1 ml roztworu, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest podawanie leku drogą zewnątrzoponową i podpajęczynówkową ze względu na obecność glicyny w preparacie. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na remifentanyl, inne pochodne fentanylu lub substancje pomocnicze. Remifentanyl nie może być również stosowany jako jedyny środek do indukcji znieczulenia ogólnego, co wymaga łączenia go z innymi środkami anestetycznymi.
chlorowodorek remifentanylu, droga zewnątrzoponowa i podpajęczynówkowa, glicyna, indukcja znieczulenia, nadwrażliwość na leki, pochodna fentanylu, podanie podpajęczynówkowe, podanie zewnątrzoponowe, praktyka anestezjologiczna, procedura anestezjologiczna, proszek do sporządzania koncentratu, reakcja alergiczna, remifentanyl, środek anestetyczny, wywiad alergologiczny, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Morphini sulfas WZF 0,1% Spinal 1 mg/ml
Morphini sulfas WZF 0,1% Spinal to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 1 mg/ml siarczanu morfiny, przeznaczony do leczenia bólu o dużym nasileniu, który nie reaguje na terapię nieopioidową. Preparat jest pozbawiony środków konserwujących i dedykowany do podania drogą dokanałową (zewnątrzoponowo i podpajęczynówkowo) oraz dożylną. Zaletą podawania morfiny tą drogą jest uzyskanie długotrwałego efektu przeciwbólowego przy zachowaniu percepcji bodźców czuciowych (z wyjątkiem bólu), braku blokady nerwów ruchowych oraz braku blokady włókien współczulnych, co minimalizuje ryzyko hipotonii i innych powikłań wegetatywnych. Roztwór jest bezbarwny lub prawie bezbarwny, przezroczysty, zawiera chlorek sodu 0,154 mmol/ml (3,54 mg/ml), co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej.
anestezja regionalna, blokada czuciowa, blokada nerwów ruchowych, blokada włókien współczulnych, chlorek sodu, dieta niskosodowa, droga zewnątrzoponowa i podpajęczynówkowa, hipotonia, leki przeciwbólowe nieopioidowe, morfina dokanałowa, podanie dokanałowe, roztwór do wstrzykiwań, siarczan morfiny, silny ból, zaburzenia czucia, zaburzenia motoryczne, znieczulenie regionalne