siarczan gentamycyny

Siarczan gentamycyny to antybiotyk aminoglikozydowy o szerokim spektrum działania, szczególnie skuteczny wobec bakterii Gram-ujemnych, w tym Pseudomonas aeruginosa, oraz niektórych bakterii Gram-dodatnich. Jego mechanizm działania polega na wiązaniu się z podjednostką 30S rybosomu bakteryjnego, co prowadzi do zaburzenia syntezy białek i śmierci komórki bakteryjnej.

W praktyce klinicznej siarczan gentamycyny stosowany jest w leczeniu ciężkich zakażeń, takich jak posocznica, zapalenie płuc, zakażenia układu moczowego, zakażenia skóry i tkanek miękkich, zakażenia wewnątrzbrzuszne oraz zapalenie wsierdzia. Lek może być podawany domięśniowo lub dożylnie, a dawkowanie powinno być dostosowane do masy ciała pacjenta, funkcji nerek oraz ciężkości zakażenia.

Monitorowanie stężenia terapeutycznego gentamycyny w surowicy jest konieczne ze względu na wąski indeks terapeutyczny i ryzyko działań niepożądanych. Najpoważniejsze z nich to nefrotoksyczność (uszkodzenie nerek) oraz ototoksyczność (uszkodzenie narządu słuchu i równowagi). Ryzyko tych powikłań wzrasta u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, u osób starszych oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków nefrotoksycznych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Triderm (0,64 mg + 10 mg + 1 mg)/g

Lek Triderm w postaci kremu zawiera betametazon dipropionian (0,64 mg/g, odpowiadający 0,5 mg betametazonu), klotrymazol (10 mg/g) oraz gentamycynę (1 mg/g w formie siarczanu), co umożliwia jednoczesne działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze. Preparat jest wskazany do leczenia zapalnych zmian skórnych reagujących na kortykosteroidy, powikłanych wtórnymi zakażeniami bakteryjnymi i grzybiczymi. Klotrymazol skutecznie zwalcza dermatofity (Trichophyton rubrum, T. mentagrophytes, Epidermophyton floccosum, Microsporum canis), Candida albicans oraz Malassezia furfur, natomiast gentamycyna działa na szerokie spektrum bakterii, w tym paciorkowce grupy A, Staphylococcus aureus (również szczepy koagulazo-ujemne i penicylinazo-dodatnie), Pseudomonas aeruginosa, Escherichia coli, Proteus vulgaris i Klebsiella pneumoniae.
antybiotyk aminoglikozydowy, atopowe zapalenie skóry, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, betametazon dipropionian, Candida albicans, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwzapalne, egzema, Epidermophyton floccosum, Escherichia coli, gronkowiec złocisty, grzybica krocza, grzybica nieowłosionej skóry, grzybica pachwin, grzybica skórna, grzybica stóp, Klebsiella pneumoniae, klotrymazol, kortykosteroid, liszajec, łupież pstry, łuszczyca, Malassezia furfur, Microsporum canis, paciorkowiec grupy A, pieluszkowe zapalenie skóry, proteus vulgaris, Pseudomonas aeruginosa, siarczan gentamycyny, Staphylococcus aureus, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, zapalenie skóry
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Garamycin 2 mg/cm2

Garamycin w postaci gąbki zawiera 2 mg/cm² gentamycyny i jest stosowany miejscowo w leczeniu oraz profilaktyce zakażeń, szczególnie w tkankach miękkich i kostnych. Produkt dostępny jest w trzech rozmiarach: 5×20×0,5 cm (130 mg gentamycyny, 200 mg siarczanu gentamycyny), 10×10×0,5 cm (130 mg gentamycyny, 200 mg siarczanu gentamycyny) oraz 5×5×0,5 cm (32,5 mg gentamycyny, 50 mg siarczanu gentamycyny). Aplikacja wymaga zachowania aseptyki, użycia gąbki na sucho (zmocnienie powoduje utratę skuteczności) oraz natychmiastowego zastosowania po otwarciu opakowania. Produkt nie podlega ponownej sterylizacji. Dawkowanie zależy od wskazania i masy ciała: w leczeniu tkanek miękkich standardowo stosuje się 1 gąbkę, maksymalnie 3 gąbki u pacjentów ≤ 50 kg i do 5 gąbek u pacjentów > 50 kg w przypadku zapalenia szpiku i tkanek kostnych.
aseptyka, gąbka Garamycin, Garamycin, gentamycyna, implant, infekcja, oczyszczenie chirurgiczne rany, pole operacyjne, profilaktyka zakażeń, siarczan gentamycyny, Staphylococcus aureus, terapia antybiotykowa, tkanka kostna, zapalenie szpiku
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dexamytrex (5 mg + 0,3 mg)/g

Dexamytrex to preparat złożony zawierający gentamycynę (5 mg/g siarczanu) oraz deksametazon (0,3 mg/g), należący do grupy połączeń kortykosteroidów z lekami przeciwzakaźnymi (kod ATC: S01CA01). Gentamycyna, aminoglikozyd pozyskiwany z Micromonospora purpurea, działa bakteriobójczo poprzez wiązanie się z podjednostką 30S rybosomu, co prowadzi do zaburzenia syntezy białek bakteryjnych. Preparat wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego obejmujące m.in. Staphylococcus spp., Enterobacteriaceae, Pseudomonas aeruginosa oraz Neisseria, jednak bakterie beztlenowe i niektóre paciorkowce wykazują naturalną oporność. Wskazane jest monitorowanie wrażliwości szczególnie wobec szczepów Klebsiella spp., Enterobacter sp., Proteus sp., Serratia spp. i Pseudomonas aeruginosa, zwłaszcza w zakażeniach opornych na standardowe leczenie.
antybiotyk aminoglikozydowy, bakteria beztlenowa, centralny układ nerwowy, Dexamytrex, działanie mineralokortykoidowe, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwzapalne, działanie synergiczne, Enterobacteriaceae, fluorowany glikokortykosteroid, grupa farmakoterapeutyczna, Listeria monocytogenes, oporność na gentamycynę, podjednostka 30S rybosomu, preparat złożony, profil oporności, Pseudomonas aeruginosa, receptor steroidowy, siarczan gentamycyny, stan zapalny oka, substancja czynna, synteza białek bakteryjnych, transkrypcja DNA, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ mięśniowo-szkieletowy, właściwości farmakodynamiczne, Yersinia enterocolitica, zapalenie przedniego odcinka oka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Diprogenta (0,64 mg + 1 mg)/g

Diprogenta to krem zawierający 0,64 mg betametazonu dipropionianu (odpowiadającego 0,5 mg betametazonu) oraz 1 mg gentamycyny siarczanu na gram preparatu. Działania niepożądane obserwowane są bardzo rzadko (<1/10 000) i obejmują nadwrażliwość oraz odbarwienie skóry. Ze względu na obecność silnego kortykosteroidu, miejscowe stosowanie może prowadzić do typowych dla tej grupy leków powikłań, zwłaszcza przy stosowaniu pod opatrunkiem okluzyjnym, długotrwałym użyciu na rozległe powierzchnie skóry lub na obszarach o zwiększonej absorpcji (twarz, pachy, pachwiny). Do potencjalnych działań niepożądanych należą zanik skóry, rozstępy, trądzik posteroidowy, zapalenie mieszków włosowych, hirsutyzm, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry oraz wtórne zakażenia. Gentamycyna może wywoływać miejscowe podrażnienie objawiające się rumieniem i świądem, które zwykle nie wymagają przerwania terapii.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, betametazonu dipropionian, glikokortykosteroid, hirsutyzm, kortykosteroid, maceracja skóry, nadmierne owłosienie, nadwrażliwość, nieostre widzenie, odbarwienie skóry, opatrunek okluzyjny, podrażnienie skóry, potówki, rozstępy, rumień, siarczan gentamycyny, suchość skóry, świąd, trądzik posteroidowy, uczucie pieczenia, wtórne zakażenia, zanik skóry, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon leków
Przedawkowanie – Dexamytrex (5 mg + 0,3 mg)/g

Dexamytrex, maść do oczu zawierająca gentamycynę siarczan (5 mg/g) oraz deksametazon (0,3 mg/g), charakteryzuje się minimalnym ryzykiem przedawkowania ze względu na miejscowe zastosowanie okulistyczne oraz specyfikę farmakokinetyczną substancji czynnych. Gentamycyna, będąca aminoglikozydem, wykazuje słabe wchłanianie z przewodu pokarmowego, co ogranicza jej dostępność systemową po przypadkowym połknięciu preparatu. Deksametazon, obecny w niskim stężeniu 0,3 mg/g, również nie wywołuje objawów zatrucia przy standardowym stosowaniu ani po przypadkowym połknięciu. W praktyce klinicznej nie obserwuje się objawów przedawkowania przy miejscowym podaniu okulistycznym.
antybiotyk aminoglikozydowy, deksametazon, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, hiperkortyzolizm, maść do oczu, nefrotoksyczność, ototoksyczność, przypadkowe połknięcie, siarczan gentamycyny, substancja czynna, wchłanianie systemowe, wchłanianie z przewodu pokarmowego, właściwości farmakokinetyczne, worek spojówkowy
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Gentamycin KRKA 40 mg/ml

Gentamycyna w postaci siarczanu, stosowana w preparacie Gentamycin Krka (40 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji), zasadniczo nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Jednakże u niektórych pacjentów mogą wystąpić przemijające zaburzenia równowagi, które mogą utrzymywać się lub nasilać nawet po zakończeniu terapii. Z tego względu lekarz powinien indywidualnie ocenić ryzyko wystąpienia tych objawów, uwzględniając wiek pacjenta, funkcję nerek oraz współistniejące schorzenia układu przedsionkowego, a także rozważyć konieczność czasowego ograniczenia prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn u pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka.
antybiotyk aminoglikozydowy, badanie laryngologiczne, badanie neurologiczne, farmakoterapia, funkcja nerek, Gentamycin KRKA, gentamycyna, roztwór do wstrzykiwań, siarczan gentamycyny, terapia gentamycyną, układ przedsionkowy, zaburzenie równowagi, zawroty głowy
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dexamytrex (5 mg + 1 mg)/ml

Dexamytrex to preparat okulistyczny zawierający gentamycynę (5 mg/ml) oraz deksametazon (1 mg/ml), klasyfikowany w grupie leków łączących kortykosteroidy z antybiotykami (kod ATC: S01CA01). Gentamycyna, aminoglikozyd pozyskiwany z Micromonospora purpurea, działa bakteriobójczo poprzez wiązanie się z podjednostką 30S rybosomu bakterii, co prowadzi do błędnego odczytu mRNA i zahamowania syntezy białek. Spektrum jej działania obejmuje m.in. Staphylococcus spp., Enterobacteriaceae, Pseudomonas aeruginosa, Neisseria spp. oraz Listeria monocytogenes, jednakże nie obejmuje beztlenowców (np. Bacteroides sp., Clostridium sp.) oraz niektórych gram-dodatnich bakterii (Enterococci, Pneumococci). Wskazane jest monitorowanie oporności regionalnej, zwłaszcza wobec Klebsiella, Enterobacter, Proteus, Serratia i Pseudomonas aeruginosa.
antybiotyk aminoglikozydowy, Bacillus anthracis, Bacteroides, bakteria oporna, beztlenowiec, centralny układ nerwowy, Clostridium, działanie mineralokortykoidowe, Enterobacteriaceae, Enterococcus, Eubacterium, fluorowany glikokortykosteroid, fosforan sodu deksametazonu, Fusobacterium, glikokortykosteroid, gronkowiec, hydrokortyzon, infekcja oka, kortykosteroid, Listeria monocytogenes, Neisseria, paciorkowiec, Peptococcus, Peptostreptococcus, pneumokok, podjednostka 30S rybosomu, Pseudomonas aeruginosa, receptor steroidowy, siarczan gentamycyny, stan zapalny, stan zapalny oka, synteza białek bakteryjnych, transkrypcja DNA, układ immunologiczny, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ mięśniowo-szkieletowy, układ sercowo-naczyniowy, Yersinia enterocolitica
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Encepur K 0,75 mcg inaktywowanego wirusa kleszczowego zapalenia mózgu, szczep K23/0,25 ml; 1 dawka (0,25 ml), dawka dla dzieci

Szczepionka Encepur K to inaktywowany preparat pediatryczny przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu, zawierający 0,75 µg inaktywowanego wirusa (szczep K23) w dawce 0,25 ml. Przed podaniem konieczna jest dokładna ocena przeciwwskazań, w tym obecności ostrej fazy choroby, która wymaga odroczenia szczepienia na co najmniej 2 tygodnie po wyleczeniu, aby zapewnić optymalną odpowiedź immunologiczną i minimalizować ryzyko działań niepożądanych. Szczepionka jest przeciwwskazana u dzieci z nadwrażliwością na składniki preparatu, w tym formaldehyd, siarczan neomycyny, chlorotetracyklinę, siarczan gentamycyny oraz albuminę jaja kurzego, które mogą wywołać reakcje alergiczne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią alergii na te substancje oraz po wystąpieniu działań niepożądanych po wcześniejszym podaniu szczepionki.
albumina jaja kurzego, antybiotyk aminoglikozydowy, chlorotetracyklina, działanie niepożądane, fibroblast kurzy, formaldehyd, kleszczowe zapalenie mózgu, nadwrażliwość na składniki, niepożądany odczyn poszczepienny, odpowiedź immunologiczna, ogólnoustrojowa reakcja niepożądana, ostra faza choroby, reakcja alergiczna, siarczan gentamycyny, siarczan neomycyny, szczep K23, tetracyklina, wirus kleszczowego zapalenia mózgu, wodorotlenek glinu
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Diprogenta 0,64 mg/g + 1 mg/g

Diprogenta to miejscowy preparat leczniczy łączący dipropionian betametazonu (0,64 mg/g, odpowiadający 0,5 mg betametazonu) oraz gentamycynę (1 mg/g w formie siarczanu), klasyfikowany jako silny kortykosteroid z antybiotykiem (kod ATC: D07 CC01). Dipropionian betametazonu wykazuje szybkie i długotrwałe działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe oraz obkurczające naczynia krwionośne, natomiast gentamycyna, aminoglikozyd o szerokim spektrum przeciwbakteryjnym, zwalcza patogeny bakteryjne odpowiedzialne za infekcje skórne. Synergistyczne działanie obu składników umożliwia kompleksowe leczenie zmian skórnych o mieszanej etiologii zapalnej i bakteryjnej.
antybiotyk aminoglikozydowy, dipropionian betametazonu, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, działanie synergistyczne, etiologia mieszana, infekcja bakteryjna, infekcja skórna, kortykosteroid miejscowy, maść miejscowa, obkurczenie naczyń krwionośnych, siarczan gentamycyny, stan zapalny skóry, stężenie terapeutyczne, świąd skóry, warstwa rogowa naskórka
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Triderm (0,64 mg + 10 mg + 1 mg)/g

Produkt leczniczy Triderm w postaci kremu zawiera betametazon dipropionian (0,64 mg/g, odpowiadający 0,5 mg betametazonu), klotrymazol (10 mg/g) oraz gentamycynę (1 mg/g w postaci siarczanu). Brak jest dostępnych danych dotyczących wpływu tego preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Ze względu na miejscowe stosowanie kremu, wchłanianie ogólnoustrojowe substancji czynnych jest minimalne, co ogranicza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych wpływających na funkcje poznawcze i motoryczne. Niemniej jednak, obecność substancji pomocniczych takich jak alkohol cetostearylowy, glikol propylenowy i alkohol benzylowy może teoretycznie zwiększyć wchłanianie przy aplikacji na większe powierzchnie skóry.
alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, bariera naskórkowa, betametazonu dipropionian, charakterystyka produktu leczniczego, funkcje motoryczne, funkcje poznawcze, gentamycyna, glikol propylenowy, klotrymazol, obraz kliniczny, preparat miejscowy, reakcja organizmu, siarczan gentamycyny, wchłanianie ogólnoustrojowe
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Diprogenta (0,64 mg + 1 mg)/g

Produkt leczniczy Diprogenta zawiera betametazon dipropionian oraz siarczan gentamycyny, których farmakokinetyka po aplikacji miejscowej jest silnie zależna od stanu skóry oraz warunków aplikacji. Wchłanianie betametazonu jest zwiększone w obecności stanu zapalnego, uszkodzeń skóry, stosowania opatrunków okluzyjnych oraz przy większej powierzchni aplikacji. Po wchłonięciu betametazon wiąże się głównie z albuminami w surowicy, jest metabolizowany w wątrobie, a jego metabolity eliminowane są głównie z żółcią i moczem. Ogólnoustrojowe wchłanianie betametazonu jest istotne zwłaszcza przy długotrwałej terapii i aplikacji na duże powierzchnie skóry.
bariera skórna, betametazon, biodostępność, biotransformacja leku, dipropionian betametazonu, dystrybucja leku, działanie niepożądane, eliminacja metabolitów, farmakokinetyka, metabolizm betametazonu, opatrunek okluzyjny, przepuszczalność skóry, siarczan gentamycyny, stan zapalny, wchłanianie ogólnoustrojowe betametazonu, wiązanie z albuminami
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gentamicin WZF 0,3% 3 mg/ml

Gentamicin WZF 0,3% to okulistyczny preparat w formie kropli do oczu zawierający 3 mg/ml gentamycyny (siarczan gentamycyny). Charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, przede wszystkim minimalnym wchłanianiem systemowym po aplikacji miejscowej do worka spojówkowego. Dzięki temu działanie gentamycyny jest ograniczone do powierzchni oka i tkanek przedniego odcinka gałki ocznej, co znacząco zmniejsza ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Preparat jest roztworem bezbarwnym lub lekko żółtawym, zapewniającym równomierne rozprowadzenie substancji czynnej na rogówce i spojówce.
absorpcja systemowa, chlorek benzalkoniowy, działanie ogólnoustrojowe, działanie przeciwbakteryjne, fosforany, gentamycyna, infekcja oka, konserwant, krople do oczu, postać farmaceutyczna, przedni odcinek gałki ocznej, rogówka i spojówka, siarczan gentamycyny, stabilizacja pH, wchłanianie substancji czynnej, wchłanianie systemowe, właściwości farmakokinetyczne, worek spojówkowy
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dexamytrex (5 mg + 1 mg)/ml

