znieczulenie nadtwardówkowe
Znieczulenie nadtwardówkowe (epiduralne) to metoda analgezji regionalnej, polegająca na podaniu środka znieczulającego do przestrzeni nadtwardówkowej kręgosłupa. Przestrzeń ta znajduje się między blaszką wewnętrzną więzadła żółtego a opona twardą otaczającą rdzeń kręgowy, co pozwala na blokadę przewodnictwa nerwowego bez bezpośredniego kontaktu ze strukturami ośrodkowego układu nerwowego.
Ta technika znieczulenia jest powszechnie stosowana w położnictwie podczas porodu, w zabiegach operacyjnych w obrębie jamy brzusznej, miednicy oraz kończyn dolnych, a także w leczeniu bólu przewlekłego. Znieczulenie nadtwardówkowe może być wykonywane jako jednorazowe podanie leku lub metodą ciągłą poprzez założenie cewnika, co umożliwia wielokrotne podawanie anestetyków.
Procedura wymaga precyzyjnego umieszczenia igły Tuohy w przestrzeni nadtwardówkowej, najczęściej na poziomie lędźwiowym. Po identyfikacji przestrzeni nadtwardówkowej, zazwyczaj za pomocą techniki „utraty oporu”, wprowadzany jest środek znieczulający, który blokuje przewodnictwo nerwowe. Najczęściej stosowanymi lekami są amidy – lidokaina, bupiwakaina, ropiwakaina, często w połączeniu z opioidami dla zwiększenia efektu analgetycznego.
Potencjalne powikłania znieczulenia nadtwardówkowego obejmują: niedociśnienie, punkcję opony twardej z następowym popunkcyjnym bólem głowy, krwiaka nadtwardówkowego, uszkodzenie nerwów, infekcję oraz toksyczne działanie anestetyków miejscowych. Z tego względu procedura ta wymaga doświadczenia klinicznego, dokładnego monitorowania pacjenta oraz gotowości do szybkiej interwencji w przypadku wystąpienia działań niepożądanych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Propofol-Lipuro 5 mg/ml
Propofol-Lipuro 5 mg/ml, stosowany jako środek znieczulający, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak leki premedykacyjne, wziewne środki znieczulające oraz inne leki znieczulające. Wspólne podawanie tych substancji może nasilać efekty sedacyjne, znieczulające oraz depresyjne na układ krążenia i oddechowy, co wymaga zmniejszenia dawki propofolu i ścisłego monitorowania parametrów życiowych. Synergistyczne działanie propofolu z technikami znieczulenia regionalnego (rdzeniowego i nadtwardówkowego) również może prowadzić do nasilonych efektów hemodynamicznych, co wskazuje na konieczność dostosowania dawki. Ponadto, u pacjentów leczonych rifampicyną obserwowano zwiększone ryzyko niedociśnienia podczas indukcji znieczulenia, a u osób przyjmujących walproinian – konieczność obniżenia dawki propofolu ze względu na wzrost jego stężenia w surowicy krwi.
ciśnienie tętnicze, cytochrom P450, dawkowanie propofolu, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja układu krążenia, depresja układu oddechowego, działanie niepożądane, działanie znieczulające, efekt hemodynamiczny, emulsja do wstrzykiwań, interakcje lekowe, leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, monitorowanie parametrów życiowych, niedociśnienie, olej sojowy, propofol, rifampicyna, sedacja, walproinian, wziewne środki znieczulające, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie ogólne, znieczulenie rdzeniowe, znieczulenie rdzeniowe i nadtwardówkowe, znieczulenie regionalne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lidocaine 2% Fresenius Kabi 20 mg/ml
Lidocaine 2% Fresenius Kabi to roztwór do wstrzykiwań zawierający 20 mg/ml (2%) lidokainy chlorowodorku, co odpowiada 16,22 mg lidokainy w 1 ml roztworu. Preparat jest klarowny, bezbarwny i pozbawiony cząstek. Wskazania obejmują różne formy znieczulenia miejscowego: nasiękowe, regionalne (blokady nerwów obwodowych i pni nerwowych), nadtwardówkowe, krzyżowe oraz stomatologiczne. Produkt może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z adrenaliną, która przedłuża efekt anestetyczny i zmniejsza ryzyko toksyczności poprzez zwężenie naczyń i spowolnienie wchłaniania lidokainy. Dostępne objętości ampułek to 5 ml (100 mg lidokainy chlorowodorku, 81,1 mg lidokainy), 10 ml (200 mg, 162,2 mg) oraz 20 ml (400 mg, 324,4 mg).
adrenalina, blokada nerwów, blokada pni nerwowych, ból przewlekły, chlorowodorek lidokainy, epinefryna, lidokaina, środek anestetyczny, toksyczność lidokainy, zabieg dermatologiczny, zabieg położniczy, zabieg stomatologiczny, znieczulenie krzyżowe, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie stomatologiczne, zwężenie naczyń - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sufentanil Kalceks 50 mcg/ml
Sufentanyl jest silnym opioidem stosowanym wyłącznie przez anestezjologów lub pod ich nadzorem, z koniecznością indywidualnego dostosowania dawki do wieku, masy ciała, stanu klinicznego oraz rodzaju i czasu trwania zabiegu. W podaniu dożylnym u dorosłych dawka początkowa wynosi 0,5-2 µg/kg mc. (powolne wstrzyknięcie lub infuzja 2-10 min), a dawka podtrzymująca 10-50 µg (0,15-0,7 µg/kg mc.), z działaniem trwającym około 50 minut przy dawce 0,5 µg/kg. W znieczuleniu ogólnym dawka początkowa to 7-20 µg/kg mc., a podtrzymująca 25-50 µg (0,36-0,7 µg/kg mc.). U dzieci powyżej 1 miesiąca dawki wprowadzające do znieczulenia wynoszą 0,2-0,5 µg/kg mc., a podtrzymujące 0,1-1 µg/kg mc., z maksymalną dawką całkowitą do 5 µg/kg mc. w zabiegach kardiochirurgicznych. Noworodki i niemowlęta poniżej 1 miesiąca nie mają ustalonych wiarygodnych zaleceń dawkowania ze względu na zmienność farmakokinetyczną. U pacjentów w podeszłym wieku i osłabionych zaleca się ostrożne dawkowanie, a w przypadku niewydolności nerek lub wątroby dawkę należy zmniejszyć. Premedykacja lekami przeciwcholinergicznymi (np. atropiną) jest zalecana u dzieci, aby zminimalizować ryzyko bradykardii.
