dławica piersiowa typu Prinzmetala
Dławica piersiowa typu Prinzmetala, znana również jako dławica naczynioskurczowa, jest rzadką postacią choroby niedokrwiennej serca charakteryzującą się epizodami bólu w klatce piersiowej spowodowanymi skurczem tętnic wieńcowych, a nie ich zwężeniem miażdżycowym.
W przeciwieństwie do klasycznej dławicy piersiowej, dławica Prinzmetala występuje typowo w spoczynku, często w nocy lub nad ranem, a nie podczas wysiłku fizycznego. Charakterystyczną cechą tej jednostki chorobowej jest przejściowe uniesienie odcinka ST w zapisie EKG podczas epizodu bólu, które ustępuje po jego zakończeniu lub po podaniu nitrogliceryny.
Mechanizm leżący u podstaw dławicy Prinzmetala wiąże się z dysfunkcją śródbłonka naczyniowego i nadreaktywnością mięśniówki gładkiej tętnic wieńcowych. Czynnikami ryzyka są palenie tytoniu, spożywanie kokainy, zaburzenia elektrolitowe, migrena oraz stres psychiczny. W niektórych przypadkach może prowadzić do poważnych arytmii komorowych lub zawału mięśnia sercowego.
W leczeniu dławicy Prinzmetala stosuje się przede wszystkim blokery kanału wapniowego i długo działające nitraty, które zmniejszają skurcz naczyń wieńcowych. Beta-blokery mogą nasilać objawy i są przeciwwskazane w monoterapii. Pacjenci powinni unikać czynników wyzwalających, szczególnie zaprzestać palenia tytoniu, co może znacząco poprawić rokowanie.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Nebiwolol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Nebiwolol, jako lek beta-adrenolityczny, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentów z różnymi schorzeniami kardiologicznymi i ogólnoustrojowymi. Przerwanie terapii powinno odbywać się stopniowo, zwłaszcza u chorych z chorobą niedokrwienną serca, przez okres 1-2 tygodni, aby zapobiec zaostrzeniu dławicy piersiowej. Bradykardia z częstością tętna poniżej 50-55 uderzeń na minutę wymaga zmniejszenia dawki. Nebiwolol jest przeciwwskazany u pacjentów z nieleczoną zastoinową niewydolnością serca oraz wymaga ostrożności u osób z zaburzeniami krążenia obwodowego, blokiem serca I stopnia, dławicą Prinzmetala, przewlekłymi obturacyjnymi chorobami płuc, cukrzycą i łuszczycą. Lek może maskować objawy hipoglikemii i tachykardii w nadczynności tarczycy oraz nasilać reakcje anafilaktyczne. W trakcie znieczulenia i intubacji zaleca się kontynuację terapii lub przerwanie nebiwololu co najmniej 24 godziny przed zabiegiem, z możliwością podania atropiny dożylnie w celu zapobiegania reakcjom ze strony nerwu błędnego.
antagonista wapnia, beta-adrenolityk, blok serca pierwszego stopnia, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, chromanie przestankowe, dławica piersiowa, dławica piersiowa typu Prinzmetala, hipoglikemia, kołatanie serca, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwnadciśnieniowy, łuszczyca, nadczynność tarczycy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, objaw Raynauda, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, receptor beta-adrenergiczny, skurcz dróg oddechowych, skurcz tętnic wieńcowych, środek znieczulający, stężenie glukozy, tachykardia, zaburzenie krążenia obwodowego, zastoinowa niewydolność serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – ACEBIS
Produkt leczniczy ACEBIS, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentek w ciąży, u których inhibitory ACE i AIIRA są przeciwwskazane. Leczenie należy natychmiast przerwać po potwierdzeniu ciąży. Pacjenci z aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), zwłaszcza przy pierwszym podaniu leku, diuretyku lub zwiększeniu dawki, są narażeni na ryzyko ostrego niedociśnienia i pogorszenia czynności nerek, co wymaga ścisłego monitorowania ciśnienia tętniczego i funkcji nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ciężkim nadciśnieniem, niewyrównaną niewydolnością serca, zwężeniem zastawek serca, jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej, niedoborem płynów lub soli, marskością wątroby, a także u osób poddawanych dużym zabiegom chirurgicznym. Podwójna blokada układu RAA (inhibitory ACE + AIIRA lub aliskiren) jest przeciwwskazana ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów z nefropatią cukrzycową.
antagonista receptora angiotensyny II, bisoprololu fumaran, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, bradykardia, choroba zarostowa tętnic obwodowych, ciężkie nadciśnienie tętnicze, dławica piersiowa typu Prinzmetala, guz chromochłonny nadnerczy, hemodynamiczne utrudnienie napływu, hiperkaliemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, jednostronne zwężenie tętnicy nerkowej, kardiomiopatia restrykcyjna, marskość wątroby, nefropatia cukrzycowa, neutropenia agranulocytoza, niedobór płynów i soli, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewyrównana zastoinowa niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, przeszczepienie nerki, racekadotryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl walsartan, tyreotoksykoza, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego - Leksykon substancji czynnych
Atorwastatyna – Wskazania do stosowania
Atorwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA z grupy statyn, jest wskazana przede wszystkim w leczeniu hipercholesterolemii pierwotnej u dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 10 roku życia, heterozygotycznej i homozygotycznej rodzinnej hipercholesterolemii oraz hiperlipidemii złożonej typu IIa i IIb wg klasyfikacji Fredricksona. W przypadku homozygotycznej postaci rodzinnej hipercholesterolemii atorwastatyna stosowana jest jako terapia uzupełniająca do aferezy LDL lub gdy inne metody są niedostępne. Ponadto, lek jest rekomendowany w prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z wysokim ryzykiem, w tym u osób po incydentach sercowo-naczyniowych, z cukrzycą typu 2, przewlekłą chorobą nerek oraz zespołem metabolicznym. Terapia atorwastatyną powinna być prowadzona jako uzupełnienie diety i modyfikacji stylu życia, zwłaszcza gdy stężenia LDL-C pozostają powyżej wartości docelowych mimo niefarmakologicznych interwencji.
afereza cholesterolu LDL, apolipoproteina B, cholesterol LDL, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, cukrzyca typu 2, dławica piersiowa, dławica piersiowa typu Prinzmetala, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hiperlipidemia typu IIa i IIb, hiperlipidemia złożona, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, leczenie dietetyczne, monoterapia statyną, nadciśnienie tętnicze, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka zdarzeń sercowo-naczyniowych, przewlekła choroba nerek, rewaskularyzacja wieńcowa, terapia hipolipemizująca, trigliceryd, udar mózgu, zaburzenie lipidowe, zawał serca, zespół metaboliczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Avedol
Karwedylol, stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności serca, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, zwłaszcza podczas zwiększania dawki, gdyż może dojść do nasilenia objawów lub zatrzymania płynów. Zaleca się monitorowanie i dostosowanie dawek leków moczopędnych oraz stabilizację stanu klinicznego przed dalszym zwiększaniem dawki karwedylolu. U pacjentów z niskim ciśnieniem tętniczym (<100 mmHg), chorobą niedokrwienną serca, niewydolnością nerek lub w podeszłym wieku, konieczna jest obserwacja przez około 2 godziny po pierwszej dawce lub zwiększeniu dawki ze względu na ryzyko niedociśnienia. W przypadku niedociśnienia należy kolejno zmniejszać dawki leków moczopędnych, inhibitorów ACE oraz karwedylolu. Ponadto, karwedylol może maskować objawy hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą i wymaga ostrożności u osób z chorobami naczyń obwodowych, POChP, skłonnością do skurczu oskrzeli oraz u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia serca i bradykardią (tętno <55/min). Leczenie należy rozpoczynać wyłącznie u pacjentów ze stabilnym stanem klinicznym po co najmniej 4 tygodniach konwencjonalnej terapii.
antagonista kanałów wapniowych, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, dławica piersiowa typu Prinzmetala, działanie beta-adrenolityczne, efekt inotropowy, glikozyd naparstnicy, guz chromochłonny nadnerczy, hipowolemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie odczulające, lek alfa-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek rozszerzający naczynia, łuszczyca, metabolizm debryzochiny, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedobór elektrolitów, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność tętnicza, opór dróg oddechowych, ostra hipoglikemia, ostry zawał mięśnia sercowego, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane zmiany naczyniowe, rozszerzenie naczyń, skurcz oskrzeli, stężenie glukozy, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie krążenia obwodowego, zaburzenie tolerancji galaktozy, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zespół Raynauda, zespół zaburzeń oddechowych, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie zastawek serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bisocard
Bisocard (bisoprololu fumaran) wymaga szczególnej ostrożności podczas terapii, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, gdzie konieczne jest stopniowe dostosowanie dawki i ścisłe monitorowanie stanu klinicznego. Brak jest doświadczenia klinicznego u pacjentów z cukrzycą typu I, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby, kardiomiopatią restrykcyjną, wrodzonymi wadami serca, znaczącymi wadami zastawkowymi, świeżym zawałem mięśnia sercowego (ostatnie 3 miesiące) oraz u osób powyżej 80 roku życia. Nagłe odstawienie bisoprololu, szczególnie u chorych z chorobą niedokrwienną serca, może prowadzić do zaostrzenia dławicy, arytmii i zawału mięśnia sercowego, dlatego terapia powinna być stopniowo wygaszana pod kontrolą lekarza.
arytmia, astma oskrzelowa, beta2-adrenomimetyk, bisoprololu fumaran, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, bradyarytmia, brak laktazy, choroba niedokrwienna serca, choroba zarostowa tętnic obwodowych, cukrzyca insulinozależna, dławica piersiowa, dławica piersiowa typu Prinzmetala, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, kardiomiopatia restrykcyjna, laktoza jednowodna, łuszczyca, nadczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obturacyjna choroba dróg oddechowych, przełom nadciśnieniowy, skurcz oskrzeli, tyreotoksykoza, wrodzona wada serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – RABADA
Produkt leczniczy RABADA, zawierający ramipryl i bisoprolol, jest przeciwwskazany w ciąży oraz u pacjentów z silną aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS), co wiąże się z ryzykiem ostrego niedociśnienia i pogorszenia czynności nerek. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem, niewyrównaną zastoinową niewydolnością serca, zwężeniem zastawek serca, jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej, niedoborem płynów lub soli, marskością wątroby, a także u osób poddawanych dużym zabiegom chirurgicznym. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest skorygowanie odwodnienia i hipowolemii, z uwzględnieniem ryzyka przeciążenia objętościowego u chorych z niewydolnością serca. Monitorowanie czynności nerek, elektrolitów (zwłaszcza potasu) oraz ciśnienia tętniczego jest kluczowe, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia. Podwójna blokada układu RAA (inhibitory ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem) jest przeciwwskazana poza ścisłym nadzorem specjalistycznym ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, bradykardia, choroba zarostowa tętnic obwodowych, depresja szpiku kostnego, dławica piersiowa typu Prinzmetala, dziedziczna nietolerancja galaktozy, ewerolimus, guz chromochłonny nadnerczy, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kardiomiopatia restrykcyjna, kolagenoza, leukopenia, liczba leukocytów, łuszczyca, małopłytkowość, marskość wątroby, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, neutropenia agranulocytoza, niedobór laktazy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl walsartan, syrolimus, tachykardia, temsyrolimus, toczeń rumieniowaty, twardzina, tyreotoksykoza, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, wodobrzusze, zastawka mitralna, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – ACEBIS
Produkt leczniczy ACEBIS, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), wymaga szczególnej ostrożności w terapii, zwłaszcza u pacjentek w ciąży, u których stosowanie inhibitorów ACE jest przeciwwskazane. Należy unikać podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS) ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z aktywacją RAAS, niewydolnością serca, zwężeniem zastawek serca, zwężeniem tętnicy nerkowej, odwodnieniem, marskością wątroby oraz podczas dużych zabiegów chirurgicznych. Zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego, czynności nerek oraz elektrolitów, zwłaszcza w pierwszych tygodniach terapii. Ryzyko obrzęku naczynioruchowego, w tym jelitowego, jest zwiększone przy jednoczesnym stosowaniu ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem, racekadotrylem, inhibitorami mTOR i wildagliptyną, co wymaga zachowania co najmniej 36-godzinnego odstępu między terapiami. Wartości zawartości laktozy w kapsułkach ACEBIS wahają się od 40,97 mg do 163,88 mg w zależności od dawki, a produkt jest „wolny od sodu” (<23 mg sodu na kapsułkę).
antagonista receptora angiotensyny II, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, bradykardia, choroba zarostowa tętnic obwodowych, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzyca insulinozależna, depresja szpiku kostnego, dławica piersiowa typu Prinzmetala, ewerolimus, guz chromochłonny nadnerczy, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, jednostronne zwężenie tętnicy nerkowej, kardiomiopatia restrykcyjna, kolagenoza, kwasica metaboliczna, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, marskość wątroby, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niewyrównana zastoinowa niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba dróg oddechowych, racekadotryl, sakubitryl walsartan, syrolimus, toczeń rumieniowaty, twardzina, tyreotoksykoza, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, wodobrzusze, zawał mięśnia sercowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – RABADA
Produkt złożony RABADA, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), wymaga szczególnej ostrożności klinicznej, zwłaszcza na początku terapii i przy zmianach dawkowania. Ramipryl jest przeciwwskazany w ciąży i powinien być natychmiast odstawiony po jej stwierdzeniu. Pacjenci z aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS), takimi jak osoby z ciężkim nadciśnieniem, niewyrównaną niewydolnością serca, zwężeniem zastawkowym, jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej, odwodnieniem, marskością wątroby czy po dużych zabiegach chirurgicznych, wymagają ścisłego monitorowania ciśnienia tętniczego i czynności nerek. Podwójna blokada RAAS (inhibitory ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenu) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek i jest zalecana wyłącznie pod nadzorem specjalisty. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu sakubitrylu/walsartanu, racekadotrylu, inhibitorów mTOR czy wildagliptyny. W przypadku wystąpienia obrzęku ramipryl należy natychmiast odstawić i wdrożyć terapię ratunkową.
antagonista receptora angiotensyny II, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blokada receptorów beta, bradyarytmia, choroba zarostowa tętnic obwodowych, ciężkie nadciśnienie tętnicze, depresja szpiku kostnego, dławica piersiowa typu Prinzmetala, guz chromochłonny nadnerczy, hiperkaliemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, kardiomiopatia restrykcyjna, kolagenoza, kwasica metaboliczna, lek moczopędny, łuszczyca, małopłytkowość, marskość wątroby, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niewyrównana zastoinowa niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, odwodnienie, przewlekła obturacyjna choroba płuc, racekadotryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl walsartan, twardzina, tyreotoksykoza, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wodobrzusze, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ramizek Plus
Ramizek Plus, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), niewydolnością serca, zaburzeniami czynności nerek, marskością wątroby, czy planowanych dużych zabiegach chirurgicznych. Leczenie inhibitorami ACE jest przeciwwskazane w ciąży i wymaga natychmiastowego odstawienia po jej stwierdzeniu. Monitorowanie ciśnienia tętniczego, funkcji nerek oraz elektrolitów, zwłaszcza potasu, jest kluczowe, zwłaszcza w pierwszych tygodniach terapii. Ryzyko hiperkaliemii jest zwiększone u pacjentów z niewydolnością nerek, cukrzycą, stosujących leki moczopędne oszczędzające potas lub suplementy potasu. Ramipryl może wywoływać obrzęk naczynioruchowy, szczególnie w połączeniu z sakubitrylem/walsartanem, racekadotrylem, inhibitorami mTOR czy wildagliptyną, co wymaga zachowania 36-godzinnego odstępu między podaniem tych leków. Ponadto, inhibitor ACE może powodować suchy kaszel oraz zwiększać ryzyko reakcji anafilaktycznych.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, bradyarytmia, bradykardia, brak laktazy, choroba zarostowa tętnic obwodowych, depresja szpiku kostnego, dławica piersiowa typu Prinzmetala, ewerolimus, guz chromochłonny nadnerczy, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kardiomiopatia restrykcyjna, kolagenoza, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, nefropatia cukrzycowa, neutropenia agranulocytoza, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, przewlekła obturacyjna choroba płuc, racekadotryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl walsartan, suchy uporczywy kaszel, syrolimus, temsyrolimus, toczeń rumieniowaty, twardzina, tyreotoksykoza, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zastoinowa niewydolność serca, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – NebivoLek
Nebiwolol, jako selektywny beta-adrenolityk, wymaga szczególnej ostrożności w trakcie stosowania, zwłaszcza u pacjentów z nieleczoną zastoinową niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, zaburzeniami krążenia obwodowego, blokiem serca I stopnia oraz dławicą piersiową typu Prinzmetala. Lek może powodować bradykardię, dlatego przy częstości tętna poniżej 50-55 uderzeń na minutę w spoczynku lub wystąpieniu objawów bradykardii wskazane jest zmniejszenie dawki. W przypadku planowanego zabiegu operacyjnego nebiwolol należy odstawić co najmniej 24 godziny wcześniej, a podczas znieczulenia ogólnego zaleca się podanie atropiny dożylnie w celu zapobiegania reakcjom ze strony nerwu błędnego. Nebiwolol nie wpływa na stężenie glukozy, jednak może maskować objawy hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą oraz tachykardię u osób z nadczynnością tarczycy.
antagonista kanału wapniowego, blok serca pierwszego stopnia, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, chromanie przestankowe, cukrzyca, dławica piersiowa typu Prinzmetala, hipoglikemia, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwnadciśnieniowy, łuszczyca, nadczynność tarczycy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, przewlekła choroba obturacyjna płuc, przewlekła niewydolność serca, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, zaburzenia krążenia obwodowego, zastoinowa niewydolność serca, zespół Raynauda, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – RABADA
Preparat RABADA zawiera ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk) i wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentów z aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), niewyrównaną niewydolnością serca, zwężeniem zastawek serca, zwężeniem tętnicy nerkowej, odwodnieniem, marskością wątroby oraz w okresie okołooperacyjnym. Leczenie inhibitorami ACE jest przeciwwskazane w ciąży i wymaga natychmiastowego przerwania po jej stwierdzeniu. Należy monitorować ciśnienie tętnicze, czynność nerek oraz elektrolity, zwłaszcza potas, ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek. Podwójna blokada układu RAA (inhibitory ACE + antagoniści receptora angiotensyny II lub aliskiren) jest niewskazana poza ścisłym nadzorem specjalistycznym. Ramipryl może wywoływać obrzęk naczynioruchowy, szczególnie w skojarzeniu z sakubitrylem/walsartanem, inhibitorami mTOR, wildagliptyną lub racekadotrylem, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku i obserwacji pacjenta przez 12-24 godziny.
antagonista receptora angiotensyny II, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, choroba zarostowa tętnic obwodowych, depresja szpiku kostnego, dławica piersiowa typu Prinzmetala, ewerolimus, guz chromochłonny nadnerczy, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kardiomiopatia restrykcyjna, kolagenoza, małopłytkowość, marskość wątroby, neutropenia agranulocytoza, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba dróg oddechowych, ostra niewydolność nerek, pheochromocytoma, racekadotryl, sakubitryl walsartan, syrolimus, temsyrolimus, toczeń rumieniowaty, twardzina, tyreotoksykoza, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, wodobrzusze, zastoinowa niewydolność serca, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ramizek Plus
Ramizek Plus, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), wymaga szczególnej ostrożności w terapii ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych i przeciwwskazań. Stosowanie ramiprylu jest przeciwwskazane w ciąży, a leczenie należy natychmiast przerwać po jej stwierdzeniu. Pacjenci z aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), zwłaszcza z ciężkim nadciśnieniem, niewyrównaną niewydolnością serca, zwężeniem zastawek serca, zwężeniem tętnicy nerkowej, odwodnieniem lub hipowolemią, wymagają ścisłego monitorowania ciśnienia tętniczego i czynności nerek. Podwójna blokada układu RAA (inhibitory ACE + AIIRA lub aliskiren) jest przeciwwskazana z powodu ryzyka niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek, szczególnie u pacjentów z nefropatią cukrzycową. Obrzęk naczynioruchowy, w tym obrzęk jelit, stanowi poważne powikłanie wymagające natychmiastowego odstawienia leku i obserwacji przez 12-24 godziny. Ramipryl nie powinien być stosowany jednocześnie z sakubitrylem/walsartanem, a odstęp między terapiami powinien wynosić co najmniej 36 godzin.
antagonista aldosteronu, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, choroba niedokrwienna serca, choroba zarostowa tętnic obwodowych, ciężkie nadciśnienie tętnicze, depresja szpiku kostnego, dławica piersiowa typu Prinzmetala, ewerolimus, guz chromochłonny nadnerczy, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor mTOR, kardiomiopatia restrykcyjna, kolagenoza, kwasica metaboliczna, lek przeciwarytmiczny, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, marskość wątroby, nefropatia cukrzycowa, neutropenia agranulocytoza, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, niewyrównana zastoinowa niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, obturacyjna choroba dróg oddechowych, podwójna blokada układu RAA, racekadotryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl walsartan, syrolimus, temsyrolimus, toczeń rumieniowaty, twardzina, tyreotoksykoza, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zawał mięśnia sercowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metoprolol Biofarm ZK
Metoprolol Biofarm ZK, zawierający metoprololu bursztynian w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z astmą oskrzelową, chorobami naczyń obwodowych, guzem chromochłonnym (wymagającym wcześniejszej terapii alfa-adrenolitykiem), nadczynnością tarczycy oraz zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Lek może maskować objawy hipoglikemii i nadczynności tarczycy, a także nasilać objawy chorób naczyń obwodowych i łuszczycy. W terapii należy unikać nagłego odstawienia metoprololu, stopniowo zmniejszając dawkę przez co najmniej 2 tygodnie do 11,875 mg metoprololu bursztynianu (odpowiadającej 12,5 mg metoprololu winianu), aby zapobiec zaostrzeniu niewydolności serca i ryzyku zawału mięśnia sercowego. Ponadto, metoprolol może osłabiać skuteczność adrenaliny w leczeniu reakcji anafilaktycznych u pacjentów leczonych beta-adrenolitykami.
alfa-adrenolityk, astma oskrzelowa, beta2-adrenomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, choroba naczyń obwodowych, choroba zastawkowa serca, dławica piersiowa typu Prinzmetala, guz chromochłonny, hipoglikemia, hipotensja, kardiomiopatia przerostowa zwężająca, lek beta-adrenolityczny, lek beta1-adrenolityczny, łuszczyca, metoprolol bursztynian, metoprolol winian, nadczynność tarczycy, niestabilna dławica piersiowa, niestabilna niewydolność serca, ostry incydent wieńcowy, reakcja anafilaktyczna, receptor beta2-adrenergiczny, skurcz naczyń wieńcowych, zabieg kardiochirurgiczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie metabolizmu węglowodanów, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowe, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Avedol
Karwedylol, stosowany w terapii niewydolności serca, wymaga dokładnej oceny stanu klinicznego pacjenta oraz systematycznego monitorowania parametrów życiowych. W trakcie zwiększania dawki może dojść do czasowego nasilenia objawów niewydolności serca lub retencji płynów, co wymaga dostosowania leczenia moczopędnego i ewentualnego utrzymania lub zmniejszenia dawki karwedylolu. Lek powinien być stosowany wyłącznie u pacjentów ze stabilnym stanem klinicznym przez co najmniej 4 tygodnie oraz w skojarzeniu z lekami moczopędnymi, inhibitorami ACE, glikozydami naparstnicy i/lub lekami rozszerzającymi naczynia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężką niewydolnością serca, hipowolemią, niedoborem elektrolitów, niskim ciśnieniem tętniczym (<100 mmHg), podeszłym wiekiem oraz u osób z chorobami współistniejącymi, takimi jak POChP, cukrzyca, choroby naczyń obwodowych czy zespół Raynauda.
antagonista kanałów wapniowych, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, bradykardia, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, dławica piersiowa typu Prinzmetala, efekt inotropowy, glikozyd naparstnicy, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, hipowolemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kontrola glikemii, lek alfa-adrenolityczny, lek rozszerzający naczynia, łuszczyca, nadczynność tarczycy, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niskie ciśnienie krwi, ostry zawał mięśnia sercowego, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja anafilaktyczna, rozsiane zmiany naczyniowe, skurcz oskrzeli, zaburzenie czynności lewej komory, zastoinowa niewydolność serca, zespół Raynauda, zespół zaburzeń oddechowych, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nebivor
Nebiwolol, jako beta-adrenolityk, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów z nieleczoną zastoinową niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, zaburzeniami krążenia obwodowego, blokiem serca I stopnia oraz dławicą piersiową typu Prinzmetala. Lek może powodować bradykardię, dlatego przy częstości tętna <50-55/min i objawach bradykardii wskazane jest zmniejszenie dawki. Przed planowanym zabiegiem chirurgicznym beta-adrenolityki należy odstawić co najmniej 24 godziny wcześniej. Nebiwolol nie wpływa na stężenie glukozy, ale może maskować objawy hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą oraz tachykardię w nadczynności tarczycy. Nie zaleca się łączyć go z werapamilem, diltiazem, lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz ośrodkowymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.
antagonista wapnia, arytmia, beta-adrenolityk, blok serca pierwszego stopnia, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, brak laktazy, choroba niedokrwienna serca, chromanie przestankowe, cukrzyca, dławica piersiowa typu Prinzmetala, dziedziczna nietolerancja galaktozy, hipoglikemia, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, łuszczyca, nadczynność tarczycy, nebiwolol, objaw Raynauda, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, skurcz tętnicy wieńcowej, wydzielanie łez, zaburzenie krążenia obwodowego, zastoinowa niewydolność serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, znieczulenie ogólne