stopa szpotawa
Stopa szpotawa (łac. pes varus) to deformacja stopy charakteryzująca się jej przywiedzeniem, gdzie część przednia stopy jest skierowana do wewnątrz. Najczęściej towarzyszy jej również nadmierne zgięcie podeszwowe (końska pozycja stopy) – wówczas mówimy o stopie końsko-szpotawej (pes equinovarus).
Deformacja ta może być wrodzona lub nabyta. Stopa szpotawa wrodzona występuje z częstością 1-2 na 1000 żywych urodzeń i jest jedną z najczęstszych wad wrodzonych układu mięśniowo-szkieletowego. Postać nabyta może rozwinąć się w przebiegu chorób neurologicznych (np. mózgowe porażenie dziecięce), urazów lub jako powikłanie innych schorzeń.
Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne, badania obrazowe (RTG, USG, MRI) oraz ocenę funkcjonalną. Leczenie zależy od przyczyny, stopnia deformacji i wieku pacjenta. W przypadku wady wrodzonej najczęściej stosuje się metodę Ponsetiego, polegającą na serii manipulacji i gipsowań, często uzupełnioną o przezskórne przecięcie ścięgna Achillesa. W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze stosuje się leczenie operacyjne.
Odpowiednio wcześnie rozpoczęte i prowadzone leczenie daje dobre wyniki funkcjonalne i kosmetyczne. Nieleczona stopa szpotawa prowadzi do znacznych zaburzeń chodu i niepełnosprawności.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allergo-Comod 20 mg
Bezpieczeństwo stosowania sodu kromoglikanu, substancji czynnej leku Allergo-COMOD, zostało potwierdzone w szeroko zakrojonych badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt. Badania toksyczności ostrej wykazały niski potencjał toksyczności, a toksyczność przewlekła pojawiała się jedynie przy bardzo wysokich dawkach, objawiając się ciężkim uszkodzeniem nerek (zwyrodnienie cewkowe w pobliżu pętli Henlego). Długoterminowe badania inhalacyjne (szczury, świnki morskie, małpy, psy) nie wykazały uszkodzeń narządów wewnętrznych ani innych patologii, co potwierdza dobry profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, brak jest dowodów na działanie mutagenne i rakotwórcze sodu kromoglikanu, a badania reprodukcyjne na królikach, szczurach i myszach nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa.
badania przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kromoglikan sodu, okres prenatalny i postnatalny, pętla Henlego, przetrwały przewód tętniczy, rozszczep wargi, stopa szpotawa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowa, ubytek przegrody, wpływ na rozrodczość, zwyrodnienie cewkowe - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba charcota-mariego-tootha – Diagnostyka i diagnoza
Choroba Charcota-Mariego-Tootha (CMT) to najczęstsza dziedziczna neuropatia obwodowa, charakteryzująca się postępującym osłabieniem dystalnych mięśni kończyn dolnych, zaburzeniami czucia, deformacjami stóp oraz osłabionymi odruchami głębokimi. Diagnostyka opiera się na szczegółowym badaniu klinicznym i wywiadzie rodzinnym, badaniach elektrofizjologicznych (NCS i EMG) oraz testach genetycznych. Kluczowym parametrem w NCS jest szybkość przewodzenia w nerwie pośrodkowym – wartość poniżej 38 m/s wskazuje na postać demielinizacyjną (CMT1), natomiast amplituda CMAP powinna wynosić co najmniej 0,5 mV. Elektrofizjologia pozwala na różnicowanie typów neuropatii oraz wykluczenie innych schorzeń, takich jak CIDP. EMG uzupełnia diagnostykę, oceniając aktywność mięśniową i potwierdzając charakter neuropatii.
badanie elektrofizjologiczne, badanie genetyczne, biopsja kosmówki, biopsja nerwu, choroba Charcota-Mariego-Tootha, deformacja stopy, diagnostyka genetyczna preimplantacyjna, elektromiografia, Multiplex Ligation-dependent Probe Amplification, neuropatia obwodowa dziedziczna, niedobór G6PD, niedobór witaminy B12, objaw neurologiczny, odruch głęboki, odruch skokowy, płyn mózgowo-rdzeniowy, przewlekła zapalna polineuropatia demielinizacyjna, przewodnictwo nerwowe, sekwencjonowanie eksomowe, sekwencjonowanie genomowe, sekwencjonowanie metodą Sangera, sekwencjonowanie następnej generacji, stopa szpotawa, uszkodzenie nerwu obwodowego, zgięcie grzbietowe stopy, złożony potencjał czynnościowy mięśni