anestezjolog, antagonista opioidów, atropina, ból pooperacyjny, bradykardia, bupiwakaina, cesarskie cięcie, choroba płuc, depresja oddechowa, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwwymiotny, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parametry farmakokinetyczne, podanie dożylne, podanie nadtwardówkowe, premedykacja, środek przeciwbólowy, sufentanyl, uzależnienie od opioidów, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie ogólne, znieczulenie zrównoważone - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lidocaine 1% Fresenius Kabi 10 mg/ml
Lidocaine Fresenius Kabi to roztwór chlorowodorku lidokainy dostępny w stężeniach 1% (10 mg/ml) oraz 2% (20 mg/ml), stosowany do znieczulenia miejscowego w różnych technikach, takich jak znieczulenie nasiękowe, regionalne, nadtwardówkowe, krzyżowe oraz stomatologiczne. Preparat może być podawany samodzielnie lub w połączeniu z adrenaliną, która poprzez obkurczenie naczyń krwionośnych wydłuża czas działania lidokainy i zmniejsza ryzyko krwawienia. Dostępne objętości roztworu wahają się od 1 ml do 20 ml, co pozwala na dostosowanie dawki do rodzaju zabiegu, wielkości obszaru znieczulenia oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Zawartość lidokainy w poszczególnych objętościach wynosi od 8,11 mg do 324,4 mg substancji czynnej.
adrenalina, blokada korzeni nerwowych, blokada nerwów, chlorowodorek lidokainy, dieta niskosodowa, epinefryna, obkurczenie naczyń krwionośnych, osmolarność, przestrzeń nadtwardówkowa, przestrzeń zewnątrzoponowa, rozwór krzyżowy, zahamowanie przewodnictwa nerwowego, znieczulenie krzyżowe, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie stomatologiczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lidocaine Accord 10 mg/ml
Lidocaine Accord w formie roztworu do wstrzykiwań dostępny jest w stężeniach 10 mg/ml i 20 mg/ml, z objętościami fiolek od 1 ml do 20 ml, co odpowiada zawartości lidokainy chlorowodorku od 10 mg do 400 mg. Produkt zawiera również sód w ilości około 0,118 mmola/ml (10 mg/ml) oraz 0,082 mmola/ml (20 mg/ml), co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami podaży sodu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na lidokainę lub inne amidowe leki znieczulające miejscowo oraz na substancje pomocnicze. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężką niestabilnością hemodynamiczną, w tym z hipotonią, wstrząsem kardiogennym lub hipowolemicznym, gdzie zastosowanie lidokainy w znieczuleniu nadtwardówkowym może pogorszyć stan kliniczny.
chlorowodorek lidokainy, hipotonia, lek znieczulający miejscowo amidowy, nadwrażliwość na substancję czynną, niestabilność hemodynamiczna, obniżone ciśnienie tętnicze, parametr hemodynamiczny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, stężenie roztworu, substancja pomocnicza, wstrząs hipowolemiczny, wstrząs kardiogenny, znieczulenie nadtwardówkowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lidocaine 2% Fresenius Kabi 20 mg/ml
Lidocaine 2% Fresenius Kabi (20 mg/ml) jest roztworem do znieczulenia miejscowego, którego dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane do pacjenta i miejsca podania, stosując najmniejszą skuteczną dawkę. Maksymalna dawka u zdrowych dorosłych nie powinna przekraczać 200 mg lidokainy, a w znieczuleniu podpajęczynówkowym limit wynosi 100 mg. W znieczuleniu nadtwardówkowym i krzyżowym dawkę maksymalną (do 300 mg w zależności od procedury) nie należy powtarzać częściej niż co 1,5 godziny. W przypadku znieczulenia odcinkowego dożylnego stosuje się roztwór 5 mg/ml, z maksymalną dawką 4 mg/kg masy ciała. Roztwór można rozcieńczać solą fizjologiczną (NaCl 0,9%) bezpośrednio przed podaniem, aby dostosować objętość i stężenie do potrzeb klinicznych.
blokada korzeni nerwowych, blokada nerwów międzyżebrowych, blokada nerwu sromowego, blokada okołoszyjkowa, blokada przykręgowa, blokada splotu lędźwiowego, blokada splotu szyjnego, blokada zewnątrzoponowa, chlorowodorek lidokainy, dawka próbna, dermatom, farmakokinetyka leku, lidokaina, podanie donaczyniowe, podanie podpajęczynówkowe, roztwór soli fizjologicznej, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie nadtwardówkowe, wstrzyknięcie podskórne, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nadtwardówkowe lędźwiowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie odcinkowe dożylne, znieczulenie podpajęczynówkowe, zwój gwiaździsty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lidocaine Accord
Lidokaina, jako miejscowy środek znieczulający, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko toksycznych reakcji ośrodkowego układu nerwowego i układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza przy podaniu dożylnym i wysokim stężeniu we krwi. Znieczulenie regionalne i lokalne powinno być wykonywane z dostępem do sprzętu resuscytacyjnego, a przy dużych blokadach konieczne jest założenie kaniuli dożylnej. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w podeszłym wieku, z blokiem przedsionkowo-komorowym II i III stopnia, zastoinową niewydolnością serca, bradykardią, zaburzeniami oddechowymi, ciężką chorobą wątroby lub nerek, padaczką, koagulopatią, kobietami w III trymestrze ciąży oraz pacjentami leczonymi lekami przeciwarytmicznymi klasy III (np. amiodaronem). W tych grupach ryzyko działań niepożądanych jest zwiększone, a konieczne jest monitorowanie, w tym EKG. Podawanie lidokainy dostawowo w formie ciągłego wlewu nie jest zatwierdzone i wiąże się z ryzykiem chondrolizy, zwłaszcza w stawie barkowym.
bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bradykardia płodu, chondroliza, choroba wątroby, czasowa ślepota, drgawki, działanie porfiriogenne, fosfokinaza kreatynowa, hipowolemia, koagulopatia, lek miejscowo znieczulający, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność sercowo-naczyniowa, ośrodkowy układ nerwowy, ostra porfiria, ostry zawał mięśnia sercowego, padaczka, podanie dożylne leku, próg drgawkowy, roztwór krystaloidowy, sprzęt do resuscytacji, tachykardia płodu, układ sercowo-naczyniowy, zapaść krążeniowa, zastoinowa niewydolność serca, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie okołogałkowe, znieczulenie okołoszyjkowe, znieczulenie pozagałkowe, znieczulenie regionalne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lidocaine 2% Fresenius Kabi
Lidocaine 2% Fresenius Kabi (20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) zawiera chlorowodorek lidokainy i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza ze względu na ryzyko toksyczności neurologicznej i kardiologicznej przy wysokich stężeniach we krwi. Lek powinien być podawany wyłącznie przez personel medyczny z doświadczeniem w resuscytacji i dostępem do odpowiedniego sprzętu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami automatyzmu i przewodzenia serca, przyjmujących leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron), z niewydolnością serca, bradykardią, ciężkim wstrząsem, zaburzeniami oddechowymi, napadami drgawkowymi, miastenią, koagulopatią, zaburzeniami czynności wątroby i nerek (klirens kreatyniny <10 mL/min), a także u osób w podeszłym wieku i ogólnie osłabionych. Przed podaniem dożylnym konieczne jest wyrównanie zaburzeń metabolicznych i elektrolitowych, takich jak hipokaliemia, hipoksja oraz zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej. Podczas znieczulenia podpajęczynówkowego i okołoszyjkowego wymagana jest ścisła kontrola parametrów hemodynamicznych i częstości akcji serca płodu, ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii oraz powikłań neurologicznych i kardiologicznych.
amiodaron, aPTT, bezdech, blokada okołoszyjkowa, bradykardia, chlorowodorek lidokainy, chondroliza, ciężki wstrząs, CPK, czas kaolinowo-kefalinowy, czas krwawienia, częstość akcji serca płodu, drgawki, działanie porfirogenne, fosfokinaza kreatynowa, heparyna, hipokaliemia, hipoksja, klirens kreatyniny, koagulopatia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwzakrzepowy, miastenia, monitorowanie EKG, napad drgawkowy, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, ostry zawał mięśnia sercowego, parametr krzepnięcia, płytka krwi, podanie dostawowe, porfiria, przejściowa ślepota, przestrzeń podpajęczynówkowa, roztwór koloidowy, roztwór krystaloidowy, tachykardia płodu, upośledzona czynność oddechowa, uszkodzenie chrząstki stawowej, wskaźnik Quicka, zabieg kardiochirurgiczny, zaburzenia neurologiczne i kardiologiczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zapaść krążeniowa, zastoinowa niewydolność serca, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zagałkowe - Leksykon substancji czynnych
Efedryna – Wskazania do stosowania
Efedryna, jako sympatykomimetyk, znajduje zastosowanie w leczeniu schorzeń układu oddechowego i krążenia, dostosowując formę farmaceutyczną do wskazań klinicznych. W postaciach miejscowych (krople do nosa Efrinol 1% i 2%, zawierające odpowiednio 10 mg/g i 20 mg/g efedryny chlorowodorku) stosowana jest w ostrych i alergicznych stanach zapalnych błony śluzowej nosa oraz zatok przynosowych, działając obkurczająco i zmniejszając przekrwienie. W terapii ogólnoustrojowej (roztwory do wstrzykiwań o stężeniach 3 mg/ml i 25 mg/ml, syropy i tabletki drażowane w preparacie Tussipect) efedryna wykazuje działanie rozkurczające mięśnie gładkie oskrzeli oraz ułatwia odkrztuszanie, co jest szczególnie istotne w stanach skurczowych dróg oddechowych i chorobach przebiegających z zaleganiem wydzieliny. Preparat Tussipect łączy efedrynę (4,35 mg/5 ml w syropie, 15 mg w tabletce) z wyciągiem tymiankowym i saponiną, co potęguje efekt rozkurczowy i wykrztuśny.
alergiczny nieżyt nosa, bronchodylatacja, chlorowodorek efedryny, działanie presyjne, działanie rozkurczające, działanie sympatykomimetyczne, działanie wykrztuśne, krople do nosa, mięśnie gładkie oskrzeli, niedociśnienie tętnicze, obrzęk błony śluzowej, ostry stan zapalny, podanie parenteralne, przekrwienie błony śluzowej, skurcz dróg oddechowych, trudności w odkrztuszaniu, właściwości sympatykomimetyczne, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie zatok przynosowych, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lidocaine Grindeks 20 mg/ml
Lidocaine Grindeks to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 20 mg/ml, zawierający chlorowodorek lidokainy, przeznaczony wyłącznie dla pacjentów dorosłych. Każda ampułka o pojemności 5 ml zawiera 100 mg substancji czynnej. Lek jest wskazany do stosowania w różnych technikach znieczulenia miejscowego i regionalnego, takich jak dożylne znieczulenie miejscowe, znieczulenie nasiękowe, blokady nerwów oraz znieczulenie nadtwardówkowe (epiduralne). Preparat charakteryzuje się pH w zakresie 5,0-7,0 oraz osmolalnością 0,310-0,340 Osmol/kg, co zapewnia dobrą kompatybilność z tkankami. Produkt występuje jako klarowny, bezbarwny lub jasnożółty płyn bez widocznych cząstek.
blokada nerwu, blokada przewodnictwa nerwowego, chlorowodorek lidokainy, korzeń nerwowy, lek znieczulający miejscowo, lidokaina, powikłanie oddechowe, powikłanie sercowo-naczyniowe, przestrzeń nadtwardówkowa, roztwór do wstrzykiwań, środek znieczulenia miejscowego, znieczulenie dożylne, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie regionalne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lidocaine Accord 20 mg/ml
Lidocaine Accord jest dostępny w stężeniach 10 mg/ml oraz 20 mg/ml jako roztwór do wstrzykiwań i powinien być stosowany wyłącznie przez lekarzy z doświadczeniem w znieczuleniu miejscowym oraz resuscytacji. Maksymalna pojedyncza dawka nie powinna przekraczać 400 mg. Dawkowanie należy dostosować do masy ciała, wieku i stanu klinicznego pacjenta, z uwzględnieniem szczególnej ostrożności u dzieci, zwłaszcza poniżej 4 lat, oraz u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby i osób w podeszłym wieku. U dzieci dawka nie powinna przekraczać 5 mg/kg masy ciała, a pojedyncza dawka zwykle mieści się w zakresie 20-30 mg. Nie zaleca się stosowania lidokainy u noworodków ze względu na brak ustalonych bezpiecznych stężeń w osoczu.
blokada nerwów, dożylne znieczulenie miejscowe, lidokaina chlorowodorek, maksymalna dawka, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy toksyczności, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie nadtwardówkowe, podanie podskórne, populacja pediatryczna, resuscytacja, znieczulenie krzyżowe, znieczulenie lędźwiowe, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie odcinkowe, znieczulenie piersiowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sufentanil hameln 50 mcg/ml
Sufentanyl, będący silnym syntetycznym opioidowym środkiem przeciwbólowym z grupy agonistów receptorów μ (kod ATC: N01AH03), charakteryzuje się 7-10-krotnie większym powinowactwem do receptorów μ w porównaniu z fentanylem, co przekłada się na silniejsze działanie analgetyczne przy zachowaniu stabilności hemodynamicznej i dobrego utlenowania mięśnia sercowego. Po dożylnym podaniu maksymalny efekt przeciwbólowy osiąga się w ciągu kilku minut, a farmakokinetyka leku cechuje się szybkim początkiem działania, ograniczoną kumulacją oraz szybką eliminacją. Sufentanyl nie wywołuje uwalniania histaminy ani objawów hemolizy, co stanowi korzystny profil bezpieczeństwa. Wskaźnik bezpieczeństwa terapeutycznego (LD50/ED50) wynosi 25 211, znacznie przewyższając fentanyl (277) i morfinę (69,5). Działania niepożądane obejmują potencjalną bradykardię, a depresję oddechową można skutecznie odwrócić naloksonem.
antagonista receptorów opioidowych, bezpieczeństwo terapeutyczne, ból pooperacyjny, bradykardia, depresja oddechowa, działanie przeciwbólowe, hemoliza, histamina, nalokson, opioidy, pankuronium, perfuzja mięśnia sercowego, receptor μ, środek przeciwbólowy, środek znieczulenia miejscowego, stabilność hemodynamiczna, sufentanyl, terapia skojarzona, układ przywspółczulny, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sufentanil hameln 50 mcg/ml
Sufentanyl powinien być podawany wyłącznie przez anestezjologów lub pod ich nadzorem, z uwzględnieniem indywidualnego dawkowania zależnego od wieku, masy ciała, stanu klinicznego oraz rodzaju i czasu trwania zabiegu. W znieczuleniu ogólnym jako środek przeciwbólowy dawka początkowa wynosi 0,5-2 μg/kg m.c. podawana dożylnie powoli przez 2-10 minut, z działaniem trwającym około 50 minut przy dawce 0,5 μg/kg. Dawki podtrzymujące to 10-50 μg (0,15-0,7 μg/kg). Jako środek znieczulający dawka początkowa wynosi 7-20 μg/kg m.c., a dawki podtrzymujące 25-50 μg (0,36-0,7 μg/kg). U dzieci dawki są dostosowywane indywidualnie, z uwagi na większy klirens leku, a u noworodków brak jest wiarygodnych zaleceń dawkowania. W znieczuleniu nadtwardówkowym sufentanyl stosuje się w połączeniu z bupiwakainą, np. 10-15 ml 0,25% bupiwakainy z 1 μg sufentanylu/ml jako dawkę nasycającą oraz 0,175% bupiwakainy z 1 μg sufentanylu/ml w ciągłym wlewie 5 ml/h, z możliwością dostosowania do 4-14 ml/h. W porodu dawka wynosi 10 μg sufentanylu z bupiwakainą (0,125-0,25%), maksymalnie do 30 μg sufentanylu łącznie.
antagonista opioidowy, atropina, ból pooperacyjny, bradykardia, bupiwakaina, choroba płuc, cięcie cesarskie, depresja oddechowa, lek przeciwcholinergiczny, niewydolność nerek, niewyrównana niedoczynność tarczycy, podanie nadtwardówkowe, sufentanyl, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie ogólne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lignocain 2% 20 mg/ml
Stosowanie lidokainy w okresie ciąży i laktacji wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa. Preparat Lignocain 2% zawiera lidokainy chlorowodorek w stężeniu 20 mg/ml, dostępny w ampułkach i pojemnikach o objętości 5, 10 oraz 20 ml, co jest istotne przy kalkulacji dawki. Wskazania do stosowania, zwłaszcza w leczeniu przeciwarytmicznym, muszą być ściśle określone, a dawki minimalne, aby ograniczyć ekspozycję płodu. Blokady nerwów z lidokainą w ciąży, choć relatywnie bezpieczne, powinny być stosowane po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka, z preferencją dla alternatywnych metod. Przeciwwskazania do znieczulenia nadtwardówkowego obejmują sytuacje wysokiego ryzyka krwawienia, głębokie zagnieżdżenie łożyska oraz inne stany zwiększające ryzyko powikłań położniczych.
blokada nerwów, blokada przedsionkowo-komorowa, bradykardia, działania niepożądane, krwotok, leczenie przeciwarytmiczne, lidokainy chlorowodorek, mleko kobiece, niedokrwistość, oddzielenie łożyska, okres okołoporodowy, tachykardia komorowa, toksyczność, zaburzenia rytmu serca, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lidocaine Grindeks 20 mg/ml
Lidocaine Grindeks w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 20 mg/ml zawiera chlorowodorek lidokainy i jest stosowany w różnych technikach znieczulenia miejscowego. Maksymalna jednorazowa dawka dla dorosłych nie powinna przekraczać 400 mg, a dawkowanie jest dostosowane do obszaru ciała i rodzaju znieczulenia, np. dożylne znieczulenie miejscowe na ramię 5-10 ml (100-200 mg), na nogę 10 ml (200 mg), blokady nerwów 1-2 ml (20-40 mg), znieczulenie nadtwardówkowe lędźwiowe 12,5-20 ml (250-400 mg), piersiowe 10-15 ml (200-300 mg), krzyżowe chirurgiczne 20 ml (400 mg) oraz krzyżowe w położnictwie 10-15 ml (200-300 mg). U pacjentów w złym stanie ogólnym dawkę należy odpowiednio zmniejszyć. Preparat powinien być podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny, z zachowaniem zasad bezpieczeństwa, takich jak kontrolna aspiracja przed podaniem pełnej dawki, powolne wstrzykiwanie oraz unikanie podawania zimnego roztworu.
blokada nerwu, chlorowodorek lidokainy, dawka próbna, dożylne znieczulenie miejscowe, działanie niepożądane, lidokaina, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie nadtwardówkowe, podanie podskórne, roztwór do wstrzykiwań, technika znieczulenia, znieczulenie krzyżowe, znieczulenie lędźwiowe, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie piersiowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lidocaine Grindeks
Lidocaine Grindeks (20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wymaga podawania wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny z dostępem do sprzętu reanimacyjnego oraz umiejętnościami resuscytacji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, z blokiem przedsionkowo-komorowym II i III stopnia, zastoinową niewydolnością serca, bradykardią, zaburzeniami oddechowymi, ciężkim uszkodzeniem wątroby lub nerek, padaczką oraz u osób leczonych lekami przeciwarytmicznymi klasy III (np. amiodaronem). Podczas znieczulenia nadtwardówkowego istnieje ryzyko niewydolności sercowo-naczyniowej, zwłaszcza u pacjentów z hipowolemią, dlatego zaleca się podanie dożylne płynów krystaloidalnych lub koloidalnych oraz monitorowanie ciśnienia tętniczego i rytmu serca, a w razie potrzeby stosowanie efedryny w dawce 5-10 mg dożylnie.
