blokada prącia
Blokada prącia, znana również jako znieczulenie blokowe prącia, to technika anestezjologiczna polegająca na miejscowym podaniu środka znieczulającego u podstawy prącia w celu wywołania pełnej blokady czuciowej narządu. Najczęściej wykorzystywane są lidokaina lub bupiwakaina, a procedura przeprowadzana jest poprzez wstrzyknięcie środka znieczulającego wokół nerwu grzbietowego prącia i nerwów gałęzi kroczowej.
Wskazania do wykonania blokady prącia obejmują zabiegi chirurgiczne w obrębie prącia, takie jak obrzezanie, korekcja stulejki, biopsja, usuwanie zmian skórnych, a także zaopatrzenie urazów prącia. Procedura ta jest szczególnie korzystna w chirurgii ambulatoryjnej, gdyż zapewnia odpowiednią analgezję bez konieczności znieczulenia ogólnego.
Technika wykonania blokady prącia wymaga dokładnej znajomości anatomii. Najczęściej stosuje się dwie metody: blokadę okrężną (pierścieniową) u podstawy prącia lub blokadę nerwu grzbietowego prącia. Działanie znieczulenia utrzymuje się od 1 do 6 godzin, w zależności od zastosowanego środka. Powikłania występują rzadko i mogą obejmować krwiaki, infekcje miejscowe lub reakcje alergiczne na środki znieczulające.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bupivacainum hydrochloricum WZF 0,5% 5 mg/ml
Produkt BUPIVACAINUM HYDROCHLORICUM WZF 0,5% (5 mg/ml) jest roztworem do wstrzykiwań bez środków konserwujących, stosowanym do znieczulenia regionalnego i leczenia ostrego bólu około- i pooperacyjnego. U dzieci dawka zalecana wynosi 1,5-2 mg/kg (stężenie 2,5 mg/ml, objętość 0,6-0,8 ml/kg), z maksymalną dawką 2 mg/kg masy ciała, przy czym dawkę należy dostosować do należnej masy ciała, zwłaszcza u dzieci o dużej masie. Wskazania obejmują zewnątrzoponowe krzyżowe, lędźwiowe i piersiowe, znieczulenie nasiękowe oraz blokady nerwów obwodowych. Szczególną ostrożność należy zachować przy podawaniu zewnątrzoponowym, stosując powolne wstrzyknięcia w dawkach podzielonych z ciągłym monitorowaniem czynności życiowych i powtarzanymi aspiracjami, aby uniknąć podania donaczyniowego. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania u dzieci poniżej 1 roku życia oraz przy przerywanych wstrzyknięciach zewnątrzoponowych lub infuzji ciągłej z powodu ograniczonych danych.
artroskopia kolana, blokada małego nerwu, blokada nerwu obwodowego, blokada prącia, ból porodowy, bupiwakaina, bupiwakaina z adrenaliną, cięcie cesarskie, dawka próbna, należna masa ciała, objawy toksyczności, podanie donaczyniowe, podanie dostawowe, przestrzeń podpajęczynówkowa, przestrzeń zewnątrzoponowa, splot ramienny, toksyczne stężenie w osoczu, uszkodzenie nerwu, znieczulenie chirurgiczne, znieczulenie ciągłe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bupivacaini Noridem 5 mg/mL
Dawkowanie bupiwakainy chlorowodorku (Bupivacaini Noridem) powinno być dostosowane indywidualnie, uwzględniając obszar znieczulenia, unaczynienie tkanek, liczbę segmentów nerwowych, tolerancję pacjenta oraz technikę znieczulenia. Maksymalna dawka pojedyncza wynosi do 150 mg, z możliwością powtarzania dawek do 50 mg co 2 godziny, nie przekraczając 2 mg/kg masy ciała w ciągu 4 godzin. Całkowita dawka dobowa nie powinna przekraczać 400 mg, a w przypadku stosowania z innymi technikami znieczulenia – 150 mg. Zaleca się powolne wstrzykiwanie dawki głównej (25-50 mg/min) z kontrolą czynności życiowych i aspiracją, aby uniknąć podania donaczyniowego. Szczególną ostrożność należy zachować przy znieczuleniu nerwów międzyżebrowych i splotu ramiennego z dostępu nadobojczykowego ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich działań niepożądanych. Bupiwakaina nie jest zatwierdzona do wlewów dostawowych pooperacyjnych z powodu ryzyka chondrolizy.
blokada małych nerwów, blokada nerwów obwodowych, blokada nerwowa, blokada prącia, bupiwakaina chlorowodorek, chondroliza, dostęp nadobojczykowy, lek opioidowy, nasączanie iniekcyjne, nerw biodrowo-pachwinowy, nerw biodrowo-podbrzuszny, podanie donaczyniowe, przestrzeń podpajęczynówkowa, splot ramienny, toksyczne stężenie w osoczu, toksyczność leku, uszkodzenie nerwów, wlew ciągły, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe, znieczulenie zewnątrzoponowe lędźwiowe, znieczulenie zewnątrzoponowe piersiowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bupivacaini Noridem
Bupivacaini Noridem, stosowany do znieczulenia miejscowego, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak zatrzymanie akcji serca, komorowe zaburzenia rytmu, migotanie komór oraz toksyczne efekty na ośrodkowy układ nerwowy i układ krążenia. Szczególnie niebezpieczne jest niezamierzone donaczyniowe podanie leku lub wstrzyknięcie w obszarze o silnym unaczynieniu, co może prowadzić do wysokiego stężenia bupiwakainy we krwi. Zaleca się założenie kaniuli dożylnej przed blokadą nerwu oraz dostępność sprzętu do resuscytacji. Dawki należy dostosować u pacjentów w podeszłym wieku, z blokiem serca, padaczką, chorobą wątroby, niewydolnością nerek, w zaawansowanej ciąży oraz u osób przyjmujących leki przeciwarytmiczne klasy III. Wstrzyknięcia wielokrotne mogą powodować kumulację leku i wzrost stężenia w osoczu, co zwiększa ryzyko toksyczności.
adrenalina, bezdech, blok serca, blokada nerwów obwodowych, blokada nerwowa, blokada pozagałkowa, blokada prącia, bradykardia, chondroliza, choroba wątroby, drgawki, dysfagia, hipowolemia, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek przeciwarytmiczny, migotanie komór, monitorowanie EKG, niedociśnienie, niedokrwienna martwica tkanek, niewydolność nerek, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, podanie donaczyniowe, porażenie mięśni międzyżebrowych, posocznica, postępowanie resuscytacyjne, przestrzeń podpajęczynówkowa, przewodnictwo mięśnia sercowego, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, ropień wewnątrzrdzeniowy, sprzęt do resuscytacji, sympatykomimetyk, toksyczność systemowa, układ oddechowy, zaburzenie krążenia, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie pracy serca, znieczulenie okołogałkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Marcaine – Adrenaline 0,5% (5 mg + 0,005 mg)/ml
Lek Marcaine-Adrenaline 0,5% zawiera chlorowodorek bupiwakainy 5 mg/ml oraz adrenalinę w dawce 5 µg/ml, co czyni go skutecznym środkiem znieczulającym do iniekcji, jednak z licznymi przeciwwskazaniami. Bezwzględnie przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z nadwrażliwością na amidowe środki znieczulające, parabeny (metylo- i propyloparaben) oraz pirosiarczan sodu (0,5 mg/ml), który może wywoływać reakcje alergiczne. Nie należy stosować bupiwakainy w znieczuleniu dożylnym (blokada Bier’a) ze względu na ryzyko ostrej toksyczności układowej. Ponadto, podawanie leku w obszarach zaopatrywanych przez tętnice końcowe, takich jak opuszki palców czy okolice prącia, jest przeciwwskazane z powodu ryzyka niedokrwiennej martwicy tkanek wywołanej przez działanie obkurczające naczynia przez adrenalinę. Preparat zawiera także 3,3 mg/ml sodu, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami sodu w diecie (np. niewydolność serca, nadciśnienie, choroby nerek).
blokada Biera, blokada prącia, bupiwakaina, chlorowodorek bupiwakainy, kwas paraaminobenzoesowy, lek miejscowo znieczulający z grupy amidów, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na składniki leku, niedokrwienna martwica tkanek, niewydolność serca, parahydroksybenzoesan, pirosiarczan sodu, przewlekła choroba nerek, reakcja alergiczna, tętnica końcowa, winian adrenaliny, zaburzenie przewodnictwa serca, znieczulenie dożylne odcinkowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bupivacaini Noridem 2,5 mg/ml
Dawkowanie Bupivacaini Noridem powinno być dostosowane do obszaru znieczulenia, unaczynienia tkanek, liczby segmentów nerwowych, indywidualnej tolerancji pacjenta oraz techniki znieczulenia. Maksymalna pojedyncza dawka nie powinna przekraczać 150 mg bupiwakainy chlorowodorku, z możliwością podawania kolejnych dawek do 50 mg co 2 godziny, przy czym całkowita dawka w ciągu 4 godzin nie powinna przekraczać 2 mg/kg masy ciała. Całkowita dawka dobowa u dorosłych zwykle nie przekracza 400 mg. W zależności od rodzaju znieczulenia, stosuje się różne stężenia i objętości, np. znieczulenie zewnątrzoponowe do zabiegu: 5 mg/ml, 15-30 ml (75-150 mg), czas działania 2-3 h; znieczulenie nerwów obwodowych: 5 mg/ml, 10-20 ml (50-100 mg), czas działania 4-8 h. Szczególną ostrożność należy zachować przy znieczuleniu nerwów międzyżebrowych i splotu ramiennego z dostępu nadobojczykowego ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych. W leczeniu bólu zewnątrzoponowo, często w skojarzeniu z opioidami, dawka nie powinna przekraczać 400 mg/24h, a jeśli stosowana jest bupiwakaina w innych technikach, całkowita dawka nie powinna przekraczać 150 mg.
anestetyk miejscowy, anestezjologia pediatryczna, blokada nerwu, blokada prącia, bupiwakaina chlorowodorek, chondroliza, dostęp nadobojczykowy, lek opioidowy, nerw biodrowo-pachwinowy, nerw biodrowo-podbrzuszny, nerw międzyżebrowy, podanie donaczyniowe, przestrzeń podpajęczynówkowa, splot ramienny, toksyczność leku, wlew ciągły, znieczulenie krzyżowe, znieczulenie lędźwiowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie nerwów obwodowych, znieczulenie piersiowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon substancji czynnych
Bupiwakaina – Przeciwwskazania stosowania
Bupiwakaina, jako miejscowy środek znieczulający z grupy amidów, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jej zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na bupiwakainę, inne amidowe środki znieczulające oraz składniki preparatu, w tym parabeny (np. metylo-/propyloparaben) i pirosiarczan sodu w preparacie Marcaine-Adrenaline 0,5%. Przeciwwskazania obejmują także stany kliniczne takie jak wstrząs kardiogenny i hipowolemiczny, niewydolność krążenia (szczególnie w preparacie Sanergy Heavy), ostre choroby OUN (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie istoty szarej rdzenia, krwawienia wewnątrzczaszkowe, guzy OUN, podostre zwyrodnienie rdzenia), a także choroby kręgosłupa (zwężenie kanału rdzenia, procesy zapalne, guzy, gruźlica, niedawne urazy i zapalenie stawów kręgosłupa). Posocznica oraz zakażenia ropne w miejscu podania stanowią kolejne przeciwwskazania, podobnie jak zaburzenia krzepnięcia i leczenie przeciwzakrzepowe w przypadku znieczulenia podpajęczynówkowego i zewnątrzoponowego.
blokada Biera, blokada prącia, bupiwakaina, czynna choroba kręgosłupa, gruźlica kręgosłupa, guz mózgu i rdzenia kręgowego, krwawienie wewnątrzczaszkowe, kwas paraaminobenzoesowy, lek miejscowo znieczulający z grupy amidów, metyloparaben, nadwrażliwość na substancję czynną, niedokrwistość złośliwa, niewydolność krążenia, odcinkowe znieczulenie dożylne, pirosiarczan sodu, posocznica, toksyczność układowa, zaburzenia krzepnięcia, zakażenie ropne skóry, zapalenie istoty szarej rdzenia kręgowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie stawów kręgosłupa, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie przewodowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, zwężenie kanału rdzenia kręgowego