Dane przedkliniczne dotyczące produktu leczniczego Dexamytrex, zawierającego gentamycyny siarczan (5 mg/ml) oraz deksametazonu sodu fosforan (1 mg/ml), wskazują na istotne profile toksyczności obu substancji. Gentamycyna wykazuje nefrotoksyczność i ototoksyczność przy przewlekłym podaniu domięśniowym, jednak po podaniu miejscowym do oka wchłanianie systemowe jest minimalne i klinicznie nieistotne. Deksametazon sodu fosforan charakteryzuje się LD50 doustnym wynoszącym 1,8 g/kg u myszy, a deksametazon powyżej 3 g/kg u szczurów. Dawka toksyczna u ludzi wynosi 0,36 mg/kg. Długotrwałe podawanie deksametazonu w dawce 3 mg/kg u szczurów powoduje istotne zahamowanie osi korowo-nadnerczowej (o 39,1%). Nie odnotowano objawów ostrego zatrucia kortykosteroidem, jednak badania mutagenności wykazały potencjał mutagenny deksametazonu, w tym indukcję mutacji i siostrzanej wymiany chromatyd (SCE) w ludzkich limfocytach oraz wzrost mikrojąder w komórkach szpiku myszy, co wskazuje na potencjalne ryzyko genotoksyczności.
bariera łożyskowa, dawka śmiertelna LD50, erytrocyty polichromatyczne, fosforan sodu deksametazonu, glikokortykosteroid, gonadotropina, limfocyty ludzkie, mutagenność, nefrotoksyczność, oś podwzgórze-przysadka-jajniki, ototoksyczność, podanie miejscowe, rakotwórczość, siarczan gentamycyny, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, wymiana chromatyd siostrzanych
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Triderm (0,64 mg + 10 mg + 1 mg)/g

Triderm to krem zawierający betametazon dipropionian (0,64 mg/g, odpowiadający 0,5 mg betametazonu), klotrymazol (10 mg/g) oraz gentamycynę (1 mg/g w formie siarczanu). Farmakokinetyka poszczególnych składników różni się znacząco: klotrymazol wykazuje minimalne wchłanianie przez skórę, co ogranicza jego działanie przeciwgrzybicze do miejsca aplikacji i minimalizuje ryzyko działań ogólnoustrojowych. Betametazon dipropionian ma zmienne wchłanianie zależne od stanu skóry (np. zaawansowanie zakażenia, uszkodzenia, stosowanie opatrunków okluzyjnych), powierzchni aplikacji oraz podłoża kremu. Po absorpcji wiąże się z albuminami osocza, jest metabolizowany w wątrobie, a metabolity wydalane są z żółcią i moczem. Gentamycyna wykazuje ograniczone przenikanie przez nieuszkodzoną skórę, jednak jej absorpcja znacząco wzrasta przy uszkodzeniach naskórka, co może zwiększać ryzyko ogólnoustrojowego działania toksycznego.
albuminy osocza, alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, bariera skórna, betametazonu dipropionian, biodostępność, działanie przeciwgrzybicze, gentamycyna, glikol propylenowy, klotrymazol, kortykosteroid, metabolizm wątrobowy, opatrunek okluzyjny, promotor wchłaniania, siarczan gentamycyny, uszkodzenie naskórka, uszkodzenie skóry, wchłanianie ogólnoustrojowe, zapalenie skóry
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diprogenta 0,64 mg/g + 1 mg/g

Produkt leczniczy Diprogenta, maść o stężeniu 0,64 mg betametazonu dipropionianu (co odpowiada 0,5 mg betametazonu) oraz 1 mg gentamycyny na gram maści, nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest informacji o badaniach toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjalnym działaniu rakotwórczym, mutagennym, teratogennym oraz wpływie na płodność i rozwój potomstwa dla tego konkretnego połączenia substancji czynnych.
Mimo braku szczegółowych danych przedklinicznych dla Diprogenty, poszczególne składniki – betametazon dipropionian i gentamycyna – są dobrze poznane i szeroko stosowane w praktyce klinicznej, co pozwala na ocenę ich profilu bezpieczeństwa. Decyzje terapeutyczne dotyczące stosowania Diprogenty powinny opierać się na dostępnych danych klinicznych oraz indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, zgodnie z aktualną wiedzą medyczną i wytycznymi zawartymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego.
betametazonu dipropionian, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, maść, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, rozwój potomstwa, siarczan gentamycyny, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, toksyczność ostra i przewlekła, wpływ na płodność
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dexamytrex (5 mg + 0,3 mg)/g

Preparat Dexamytrex, maść do oczu o stężeniu 5 mg/g siarczanu gentamycyny oraz 0,3 mg/g deksametazonu, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Ze względu na możliwość działania ogólnoustrojowego, zaleca się unikanie stosowania tego leku w okresie ciąży, a jeśli jest to niezbędne, stosowanie go przez możliwie najkrótszy czas i w najmniejszej skutecznej dawce. Długotrwałe stosowanie glikokortykosteroidów, takich jak deksametazon, może prowadzić do zahamowania wzrostu wewnątrzmacicznego płodu oraz zwiększać ryzyko rozszczepienia podniebienia, zwłaszcza przy ekspozycji w pierwszym trymestrze. Ponadto, stosowanie glikokortykosteroidów pod koniec ciąży wiąże się z ryzykiem atrofii korowo-nadnerczowej u noworodka, co może wymagać terapii substytucyjnej. Gentamycyna, podawana miejscowo, przenika w niewielkich ilościach do krwiobiegu, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią.
antybiotyk aminoglikozydowy, atrofia korowo-nadnerczowa, butylohydroksytoluen, choroba metaboliczna, choroba sercowo-naczyniowa, deksametazon, dysfagia, ekspozycja wewnątrzmaciczna, gentamycyna, glikokortykosteroid, glikol propylenowy, hydrokortyzon, kortyzol, lanolina, rozszczepienie podniebienia, siarczan gentamycyny, substancja pomocnicza, terapia substytucyjna, wzrost wewnątrzmaciczny płodu
Leksykon leków
Interakcje leku – Dexamytrex (5 mg + 1 mg)/ml

Preparat Dexamytrex, zawierający siarczan gentamycyny (5 mg/ml) oraz deksametazon sodu fosforan (1 mg/ml) w formie kropli do oczu, wymaga szczególnej ostrożności podczas terapii skojarzonej. Zaleca się zachowanie 15-minutowego odstępu pomiędzy aplikacją Dexamytrex a innymi kroplami do oczu, a maści oczne powinny być stosowane jako ostatnie, aby uniknąć zmniejszenia skuteczności i potencjalnych interakcji miejscowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z inhibitorami CYP3A4 (np. rytonawir, kobicystat), które mogą obniżać klirens deksametazonu, prowadząc do nasilenia działania kortykosteroidu, ryzyka zahamowania czynności nadnerczy oraz rozwoju zespołu Cushinga. W takich przypadkach wskazana jest ścisła kontrola kliniczna pacjenta lub unikanie takiego połączenia leków.
amfoterycyna B, cefalotyna, działania niepożądane kortykosteroidów, działanie farmakologiczne, enzym CYP3A4, fosforan sodu deksametazonu, heparyna, inhibitor CYP3A4, kloksacylina, kobicystat, niezgodność farmaceutyczna, przekrwienie spojówek, rytonawir, siarczan gentamycyny, sulfadiazyna, terapia skojarzona, wchłanianie ogólnoustrojowe, worek spojówkowy, zahamowanie czynności nadnerczy, zapalenie oczu, zespół Cushinga
Leksykon leków
Przedawkowanie – Gentamicin WZF 0,3% 3 mg/ml

Gentamicin WZF 0,3% (3 mg/ml) w postaci kropli do oczu charakteryzuje się bezpiecznym profilem stosowania miejscowego, a w literaturze medycznej brak jest potwierdzonych przypadków przedawkowania tego preparatu. Absorpcja ogólnoustrojowa gentamycyny podawanej okulistycznie jest minimalna, co znacząco ogranicza ryzyko nefrotoksyczności i ototoksyczności typowych dla aminoglikozydów podawanych systemowo. W przypadku podejrzenia przedawkowania lub działań niepożądanych zaleca się przerwanie stosowania leku, monitorowanie pacjenta oraz leczenie objawowe. Należy również zgłaszać wszelkie niepożądane reakcje do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPLWMiPB lub bezpośrednio do podmiotu odpowiedzialnego za wprowadzenie leku na rynek.
absorpcja ogólnoustrojowa, antybiotyk aminoglikozydowy, chlorek benzalkoniowy, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, krople do oczu, niepożądane działanie produktu leczniczego, personel medyczny, podrażnienie oka, siarczan gentamycyny, substancja pomocnicza, uszkodzenie rogówki, zmętnienie rogówki
Leksykon substancji czynnych
Gentamycyna – Właściwości farmakokinetyczne

Gentamycyna, aminoglikozyd o szerokim spektrum działania, wykazuje zróżnicowaną farmakokinetykę zależną od drogi podania, postaci farmaceutycznej oraz stanu pacjenta. Po podaniu domięśniowym dawki 80 mg osiąga maksymalne stężenie w surowicy 7 μg/ml w ciągu 0,5-2 godzin, z optymalnym zakresem terapeutycznym 7-10 μg/ml. U noworodków dawka 2,5 mg/kg skutkuje stężeniem około 4 μg/ml. Wchłanianie z miejscowego stosowania na nieuszkodzoną skórę jest minimalne (2% z kremu, 0,5% z maści), natomiast na uszkodzoną skórę i oparzenia może prowadzić do stężeń w surowicy 1-4,3 μg/ml. Gentamycyna przenika do wielu tkanek, osiągając wysokie stężenia w nerkach, moczu (25-100-krotnie wyższe niż w surowicy) oraz tkankach miękkich (4-5 mg/l), a jej wiązanie z białkami osocza wynosi około 25%, choć może wzrastać do 70% przy niskich stężeniach wapnia i magnezu.
aminoglikozyd, badanie farmakokinetyczne, ciecz wodnista, dializa otrzewnowa, gąbka kolagenowa, granulocyt obojętnochłonny, hemodializa, infuzja dożylna, kanalik proksymalny nerki, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, opatrunek okluzyjny, płyn maziowy, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie dokanałowe, podanie dokomorowe, podanie domięśniowe, podanie dootrzewnowe, przesączanie kłębuszkowe, siarczan gentamycyny, skóra uszkodzona, stężenie bakteriobójcze, stężenie w surowicy, wchłanianie przez skórę, wiązanie z białkami, właściwości farmakokinetyczne, woda pozakomórkowa, zakażenie kości, zapalenie opon mózgowych
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Diprogenta (0,64 mg + 1 mg)/g

Produkt leczniczy Diprogenta w kremie zawiera betametazonu dipropionian (0,64 mg/g) oraz gentamycynę (1 mg/g) i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych są ograniczone, a miejscowe wchłanianie kortykosteroidu i antybiotyku, choć zazwyczaj niewielkie, może wzrastać przy aplikacji na duże powierzchnie skóry, stosowaniu opatrunków okluzyjnych lub uszkodzeniach skóry, co potencjalnie zwiększa ryzyko dla płodu. Decyzja o terapii powinna być oparta na dokładnej analizie stosunku korzyści do ryzyka, stosując preparat wyłącznie wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne zagrożenia dla rozwijającego się płodu.
aplikacja miejscowa, aplikacja na dużą powierzchnię skóry, betametazonu dipropionian, bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego, ekspozycja płodu, gentamycyna, kortykosteroidy, mleko kobiece, opatrunek okluzyjny, przenikanie substancji czynnej, siarczan gentamycyny, świadoma zgoda na leczenie, uszkodzenie skóry, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie przezskórne, wchłanianie przezskórne kortykosteroidów, wywiad lekarski
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Triderm (0,64 mg + 10 mg + 1 mg)/g

Produkt leczniczy Triderm w postaci maści zawiera betametazonu dipropionian (0,64 mg/g, odpowiadający 0,5 mg betametazonu), klotrymazol (10 mg/g) oraz gentamycynę (1 mg/g w formie siarczanu). Aktualnie brak jest danych wskazujących na wpływ tego preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Ze względu na miejscowe stosowanie oraz skład obejmujący kortykosteroid, lek przeciwgrzybiczy i antybiotyk aminoglikozydowy, ryzyko zaburzeń funkcji poznawczych i motorycznych jest minimalne w porównaniu do leków podawanych ogólnoustrojowo. Niemniej jednak, lekarz powinien poinformować pacjenta o braku specyficznych badań w tym zakresie oraz o potencjalnym, choć mało prawdopodobnym, ryzyku wynikającym z ewentualnej ogólnoustrojowej absorpcji substancji czynnych, zwłaszcza przy stosowaniu na rozległe powierzchnie skóry, pod opatrunkiem okluzyjnym lub u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby.
absorpcja ogólnoustrojowa, antybiotyk aminoglikozydowy, betametazonu dipropionian, charakterystyka produktu leczniczego, działania niepożądane kortykosteroidów, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, gentamycyna, klotrymazol, kortykosteroid, lek przeciwgrzybiczny, metabolizm i wydalanie, opatrunek okluzyjny, siarczan gentamycyny, sprawność psychomotoryczna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Triderm (0,64 mg + 10 mg + 1 mg)/g

Lek Triderm w kremie zawiera betametazonu dipropionian (0,64 mg/g, odpowiadający 0,5 mg betametazonu), klotrymazol (10 mg/g) oraz gentamycynę (1 mg/g) w formie siarczanu. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek składnik aktywny lub substancje pomocnicze, takie jak alkohol cetostearylowy, glikol propylenowy (100 mg/g) i alkohol benzylowy (10 mg/g). Nie należy stosować Tridermu w przypadku wirusowych zakażeń skóry (np. ospa wietrzna, opryszczka), pierwotnych zakażeń bakteryjnych i grzybiczych, a także w chorobach takich jak trądzik różowaty, trądzik pospolity i zapalenie skóry wokół ust, ze względu na ryzyko zaostrzenia zmian i immunosupresyjne działanie kortykosteroidu. Preparat nie powinien być aplikowany na rany, uszkodzoną skórę, skórę twarzy oraz okolice odbytu i narządów płciowych z powodu zwiększonego ryzyka działań niepożądanych i wchłaniania substancji aktywnych.
alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, antybiotyk aminoglikozydowy, atrofia skóry, betametazonu dipropionian, dermatitis perioralis, działanie immunosupresyjne, glikol propylenowy, klotrymazol, kortykosteroid, oporność na gentamycynę, opryszczka, ospa wietrzna, pierwotne zakażenie skóry, pochodna imidazolu, preparat przeciwbakteryjny, preparat przeciwgrzybiczny, rozstęp, siarczan gentamycyny, teleangiektazja, trądzik pospolity, trądzik różowaty, wirusowe zakażenie skóry, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon leków
Interakcje leku – Diprogenta 0,64 mg/g + 1 mg/g

Diprogenta, maść zawierająca betametazonu dipropionian (0,64 mg/g, odpowiadający 0,5 mg betametazonu) oraz gentamycynę siarczan (1 mg/g), nie była przedmiotem dedykowanych badań klinicznych dotyczących interakcji lekowych. Niemniej jednak, ze względu na farmakologiczne właściwości kortykosteroidu i aminoglikozydu, istnieje potencjał interakcji, zwłaszcza przy stosowaniu na dużych powierzchniach skóry, pod opatrunkami okluzyjnymi lub długotrwale, co może prowadzić do zwiększonego wchłaniania systemowego. Betametazon może wchodzić w interakcje z inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol, klarytromycyna) zwiększającymi jego stężenie, induktorami enzymatycznymi (np. ryfampicyna) obniżającymi stężenie oraz NLPZ i lekami przeciwzakrzepowymi, które mogą nasilać działania niepożądane. Gentamycyna natomiast może wykazywać addytywne toksyczne działanie na narząd słuchu i nerki przy jednoczesnym stosowaniu z lekami ototoksycznymi (np. furosemid) i nefrotoksycznymi (np. amfoterycyna B), a także nasilać blokadę nerwowo-mięśniową w połączeniu z lekami zwiotczającymi mięśnie (np. sukcynylocholina).
amfoterycyna B, antybiotyk aminoglikozydowy, barbiturany, betametazonu dipropionian, blokada nerwowo-mięśniowa, cefalosporyny, cisplatyna, działanie niepożądane, fenytoina, induktory enzymatyczne, inhibitory CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, klarytromycyna, kortykosteroid, kwas glikolowy, kwas mlekowy, kwas salicylowy, leki nefrotoksyczne, leki ototoksyczne, leki przeciwzakrzepowe, leki zwiotczające mięśnie, niesteroidowe leki przeciwzapalne, opatrunek okluzyjny, parametry krzepnięcia, ryfampicyna, rytonawir, siarczan gentamycyny, stężenie osoczowe, sukcynylocholina, wankomycyna, wchłanianie systemowe
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fluarix Tetra 1 dawka (0,5 ml)

Fluarix Tetra to czterowalentna szczepionka przeciwgrypowa zawierająca inaktywowane, rozszczepione wiriony grypy, przeznaczona do czynnego uodparniania osób dorosłych oraz dzieci od 6. miesiąca życia. Szczepionka chroni przed dwoma podtypami wirusa grypy A (A/Victoria/4897/2022 (H1N1)pdm09 oraz A/Thailand/8/2022 (H3N2)) oraz dwoma liniami wirusa grypy B (B/Austria/1359417/2021 i B/Phuket/3073/2013), z zawartością hemaglutyniny (HA) po 15 mikrogramów na każdy szczep, zgodnie z zaleceniami WHO i UE na sezon 2024/2025. Szczepienie powinno być wykonywane corocznie, ze względu na spadek odporności poszczepiennej oraz zmienność krążących szczepów wirusa grypy.
albumina jaja kurzego, czynne uodparnianie, dezoksycholan sodu, grypa sezonowa, hemaglutynina, inaktywacja wirusów, odporność poszczepienna, powikłanie, sezon epidemiczny, siarczan gentamycyny, szczep wirusa grypy, szczepionka czterowalentna przeciwgrypowa, wirus grypy A, wirus grypy B, właściwości immunogenne, zalecenia epidemiologiczne, zarodek kurzy, zawiesina do wstrzykiwań
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Triderm (0,64 mg + 10 mg + 1 mg)/g

