blokada pozagałkowa

Blokada pozagałkowa (znieczulenie pozagałkowe) to technika anestezjologiczna polegająca na wprowadzeniu środka znieczulającego miejscowo w okolicę pozagałkową oka. Jest powszechnie stosowana w chirurgii okulistycznej, szczególnie podczas zabiegów na przednim odcinku oka.

Wyróżnia się kilka rodzajów blokady pozagałkowej, w tym blokadę peribulbarną, retrobulbarną oraz sub-Tenonową. Każda z tych technik ma swoje wskazania i specyfikę wykonania. Najczęściej stosowane środki znieczulające to lidokaina, bupiwakaina oraz ropiwakaina, często z dodatkiem hialuronidazy, która ułatwia dyfuzję anestetyku.

Procedura powoduje zniesienie czucia bólu oraz akinezję gałki ocznej, co zapewnia optymalne warunki operacyjne. Do powikłań blokady pozagałkowej mogą należeć: krwiak oczodołu, perforacja gałki ocznej, uszkodzenie nerwu wzrokowego, blokada centralnego układu nerwowego oraz reakcje alergiczne na podany lek.

Blokada pozagałkowa stanowi alternatywę dla znieczulenia ogólnego w okulistyce, szczególnie u pacjentów obciążonych internistycznie, u których znieczulenie ogólne niesie zwiększone ryzyko powikłań. Prawidłowo wykonana zapewnia komfort zarówno pacjentowi, jak i operatorowi.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl