Peptococcus
Peptococcus to rodzaj bakterii beztlenowych, Gram-dodatnich, należących do rodziny Peptostreptococcaceae. Obecnie w rodzaju tym uznaje się tylko jeden gatunek – Peptococcus niger. Bakterie te mają kształt kulisty i występują pojedynczo, w parach, czwórkach lub nieregularnych skupiskach.
Peptococcus stanowi część normalnej flory bakteryjnej jamy ustnej, górnych dróg oddechowych, przewodu pokarmowego oraz dróg moczowo-płciowych. Jako patogen oportunistyczny może wywoływać zakażenia w różnych miejscach organizmu, szczególnie w warunkach beztlenowych. Bakterie te są często izolowane z ropni, zakażeń ran, zakażeń w obrębie miednicy mniejszej, zakażeń wewnątrzbrzusznych oraz z przypadków zapalenia kości i szpiku.
W diagnostyce zakażeń wywołanych przez Peptococcus stosuje się metody hodowli mikrobiologicznej w warunkach beztlenowych oraz coraz częściej techniki molekularne. Leczenie zakażeń obejmuje drenaż chirurgiczny ropni (jeśli występują) oraz antybiotykoterapię. Bakterie te wykazują wrażliwość na wiele antybiotyków, w tym penicyliny, klindamycynę, metronidazol i karbapenemy.
W praktyce klinicznej identyfikacja Peptococcus bywa trudna, gdyż często występuje w zakażeniach mieszanych z innymi bakteriami beztlenowymi. Współczesne metody diagnostyczne, takie jak spektrometria masowa MALDI-TOF czy sekwencjonowanie DNA, znacznie poprawiły dokładność identyfikacji tych patogenów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cefobid 1 g
Cefoperazon, aktywny składnik leku Cefobid, jest półsyntetyczną cefalosporyną III generacji o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, przeznaczoną wyłącznie do podawania pozajelitowego. Mechanizm jego działania opiera się na bakteriobójczym hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do lizy komórek. Cefoperazon wykazuje wysoką oporność na wiele beta-laktamaz, co czyni go skutecznym wobec szczepów produkujących te enzymy. Spektrum aktywności obejmuje liczne patogeny Gram-dodatnie (m.in. Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Enterococcus faecalis) oraz Gram-ujemne (m.in. Escherichia coli, Klebsiella spp., Pseudomonas aeruginosa, Neisseria meningitidis), a także bakterie beztlenowe, w tym Bacteroides fragilis i Clostridium spp.
Acinetobacter calcoaceticus, antybiotyk beta-laktamowy, Bacteroides fragilis, bakteria beztlenowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, beta-laktamaza, Bordetella pertussis, cefalosporyna, cefoperazon, Citrobacter, Clostridium, działanie bakteriobójcze, endokardyt, Enterobacter, Enterococcus, Escherichia coli, Eubacterium, Fusobacterium, grupa farmakoterapeutyczna, Haemophilus influenzae, Klebsiella, krztusiec, Lactobacillus, Morganella morganii, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, paciorkowiec beta-hemolizujący, pałeczka beztlenowa, patogen przewodu pokarmowego, Peptococcus, Peptostreptococcus, Proteus mirabilis, proteus vulgaris, Providencia rettgeri, Pseudomonas aeruginosa, rzeżączka, Salmonella, Serratia, shigella, spektrum przeciwbakteryjne, Staphylococcus aureus, staphylococcus epidermidis, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, synteza ściany komórkowej, Veillonella, Yersinia enterocolitica, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie miednicy mniejszej, zakażenie mieszane, zakażenie okołoporodowe, zakażenie oportunistyczne, zakażenie szpitalne, zakażenie tkanek miękkich, zakażenie układu moczowego, zakażenie układu oddechowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zgorzel gazowa, ziarenkowiec beztlenowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Hylosept 20 mg/g
Kwas fusydynowy, substancja czynna preparatu Hylosept w stężeniu 20 mg/g, jest antybiotykiem miejscowym z grupy fusydanów (kod ATC: D06AX01), wykazującym specyficzny mechanizm działania polegający na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych poprzez blokowanie wydłużenia czynnika G i uniemożliwianie jego połączenia z rybosomami oraz GTP. Lek ten charakteryzuje się szerokim spektrum aktywności przeciwbakteryjnej, szczególnie wobec bakterii Gram-dodatnich, w tym szczepów metycylinoopornych Staphylococcus aureus (MRSA) oraz szczepów wytwarzających beta-laktamazy. Warto podkreślić brak oporności krzyżowej z innymi antybiotykami, co zwiększa jego wartość terapeutyczną. Minimalne stężenie hamujące (MIC) dla szczepów wrażliwych wynosi ≤ 1 μg/ml, a dla szczepów opornych > 1 μg/ml, choć wartości te odnoszą się do leczenia ogólnoustrojowego, a dla miejscowego stosowania kremu Hylosept oficjalne granice nie zostały jeszcze ustalone.
angina paciorkowcowa, antybiotyk do stosowania miejscowego, Bacteroides fragilis, Clostridium, Corynebacterium minutissimum, dwoinka zapalenia płuc, Enterobacteriaceae, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, kwas fusydynowy, lek przeciwbakteryjny, minimalne stężenie hamujące, MRSA, Neisseria, oporność krzyżowa, paciorkowiec beta-hemolizujący, pałeczka hemofilna, Peptococcus, Peptostreptococcus, Pseudomonas, Staphylococcus aureus, staphylococcus epidermidis, Streptococci viridans, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, synteza białek bakteryjnych, szczep metycylinooporny, szczep wytwarzający beta-laktamazę, terapia empiryczna, zakażenie skórne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Clindamycin-MIP 600 600 mg
Klindamycyna, będąca półsyntetyczną pochodną linkomycyny z grupy linkozamidów (kod ATC: J01FF01), wykazuje mechanizm działania zależny od wrażliwości drobnoustroju oraz stężenia leku, co skutkuje efektem bakteriostatycznym lub bakteriobójczym. Antybiotyk ten jest skuteczny wobec szerokiego spektrum mikroorganizmów, w tym Gram-dodatnich tlenowych (Staphylococcus aureus, S. epidermidis, Streptococcus pneumoniae, S. pyogenes, S. viridans) oraz bakterii beztlenowych (Bacteroides spp., Fusobacterium spp., Actinomycetes spp., Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp., Propionibacterium). Wrażliwość bakterii Clostridium spp. jest zmienna, a oporność na klindamycynę występuje u Enterococcus spp., Neisseria spp., Haemophilus spp., Escherichia coli, Klebsiella, Enterobacter, Serratia, Proteus spp., Pseudomonas, Salmonella, Shigella oraz Nocardia. Minimalne stężenia hamujące (MIC) dla bakterii wrażliwych wynoszą ≤1 mg/l, dla średnio wrażliwych 2–4 mg/l, a dla opornych ≥8 mg/l, co podkreśla konieczność uwzględnienia lokalnej epidemiologii oporności w terapii.
Actinomycetes, aktywność przeciwbakteryjna, Bacteroides, bakteria beztlenowa, bakteria Gram-dodatnia tlenowa, Clostridium, drobnoustrój oporny, drobnoustrój wrażliwy, działanie bakteriobójcze, działanie bakteriostatyczne, Fusobacterium, gronkowiec, klindamycyna, lek przeciwbakteryjny, linkozamid, minimalne stężenie hamujące, Mycoplasma hominis, nabyta oporność, oporność krzyżowa, oporność wtórna, Peptococcus, Peptostreptococcus, pochodna linkomycyny, Propionibacterium, spektrum przeciwbakteryjne, Staphylococcus aureus, staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus viridans - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tarcefoksym 2 g
Cefotaksym, cefalosporyna III generacji z grupy beta-laktamów (kod ATC: J01DD01), wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego obejmujące bakterie Gram-dodatnie, Gram-ujemne oraz beztlenowe. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu transpeptydazy, co prowadzi do zahamowania syntezy ściany komórkowej bakterii i lizy komórkowej. Cefotaksym jest skuteczny wobec wielu szczepów opornych na inne antybiotyki, w tym Staphylococcus aureus (zarówno β-laktamazo-dodatnich, jak i ujemnych), Streptococcus pneumoniae, Escherichia coli, Haemophilus influenzae (w tym szczepy oporne na ampicylinę), Klebsiella pneumoniae oraz Neisseria gonorrhoeae. Ponadto wykazuje aktywność wobec bakterii beztlenowych, takich jak Bacteroides spp. i Fusobacterium spp., z wyjątkiem większości szczepów Clostridium difficile, które są oporne na cefotaksym.
