wchłanianie ogólnoustrojowe betametazonu

Wchłanianie ogólnoustrojowe betametazonu odnosi się do procesu, w którym ten syntetyczny glikokortykosteroid przedostaje się do krążenia systemowego i wywiera działanie na tkanki całego organizmu. Betametazon, stosowany zarówno w formach doustnych, parenteralnych, jak i miejscowych (kremy, maści, aerozole), charakteryzuje się dobrą biodostępnością i zdolnością do pokonywania barier biologicznych.

Po podaniu doustnym betametazon jest wchłaniany głównie w jelicie cienkim, a jego biodostępność wynosi około 70-100%. W przypadku form miejscowych stopień wchłaniania ogólnoustrojowego zależy od wielu czynników, w tym powierzchni aplikacji, stanu skóry (uszkodzona bariera naskórkowa zwiększa wchłanianie), okolicy ciała (najwyższe wchłanianie występuje w okolicach fałdów skórnych, twarzy i narządów płciowych) oraz formulacji leku (maści zwiększają penetrację w porównaniu do kremów).

Istotnym aspektem klinicznym jest możliwość wystąpienia działań ogólnoustrojowych przy długotrwałym stosowaniu betametazonu miejscowo, szczególnie na dużych powierzchniach lub pod opatrunkami okluzyjnymi. Może to prowadzić do supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespołu Cushinga, zaburzeń metabolicznych oraz innych działań niepożądanych charakterystycznych dla kortykosteroidów. Z tego powodu, zwłaszcza u dzieci, kobiet w ciąży i osób z zaburzeniami czynności wątroby, należy monitorować potencjalne objawy absorpcji systemowej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl