typ emm
Typ emm (ang. emm type) to klasyfikacja genetyczna bakterii Streptococcus pyogenes (paciorkowiec grupy A), oparta na analizie sekwencji genu emm kodującego białko M. Białko M jest głównym czynnikiem wirulencji tych bakterii, zapewniającym im oporność na fagocytozę.
Obecnie zidentyfikowano ponad 240 różnych typów emm, co odzwierciedla dużą różnorodność genetyczną S. pyogenes. Określenie typu emm ma istotne znaczenie epidemiologiczne, gdyż umożliwia śledzenie rozprzestrzeniania się poszczególnych szczepów bakterii oraz badanie związków między typem emm a rodzajem wywoływanej choroby.
W praktyce klinicznej, znajomość typu emm może być pomocna w przewidywaniu przebiegu zakażenia, gdyż niektóre typy wykazują zwiększoną wirulencję lub są częściej związane z określonymi jednostkami chorobowymi, takimi jak gorączka reumatyczna, ostre kłębuszkowe zapalenie nerek czy paciorkowcowe zapalenie skóry. Typowanie emm jest standardową metodą molekularną stosowaną w dochodzeniach epidemiologicznych dotyczących zakażeń paciorkowcowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Płonica – Epidemiologia
Płonica, wywoływana przez Streptococcus pyogenes (GAS) produkujące toksyny pirogenne, charakteryzuje się wysypką drobnogrudkową, językiem malinowym oraz zapaleniem gardła z wysiękiem. Po okresie znacznego spadku zachorowań w XX wieku, w ostatniej dekadzie obserwuje się globalny wzrost przypadków, szczególnie w Azji Wschodniej, Wielkiej Brytanii i USA. Zapadalność jest najwyższa u dzieci w wieku 5-9 lat, osiągając współczynnik nawet 625,34/100 000. Transmisja odbywa się głównie drogą kropelkową, a okres inkubacji wynosi 2-5 dni. Antybiotykoterapia skutecznie skraca zakaźność do 24 godzin od rozpoczęcia leczenia. Pandemia COVID-19 wpłynęła na epidemiologię płonicy, powodując tymczasowy spadek zachorowań, po którym nastąpił ponowny wzrost. Nadzór epidemiologiczny, w tym sekwencjonowanie genomu i analiza przestrzenna, jest kluczowy dla monitorowania i kontroli choroby, jednak różnice w systemach zgłaszania utrudniają globalną ocenę sytuacji.
antybiotykoterapia, badanie epidemiologiczne, bezobjawowy nosiciel, czynnik chorobotwórczy, czynnik demograficzny, diagnostyka i leczenie, droga kropelkowa, dwutlenek azotu, dysfagia, działanie profilaktyczne, inwazyjne zakażenie GAS, nadzór epidemiologiczny, nadzór molekularny, obowiązek zgłaszania, ognisko epidemiczne, okres inkubacji, oporność na antybiotyki, ozon, paciorkowiec grupy A, płonica, przeciwciało matczyne, przeciwciało ochronne, sekwencjonowanie całego genomu, Streptococcus pyogenes, superantygen, toksyna erytrogenna, toksyna pirogenna, transmisja choroby, transmisja drogą powietrzną, typ emm, zanieczyszczenie powietrza - Leksykon chorób i schorzeń
Angina paciorkowcowa – Epidemiologia
Angina paciorkowcowa, wywoływana przez paciorkowce grupy A (GAS), jest jedną z najczęstszych infekcji bakteryjnych górnych dróg oddechowych, z około 600 milionami przypadków rocznie na świecie. Zapadalność jest najwyższa u dzieci w wieku szkolnym (5-15 lat), z częstością 93,2 przypadków na 1000 osobolat w grupie 3-9 lat oraz 40,9 na 1000 osobolat w grupie 10-19 lat, podczas gdy u dorosłych w wieku 20-39 lat wynosi 8 na 1000 osobolat, a u osób 40-65 lat 1,1 na 1000 osobolat. Choroba wykazuje sezonowość, z szczytem zachorowań zimą i wczesną wiosną, a pandemia COVID-19 spowodowała tymczasowy spadek zachorowań o 73% u dzieci, po czym nastąpił gwałtowny wzrost w latach 2022-2023, osiągając najwyższy poziom od 20 lat. Diagnostyka opiera się na szybkich testach antygenowych (RADT), hodowli bakteryjnej oraz klinicznych skalach decyzyjnych (np. CENTOR), a leczenie pierwszorzutowe obejmuje penicylinę i amoksycylinę, choć obserwuje się rosnącą oporność na makrolidy i zmniejszoną wrażliwość na penicylinę.
angina paciorkowcowa, antybiotyk penicylinowy, antybiotykooporność, ból gardła, choroba reumatyczna serca, gorączka reumatyczna, górne drogi oddechowe, hodowla bakteryjna, inwazyjne zakażenie, inwazyjne zakażenie GAS, nosicielstwo paciorkowca, opieka zdrowotna, oporność na erytromycynę, ostra gorączka reumatyczna, paciorkowcowe zapalenie gardła, paciorkowiec grupy A, posiew z gardła, ropień okołomigdałkowy, sekwencjonowanie genu, superantygen, typ emm, zakażenie paciorkowcem grupy A, zapalenie płuc