ubytek błony śluzowej żołądka
Ubytek błony śluzowej żołądka, określany również jako nadżerka lub erozja żołądka, to uszkodzenie powierzchownej warstwy błony śluzowej tego narządu. W przeciwieństwie do wrzodu żołądka, który penetruje głębiej, nadżerki nie przekraczają błony podśluzowej i nie niszczą blaszki właściwej, co sprawia, że mają lepsze rokowanie i szybciej ulegają zagojeniu.
Etiologia ubytków błony śluzowej żołądka jest zróżnicowana. Najczęstszymi przyczynami są: stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), zakażenie Helicobacter pylori, nadużywanie alkoholu, stres, palenie tytoniu oraz refluksowa choroba przełyku. Czynniki te zaburzają mechanizmy ochronne błony śluzowej lub bezpośrednio uszkadzają jej strukturę.
Diagnostyka obejmuje przede wszystkim badanie endoskopowe górnego odcinka przewodu pokarmowego, które umożliwia bezpośrednią wizualizację zmian oraz pobranie materiału do badania histopatologicznego. Ważnym elementem postępowania jest również wykluczenie zakażenia H. pylori oraz ocena stosowanej farmakoterapii pod kątem leków potencjalnie uszkadzających błonę śluzową.
Leczenie opiera się na eliminacji czynników wywołujących, stosowaniu inhibitorów pompy protonowej lub blokerów receptora H2 w celu zmniejszenia sekrecji kwasu solnego oraz leków osłaniających błonę śluzową (sukralfat, związki bizmutu). W przypadku infekcji H. pylori konieczna jest eradykacja bakterii. Nadżerki żołądka zwykle goją się w ciągu kilku tygodni przy odpowiednim leczeniu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Polpanto 40 mg
Polpanto 40 mg, zawierający pantoprazol sodowy półtorawodny, jest dostępny jako liofilizowany proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, przeznaczony do stosowania parenteralnego u dorosłych pacjentów. Wskazania obejmują refluksowe zapalenie przełyku, chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, zespół Zollingera-Ellisona oraz inne stany związane z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. Pantoprazol działa poprzez silną i szybką inhibicję pompy protonowej, co prowadzi do zmniejszenia sekrecji kwasu solnego, łagodzenia objawów oraz wspomagania gojenia zmian zapalnych i owrzodzeń.
choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, dyspepsja czynnościowa, forma parenteralna leku, gastrinoma, guz wydzielający gastrynę, hipergastrynemia, hiperplazja komórek ECL, hipersekrecja, inhibitor pompy protonowej, komórki okładzinowe żołądka, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, pantoprazol, refluksowe zapalenie przełyku, ubytek błony śluzowej żołądka, zaburzenie połykania, zapalenie błony śluzowej przełyku, zarzucanie treści żołądkowej, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon substancji czynnych
Glin octanowinian – Przedawkowanie
Glinu octanowinian (Aluminii acetotartras) jest składnikiem preparatów miejscowych takich jak Altacet, Altac-Emo i Altaziaja, dostępnych w formie żelu zawierającego 10 mg substancji aktywnej na 1 g oraz tabletek zawierających 1 g substancji. Przedawkowanie przy miejscowym stosowaniu jest niezwykle rzadkie i nieopisane w literaturze, jednak doustne spożycie tabletek lub roztworu z nich sporządzonego może prowadzić do poważnego zatrucia. Objawy zatrucia obejmują dolegliwości ze strony układu pokarmowego (intensywny ból nadbrzusza, nudności, wymioty śluzowe lub krwawe, biegunka, uszkodzenie błony śluzowej żołądka), układu nerwowego (senność, skurcze mięśni, drgawki), układu krążenia (hipotensja, zapaść), a także gorączkę, żółtaczkę oraz zaburzenia wydalania moczu (skąpomocz lub bezmocz).
Aluminii acetas tartras, aluminii acetotartras, błona śluzowa żołądka, ból żołądka, centrum toksykologiczne, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki, glinu octanowinian, gorączka, hipotensja, kwas borowy, odwodnienie, ostre zatrucie, skąpomocz, skurcze mięśni, ubytek błony śluzowej żołądka, węgiel aktywowany, wywołanie wymiotów, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie świadomości, zaburzenie układu krążenia, zapaść, zatrucie kwasami, żółtaczka