Podanie lidokainy może prowadzić do toksycznych reakcji ze strony OUN i układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza przy przypadkowym podaniu donaczyniowym. Uszkodzenia tkanek, w tym pourazowe uszkodzenia nerwów i miejscowa toksyczność mięśni, zależą od stężenia leku i czasu ekspozycji, dlatego należy stosować najniższą skuteczną dawkę. Wstrzyknięcia donaczyniowe w obrębie głowy i szyi wymagają dokładnej aspiracji przed podaniem. Domięśniowe podanie lidokainy może podwyższać stężenie fosfokinazy kreatynowej, co może utrudniać diagnostykę zawału mięśnia sercowego. Lidokaina może wykazywać działanie porfirogenne, dlatego jej stosowanie u pacjentów z ostrą porfirią jest przeciwwskazane lub wymaga ścisłego monitorowania klinicznego.
blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, centralny układ nerwowy, działanie porfirogenne, fosfokinaza kreatynowa, hipowolemja, lek miejscowo znieczulający, lek przeciwarytmiczny klasy III, lidokaina, niewydolność nerek, ostra porfiria, padaczka, spadek ciśnienia tętniczego, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie tkanki, uszkodzenie wątroby, wstrzyknięcie donaczyniowe, zastoinowa niewydolność serca, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lidocaine Accord
Stosowanie lidokainy chlorowodorku wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko toksyczności ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza przy wysokim stężeniu leku we krwi i podaniu dożylnym. Zaleca się, aby każde znieczulenie poza najprostszymi procedurami lokalnymi odbywało się w warunkach umożliwiających natychmiastową resuscytację, a przy większych blokadach wprowadzenie kaniuli dożylnej. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w podeszłym wieku, z blokiem przedsionkowo-komorowym II i III stopnia, zastoinową niewydolnością serca, bradykardią, zaburzeniami czynności oddechowej, ciężką chorobą wątroby lub nerek, padaczką, koagulopatią oraz u kobiet w trzecim trymestrze ciąży. Monitorowanie parametrów koagulologicznych (czas krwawienia, aPTT, wskaźnik Quicka, liczba płytek) jest wskazane u pacjentów leczonych lekami przeciwzakrzepowymi i niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi. Ponadto, u pacjentów stosujących leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron) konieczne jest stałe monitorowanie EKG ze względu na ryzyko nasilenia działania lidokainy na mięsień sercowy.
aPTT, badanie koagulologiczne, bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, centralny układ nerwowy, chondroliza, choroba wątroby, czas krwawienia, drgawki, efedryna, fosfokinaza kreatynowa, heparyna, hipowolemia, koagulopatia, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, lidokaina chlorowodorek, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, ostra porfiria, ostry zawał mięśnia sercowego, padaczka, płytki krwi, przestrzeń podpajęczynówkowa, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, wskaźnik Quicka, zapaść krążeniowa, zastoinowa niewydolność serca, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie okołogałkowe, znieczulenie okołoszyjkowe, znieczulenie pozagałkowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Propofol-Lipuro 2% (20 mg/ml) emulsja do wstrzykiwań lub infuzji 20 mg/ml
Propofol wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne podczas znieczulenia ogólnego i sedacji. Szczególnie ważne jest zmniejszenie dawki propofolu przy jednoczesnym stosowaniu znieczulenia regionalnego (rdzeniowego, nadtwardówkowego) ze względu na sumowanie efektów depresyjnych na układ krążenia i oddechowy. Wysokie ryzyko nasilenia działania sedacyjnego i depresji oddechowej występuje przy łączeniu propofolu z lekami premedykacji, takimi jak benzodiazepiny (midazolam, diazepam) i opioidy (fentanyl, remifentanyl). Podobnie wziewne środki anestetyczne (sewofluran, desfluran, izofluran) potęgują działanie znieczulające i depresyjne na układ krążenia, co wymaga redukcji dawki propofolu i/lub anestetyka wziewnego. W przypadku stosowania rifampicyny obserwuje się zwiększone ryzyko niedociśnienia tętniczego podczas indukcji znieczulenia, co wiąże się z indukcją enzymów cytochromu P450 i przyspieszonym metabolizmem propofolu. U pacjentów przyjmujących walproinian wskazane jest rozważenie zmniejszenia dawki propofolu, aby uniknąć działań niepożądanych.
benzodiazepiny, blokada nerwowo-mięśniowa, bupiwakaina, cytochrom P450, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja OUN, depresja układu krążenia, dysfagia, działanie hipotensyjne, działanie sedacyjne, efekt sedacyjny, fentanyl, izofluran, leki przeciwdrobnoustrojowe, leki przeciwpadaczkowe, midazolam, niedociśnienie, premedykacja, propofol, rifampicyna, rokuronium, sewofluran, środki wazopresyjne, walproinian, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie ogólne, znieczulenie rdzeniowe, znieczulenie regionalne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lidocaine 1% Fresenius Kabi
Lidokaina powinna być podawana wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny z doświadczeniem w resuscytacji, dysponujący odpowiednim sprzętem. Wysokie stężenia lidokainy we krwi, zwłaszcza po długotrwałym podawaniu dożylnym, mogą wywołać ostre reakcje toksyczne neurologiczne i kardiologiczne. Lek wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami automatyzmu i przewodzenia serca, przyjmujących leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron), z zastoinową niewydolnością serca, bradykardią, ciężkim wstrząsem, upośledzoną czynnością oddechową, napadami drgawkowymi, miastenią, koagulopatią, zaburzeniami czynności wątroby i nerek (klirens kreatyniny <10 mL/min), a także u osób w podeszłym wieku i ogólnie osłabionych. Przed dożylnym podaniem konieczne jest wyrównanie hipokaliemii, hipoksji oraz zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej. Monitorowanie EKG i ciśnienia krwi jest obligatoryjne podczas znieczulenia podpajęczynówkowego i nadtwardówkowego, ze szczególną ostrożnością u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi.