Triderm to maść dermatologiczna zawierająca betametazon dipropionian (0,64 mg/g, odpowiadający 0,5 mg betametazonu), klotrymazol (10 mg/g) oraz gentamycynę (1 mg/g w formie siarczanu). Preparat jest wskazany do objawowego leczenia zapalnych dermatoz skóry, które wykazują odpowiedź na kortykosteroidy i są powikłane wtórnymi zakażeniami bakteryjnymi lub grzybiczymi. Betametazon działa przeciwzapalnie, klotrymazol wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego wobec dermatofitów (Trichophyton rubrum, T. mentagrophytes, Epidermophyton floccosum, Microsporum canis), drożdżaków (Candida albicans) oraz Malassezia furfur, natomiast gentamycyna zapewnia aktywność przeciwbakteryjną wobec patogenów takich jak Streptococcus (w tym β-hemolizujące grupy A), Staphylococcus aureus (szczepy koagulazo-dodatnie i -ujemne, w tym penicylinazo-dodatnie), Pseudomonas aeruginosa, Aerobacter aerogenes, Escherichia coli, Proteus vulgaris oraz Klebsiella pneumoniae.
Aerobacter aerogenes, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, betametazonu dipropionian, Candida albicans, dermatofit, dermatoza zapalna, drożdżak, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwzapalne, Epidermophyton floccosum, Escherichia coli, gentamycyna, gronkowiec złocisty, grzybica krocza, grzybica nieowłosionej skóry, grzybica owłosionej skóry głowy, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica stóp, grzybica tułowia, kandydoza skórna, Klebsiella pneumoniae, klotrymazol, kortykosteroidy, liszajec zakaźny, łupież pstry, Malassezia furfur, Microsporum canis, paciorkowiec, paciorkowiec β-hemolizujący, penicylinaza, pityrosporum orbiculare, proteus vulgaris, Pseudomonas aeruginosa, różyca, siarczan gentamycyny, Staphylococcus aureus, stopa atlety, szczep koagulazo-dodatni, szczep koagulazo-ujemny, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, zakażenie grzybicze, zapalenie skóry
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Diprogenta 0,64 mg/g + 1 mg/g

Produkt leczniczy Diprogenta w postaci maści zawiera betametazonu dipropionian w stężeniu 0,64 mg/g (odpowiadający 0,5 mg betametazonu) oraz gentamycynę w stężeniu 1 mg/g (w formie siarczanu gentamycyny). Stosowany miejscowo, wykazuje ograniczoną absorpcję ogólnoustrojową, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych wpływających na zdolności psychomotoryczne. Dostępne dane nie wskazują na wpływ tego preparatu na koncentrację, refleks czy koordynację ruchową, a zatem nie ma przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi urządzeń mechanicznych w ruchu podczas stosowania Diprogenta zgodnie z zaleceniami.
absorpcja ogólnoustrojowa, betametazonu dipropionian, bezpieczeństwo terapii, charakterystyka produktu leczniczego, Diprogenta, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, funkcje psychomotoryczne, gentamycyna, maść Diprogenta, senność, siarczan gentamycyny, stosowanie miejscowe, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zgłaszanie działań niepożądanych
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Belogent (0,5 mg + 1 mg)/g

Preparat Belogent zawiera betametazonu dipropionian (0,5 mg/g) oraz gentamycynę siarczanową (1 mg/g), których farmakokinetyka jest silnie zależna od stanu skóry oraz warunków aplikacji. Betametazon wykazuje wchłanianie przez nieuszkodzoną skórę na poziomie 12-14%, które jest zwiększone w przypadku uszkodzeń naskórka oraz obecności stanu zapalnego, a także przy stosowaniu okładów zamkniętych. Po wchłonięciu betametazon wiąże się z białkami osocza w około 64%, ma objętość dystrybucji 1,4 l/kg masy ciała i jest metabolizowany w wątrobie, a metabolity eliminowane są przez nerki. Gentamycyna natomiast wchłania się minimalnie przez nieuszkodzoną skórę, ale w przypadku uszkodzeń może osiągać wchłanianie do 5%, wykazuje słabe wiązanie z białkami osocza i jest eliminowana przez nerki w postaci niezmienionej, bez istotnego metabolizmu.
betametazonu dipropionian, białko osocza, biodostępność substancji, długotrwała terapia, farmakokinetyka leku, kortykosteroid, metabolizm betametazonu, naskórek, objętość dystrybucji, okład zamknięty, podłoże maści, przenikanie przez skórę, siarczan gentamycyny, stan zapalny, uszkodzenie skóry, wchłanianie gentamycyny, zapalenie skóry
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Belogent (0,5 mg + 1 mg)/g

Belogent w postaci kremu zawiera betametazon dipropionian (0,5 mg/g) oraz gentamycynę siarczan (1 mg/g), których farmakokinetyka jest silnie zależna od stanu skóry oraz metody aplikacji. Wchłanianie betametazonu po podaniu miejscowym wynosi 12-14%, jest nasilane przez stany zapalne i uszkodzenia skóry oraz stosowanie okładów zamkniętych. Betametazon wiąże się z białkami osocza w około 64%, ma objętość dystrybucji 1,4 l/kg, a jego metabolizm i eliminacja zachodzą głównie w wątrobie, z wydalaniem metabolitów z moczem. Gentamycyna wykazuje minimalne wchłanianie przez nieuszkodzoną skórę, natomiast w przypadku uszkodzeń absorpcja może wzrosnąć do 5%. Antybiotyk ten słabo wiąże się z białkami osocza i jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej, bez wcześniejszej biotransformacji.
absorpcja kortykosteroidów, absorpcja leku, absorpcja przezskórna, antybiotyk aminoglikozydowy, bariera skórna, betametazonu dipropionian, farmakokinetyka, kortykosteroid miejscowy, metabolizm betametazonu, nieuszkodzona skóra, objętość dystrybucji, okład zamknięty, podanie miejscowe, siarczan gentamycyny, stan zapalny skóry, wchłanianie gentamycyny, wchłanianie kortykosteroidów, wiązanie z białkami osocza, właściwości fizykochemiczne
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gentamycin KRKA 40 mg/ml

Gentamycin Krka to aminoglikozydowy antybiotyk dostępny w roztworze do wstrzykiwań i infuzji o stężeniu 40 mg/ml, stosowany w leczeniu ciężkich infekcji wywołanych przez tlenowe bakterie Gram-ujemne wrażliwe na gentamycynę. Preparat dostępny jest w ampułkach zawierających 40 mg gentamycyny w 1 ml roztworu oraz 80 mg w 2 ml roztworu (siarczan gentamycyny). Wskazania obejmują posocznicę, złożone zakażenia jamy brzusznej (w terapii skojarzonej z metronidazolem lub klindamycyną), powikłane infekcje układu moczowego, ciężkie zakażenia dolnych dróg oddechowych oraz wtórne zakażenia ran, a także ciężkie zakażenia u noworodków. Terapia powinna być prowadzona zgodnie z lokalnymi wytycznymi i opierać się na wynikach posiewów mikrobiologicznych z oznaczeniem wrażliwości drobnoustrojów.
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotykoterapia, bakterie beztlenowe, bakterie Gram-ujemne, infekcja dolnych dróg oddechowych, klindamycyna, lek przeciwbakteryjny, metronidazol, nefrotoksyczność, ototoksyczność, pałeczki Gram-ujemne, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, posiew mikrobiologiczny, posocznica noworodkowa, rana pooperacyjna, ropień wewnątrzbrzuszny, sepsa, siarczan gentamycyny, sodu pirosiarczyn, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie ogólnoustrojowe, zakażenie rany, zakażenie układu moczowego, zakażenie układu oddechowego, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie otrzewnej
Leksykon substancji czynnych
Hemaglutynina – Przeciwwskazania stosowania

Hemaglutynina (HA) jest kluczowym antygenem w szczepionkach przeciwgrypowych, występującym w dawkach 15 μg na szczep w standardowych preparatach (Influvac, Influvac Tetra, Fluarix Tetra, VaxigripTetra) oraz 60 μg na szczep w szczepionkach dla osób starszych (Efluelda Tetra). Podstawowym przeciwwskazaniem do ich stosowania jest nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze, w tym na pozostałości jaj kurzych, formaldehyd oraz antybiotyki (gentamycyna, neomycyna) i środki powierzchniowo czynne (np. bromek cetylotrimetyloamoniowy, polisorbat 80, dezoksycholan sodu, octoxynol-9). Szczególną uwagę należy zwrócić na składniki śladowe, które różnią się w zależności od producenta i mogą determinować wybór preparatu u pacjentów z alergiami.
albumina jaja kurzego, ampułko-strzykawka, antybiotyk, antygen szczepionkowy, białko kurze, bromek cetylotrimetyloamoniowy, dezoksycholan sodu, formaldehyd, gentamycyna, glikoproteina powierzchniowa, gorączka, hemaglutynina, historia choroby, inaktywacja wirusa, infekcja o ostrym przebiegu, konsultacja alergologiczna, kwalifikacja do szczepienia, nadwrażliwość, neomycyna, octoxynol, ostry stan chorobowy, polisorbat, pozostałość jaja kurzego, profilaktyka grypy, siarczan gentamycyny, składnik śladowy, środek powierzchniowo czynny, substancja czynna, substancja pomocnicza, szczepionka przeciwgrypowa, zarodek kurzy, zawiesina do wstrzykiwań
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Belogent (0,5 mg + 1 mg)/g

Produkt leczniczy Belogent zawiera betametazonu dipropionian (0,5 mg/g) oraz gentamycynę siarczan (1 mg/g). Badania toksyczności ostrej wykazały LD50 dla betametazonu dipropionianu wynoszącą 4 g/kg m.c. u szczurów i 5 g/kg m.c. u myszy, natomiast dla gentamycyny siarczanu LD50 u myszy wyniosła 11 g/kg m.c. W badaniach podostrej toksyczności u psów śmierć nastąpiła po 6-9 dniach stosowania gentamycyny w dawce 66 mg/kg m.c. Długotrwałe stosowanie betametazonu dipropionianu i gentamycyny miejscowo nie wykazało toksyczności przewlekłej, jednak podanie pozajelitowe gentamycyny w dawce 40 mg/kg m.c. przez 14 dni wywołało oto- i nefrotoksyczność. Nie stwierdzono działania kancerogennego ani mutagennego obu substancji.
aminoglikozyd, badanie teratologiczne, badanie toksykologiczne, bariera łożyskowa, betametazonu dipropionian, kancerogenność, kortykosteroid, nefrotoksyczność, potencjał mutagenny, przepuklina mózgowa, przepuklina pępkowa, rozszczep podniebienia, siarczan gentamycyny, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Diprogenta 0,64 mg/g + 1 mg/g

Diprogenta w postaci maści zawiera betametazon dipropionian (0,64 mg/g, odpowiadający 0,5 mg betametazonu) oraz siarczan gentamycyny (1 mg/g). Farmakokinetyka obu składników różni się istotnie, co ma znaczenie kliniczne. Betametazon przenika przez barierę skórną w zależności od stanu zapalnego, podłoża maści, powierzchni aplikacji, integralności skóry oraz stosowania opatrunków okluzyjnych, które zwiększają penetrację. Po wchłonięciu betametazon wiąże się z albuminami osocza, jest metabolizowany w wątrobie, a metabolity eliminowane są z żółcią i moczem. Wchłanianie systemowe może być klinicznie istotne przy długotrwałej terapii lub aplikacji na rozległe powierzchnie skóry.
absorpcja systemowa, bariera naskórkowa, bariera skórna, betametazonu dipropionian, białko osocza, błona śluzowa, dipropionian betametazonu, działanie ogólnoustrojowe, gentamycyna, opatrunek okluzyjny, pacjent geriatryczny, pacjent pediatryczny, proces zakaźny, schorzenie skóry, siarczan gentamycyny, stan zapalny, wątroba, wchłanianie ogólnoustrojowe
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Triderm (0,64 mg + 10 mg + 1 mg)/g

Preparat Triderm w formie kremu zawiera betametazonu dipropionian (0,64 mg/g, odpowiadający 0,5 mg betametazonu), klotrymazol (10 mg/g) oraz gentamycynę (1 mg/g w postaci siarczanu). Stosowany jest miejscowo na skórę, aplikowany w cienkiej warstwie na zmiany chorobowe oraz otaczającą skórę, dwa razy dziennie (rano i wieczorem), co zapewnia optymalne stężenie substancji czynnych. Długość terapii zależy od rozmiaru i lokalizacji zmian oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta. Brak poprawy po 3-4 tygodniach wymaga weryfikacji rozpoznania lub modyfikacji leczenia. Preparat nie powinien być stosowany na błony śluzowe, do oczu ani na uszkodzoną skórę bez wyraźnego zalecenia lekarza.
alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, betametazonu dipropionian, błona śluzowa, cienka warstwa, działanie niepożądane, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwzapalne, gentamycyna, glikol propylenowy, klotrymazol, nadwrażliwość, odpowiedź na leczenie, proces chorobowy, przerwanie ciągłości naskórka, siarczan gentamycyny, stosowanie miejscowe na skórę, substancja czynna, Triderm, uszkodzenie skóry, weryfikacja diagnozy
Leksykon leków
Skład i postać leku – Garamycin 2 mg/cm2

Produkt leczniczy Garamycin dostępny jest w formie gąbki żelatynowej o stężeniu gentamycyny 2 mg/cm², oferowanej w trzech rozmiarach: 5 × 20 × 0,5 cm oraz 10 × 10 × 0,5 cm zawierających po 130 mg gentamycyny (200 mg siarczanu gentamycyny) oraz mniejszej 5 × 5 × 0,5 cm z zawartością 32,5 mg gentamycyny (50 mg siarczanu gentamycyny). Matrycę gąbki stanowi oczyszczony kolagen typu I (95%) i III (5%) pochodzący ze ścięgien wołowych, co umożliwia kontrolowane uwalnianie substancji czynnej. Produkt jest sterylny dzięki wyjaławianiu tlenkiem etylenu i pakowany w blistry z politereftalanu etylenu z domieszką glikolu (PTEG) oraz Tyvek 1073B, umieszczone w opakowaniu z PET/PE/Tyvek 1073B.
antybiotyk aminoglikozydowy, gąbka kolagenowa, Garamycin, gentamycyna, kolagen typu I, kolagen typu III, kontrolowane uwalnianie leku, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, politereftalan etylenu, przechowywanie leków, siarczan gentamycyny
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Garamycin 2 mg/cm2

Garamycin w postaci gąbki o stężeniu 2 mg/cm², zawierającej siarczan gentamycyny, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na gentamycynę lub inne aminoglikozydy (streptomycyna, tobramycyna, amikacyna), a także na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Gąbki dostępne są w trzech rozmiarach: 5 × 20 × 0,5 cm i 10 × 10 × 0,5 cm (zawierające 130 mg gentamycyny z 200 mg siarczanu gentamycyny) oraz 5 × 5 × 0,5 cm (32,5 mg gentamycyny z 50 mg siarczanu gentamycyny). Znajomość tych parametrów jest kluczowa dla odpowiedniego doboru dawki i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych, zwłaszcza w kontekście potencjalnego wchłaniania systemowego.
amikacyna, antybiotyk aminoglikozydowy, choroba immunologiczna, choroba podstawowa, choroba tkanki łącznej, Garamycin, gentamycyna, nadwrażliwość na substancję czynną, reakcja immunologiczna, reakcja krzyżowa, siarczan gentamycyny, streptomycyna, tobramycyna, toczeń rumieniowaty układowy, twardzina układowa, wchłanianie systemowe, zapalenie wielomięśniowe
Leksykon substancji czynnych
Dezoksycholan sodu – Wskazania do stosowania

Dezoksycholan sodu jest stosowany jako środek rozszczepiający wirusy w procesie produkcji szczepionki przeciw grypie Fluarix Tetra, która jest szczepionką typu „split virion”. W produkcie mogą występować śladowe ilości dezoksycholanu sodu, niebędące substancją czynną, lecz pozostałością procesu technologicznego. Fluarix Tetra zawiera inaktywowane, rozszczepione wirusy grypy pochodzące z czterech szczepów: A/Victoria/4897/2022 (H1N1)pdm09, A/Thailand/8/2022 (H3N2), B/Austria/1359417/2021 oraz B/Phuket/3073/2013, z każdą dawką 0,5 ml dostarczającą po 15 µg hemaglutyniny (HA) z każdego szczepu. Szczepionka jest rekomendowana do czynnego uodparniania osób dorosłych i dzieci od 6. miesiąca życia, zgodnie z zaleceniami WHO i UE na sezon grypowy 2024/2025.
albumina jaja kurzego, antygen wirusowy, czynne uodparnianie, dezoksycholan sodu, formaldehyd, grypa, hemaglutynina, inaktywacja wirusów, inaktywowany wirus grypy, rozszczepiony wirion, sezon grypowy, siarczan gentamycyny, śladowa ilość, spadek odporności, split virion, Światowa Organizacja Zdrowia, szczepionka przeciwgrypowa, wirus grypy A, wirus grypy B
Leksykon leków
Skład i postać leku – Pozakonazol Altan 300 mg

Pozakonazol Altan to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający 300 mg pozakonazolu (18 mg/ml) w fiolce o pojemności 20 ml (16,7 ml roztworu). Produkt zawiera istotne ilości sodu (477 mg/fiolka) oraz 6680 mg cyklodekstryny (sulfobutylobetadeksu sodowego), co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Parametry fizykochemiczne obejmują pH 2,2-3,0 oraz osmolalność 2250-2750 mOsmol/kg. Roztwór do infuzji przygotowuje się przez rozcieńczenie koncentratu w 150-283 ml kompatybilnych rozcieńczalników (np. 5% glukoza, 0,9% NaCl), uzyskując stężenie 1-2 mg/ml. Nie należy stosować rozcieńczalników takich jak roztwór Ringera z mleczanem czy wodorowęglan sodu, ani mieszać z innymi lekami poza wymienionymi kompatybilnymi preparatami.
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk fluorochinolonowy, antybiotyk lipopeptydowy, centralny cewnik dożylny, cewnik centralny założony obwodowo, chlorek potasu, cyklodekstryna, cyprofloksacyna, daptomycyna, disodu edetynian, elektrolit, hipokaliemia, katecholamina, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kwas solny, lek presyjny, lewofloksacyna, obwodowy cewnik dożylny, opioidowy lek przeciwbólowy, pozakonazol, roztwór fizjologiczny, roztwór Ringera, roztwór wodorowęglanu sodu, siarczan gentamycyny, siarczan morfiny, sód, substancja chelatująca, substancja czynna, substancja pomocnicza, sulfobutylobetadeks sodowy, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, zasady aseptyki
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Dexamytrex (5 mg + 1 mg)/ml