Acinetobacter, antybiotyk beta-laktamowy, Bacteroides, bakteria beztlenowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, biosynteza ściany komórkowej, cefalosporyna, cefalosporyna trzeciej generacji, Citrobacter, Clostridium difficile, działanie bakteriobójcze, Enterobacter, Enterococcus, Escherichia coli, Fusobacterium, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Klebsiella pneumoniae, liza komórki bakteryjnej, Morganella morganii, mukopolisacharyd, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, oporność na ampicylinę, oporność wielolekowa, Peptococcus, Peptostreptococcus, Proteus mirabilis, proteus vulgaris, Providencia rettgeri, Staphylococcus aureus, staphylococcus epidermidis, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, transpeptydaza, β-laktamaza - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Metronidazol Polpharma 250 mg
Metronidazol, należący do pochodnych nitroimidazolu (kod ATC: P01AB01), wykazuje działanie przeciwpierwotniakowe i przeciwbakteryjne, szczególnie wobec organizmów beztlenowych. Mechanizm jego działania opiera się na redukcji grupy nitrowej w środowisku o niskim potencjale oksydoredukcyjnym, co prowadzi do uszkodzenia łańcucha DNA w komórkach pierwotniaków i bakterii. Lek jest skuteczny przeciwko patogenom takim jak Trichomonas vaginalis, Giardia lamblia, Entamoeba histolytica oraz Balantidium coli, co czyni go lekiem z wyboru w leczeniu rzęsistkowicy, lambliozy, pełzakowicy i balantidiozy.
5-nitroimidazol, Bacteroides, Bacteroides fragilis, bakteria beztlenowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, bakteryjne zapalenie pochwy, balantidioza, Balantidium coli, Clostridium, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwpierwotniakowe, Entamoeba histolytica, Eubacterium, ferredoksyna, Fusobacterium, Giardia lamblia, lamblioza, metronidazol, pełzakowica, Peptococcus, Peptostreptococcus, pochodna nitroimidazolu, potencjał oksydoredukcyjny, rozerwanie łańcucha DNA, rzęsistkowica układu moczowo-płciowego, Trichomonas vaginalis, zakażenie beztlenowe, zakażenie wewnątrzbrzuszne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Metronidazol 0,5% Polpharma 5 mg/ml
Metronidazol 0,5% Polpharma, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań i infuzji o stężeniu 5 mg/ml, jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania przeciw bakteriom beztlenowym, w tym gatunkom z rodzajów Bacteroides, Fusobacterium, Clostridium, Eubacterium, Veilonella, Peptococcus oraz Peptostreptococcus. Preparat znajduje zastosowanie zarówno w leczeniu zakażeń ogólnoustrojowych (posocznica, bakteriemia), wewnątrzbrzusznych (zapalenie otrzewnej), ośrodkowego układu nerwowego (ropień mózgu), układu oddechowego (zapalenie płuc), kostno-stawowego (zapalenie szpiku kostnego), jak i w położnictwie i ginekologii (gorączka połogowa, ropień miednicy mniejszej, zapalenie przymacicza) oraz w zakażeniach pooperacyjnych. Dawkowanie i podawanie leku powinno uwzględniać oficjalne wytyczne dotyczące racjonalnej antybiotykoterapii oraz profilaktyki oporności bakteryjnej.
antybiotykoterapia, Bacteroides, bakterie beztlenowe, bakteriemia, Clostridium, Eubacterium, Fusobacterium, gorączka połogowa, lek przeciwbakteryjny, oporność bakteryjna, Peptococcus, Peptostreptococcus, perforacja przewodu pokarmowego, posocznica, profilaktyka okołooperacyjna, ropień miednicy mniejszej, ropień mózgu, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, Streptococcus, substancja pomocnicza, veilonella, zakażenie beztlenowcowe, zakażenie rany pooperacyjnej, zapalenie kości, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zapalenie przymacicza, zapalenie szpiku kostnego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tinidazolum Polpharma 500 mg
Tynidazol, klasyfikowany pod kodem ATC J01XD02, jest lekiem przeciwbakteryjnym z grupy pochodnych imidazolu, wykazującym szerokie spektrum działania przeciwpierwotniakowego i przeciwbakteryjnego. Skutecznie zwalcza kluczowe patogeny pierwotniakowe, takie jak Trichomonas vaginalis (czynnik rzęsistkowicy układu moczowo-płciowego), Entamoeba histolytica (pełzak czerwonki odpowiedzialny za amebozę jelitową i pozajelitową) oraz Giardia lamblia (wywołująca lambliozę). Ponadto, tynidazol działa przeciwko bakteriom beztlenowym i mikroaerofilnym, w tym Helicobacter pylori, Gardnerella vaginalis oraz szeregowi bakterii beztlenowych, takich jak Bacteroides fragilis, Clostridium spp., Fusobacterium spp., Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp. i Veillonella spp.
ameboza jelitowa, Bacteroides fragilis, Bacteroides melaninogenicus, bakteria beztlenowa, bakteria mikroaerofilna, bakteryjne zapalenie pochwy, beztlenowy paciorkowiec, choroba wrzodowa żołądka, Clostridium, drobnoustrój beztlenowy, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwpierwotniakowe, Entamoeba histolytica, Eubacterium, Fusobacterium, Gardnerella vaginalis, Giardia intestinalis, Giardia lamblia, giardioza, Helicobacter pylori, lamblioza, lek przeciwbakteryjny, pełzak czerwonki, Peptococcus, Peptostreptococcus, pochodna imidazolu, Prevotella melaninogenica, redukcja grupy nitrowej, rzęsistkowica układu moczowo-płciowego, Trichomonas vaginalis, tynidazol, układ pokarmowy, Veillonella, zakażenie tkanek miękkich, zakażenie wewnątrzbrzuszne, ziarenkowiec Gram-dodatni - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Metronidazol Polpharma 500 mg
Metronidazol, pochodna 5-nitroimidazolu z grupy leków przeciwpierwotniakowych (kod ATC: P01AB01), wykazuje specyficzny mechanizm działania oparty na redukcji grupy nitrowej w warunkach beztlenowych, co prowadzi do uszkodzenia DNA drobnoustrojów i ich śmierci. Lek charakteryzuje się wysoką selektywnością, przenikając do komórek pierwotniaków i beztlenowych bakterii, ale nie do komórek ssaków, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa. Metronidazol jest skuteczny przeciwko patogenom pierwotniakowym takim jak Trichomonas vaginalis, Giardia lamblia, Entamoeba histolytica oraz Balantidium coli, a także wobec beztlenowych bakterii Gram-ujemnych (np. Bacteroides fragilis, Fusobacterium spp.) i Gram-dodatnich (np. Clostridium difficile, Eubacterium spp., Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp.).
5-nitroimidazol, Bacteroides fragilis, bakterie beztlenowe, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, balantidioza, Balantidium coli, Clostridium, Clostridium difficile, działanie bakteriobójcze, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwpierwotniakowe, Entamoeba histolytica, ferredoksyna, Fusobacterium, Giardia lamblia, giardioza, lek przeciwdrobnoustrojowy, pełzakowica, Peptococcus, Peptostreptococcus, potencjał oksydoredukcyjny, rozerwanie łańcucha DNA, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, rzęsistkowica układu moczowo-płciowego, terapia przeciwdrobnoustrojowa, Trichomonas vaginalis, zakażenie beztlenowe, zakażenie oportunistyczne, zakażenie pierwotniakowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ceclor MR 500 mg
Cefaklor, substancja czynna leku Ceclor MR, jest półsyntetycznym antybiotykiem cefalosporynowym III generacji o działaniu bakteriobójczym, dostępnym w tabletkach powlekanych o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 375 mg, 500 mg oraz 750 mg. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii. Cefaklor wykazuje aktywność in vitro wobec wybranych patogenów Gram-ujemnych, takich jak Citrobacter diversus i Neisseria gonorrhoeae, oraz bakterii beztlenowych, w tym Propionibacterium acnes, Bacteroides spp. (z wyjątkiem B. fragilis), Peptococcus spp. i Peptostreptococcus spp. Jednakże niektóre drobnoustroje, m.in. Pseudomonas spp., Acinetobacter calcoaceticus, większość szczepów Enterococcus, Enterobacter spp., szczepy indolododatnie Proteus i Serratia spp. oraz MRSA, wykazują naturalną oporność na cefaklor.
Acinetobacter calcoaceticus, antybiotyk cefalosporynowy, Bacteroides, bakterie beztlenowe, bakterie Gram-ujemne, Citrobacter diversus, działanie bakteriobójcze, Enterobacter, Enterococcus, gronkowiec metycylinooporny, leczenie przeciwbakteryjne, metoda dyfuzyjna, metoda rozcieńczeń, MRSA, naturalna oporność, Neisseria gonorrhoeae, Peptococcus, Peptostreptococcus, Propionibacterium acnes, Proteus, Pseudomonas, rzeżączka, Serratia, stężenie graniczne, strefa zahamowania wzrostu, synteza ściany komórkowej bakterii, trądzik pospolity, wrażliwość bakterii, zakażenie szpitalne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ceclor MR 375 mg
Cefaklor, substancja czynna leku Ceclor MR, jest doustnym antybiotykiem cefalosporynowym o przedłużonym uwalnianiu, dostępnym w dawkach 375 mg, 500 mg oraz 750 mg. Mechanizm działania polega na bakteriobójczym hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii. Cefaklor wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, obejmujące bakterie Gram-ujemne takie jak Citrobacter diversus i Neisseria gonorrhoeae oraz bakterie beztlenowe, w tym Propionibacterium acnes, Bacteroides spp. (z wyjątkiem Bacteroides fragilis), Peptococcus spp. i Peptostreptococcus spp. Nie wykazuje natomiast aktywności wobec Pseudomonas spp., Acinetobacter calcoaceticus, większości szczepów Enterococcus, Enterobacter spp., indolododatnich szczepów Proteus i Serratia spp. oraz gronkowców metycylinoopornych (MRSA).
Acinetobacter calcoaceticus, antybiotyk cefalosporynowy, Bacteroides, bakterie beztlenowe, bakterie Gram-ujemne, cefaklor, Citrobacter diversus, drobnoustrój oporny, dwoinka rzeżączki, działanie bakteriobójcze, Enterobacter, Enterococcus, gronkowiec metycylinooporny, metoda dyfuzyjna, metoda rozcieńczeń, MIC, minimalne stężenie hamujące, MRSA, Neisseria gonorrhoeae, paciorkowce beztlenowe, Peptococcus, Propionibacterium acnes, przedłużone uwalnianie, Pseudomonas, rzeżączka, spektrum przeciwbakteryjne, stężenie graniczne, strefa zahamowania wzrostu, synteza ściany komórkowej bakterii, szczep oporny, szczep wrażliwy, trądzik - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ceclor MR 750 mg
Cefaklor, substancja czynna preparatu Ceclor MR, jest półsyntetyczną cefalosporyną o działaniu bakteriobójczym, wynikającym z hamowania syntezy ściany komórkowej bakterii. Dostępny jest w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu zawierających 375 mg, 500 mg lub 750 mg cefakloru. Preparat wykazuje szerokie spektrum aktywności in vitro, obejmujące bakterie Gram-ujemne takie jak Citrobacter diversus i Neisseria gonorrhoeae oraz bakterie beztlenowe, w tym Propionibacterium acnes, Bacteroides spp. (z wyjątkiem Bacteroides fragilis), Peptococcus spp. i Peptostreptococcus spp. Należy jednak pamiętać, że skuteczność kliniczna wobec niektórych patogenów nie została w pełni potwierdzona.
Acinetobacter calcoaceticus, Bacteroides, Bacteroides fragilis, bakteria beztlenowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, cefaklor, cefalosporyna, Citrobacter diversus, działanie bakteriobójcze, Enterobacter, Enterococcus, lek przeciwbakteryjny, minimalne stężenie hamujące, MRSA, Neisseria gonorrhoeae, Peptococcus, Peptostreptococcus, Propionibacterium acnes, Proteus, Pseudomonas, rzeżączka, Serratia, synteza ściany komórkowej bakterii, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, trądzik pospolity, zakażenie szpitalne, zakażenie układu moczowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Floxal 3 mg/g
Ofloksacyna, będąca składnikiem czynnym maści do oczu Floxal w stężeniu 3 mg/g, jest pochodną kwasu chinolinowego o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Preparat wykazuje aktywność wobec bakterii tlenowych, beztlenowych (zarówno bezwzględnych, jak i względnych) oraz wewnątrzkomórkowych patogenów, takich jak chlamydie, co czyni go skutecznym w leczeniu różnorodnych zakażeń okulistycznych. Miejscowa aplikacja do oka prowadzi do pewnego stopnia wchłaniania do krążenia ogólnego, jednak bez wywoływania objawów klinicznych czy zmian patologicznych u pacjentów.
Mimo szerokiego spektrum działania, ofloksacyna wykazuje ograniczoną skuteczność wobec niektórych patogenów, w tym Proteus rettgeri, Providencia oraz Pseudomonas cepacia (Burkholderia cepacia). Naturalna oporność dotyczy większości beztlenowców z rodzajów Clostridium (np. Clostridium difficile), Bacteroides oraz Peptococcus. Ponadto, obserwuje się nabywaną oporność na poziomie 15-20% u Pseudomonas aeruginosa oraz 5-10% u Staphylococcus aureus, co może wpływać na efektywność terapii i powinno być uwzględniane przy doborze leczenia.
aplikacja miejscowa do oka, Bacteroides, bakteria tlenowa, Burkholderia cepacia, chemioterapeutyk, chlamydia, Clostridium difficile, Floxal maść do oczu, ofloksacyna, oporność nabyta, Peptococcus, Providencia, Pseudomonas aeruginosa, spektrum działania przeciwbakteryjnego, Staphylococcus aureus, zakażenie oka, zakażenie okulistyczne