hipowalemia
Hipowalemia (hypovolemia) to stan patologiczny charakteryzujący się zmniejszeniem objętości krwi krążącej w organizmie. Przyczyną hipowalemii może być krwawienie zewnętrzne lub wewnętrzne, utrata płynów przez przewód pokarmowy (wymioty, biegunka), nadmierne pocenie się, oparzenia, niewystarczające spożycie płynów czy zwiększona przepuszczalność naczyń krwionośnych.
Objawy hipowalemii zależą od stopnia utraty objętości krwi. Przy utracie 10-15% obserwuje się przyspieszenie tętna, przy 15-30% dochodzi do spadku ciśnienia tętniczego, a utrata powyżej 30% objętości krwi krążącej może prowadzić do wstrząsu hipowolemicznego. Pacjenci zgłaszają pragnienie, osłabienie, zawroty głowy, a w badaniu przedmiotowym można zaobserwować bladość skóry, ochłodzenie dystalnych części kończyn oraz obniżone ciśnienie tętnicze.
Diagnostyka hipowalemii obejmuje ocenę parametrów życiowych, badanie przedmiotowe oraz badania laboratoryjne (morfologia, elektrolity, badania biochemiczne). Leczenie polega na uzupełnieniu objętości krwi krążącej poprzez podaż płynów dożylnych (krystaloidy, koloidy), a w przypadku znacznej utraty krwi – przetoczenie preparatów krwiopochodnych. Równocześnie należy leczyć przyczynę prowadzącą do hipowalemii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Chorapur
Preparat Chorapur zawiera wysoko oczyszczoną ludzką gonadotropinę kosmówkową (hCG) pozyskiwaną z moczu kobiet ciężarnych i stosowany jest w terapii niepłodności. Leczenie hCG wiąże się ze zwiększoną produkcją androgenów oraz zatrzymaniem płynów, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami serca, nerek, nadciśnieniem tętniczym, padaczką oraz migreną. Istotne jest monitorowanie ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych, zwłaszcza u osób z historią tych zaburzeń, otyłością (BMI > 30 kg/m²) lub trombofilią. Przed terapią należy wykluczyć przeciwwskazania takie jak niedoczynność tarczycy, kory nadnerczy, hiperprolaktynemię oraz guzy przysadki i podwzgórza. Szczególną uwagę zwraca się na ryzyko zespołu hiperstymulacji jajników (OHSS), który może wystąpić w formie łagodnej, umiarkowanej lub ciężkiej, z objawami od powiększenia jajników i dyskomfortu po wodobrzusze, hipowolemię i zaburzenia elektrolitowe. OHSS może pojawić się wczesnym (do 9 dni po podaniu hCG) lub późnym okresie (po zajściu w ciążę) i wymaga ścisłego monitorowania oraz ewentualnego przerwania terapii i hospitalizacji w ciężkich przypadkach.
androgeny, ciąża pozamaciczna, gonadotropina kosmówkowa, guz podwzgórza, guz przysadki mózgowej, hemokoncentracja, hiperprolaktynemia, hipowalemia, krwiak otrzewnej, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność tarczycy, nowotwór jajnika, płyn w opłucnej, późny OHSS, przedwczesne dojrzewanie płciowe, retencja płynów, skręt jajnika, techniki wspomaganego rozrodu, torbiel jajnika, trombofilia, układ rozrodczy, wczesny OHSS, wodobrzusze, wrodzona wada rozwojowa, wysięk opłucnowy, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zespół hiperstymulacji jajników, zespół policystycznych jajników