niedrożność kanalików łzowych
Niedrożność kanalików łzowych to patologia układu odprowadzającego łzy, charakteryzująca się utrudnionym lub całkowicie zablokowanym przepływem łez z woreczka spojówkowego do przewodu nosowo-łzowego. Może dotyczyć kanalików górnych, dolnych lub wspólnych, a w konsekwencji prowadzi do łzawienia (epiphora) i nawracających stanów zapalnych.
Przyczyny niedrożności kanalików łzowych są zróżnicowane i obejmują wady wrodzone, urazy mechaniczne, stany zapalne, zmiany bliznowate, nowotwory oraz obecność ciał obcych. Szczególnie predysponujące są przewlekłe zapalenia brzegów powiek, zapalenia spojówek oraz zabiegi okulistyczne w obrębie powiek.
Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne z oceną wydzielania łez, próbę przepłukiwania dróg łzowych, dakryocystografię oraz tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny w wybranych przypadkach. Standardowy test przepłukiwania dróg łzowych pozwala określić lokalizację i stopień niedrożności.
Leczenie niedrożności kanalików łzowych zależy od jej przyczyny i nasilenia. Obejmuje metody farmakologiczne (krople przeciwzapalne, antybiotykoterapia), mechaniczne (sondowanie, rozszerzanie kanalików) oraz chirurgiczne (dakryocystorhinostomia, kaniulacja kanalików, intubacja silikonowa). W przypadkach nieodwracalnych zmian stosuje się metody paliatywne, jak implantacja sztucznych dróg łzowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Starazolin redFREE 0,5 mg/ml
Starazolin redFREE zawiera tetryzolinę chlorowodorek w stężeniu 0,5 mg/ml, dostarczając 21,5 µg substancji czynnej na kroplę. Preparat może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, w tym okulistyczne takie jak rzadko występująca midriaza, bardzo rzadkie keratynizacje nabłonka spojówki oraz podrażnienie spojówki i niewyraźne widzenie o nieznanej częstości. Często obserwuje się przekrwienie reaktywne błony śluzowej oka, pieczenie i suchość, które mogą nasilać dyskomfort i prowadzić do uszkodzeń powierzchni oka. Działania ogólnoustrojowe, wynikające z wchłaniania tetryzoliny do krążenia, obejmują kołatanie serca, ból głowy, drżenie, osłabienie, potliwość, podwyższone ciśnienie tętnicze oraz tachykardię, co jest szczególnie istotne u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
arytmia serca, bradykardia reaktywna, cefalgia, działania niepożądane systemowe, działanie alfa-adrenergiczne, efekty systemowe, fotofobia, keratynizacja nabłonka spojówki, midriaza, nadciśnienie tętnicze, niedrożność kanalików łzowych, nieostre widzenie, obrzęk spojówek, palpitacje serca, pieczenie spojówek, przekrwienie reaktywne, tachyarytmia, tachykardia, tetryzoliny chlorowodorek, zaburzenia akomodacji, zaburzenia OUN, zapalenie spojówki, zespół suchego oka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – TEKCIS 2-50 GBq (aktywność 99mTc)
Generator radionuklidu TEKCIS, zawierający molibden-99 (99Mo) o aktywności od 2 do 50 GBq, służy do uzyskiwania eluatów sodu nadtechnecjanu (99mTc) o okresie półtrwania 6,01 godziny i emisji promieniowania gamma o energii 140 keV. Eluat ten jest stosowany w diagnostyce obrazowej w medycynie nuklearnej, umożliwiając znakowanie radiofarmaceutyków oraz wykonywanie scyntygrafii tarczycy, gruczołów ślinowych, kanalików łzowych oraz lokalizację ektopowej błony śluzowej żołądka (np. uchyłka Meckela). Aktywność technetu uzyskiwana podczas elucji zależy od wydajności generatora, a roztwór ma pH 4,5-7,5 i zawiera 3,6 mg sodu/ml, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej.
ekspozycja na promieniowanie, ektopowa błona śluzowa, eluat, elucja, funkcja narządu, funkcja wydzielnicza, generator radionuklidu, kolumna chromatograficzna, medycyna nuklearna, molibden-99, nadtechnecjan sodu, niedrożność kanalików łzowych, okres półtrwania, promieniowanie gamma, radiofarmaceutyk, radionuklid, scyntygrafia gruczołów ślinowych, scyntygrafia kanalików łzowych, scyntygrafia tarczycy, technet-99m, terapia radiojodem, uchyłek Meckela, wychwyt technetu, zespół Sjögrena, znakowanie radiofarmaceutyków, znakowanie technetem