blokada okołoszyjkowa, bradykardia, chondroliza, działanie porfirogenne, fosfokinaza kreatynowa, hipokaliemia, hipoksja, klirens kreatyniny, koagulopatia, lek przeciwarytmiczny klasy III, miastenia, napad drgawkowy, resuscytacja, upośledzenie czynności oddechowej, wstrząs, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia przewodzenia serca, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zastoinowa niewydolność serca, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie okołogałkowe, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zagałkowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lidocaine Grindeks 20 mg/ml
Lidocaine Grindeks to roztwór do wstrzykiwań zawierający chlorowodorek lidokainy w stężeniu 20 mg/ml, gdzie każda 5 ml ampułka dostarcza 100 mg substancji czynnej. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na lidokainę lub inne amidowe środki znieczulające miejscowo, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje pomocnicze preparatu. Szczególną ostrożność należy zachować przy znieczuleniu nadtwardówkowym, gdzie bezwzględnie nie należy stosować leku u pacjentów z istotnym niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem kardiogennym lub hipowolemicznym, ze względu na ryzyko pogłębienia zaburzeń hemodynamicznych.
amidowy środek znieczulający miejscowo, chlorowodorek lidokainy, lek znieczulający miejscowo, Lidocaine Grindeks, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, rzut serca, stan hemodynamiczny, wstrząs hipowolemiczny, wstrząs kardiogenny, zaburzenie perfuzji tkankowej, znieczulenie nadtwardówkowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lidocaine Accord 10 mg/ml
Lidocaine Accord, dostępny w stężeniach 10 mg/ml oraz 20 mg/ml jako roztwór do wstrzykiwań, jest przeznaczony do stosowania wyłącznie przez lekarzy z doświadczeniem w znieczuleniu miejscowym i resuscytacji. Maksymalna pojedyncza dawka nie powinna przekraczać 400 mg, a dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane do masy ciała, wieku oraz stanu klinicznego pacjenta. Dla dorosłych o masie około 70 kg dawki wahają się w zależności od rodzaju znieczulenia i procedury, np. znieczulenie nasiękowe małych procedur wymaga 20-100 mg (2-10 ml 10 mg/ml), a znieczulenie nadtwardówkowe lędźwiowe 250-400 mg (25-40 ml 10 mg/ml lub 12,5-20 ml 20 mg/ml). U dzieci dawka zwykle wynosi 20-30 mg, z możliwością obliczenia według wzoru: masa ciała (kg) × 1,33, nie przekraczając 5 mg/kg. Nie zaleca się stosowania u noworodków ze względu na brak określonych bezpiecznych stężeń w osoczu.
blokada nerwów, dożylne znieczulenie miejscowe, drgawka, działanie znieczulające, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy toksyczności, opaska uciskowa, przestrzeń nadtwardówkowa, resuscytacja, zaburzenie rytmu serca, znieczulenie krzyżowe, znieczulenie lędźwiowe, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe - Leksykon substancji czynnych
Lidokaina – Wskazania do stosowania
Lidokaina, jako środek miejscowo znieczulający z grupy amidów, blokuje przewodzenie impulsów nerwowych, co umożliwia szerokie zastosowanie w różnych dziedzinach medycyny, takich jak stomatologia, dermatologia, ginekologia czy urologia. Preparaty zawierające lidokainę występują w wielu formach farmaceutycznych: kremy i plastry (np. EMLA, Anesderm) do znieczulenia skóry przed zabiegami inwazyjnymi, tabletki do ssania i aerozole (np. ASPIGOLA, Gardimax medica) do łagodzenia bólu i stanów zapalnych jamy ustnej i gardła, żele (np. Dynexan 20 mg/g, Bobodent) stosowane w stomatologii i przy ząbkowaniu u dzieci, a także roztwory do wstrzykiwań (Lidocaine Fresenius Kabi 1% i 2%) wykorzystywane do znieczuleń nasiękowych, regionalnych i nadtwardówkowych. Dodatkowo, lidokaina jest składnikiem preparatów łączonych z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (np. Dicloratio, Arthryl Fast) stosowanych w leczeniu zaostrzeń chorób reumatycznych oraz preparatów doodbytniczych (Aesculan, Hemoroidal) w terapii choroby hemoroidalnej. W ginekologii i urologii stosuje się żele domaciczne i urologiczne (Lidbree, Instillido) do miejscowego znieczulenia i lubrykacji podczas zabiegów diagnostycznych i terapeutycznych.
blokada przewodzenia nerwowego, ból gardła, choroba hemoroidalna, choroba zwyrodnieniowa stawów, cystoskopia, dewitalizacja miazgi zębowej, dnawe zapalenie stawów, lidokaina, nieodwracalne zapalenie miazgi, niesteroidowe leki przeciwzapalne, owrzodzenie kończyn dolnych, reumatoidalne zapalenie stawów, reumatyzm pozastawowy, tonsillektomia, ukąszenia owadów, wyrzynanie zębów mądrości, ząbkowanie, zapalenie błony maziowej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie gardła, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie krtani, zapalenie nadkłykcia, zapalenie pęcherza moczowego, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, znieczulenie błon śluzowych, znieczulenie cewki moczowej, znieczulenie miejscowe skóry, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie stomatologiczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lidocaine 1% Fresenius Kabi 10 mg/ml
Dawkowanie lidokainy powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta oraz miejsca podania, z zachowaniem zasady stosowania najmniejszej skutecznej dawki. U zdrowych dorosłych maksymalna dawka nie powinna przekraczać 200 mg, a w znieczuleniu podpajęczynówkowym 100 mg. W znieczuleniu nadtwardówkowym i krzyżowym dawki maksymalne nie powinny być powtarzane częściej niż co 1,5 godziny. W znieczuleniu odcinkowym dożylnym stosuje się roztwór 5 mg/ml, z maksymalną dawką 4 mg/kg masy ciała. Roztwór 10 mg/ml lidokainy chlorowodorku jest stosowany w znieczuleniu nadtwardówkowym i krzyżowym, z dawką próbną 2-5 ml podawaną co najmniej 5 minut przed dawką całkowitą, aby uniknąć niezamierzonego podania donaczyniowego lub podpajęczynówkowego. Typowe dawki dla różnych blokad obejmują np. 20-30 ml roztworu 10 mg/ml (200-300 mg) w blokadzie krzyżowych korzeni nerwowych oraz 3-5 ml roztworu 10 mg/ml (30-50 mg) w blokadzie przykręgowej.
