przeciwciała przeciwko tyreoglobulinie

Przeciwciała przeciwko tyreoglobulinie (anty-TG, anty-Tg, przeciwciała przeciwtyreoglobulinowe) są autoprzeciwciałami skierowanymi przeciwko tyreoglobulinie – białku produkowanemu przez tarczycę, które służy jako substrat do syntezy hormonów tarczycy. Obecność tych przeciwciał w surowicy krwi jest markerem autoimmunologicznych chorób tarczycy.

Oznaczenie poziomu przeciwciał przeciwko tyreoglobulinie ma istotne znaczenie diagnostyczne w chorobach autoimmunologicznych tarczycy, takich jak choroba Hashimoto (zapalenie tarczycy typu Hashimoto) oraz choroba Gravesa-Basedowa. Badanie to jest również przydatne w monitorowaniu pacjentów po leczeniu raka zróżnicowanego tarczycy, gdzie służy do wykrywania pozostałości tkanki tarczycowej lub wznowy nowotworu.

Podwyższone miano przeciwciał anty-TG występuje u 70-80% pacjentów z autoimmunologicznym zapaleniem tarczycy (chorobą Hashimoto), u 30-40% pacjentów z chorobą Gravesa-Basedowa oraz u 10-20% osób z rakiem zróżnicowanym tarczycy. Co istotne, przeciwciała te mogą być obecne również u 5-20% zdrowej populacji, zwłaszcza u kobiet i osób starszych, co należy uwzględnić przy interpretacji wyników.

W praktyce klinicznej oznaczenie przeciwciał anty-TG zazwyczaj wykonuje się łącznie z oznaczeniem przeciwciał przeciwko peroksydazie tarczycowej (anty-TPO), co zwiększa czułość diagnostyczną w rozpoznawaniu autoimmunologicznych chorób tarczycy. U pacjentów z rakiem tarczycy, monitoring anty-TG jest szczególnie wartościowy, gdy przeciwciała były obecne przed leczeniem, ponieważ wzrost ich miana może sugerować nawrót choroby.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl