nerwica natręctw

Nerwica natręctw, znana w klasyfikacji medycznej jako zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD), to zaburzenie psychiczne charakteryzujące się występowaniem obsesji (natrętnych myśli) oraz kompulsji (przymusowych czynności). Obsesje to nawracające, uporczywe myśli, impulsy lub wyobrażenia, które są odbierane jako niechciane i wywołują znaczny lęk lub dyskomfort.

Kompulsje to powtarzalne zachowania lub czynności umysłowe, które osoba czuje się zmuszona wykonywać w odpowiedzi na obsesje lub zgodnie z określonymi regułami. Czynności te mają na celu zmniejszenie lęku lub zapobieżenie obawianym wydarzeniom, jednak są nadmierne lub nie mają realistycznego związku z tym, czemu mają zapobiec.

Epidemiologia wskazuje, że zaburzenie to dotyka około 2-3% populacji ogólnej. OCD często rozpoczyna się w późnym dzieciństwie, okresie dojrzewania lub wczesnej dorosłości. W patofizjologii istotną rolę odgrywają zaburzenia w obwodach korowo-prążkowo-wzgórzowo-korowych oraz nieprawidłowości w przekaźnictwie serotoninergicznym.

Leczenie obejmuje farmakoterapię (głównie inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny – SSRI) oraz psychoterapię, ze szczególnym uwzględnieniem terapii poznawczo-behawioralnej (CBT) z techniką ekspozycji i powstrzymania reakcji (ERP). W ciężkich, lekoopornych przypadkach rozważa się również zastosowanie głębokiej stymulacji mózgu (DBS) lub innych procedur neurochirurgicznych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Andepin 20 mg

Lek Andepin zawiera fluoksetynę w dawce 20 mg (w postaci 22,4 mg fluoksetyny chlorowodorku) i jest wskazany do leczenia zaburzeń depresyjnych, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (nerwicy natręctw) oraz bulimii. Fluoksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje skuteczność w terapii epizodów depresyjnych o różnym nasileniu, zarówno w przebiegu zaburzenia depresyjnego nawracającego, jak i pojedynczych epizodów. W przypadku nerwicy natręctw lek pomaga w redukcji obsesji i kompulsji, natomiast w bulimii zmniejsza częstość epizodów objadania się oraz kompensacyjnych zachowań, takich jak prowokowanie wymiotów czy nadużywanie środków przeczyszczających.
Andepin, bulimia, epizod depresyjny, epizod objadania się, fluoksetyna, fluoksetyny chlorowodorek, kapsułka twarda, kompulsja, laktoza bezwodna, myśl samobójcza, nerwica natręctw, obsesja, odpowiedź terapeutyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, zaburzenie depresyjne, zaburzenie depresyjne nawracające, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie odżywiania, zachowanie kompensacyjne, żarłoczność psychiczna, żółcień chinolinowa
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Paroxinor 20 mg

Paroxinor, zawierający 20 mg paroksetyny chlorowodorku półwodnego w formie tabletek powlekanych, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym w leczeniu szerokiego spektrum zaburzeń psychicznych, w tym epizodu ciężkiej depresji (MDD), zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD), zaburzeń lękowych z napadami lęku (panic disorder), fobii społecznej (SAD), zaburzeń lękowych uogólnionych (GAD) oraz zaburzenia stresowego pourazowego (PTSD). Tabletki mają kształt zmodyfikowanej kapsułki, są obustronnie wypukłe, z wytłoczoną liczbą „56” i kreską dzielącą umożliwiającą podział dawki. Preparat zawiera również 9,5 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
agorafobia, derealizacja, epizod ciężkiej depresji, fobia społeczna, generalized anxiety disorder, laktoza jednowodna, major depressive disorder, napad lęku, nerwica natręctw, nietolerancja laktozy, objawy somatyczne, panic disorder, paroksetyna chlorowodorek półwodny, psychoterapia, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, social anxiety disorder, terapia farmakologiczna, terapia poznawczo-behawioralna, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie stresowe pourazowe, zachowanie samobójcze
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Andepin 20 mg

Fluoksetyna, dostępna w preparacie Andepin, podawana jest wyłącznie doustnie, a dawkowanie dostosowuje się do wskazań klinicznych oraz indywidualnych cech pacjenta, takich jak wiek i funkcjonowanie narządów wydalniczych. W leczeniu zaburzeń depresyjnych zalecana dawka wynosi 20 mg/dobę, z oceną skuteczności po 3-4 tygodniach terapii. W przypadku nerwicy natręctw dawka początkowa to 20 mg/dobę, którą można zwiększyć do 60 mg/dobę po kilku tygodniach, z oceną efektywności po 10 tygodniach; maksymalna dawka nie powinna przekraczać 80 mg/dobę. W terapii bulimii stosuje się dawkę 60 mg/dobę, jednak brak jest danych potwierdzających skuteczność leczenia powyżej 3 miesięcy. U pacjentów w podeszłym wieku standardowa dawka nie powinna przekraczać 40 mg/dobę, a maksymalna 60 mg/dobę. W przypadku niewydolności wątroby i nerek zaleca się indywidualne dostosowanie dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami, mimo że u pacjentów dializowanych stężenia fluoksetyny i metabolitów są porównywalne do osób zdrowych.
bulimia, dawka dobowa, działania niepożądane, farmakoterapia, fluoksetyna, metabolit, narządy wydalnicze, nerwica natręctw, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, norfluoksetyna, odpowiedź kliniczna, odpowiedź terapeutyczna, odstawienie leku, pacjent dializowany, populacja pediatryczna, wskazanie terapeutyczne, zaburzenia depresyjne

nerwica natręctw

Powiązane wpisy

Wskazania do stosowania – Andepin 20 mg

Wskazania do stosowania – Paroxinor 20 mg

Dawkowanie i sposób podawania – Andepin 20 mg