blok węzłowo-przedsionkowy
Blok węzłowo-przedsionkowy (blok zatokowy, SA block) to zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych z węzła zatokowego do mięśnia przedsionków. Stanowi jedną z form bradyarytmii, gdzie dochodzi do opóźnienia lub całkowitego zablokowania impulsu wychodzącego z naturalnego rozrusznika serca.
Wyróżnia się trzy stopnie bloku węzłowo-przedsionkowego: I stopień (wydłużenie czasu przewodzenia z węzła zatokowego do przedsionków), II stopień (okresowe nieprzewodzenie impulsu) oraz III stopień (całkowity brak przewodzenia). Blok II stopnia dzieli się dodatkowo na typ Mobitz I (Wenckebacha) z postępującym wydłużaniem czasu przewodzenia aż do wypadnięcia pobudzenia oraz typ Mobitz II z nagłym wypadnięciem pobudzenia bez wcześniejszego wydłużania odstępów.
Etiologia obejmuje chorobę niedokrwienną serca, zaburzenia elektrolitowe, działania niepożądane leków (beta-blokery, blokery kanału wapniowego, digoksyna), choroby naciekowe, infekcje oraz idiopatyczne zwyrodnienie układu przewodzącego. Diagnostyka opiera się głównie na badaniu EKG, czasem wymagając dłuższego monitorowania metodą Holtera.
Leczenie zależy od nasilenia objawów i przyczyny. W przypadkach objawowych może być konieczne odstawienie leków o działaniu chronotropowo ujemnym, zastosowanie atropiny w stanach ostrych lub implantacja stymulatora serca przy nawracających, objawowych epizodach, szczególnie w blokach zaawansowanych.