Extraneal
Extraneal jest roztworem do dializy otrzewnowej zawierającym icodextrin – polimer glukozy o średniej masie cząsteczkowej około 16,800 daltonów. Jego głównym zastosowaniem jest długotrwała dializoterapia otrzewnowa, szczególnie w przypadku pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek.
W przeciwieństwie do standardowych roztworów opartych na glukozie, Extraneal wykorzystuje icodextrin jako środek osmotyczny, co zapewnia dłuższy i bardziej stabilny efekt ultrafiltracji, trwający nawet do 12 godzin. Jest to szczególnie korzystne podczas długich wymian nocnych oraz u pacjentów z szybkim transportem otrzewnowym, u których konwencjonalne roztwory szybko tracą swoją skuteczność.
Stosowanie Extranealu może przynieść korzyści pacjentom z cukrzycą, otyłością lub niewydolnością serca, ponieważ dostarcza mniej kalorii niż roztwory glukozowe o porównywalnej skuteczności ultrafiltracyjnej. Należy jednak pamiętać o potencjalnych działaniach niepożądanych, takich jak reakcje nadwrażliwości, oraz o możliwych interakcjach z niektórymi testami do oznaczania glukozy, które mogą dawać fałszywie zawyżone wyniki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Extraneal Zestaw do dializy otrzewnowej –
Przedkliniczne badania toksykologiczne ikodekstryny, głównego składnika roztworu do dializy otrzewnowej EXTRANEAL (7,5% stężenia), wykazały brak toksyczności ostrej przy jednorazowym podaniu dożylnym i dootrzewnowym w dawkach do 2000 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów. W badaniach podostrych, prowadzonych na szczurach i psach, podawano dootrzewnowo 20% roztwór ikodekstryny dwa razy dziennie przez 28 dni, nie obserwując toksycznych uszkodzeń tkanek ani narządów. Zaobserwowane zmiany dotyczyły jedynie równowagi płynowej, co jest zgodne z osmotycznym mechanizmem działania substancji. Testy mutagenności in vitro i in vivo dały wyniki negatywne, wskazując na brak potencjału genotoksycznego ikodekstryny.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dializa otrzewnowa, działanie mutagenne, działanie osmotyczne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, Extraneal, ikodekstryna, kancerogeneza, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, równowaga płynowa, środek osmotycznie czynny, test mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie tkanek, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Ikodekstryna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Ikodekstryna, aktywny składnik roztworu do dializy otrzewnowej Extraneal w stężeniu 7,5% m/v, jest polimerem glukozy stosowanym u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek. W terapii dializą otrzewnową z wykorzystaniem ikodekstryny mogą wystąpić działania niepożądane wpływające na zdolności psychomotoryczne, co potencjalnie ogranicza możliwość prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Chociaż charakterystyka produktu nie precyzuje konkretnych objawów, pacjenci z niewydolnością nerek mogą doświadczać zaburzeń koncentracji, koordynacji wzrokowo-ruchowej oraz wydłużonego czasu reakcji, co stanowi istotne ryzyko podczas wykonywania czynności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej.
charakterystyka produktu leczniczego, czas reakcji, dializa otrzewnowa, dokumentacja produktu, działanie niepożądane, Extraneal, funkcja psychomotoryczna, ikodekstryna, koordynacja wzrokowo-ruchowa, polimer glukozy, roztwór elektrolitowy, roztwór Extraneal, schyłkowa niewydolność nerek, stan kliniczny, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Extraneal Zestaw do dializy otrzewnowej –
Extraneal to jałowy, przezroczysty roztwór do dializy otrzewnowej zawierający 7,5% m/v ikodekstrynę w roztworze elektrolitów, przeznaczony do stosowania podczas wymiany o najdłuższym czasie zalegania w schematach CADO i ADO. W CADO zaleca się jego użycie podczas wymiany nocnej z czasem zalegania 6-12 godzin, natomiast w ADO podczas dziennej wymiany z czasem zalegania 14-16 godzin. Objętość podawanego roztworu powinna wynosić do 2 litrów u dorosłych o przeciętnej masie ciała, a u pacjentów powyżej 70-75 kg do 2,5 litra, podawana w czasie 10-20 minut, z dostosowaniem szybkości wlewu do komfortu pacjenta. Stosowanie ogranicza się do jednej wymiany na dobę, a po upływie czasu zalegania płyn jest drenowany grawitacyjnie z szybkością akceptowaną przez pacjenta.
- Leksykon substancji czynnych
Ikodekstryna – Wskazania do stosowania
Ikodekstryna, obecna w roztworze EXTRANEAL w stężeniu 7,5% m/v, stanowi innowacyjną alternatywę dla tradycyjnych roztworów dializacyjnych opartych na glukozie w terapii dializy otrzewnowej u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek. Produkt ten, zawierający elektrolity w stężeniach: Na+ 133 mmol/l, Ca2+ 1,75 mmol/l, Mg2+ 0,25 mmol/l, Cl- 96 mmol/l oraz mleczany 40 mmol/l, charakteryzuje się osmolarnością 284 mOsm/l, osmolalnością 301 mOsm/kg i pH w zakresie 5–6. EXTRANEAL jest wskazany do zastąpienia jednej dobowej wymiany płynu dializacyjnego zawierającego glukozę w metodach CADO i ADO, co umożliwia optymalizację ultrafiltracji i detoksykacji u pacjentów dializowanych otrzewnowo.
automatyczna dializa otrzewnowa, chlorek magnezu, chlorek sodu, chlorek wapnia, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, dializa otrzewnowa, elektrolit, Extraneal, hemodializa, ikodekstryna, leczenie nerkozastępcze, osmolalność, osmolarność, produkt leczniczy, przewlekła niewydolność nerek, toksyna mocznicowa - Leksykon substancji czynnych
Sodu S-mleczan – Interakcje
Sodu S-mleczan, stosowany w roztworach do dializy otrzewnowej, takich jak EXTRANEAL (4,5 g/l, 40 mmol/l), pełni funkcję substratu energetycznego i buforu, co może wpływać na farmakokinetykę leków zależnych od pH i równowagi elektrolitowej. Dializa otrzewnowa może obniżać stężenia leków dializowalnych, co wymaga monitorowania i dostosowania dawkowania. Istotne jest unikanie testów glikemii wykorzystujących GDH-PQQ i GDH-FAD ze względu na obecność maltozy (produkt metabolizmu ikodekstryny), która może powodować fałszywie podwyższone wyniki, narażając pacjentów na ryzyko hipoglikemii wskutek niewłaściwego dawkowania insuliny. Zaleca się stosowanie metod pomiaru glukozy odpornych na interferencję z maltozą, np. z użyciem oksydazy glukozowej.
dehydrogenaza glukoza-pirolochinolinochinon, dehydrogenaza glukozy i dwunukleotyd flawina-adenina, dializa otrzewnowa, Extraneal, farmakokinetyka, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipoglikemia, ikodekstryna, kwasica mleczanowa, lek dializowalny, lek hipoglikemizujący, lek wrażliwy na pH, maltoza, niewydolność nerek, oksydaza glukozowa, przepuszczalność błony otrzewnowej, roztwór dializacyjny, sodu (S)-mleczan, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Sodu S-mleczan – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Sodu S-mleczan, obecny w roztworach do dializy otrzewnowej, takich jak Extraneal (stężenie 40 mmol/l, co odpowiada 4,5 g/l), pełni funkcję buforującą. Chociaż sam sodu S-mleczan nie wykazuje bezpośredniego negatywnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych dializie otrzewnowej mogą wystąpić działania niepożądane wpływające na zdolności psychomotoryczne. Czynniki te obejmują zaburzenia równowagi elektrolitowej, zmęczenie, epizody hipotensji ortostatycznej, zaburzenia świadomości związane z wahaniami poziomu toksyn mocznicowych oraz zaburzenia widzenia, które mogą upośledzać bezpieczne prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn.
dializa otrzewnowa, Extraneal, hipoglikemia, hipotensja ortostatyczna, leczenie nerkozastępcze, nadciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, płyn dializacyjny, powikłanie nefrologiczne, schyłkowa niewydolność nerek, składnik buforujący, sodu (S)-mleczan, toksyny mocznicowe, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie widzenia - Leksykon substancji czynnych
Sodu S-mleczan – Dawkowanie i sposób podawania
EXTRANEAL to roztwór do dializy otrzewnowej zawierający sodu S-mleczan w stężeniu 4,5 g/l (40 mmol/l mleczanów), stosowany jako składnik kompletnego roztworu dializacyjnego. Preparat jest przeznaczony do podawania dootrzewnowego podczas wymiany o najdłuższym czasie zalegania w schematach CADO (wymiana nocna, czas zalegania 6-12 godzin) oraz ADO (wymiana dzienna, czas zalegania 14-16 godzin). Maksymalna objętość pojedynczego wlewu u dorosłych pacjentów o przeciętnej masie ciała wynosi 2,0 litra (dostarczając 9 g sodu S-mleczanu), a u pacjentów powyżej 70-75 kg – do 2,5 litra (11,25 g sodu S-mleczanu). Wlew powinien trwać 10-20 minut z szybkością zapewniającą komfort pacjenta, a częstotliwość podawania nie powinna przekraczać jednej wymiany na 24 godziny. Po zakończeniu zalegania roztwór należy drenować grawitacyjnie, dostosowując szybkość do tolerancji pacjenta.
automatyczna dializa otrzewnowa, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, ciśnienie wewnątrzbrzuszne, dializa otrzewnowa, elektrolit, Extraneal, jama otrzewnowa, mleczan, objętość wlewu, osmolalność, osmolarność, płyn dializacyjny, podanie dootrzewnowe, roztwór dializacyjny, roztwór do dializy otrzewnowej, sodu (S)-mleczan