blokada korzeni nerwowych, blokada nerwów międzyżebrowych, blokada nerwu sromowego, blokada okołoszyjkowa, blokada przykręgowa, blokada splotu lędźwiowego, blokada splotu szyjnego, blokada zewnątrzoponowa, dawka próbna, dermatom, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, sól fizjologiczna, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie odcinkowe dożylne, znieczulenie podpajęczynówkowe, zwój gwiaździsty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ephedrinum Hydrochloricum Aguettant 3 mg/ml
Ephedrinum Hydrochloricum Aguettant w stężeniu 3 mg/ml to roztwór do wstrzykiwań zawierający efedrynę chlorowodorek, wykazujący działanie sympatykomimetyczne poprzez stymulację receptorów adrenergicznych, co skutkuje podniesieniem ciśnienia tętniczego. Lek jest wskazany do leczenia niedociśnienia tętniczego powstałego jako powikłanie znieczuleń: zewnątrzoponowego, nadtwardówkowego oraz ogólnego. Preparat dostępny jest w ampułko-strzykawce o pojemności 10 ml, zawierającej 30 mg efedryny chlorowodorku (odpowiadające 24,6 mg efedryny), o pH 4,5-5,5 i osmolalności 270-300 mOsm/kg. Istotne jest również, że każdy mililitr zawiera 3,39 mg sodu (0,15 mmol), co może mieć znaczenie u pacjentów na diecie niskosodowej.
ampułko-strzykawka, anestezjolog, blokada współczulna, cięcie cesarskie, dieta niskosodowa, działanie sympatykomimetyczne, efedryna chlorowodorek, lek wazopresorowy, niedociśnienie tętnicze, osmolalność, procedura anestezjologiczna, przepływ łożyskowy, receptor adrenergiczny, roztwór do wstrzykiwań, układ sercowo-naczyniowy, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie ogólne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sufentanil hameln 50 mcg/ml
Sufentanil hameln, dostępny w stężeniach 5 µg/ml oraz 50 µg/ml jako roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, jest silnym opioidem stosowanym w anestezjologii zarówno u dorosłych, jak i dzieci. U dorosłych podanie dożylne jest wskazane podczas intubacji dotchawiczej i mechanicznej wentylacji w celu wprowadzenia i podtrzymania znieczulenia ogólnego oraz analgezji. Podanie nadtwardówkowe, w połączeniu z bupiwakainą, służy jako uzupełniająca terapia przeciwbólowa po zabiegach chirurgii ogólnej, torakochirurgii, ortopedii oraz po cięciu cesarskim, a także w łagodzeniu bólu porodowego. W populacji pediatrycznej sufentanyl jest stosowany dożylnie u dzieci powyżej 1 miesiąca życia oraz nadtwardówkowo u dzieci od 1 roku życia, z odpowiednim dostosowaniem dawki i pod ścisłym nadzorem anestezjologicznym.
anestezjolog, anestezjologia dziecięca, antagonista opioidowy, ból pooperacyjny, ból porodowy, bupiwakaina, cięcie cesarskie, intubacja dotchawicza, mechaniczna wentylacja, monitorowanie funkcji życiowych, nalokson, podanie nadtwardówkowe, resuscytacja, środek przeciwbólowy, środek znieczulający, sufentanyl, zabieg ortopedyczny, zabieg torakochirurgiczny, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lidocaine Accord 10 mg/ml
Lidocaine Accord to roztwór do wstrzykiwań zawierający chlorowodorek lidokainy w stężeniach 10 mg/ml oraz 20 mg/ml, stosowany w różnych technikach znieczulenia miejscowego, takich jak znieczulenie nasiękowe, dożylne, blokada nerwów oraz znieczulenie nadtwardówkowe. Preparat dostępny jest w fiołkach o objętościach od 2 ml do 20 ml, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do rodzaju zabiegu i potrzeb pacjenta. Roztwór charakteryzuje się pH 4,0-5,5 oraz osmolalnością 270-320 mOsmol/kg H₂O, a także zawiera niewielkie ilości sodu: około 0,118 mmola/ml w stężeniu 10 mg/ml oraz 0,082 mmola/ml w stężeniu 20 mg/ml, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami sodowymi.
blokada nerwów, chlorowodorek lidokainy, dożylne znieczulenie miejscowe, dysfagia, działanie niepożądane, Lidocaine Accord, medycyna ratunkowa, osmolalność roztworu, pH roztworu, populacja pediatryczna, przestrzeń nadtwardówkowa, przewodnictwo nerwowe, roztwór do wstrzykiwań, splot nerwowy, zabieg stomatologiczny, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sufentanil Kalceks 50 mcg/ml
Sufentanil Kalceks to silny opioidowy analgetyk dostępny w stężeniach 5 µg/ml oraz 50 µg/ml w postaci roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, o pH 3,5-6,0 i osmolalności 270-310 mOsm/kg. U dorosłych stosowany jest dożylnie podczas zabiegów chirurgicznych u pacjentów intubowanych i wentylowanych mechanicznie, pełniąc funkcję analgetyku i środka znieczulającego. Nadtwardówkowo podawany jest jako uzupełniająca analgezja pooperacyjna w chirurgii ogólnej, klatki piersiowej, ortopedii oraz po cesarskim cięciu, a także w łagodzeniu bólu porodowego drogą pochwową. W populacji pediatrycznej dożylne podanie jest wskazane u dzieci powyżej 1 miesiąca życia podczas znieczulenia ogólnego, natomiast nadtwardówkowo u dzieci od 1 roku życia w leczeniu bólu pooperacyjnego po wyżej wymienionych zabiegach.
analgezja porodu, ból pooperacyjny, ból porodowy, bupiwakaina, cesarskie cięcie, chirurgia klatki piersiowej, chirurgia ogólna, cytrynian sufentanylu, depresja oddechowa, działanie niepożądane, intubacja dotchawicza, opioidowy lek przeciwbólowy, osmolalność, podanie nadtwardówkowe, populacja pediatryczna, roztwór do wstrzykiwań, sprzęt resuscytacyjny, środek przeciwbólowy, sufentanyl, wentylacja mechaniczna, zabieg ortopedyczny, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lidocaine Accord 20 mg/ml
Lidocaine Accord to roztwór do wstrzykiwań zawierający chlorowodorek lidokainy w stężeniach 10 mg/ml oraz 20 mg/ml, stosowany do znieczulenia miejscowego w różnych technikach, takich jak znieczulenie nasiękowe, dożylne, blokada nerwów oraz znieczulenie nadtwardówkowe. Preparat 10 mg/ml jest dopuszczony do stosowania u dorosłych i dzieci powyżej 1. roku życia, dostępny w fiolkach o pojemnościach 2 ml (20 mg), 5 ml (50 mg), 10 ml (100 mg) i 20 ml (200 mg). Natomiast stężenie 20 mg/ml przeznaczone jest wyłącznie dla dorosłych, w fiolkach 2 ml (40 mg), 5 ml (100 mg), 10 ml (200 mg) i 20 ml (400 mg). Roztwory cechują się pH 4,0-5,5 oraz osmolalnością 270-320 mOsmol/kg H₂O, a zawartość sodu wynosi około 0,118 mmola/ml dla 10 mg/ml i 0,082 mmola/ml dla 20 mg/ml.
blokada nerwów, blokada przewodnictwa nerwowego, chlorowodorek lidokainy, dawkowanie, dożylne znieczulenie miejscowe, głębokość znieczulenia, lidokaina, osmolalność roztworu, pacjent pediatryczny, pH roztworu, przestrzeń nadtwardówkowa, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sufentanil hameln 5 mcg/ml
Sufentanyl, będący silnym agonistą receptorów μ opioidowych, wykazuje 7-10-krotnie większe powinowactwo do tych receptorów w porównaniu z fentanylem, co przekłada się na silniejsze działanie przeciwbólowe przy zachowaniu stabilności hemodynamicznej i odpowiedniego utlenowania mięśnia sercowego. Maksymalne efekty analgetyczne osiągane są w ciągu kilku minut po dożylnym podaniu. Lek charakteryzuje się wysokim wskaźnikiem bezpieczeństwa (LD50/ED50 = 25 211 u szczurów), znacznie przewyższającym fentanyl (277) i morfinę (69,5), co wraz z szybkim metabolizmem i ograniczoną kumulacją umożliwia elastyczne dostosowanie dawki podczas zabiegów chirurgicznych. Sufentanyl nie wywołuje uwalniania histaminy ani reakcji immunologicznych, jednak może indukować bradykardię poprzez wpływ na ośrodki przywspółczulne. Działanie depresyjne na układ oddechowy można natychmiast odwrócić podaniem naloksonu, antagonisty receptorów opioidowych.
agonista receptorów opioidowych, antagonista opioidowy, ból pooperacyjny, bradykardia, depresja oddechowa, działanie przeciwbólowe, efekt analgetyczny, fentanyl, hemoliza, morfina, nalokson, opioid, pankuronium, sufentanyl, układ przywspółczulny, uwalnianie histaminy, wlew nadtwardówkowy, wskaźnik bezpieczeństwa, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe - Leksykon substancji czynnych
Lidokaina – Dawkowanie i sposób podawania
Lidokaina jest szeroko stosowanym środkiem miejscowo znieczulającym o działaniu przeciwbólowym i przeciwarytmicznym, dostępnym w różnych postaciach farmaceutycznych i drogach podania. Maksymalna dawka jednorazowa u dorosłych wynosi zwykle 200-300 mg (4,5 mg/kg mc.), natomiast u dzieci poniżej 12 lat nie powinna przekraczać 3 mg/kg mc. W znieczuleniu podpajęczynówkowym dawka nie powinna przekraczać 100 mg, a w znieczuleniu nadtwardówkowym i krzyżowym podania maksymalnej dawki należy powtarzać w odstępach co najmniej 1,5 godziny. Dawkowanie zależy od postaci leku (roztwory 1% lub 2%, kremy, żele, aerozole), miejsca aplikacji oraz wskazań klinicznych, np. blokady nerwów, znieczulenia nasiękowego czy miejscowego leczenia bólu. Preparaty takie jak krem EMLA (25 mg/g lidokainy + 25 mg/g prylokainy) stosuje się w dawkach do 60 g na 600 cm² skóry przez 1-5 godzin, natomiast aerozol 10% na skórę w ilości do 40 rozpyleń na 70 kg masy ciała. W przypadku żelu do cewki moczowej Instillido dawki u dorosłych wynoszą 20 ml (400 mg) u mężczyzn i 5-10 ml (100-200 mg) u kobiet, z ograniczeniem u dzieci do 2,9 mg/kg mc.
blokada krzyżowa, blokada nerwów międzyżebrowych, blokada nerwu sromowego, blokada okołoszyjkowa, blokada przykręgowa, błona śluzowa jamy ustnej, dewitalizacja miazgi, działanie przeciwarytmiczne, efekt pierwszego przejścia, hemoroidy, interakcja lekowa, lidokaina, lidokaina chlorowodorek, maść lecznicza, ostry stan chorobowy, posocznica, preparat doodbytniczy, roztwór do wstrzykiwań, środek miejscowo znieczulający, stomatologia, tabletka do ssania, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowe, zapalenie pęcherza moczowego, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie odcinkowe dożylne, znieczulenie podpajęczynówkowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sufentanil hameln 5 mcg/ml
Sufentanyl jest silnym opioidem stosowanym głównie w anestezjologii, podawanym dożylnie lub nadtwardówkowo, wyłącznie przez doświadczonych lekarzy. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta. Dla dorosłych dawka początkowa dożylna wynosi 0,5-2 μg/kg podawana powoli przez 2-10 minut, z działaniem trwającym około 50 minut przy dawce 0,5 μg/kg. Dawki podtrzymujące to 10-50 μg (0,15-0,7 μg/kg). W znieczuleniu ogólnym dawka początkowa wynosi 7-20 μg/kg, a podtrzymująca 25-50 μg (0,36-0,7 μg/kg). U dzieci powyżej 1 miesiąca stosuje się dawki 0,2-0,5 μg/kg do indukcji i 0,3-2 μg/kg do podtrzymania znieczulenia, z maksymalną dawką całkowitą do 5 μg/kg w kardiochirurgii. W znieczuleniu nadtwardówkowym u dorosłych stosuje się roztwory bupiwakainy z dodatkiem sufentanylu (1 μg/ml), z dawką nasycającą 10-15 ml 0,25% bupiwakainy i dawką podtrzymującą 0,175% bupiwakainy wlew 4-14 ml/h. Maksymalna dawka sufentanylu w znieczuleniu nadtwardówkowym nie powinna przekraczać 30 μg.
9%, alkoholizm, analgezja, anestezjolog, antagonista opioidowy, atropina, ból pooperacyjny, bolus, bradykardia, bupiwakaina, choroba płuc, cięcie cesarskie, dawka nasycająca, depresja oddechowa, klirens leku, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwwymiotny, niewydolność nerek i wątroby, niewyrównana niedoczynność tarczycy, okres półtrwania, opioid, otyłość, podanie nadtwardówkowe, premedykacja, roztwór chlorku sodu 0, sufentanyl, układ krążenia, uzależnienie od opioidów, wstrzyknięcie dożylne, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie ogólne