Leki okulistyczne stosowane miejscowo, takie jak Dexamytrex (krople do oczu o stężeniu 5 mg gentamycyny siarczanu i 1 mg deksametazonu sodu fosforanu na 1 ml), mogą wywoływać przejściowe zaburzenia widzenia bezpośrednio po aplikacji. Mechanizmy tych zaburzeń obejmują rozproszenie światła przez krople na powierzchni oka, zmętnienie widzenia związane z wysokim stężeniem substancji czynnych oraz reakcję na substancje pomocnicze, np. fosforany (6,52 mg/ml), wpływające na film łzowy. Czas trwania zaburzeń jest indywidualny i zależy od wrażliwości pacjenta, stanu filmu łzowego, współistniejących chorób powierzchni oka oraz wieku. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych, z zespołem suchego oka, jaskrą, zaćmą, a także u zawodowych kierowców i operatorów maszyn precyzyjnych.
choroba powierzchni oka, deksametazon, Dexamytrex, film łzowy, fosforan, fosforan sodu deksametazonu, gentamycyna, jaskra, kanalik łzowy, krople do oczu, krople rozszerzające źrenicę, lek przeciwhistaminowy, lek sedatywny, ostrość widzenia, ostrość wzroku, preparat okulistyczny, preparat przeciwjaskrowy, rozproszenie światła, siarczan gentamycyny, substancja pomocnicza, substancja przeciwbakteryjna, substancja przeciwzapalna, zaburzenie widzenia, zaćma, zespół suchego oka
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diprogenta (0,64 mg + 1 mg)/g

Produkt leczniczy Diprogenta w postaci kremu zawiera betametazon dipropionian (0,64 mg/g, odpowiadający 0,5 mg betametazonu) oraz gentamycynę (1 mg/g w formie siarczanu gentamycyny). Dokumentacja przedkliniczna dotycząca bezpieczeństwa stosowania tego preparatu jest ograniczona, co wynika z braku szczegółowych badań przedklinicznych dla tej konkretnej formy i stężenia. Jednakże, zarówno betametazon jako kortykosteroid, jak i gentamycyna jako antybiotyk aminoglikozydowy, są substancjami dobrze poznanymi i szeroko stosowanymi w praktyce klinicznej, a ich profil bezpieczeństwa opiera się na długotrwałym doświadczeniu klinicznym.
alkohol cetostearylowy, antybiotyk aminoglikozydowy, badanie przedkliniczne, betametazonu dipropionian, charakterystyka produktu leczniczego, chlorokrezol, farmakologia i toksykologia, kortykosteroid, krem Diprogenta, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, siarczan gentamycyny, substancja pomocnicza
Leksykon substancji czynnych
Dezoksycholan sodu – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Dezoksycholan sodu jest obecny w szczepionce przeciwgrypowej Fluarix Tetra jedynie w śladowych ilościach jako substancja pomocnicza stosowana w procesie produkcji. Szczepionka ta zawiera inaktywowane, rozszczepione wiriony grypy, zgodne ze szczepami rekomendowanymi przez WHO i Unię Europejską na dany sezon. Obecność dezoksycholanu sodu, podobnie jak innych składników pomocniczych (np. albumina jaja kurzego, formaldehyd, siarczan gentamycyny), nie wpływa istotnie na bezpieczeństwo stosowania preparatu, w tym na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
albumina jaja kurzego, ampułko-strzykawka, charakterystyka produktu leczniczego, dezoksycholan sodu, Fluarix Tetra, formaldehyd, rozszczepiony wirion, siarczan gentamycyny, substancja pomocnicza, szczepionka inaktywowana, szczepionka przeciwgrypowa, zawiesina do wstrzykiwań
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diprogenta 0,64 mg/g + 1 mg/g

Diprogenta, zawierająca betametazon dipropionian oraz gentamycynę siarczan, jest preparatem o licznych przeciwwskazaniach, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki aktywne (betametazon dipropionian, gentamycyna) oraz substancje pomocnicze. Preparatu nie należy stosować w przypadku zakażeń wirusowych skóry (np. ospa wietrzna, opryszczka), zakażeń grzybiczych, pierwotnych zakażeń bakteryjnych, trądziku różowatego i pospolitego oraz zapalenia skóry wokół ust, ze względu na ryzyko nasilenia infekcji lub objawów chorobowych. Ponadto, aplikacja na rany, uszkodzoną skórę oraz okolice odbytu i narządów płciowych jest przeciwwskazana z powodu zwiększonego ryzyka wchłaniania ogólnoustrojowego i toksyczności. Długotrwałe stosowanie preparatu może prowadzić do zaniku skóry, rozwoju oporności bakteryjnej oraz innych działań niepożądanych, dlatego jest ono zdecydowanie odradzane.
antybiotyk aminoglikozydowy, atrofia skóry, bakteryjne zakażenie skóry, betametazonu dipropionian, dermatitis perioralis, efekt z odbicia, infekcja grzybicza, infekcja wirusowa, karmienie piersią, kortykosteroid, nadwrażliwość na składniki, oporność bakteryjna, opryszczka, ospa wietrzna, siarczan gentamycyny, supresja odpowiedzi immunologicznej, szczepionka żywa atenuowana, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie wirusowe skóry, zanik skóry, zapalenie skóry wokół ust
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Diprogenta 0,64 mg/g + 1 mg/g

Diprogenta w postaci maści zawiera 0,64 mg betametazonu dipropionianu (odpowiadającego 0,5 mg betametazonu) oraz 1 mg gentamycyny siarczanu na gram preparatu, łącząc działanie przeciwzapalne kortykosteroidu z szerokim spektrum antybiotycznym aminoglikozydu. Wskazania obejmują leczenie objawowe przewlekłych i ostrych stanów zapalnych skóry, takich jak łuszczyca, atopowe i kontaktowe zapalenie skóry, neurodermit, liszaj płaski, różne postaci wyprysku, wyprzenia, odparzenia, potówki, łojotokowe i złuszczające zapalenie skóry, a także zmiany po promieniowaniu UV i plamice na tle zastoju żylnego, pod warunkiem współistnienia wtórnej infekcji bakteryjnej drobnoustrojami wrażliwymi na gentamycynę. Preparat jest szczególnie użyteczny, gdy monoterapia kortykosteroidowa jest niewystarczająca ze względu na infekcję bakteryjną, a sama antybiotykoterapia nie zapewnia efektu przeciwzapalnego.
Aerobacter aerogenes, alergiczne zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, betametazon, betametazon dipropionian, działanie przeciwzapalne, działanie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne, Escherichia coli, gentamycyna, gronkowiec złocisty, Klebsiella pneumoniae, kontaktowe zapalenie skóry, liszaj płaski, liszajec, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, monoterapia kortykosteroidem, neurodermit, odparzenie, paciorkowiec alfa-hemolizujący, paciorkowiec grupy A, pałeczka okrężnicy, pałeczka ropy błękitnej, plamica zastoinowa, potówka, proteus vulgaris, Pseudomonas aeruginosa, rogowacenie naskórka, siarczan gentamycyny, Staphylococcus aureus, szczep wytwarzający penicylinazę, wtórna infekcja bakteryjna, wyprysk, wyprysk dziecięcy, wyprysk pieniążkowaty, wypryskowe zapalenie skóry, wyprzenie, zakażenie bakteryjne, zapalenie skóry popromienne, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon substancji czynnych
Dezoksycholan sodu – Przeciwwskazania stosowania

Dezoksycholan sodu, obecny w śladowych ilościach w szczepionce Fluarix Tetra jako pozostałość procesu produkcyjnego, stanowi istotne przeciwwskazanie u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na tę substancję. Wskazane jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza dotyczącego wcześniejszych reakcji na produkty zawierające dezoksycholan sodu. Pomimo minimalnej zawartości, ryzyko reakcji nadwrażliwości nie może być wykluczone, co wymaga ostrożności i obserwacji pacjentów, zwłaszcza przy pierwszym podaniu preparatu. Ponadto, szczepienie należy odroczyć u pacjentów z ostrą infekcją lub gorączką, zgodnie z ogólnymi zasadami bezpieczeństwa stosowania szczepionek.
albumina jaja kurzego, alergen, ampułko-strzykawka, białko kurze, charakterystyka produktu leczniczego, dezoksycholan sodu, Fluarix Tetra, formaldehyd, gorączka, nadwrażliwość na dezoksycholan sodu, ocena ryzyka, ostra infekcja, produkt leczniczy, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, siarczan gentamycyny, substancja pomocnicza, szczepionka przeciw grypie, wywiad alergologiczny, zawiesina do wstrzykiwań
Leksykon substancji czynnych
Gentamycyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Gentamycyna, aminoglikozydowy antybiotyk stosowany w różnych postaciach farmaceutycznych, wykazuje zróżnicowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn w zależności od drogi podania. Preparaty parenteralne, takie jak Gentamycin KRKA (40 mg/ml), zazwyczaj nie wpływają na te zdolności, jednak mogą wywołać przemijające zaburzenia równowagi, które mogą się utrzymywać lub nasilać po zakończeniu terapii, co wymaga poinformowania pacjenta o konieczności powstrzymania się od prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia takich objawów. Preparaty okulistyczne, np. Gentamicin WZF 0,3% oraz Dexamytrex (krople i maść), mogą powodować krótkotrwałe zaburzenia widzenia, dlatego pacjentów należy ostrzec przed prowadzeniem pojazdów i obsługiwaniem maszyn bezpośrednio po aplikacji oraz do czasu ustąpienia objawów. Preparaty dermatologiczne miejscowe, takie jak Bedicort G (0,5 mg + 1 mg/g), Belogent (0,5 mg + 1 mg/g), Gebetil (0,64 mg + 1 mg/g) oraz Garamycin (2 mg/cm²), nie wykazują istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
antybiotyk aminoglikozydowy, Bedicort G, Belogent, deksametazon, Dexamytrex, Diprogenta, działanie niepożądane, farmakoterapia, Fluarix Tetra, Garamycin, Gebetil, Gentamicin WZF, Gentamycin KRKA, gentamycyna, Influvac Tetra, krople do oczu, maść do oczu, preparat dermatologiczny, preparat miejscowy, preparat oczny, preparat parenteralny, preparat szczepionkowy, preparat złożony, roztwór do wstrzykiwań, siarczan gentamycyny, szczepionka przeciw grypie, Triderm, zaburzenie równowagi, zaburzenie widzenia
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fluarix Tetra 1 dawka (0,5 ml)

Szczepionka Fluarix Tetra, zawierająca inaktywowane, rozszczepione wiriony grypy z czterech szczepów (A/Victoria/4897/2022 (H1N1)pdm09, A/Thailand/8/2022 (H3N2), B/Austria/1359417/2021 oraz B/Phuket/3073/2013), każdy z 15 µg hemaglutyniny (HA) w dawce 0,5 ml, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na składniki szczepionki, w tym antygeny wirusowe oraz substancje pomocnicze takie jak pozostałości jaja kurzego (albumina, białko), formaldehyd, gentamycyna siarczan i dezoksycholan sodu. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z ciężką alergią na białko jaja kurzego, ze względu na potencjalną obecność alergenów pochodzenia kurzego, mimo ich śladowych ilości w produkcie. Fluarix Tetra jest produktem zgodnym z zaleceniami WHO i UE na sezon 2024/2025, dostosowanym do aktualnie krążących szczepów wirusa grypy.
albumina jaja kurzego, alergia na białko jaja kurzego, antygen wirusowy, dezoksycholan sodu, działanie niepożądane szczepionki, formaldehyd, gorączka, hemaglutynina, nadwrażliwość na składniki szczepionki, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź poszczepienna, ostra infekcja, ostry stan chorobowy, pozostałość jaja, reakcja alergiczna, reakcja poszczepienna, rozszczepiony wirion, siarczan gentamycyny, szczepionka przeciw grypie, zarodek kurzy, zawiesina do wstrzykiwań
Leksykon substancji czynnych
Gentamycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Gentamycyna, aminoglikozydowy antybiotyk, wykazuje relatywnie niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym, z LD50 wynoszącym >11 g/kg masy ciała u myszy oraz >5 g/kg u szczurów. Jednakże toksyczność wzrasta przy innych drogach podania: dootrzewnowo LD50 wynosi 300-500 mg/kg u szczurów i 180-430 mg/kg u myszy, podskórnie 485-560 mg/kg u szczurów, a dożylnie 83-98 mg/kg u szczurów i 22-77 mg/kg u myszy. W badaniach podostrych u psów śmierć obserwowano przy domięśniowym dawkowaniu 66 mg/kg między 6 a 9 dniem. Przewlekłe stosowanie gentamycyny wiąże się z ryzykiem oto- i nefrotoksyczności, potwierdzonym w badaniach na szczurach i psach, gdzie dawki dożylne 5-15 mg/kg (szczury) i 3-30 mg/kg (psy) wywoływały uszkodzenia nerek. Długotrwałe domięśniowe podawanie (20-160 mg/kg) powodowało martwicę kanalików nerkowych oraz uszkodzenia mięśni w miejscu podania. Miejscowe stosowanie na skórę jest dobrze tolerowane, nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Badania mutagenności i kancerogenności nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego gentamycyny.
antybiotyk aminoglikozydowy, bariera łożyskowa, działanie mutagenne, działanie mutagenne i kancerogenne, działanie nefrotoksyczne, działanie ototoksyczne i nefrotoksyczne, działanie przezłożyskowe, działanie teratogenne, LD50, martwica kanalików nerkowych, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, podanie podskórne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, siarczan gentamycyny, toksyczność narządu równowagi, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Garamycin 2 mg/cm2

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gąbki Garamycin, zawierającej gentamycynę w dawce 2 mg/cm², wykazały jej dobrą tolerancję tkankową oraz całkowitą resorpcję po implantacji. Testy przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, w tym na szczurach, królikach i psach, potwierdzając brak reakcji zapalnych i innych objawów nietolerancji miejscowej. Szczególnie istotne były badania implantacji w różnych strukturach anatomicznych: otrzewnowej, korowej mózgu oraz rdzeniowej, gdzie nie zaobserwowano żadnych miejscowych ani ogólnoustrojowych działań niepożądanych.
działanie niepożądane, gąbka Garamycin, gentamycyna, jama otrzewnowa, kora mózgowa, nietolerancja miejscowa, nietolerancja ogólnoustrojowa, rdzeń kręgowy, reakcja zapalna, resorpcja, siarczan gentamycyny, tolerancja tkankowa
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Gebetil (0,64 mg + 1 mg)/g

Ocena wpływu preparatu leczniczego Gebetil, zawierającego betametazon dipropionian (0,64 mg/g, odpowiadający 0,5 mg betametazonu) oraz gentamycynę (1 mg/g, w postaci 1,67 mg gentamycyny siarczanu), na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn wykazała brak istotnego wpływu na funkcje psychomotoryczne pacjenta. Miejscowa aplikacja kremu skutkuje minimalnym wchłanianiem ogólnoustrojowym substancji czynnych, co ogranicza ryzyko zaburzeń koordynacji, senności czy zaburzeń widzenia. Charakterystyka produktu jednoznacznie wskazuje, że Gebetil nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów, co odróżnia go od leków takich jak benzodiazepiny, opioidy czy leki przeciwhistaminowe pierwszej generacji, które mogą znacząco upośledzać funkcje psychomotoryczne.
antybiotyk aminoglikozydowy, benzodiazepina, betametazon, betametazonu dipropionian, bezpieczeństwo farmakoterapii, biodostępność ogólnoustrojowa, działanie niepożądane, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, gentamycyna, interakcja lekowa, koordynacja ruchowa, kortykosteroid, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, siarczan gentamycyny, wchłanianie ogólnoustrojowe, zaburzenie koncentracji, zaburzenie widzenia, zdolność psychomotoryczna
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gentamicin WZF 0,3%

Gentamicin WZF 0,3% to krople do oczu zawierające gentamycynę w stężeniu 3 mg/ml, przeznaczone do miejscowego stosowania w worku spojówkowym. Należy unikać długotrwałej terapii ze względu na ryzyko rozwoju oporności bakteryjnej oraz nadkażeń grzybiczych. W trakcie leczenia pacjenci powinni zrezygnować z noszenia soczewek kontaktowych do czasu całkowitego wyleczenia infekcji, a po aplikacji preparatu odczekać minimum 15 minut przed ponownym założeniem soczewek, ze względu na obecność chlorku benzalkoniowego (0,1 mg/ml), który może być absorbowany przez soczewki i powodować ich przebarwienia. Preparat zawiera również fosforany (6,33 mg/ml) i ma postać bezbarwnego lub lekko żółtawego, przejrzystego płynu.
chlorek benzalkoniowy, film łzowy, gentamycyna, infekcja bakteryjna oka, nadkażenie grzybicze, oporność bakteryjna, rogówka, siarczan, siarczan gentamycyny, substancja pomocnicza, szczepy oporne, terapia miejscowa, uszkodzenie rogówki, worek spojówkowy, zakażenie oka, zespół suchego oka
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gentamicin WZF 0,3% 3 mg/ml

Gentamicin WZF 0,3% to roztwór do oczu zawierający 3 mg/ml gentamycyny (w postaci siarczanu), stosowany w leczeniu bakteryjnych zakażeń przedniego odcinka oka oraz profilaktyce okołooperacyjnej. Preparat jest wskazany w ostrych i przewlekłych infekcjach takich jak zapalenie spojówek, zapalenie krawędzi powiek, zapalenie woreczka łzowego, zapalenie rogówki oraz owrzodzenia rogówki, pod warunkiem, że etiologia bakteryjna jest wrażliwa na gentamycynę. Substancja czynna zapewnia odpowiednie stężenie w miejscu aplikacji, co jest kluczowe dla skuteczności terapii.
aminoglikozyd, antybiotykoterapia, chlorek benzalkoniowy, owrzodzenie rogówki, profilaktyka okołooperacyjna, profilaktyka zakażeń ocznych, siarczan gentamycyny, zabieg chirurgiczny gałki ocznej, zakażenie bakteryjne oka, zakażenie rogówki, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie woreczka łzowego