chroniczne zapalenie błony śluzowej nosa
Chroniczne zapalenie błony śluzowej nosa (przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa, rhinitis chronica) to długotrwały stan zapalny błony śluzowej jamy nosowej, utrzymujący się powyżej 12 tygodni. Charakteryzuje się obrzękiem błony śluzowej, nadmiernym wydzielaniem śluzu oraz upośledzeniem drożności nosa.
Etiologia schorzenia jest złożona i obejmuje czynniki alergiczne (alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa), niealergiczne (idiopatyczne, hormonalne, polekowe), infekcyjne oraz anatomiczne (skrzywienie przegrody nosa, polipy). W przewlekłym procesie zapalnym dochodzi do przebudowy nabłonka, zwiększonej aktywności komórek zapalnych oraz zmian w unaczynieniu tkanek.
Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad, badanie przedmiotowe, testy alergiczne, endoskopię oraz w wybranych przypadkach badania obrazowe. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę i obejmuje farmakoterapię (glikokortykosteroidy donosowe, leki przeciwhistaminowe, leki obkurczające błonę śluzową), immunoterapię swoistą w przypadkach alergicznych oraz interwencje chirurgiczne przy współistniejących wadach anatomicznych.
Nieleczone chroniczne zapalenie błony śluzowej nosa może prowadzić do powikłań, takich jak zapalenie zatok przynosowych, zapalenie ucha środkowego, zaburzenia snu oraz obniżenie jakości życia. W przypadkach opornych na standardowe leczenie wskazana jest pogłębiona diagnostyka w kierunku chorób układowych i immunologicznych.