znieczulenie lędźwiowe
Znieczulenie lędźwiowe to rodzaj znieczulenia regionalnego, polegający na podaniu środka znieczulającego do przestrzeni zewnątrzoponowej lub podpajęczynówkowej w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Technika ta umożliwia zablokowanie przewodnictwa nerwowego w dolnej części ciała, zapewniając analgezję i/lub zniesienie czucia w obrębie kończyn dolnych, miednicy i dolnej części jamy brzusznej.
W znieczuleniu lędźwiowym najczęściej stosowane są leki z grupy środków miejscowo znieczulających, takie jak lidokaina, bupiwakaina czy ropiwakaina, często w połączeniu z opioidami, co zapewnia silniejsze i dłuższe działanie przeciwbólowe. Procedura wykonywana jest przez anestezjologa przy użyciu specjalnych igieł Tuohy’ego (do znieczulenia zewnątrzoponowego) lub igieł rdzeniowych (do znieczulenia podpajęczynówkowego).
Znieczulenie lędźwiowe znajduje szerokie zastosowanie w zabiegach operacyjnych w obrębie kończyn dolnych, miednicy małej, w położnictwie (szczególnie podczas porodu drogami natury oraz cięcia cesarskiego), a także jako metoda analgezji pooperacyjnej. Do najczęstszych powikłań należą spadki ciśnienia tętniczego, popunkcyjne bóle głowy, zatrzymanie moczu oraz rzadko występujące powikłania neurologiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lidocaine Accord 20 mg/ml
Lidocaine Accord jest dostępny w stężeniach 10 mg/ml oraz 20 mg/ml jako roztwór do wstrzykiwań i powinien być stosowany wyłącznie przez lekarzy z doświadczeniem w znieczuleniu miejscowym oraz resuscytacji. Maksymalna pojedyncza dawka nie powinna przekraczać 400 mg. Dawkowanie należy dostosować do masy ciała, wieku i stanu klinicznego pacjenta, z uwzględnieniem szczególnej ostrożności u dzieci, zwłaszcza poniżej 4 lat, oraz u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby i osób w podeszłym wieku. U dzieci dawka nie powinna przekraczać 5 mg/kg masy ciała, a pojedyncza dawka zwykle mieści się w zakresie 20-30 mg. Nie zaleca się stosowania lidokainy u noworodków ze względu na brak ustalonych bezpiecznych stężeń w osoczu.
blokada nerwów, dożylne znieczulenie miejscowe, lidokaina chlorowodorek, maksymalna dawka, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy toksyczności, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie nadtwardówkowe, podanie podskórne, populacja pediatryczna, resuscytacja, znieczulenie krzyżowe, znieczulenie lędźwiowe, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie odcinkowe, znieczulenie piersiowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lidocaine Grindeks 20 mg/ml
Lidocaine Grindeks w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 20 mg/ml zawiera chlorowodorek lidokainy i jest stosowany w różnych technikach znieczulenia miejscowego. Maksymalna jednorazowa dawka dla dorosłych nie powinna przekraczać 400 mg, a dawkowanie jest dostosowane do obszaru ciała i rodzaju znieczulenia, np. dożylne znieczulenie miejscowe na ramię 5-10 ml (100-200 mg), na nogę 10 ml (200 mg), blokady nerwów 1-2 ml (20-40 mg), znieczulenie nadtwardówkowe lędźwiowe 12,5-20 ml (250-400 mg), piersiowe 10-15 ml (200-300 mg), krzyżowe chirurgiczne 20 ml (400 mg) oraz krzyżowe w położnictwie 10-15 ml (200-300 mg). U pacjentów w złym stanie ogólnym dawkę należy odpowiednio zmniejszyć. Preparat powinien być podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny, z zachowaniem zasad bezpieczeństwa, takich jak kontrolna aspiracja przed podaniem pełnej dawki, powolne wstrzykiwanie oraz unikanie podawania zimnego roztworu.
blokada nerwu, chlorowodorek lidokainy, dawka próbna, dożylne znieczulenie miejscowe, działanie niepożądane, lidokaina, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie nadtwardówkowe, podanie podskórne, roztwór do wstrzykiwań, technika znieczulenia, znieczulenie krzyżowe, znieczulenie lędźwiowe, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie piersiowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lidocaine Accord 10 mg/ml
Lidocaine Accord, dostępny w stężeniach 10 mg/ml oraz 20 mg/ml jako roztwór do wstrzykiwań, jest przeznaczony do stosowania wyłącznie przez lekarzy z doświadczeniem w znieczuleniu miejscowym i resuscytacji. Maksymalna pojedyncza dawka nie powinna przekraczać 400 mg, a dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane do masy ciała, wieku oraz stanu klinicznego pacjenta. Dla dorosłych o masie około 70 kg dawki wahają się w zależności od rodzaju znieczulenia i procedury, np. znieczulenie nasiękowe małych procedur wymaga 20-100 mg (2-10 ml 10 mg/ml), a znieczulenie nadtwardówkowe lędźwiowe 250-400 mg (25-40 ml 10 mg/ml lub 12,5-20 ml 20 mg/ml). U dzieci dawka zwykle wynosi 20-30 mg, z możliwością obliczenia według wzoru: masa ciała (kg) × 1,33, nie przekraczając 5 mg/kg. Nie zaleca się stosowania u noworodków ze względu na brak określonych bezpiecznych stężeń w osoczu.
blokada nerwów, dożylne znieczulenie miejscowe, drgawka, działanie znieczulające, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy toksyczności, opaska uciskowa, przestrzeń nadtwardówkowa, resuscytacja, zaburzenie rytmu serca, znieczulenie krzyżowe, znieczulenie lędźwiowe, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bupivacaini Noridem 2,5 mg/ml
Dawkowanie Bupivacaini Noridem powinno być dostosowane do obszaru znieczulenia, unaczynienia tkanek, liczby segmentów nerwowych, indywidualnej tolerancji pacjenta oraz techniki znieczulenia. Maksymalna pojedyncza dawka nie powinna przekraczać 150 mg bupiwakainy chlorowodorku, z możliwością podawania kolejnych dawek do 50 mg co 2 godziny, przy czym całkowita dawka w ciągu 4 godzin nie powinna przekraczać 2 mg/kg masy ciała. Całkowita dawka dobowa u dorosłych zwykle nie przekracza 400 mg. W zależności od rodzaju znieczulenia, stosuje się różne stężenia i objętości, np. znieczulenie zewnątrzoponowe do zabiegu: 5 mg/ml, 15-30 ml (75-150 mg), czas działania 2-3 h; znieczulenie nerwów obwodowych: 5 mg/ml, 10-20 ml (50-100 mg), czas działania 4-8 h. Szczególną ostrożność należy zachować przy znieczuleniu nerwów międzyżebrowych i splotu ramiennego z dostępu nadobojczykowego ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych. W leczeniu bólu zewnątrzoponowo, często w skojarzeniu z opioidami, dawka nie powinna przekraczać 400 mg/24h, a jeśli stosowana jest bupiwakaina w innych technikach, całkowita dawka nie powinna przekraczać 150 mg.
anestetyk miejscowy, anestezjologia pediatryczna, blokada nerwu, blokada prącia, bupiwakaina chlorowodorek, chondroliza, dostęp nadobojczykowy, lek opioidowy, nerw biodrowo-pachwinowy, nerw biodrowo-podbrzuszny, nerw międzyżebrowy, podanie donaczyniowe, przestrzeń podpajęczynówkowa, splot ramienny, toksyczność leku, wlew ciągły, znieczulenie krzyżowe, znieczulenie lędźwiowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie nerwów obwodowych, znieczulenie piersiowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe