dializoterapia otrzewnowa

Dializoterapia otrzewnowa to metoda leczenia nerkozastępczego, w której błona otrzewnowa wyściełająca jamę brzuszną służy jako półprzepuszczalna membrana do usuwania toksyn mocznicowych oraz nadmiaru płynów z organizmu. Pacjent samodzielnie wprowadza płyn dializacyjny do jamy otrzewnowej przez założony na stałe cewnik, po czym po odpowiednim czasie wymiany (zazwyczaj 4-8 godzin) usuwa płyn zawierający produkty przemiany materii.

Wyróżnia się dwie główne metody dializy otrzewnowej: ciągłą ambulatoryjną dializę otrzewnową (CADO), gdzie pacjent wykonuje 3-5 wymian ręcznych w ciągu doby, oraz automatyczną dializę otrzewnową (ADO), w której wymiany wykonywane są nocą przez specjalne urządzenie (cykler). Główne zalety dializoterapii otrzewnowej obejmują większą niezależność pacjenta, lepszą kontrolę ciśnienia tętniczego oraz brak konieczności bezpośredniego dostępu do naczyń krwionośnych.

Najczęstsze powikłania dializoterapii otrzewnowej to zapalenie otrzewnej, infekcje ujścia i tunelu cewnika, a także problemy metaboliczne związane z absorpcją glukozy z płynu dializacyjnego. Kluczowym elementem powodzenia terapii jest właściwe szkolenie pacjenta w zakresie techniki wykonywania wymian oraz przestrzegania zasad aseptyki. Dializoterapia otrzewnowa jest szczególnie polecana dla pacjentów młodych, aktywnych zawodowo oraz z trudnościami w uzyskaniu dostępu naczyniowego do hemodializy.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl