cukrzycowa neuropatia autonomiczna

Cukrzycowa neuropatia autonomiczna (CNA) to jedno z poważnych powikłań neurologicznych cukrzycy, obejmujące uszkodzenie włókien autonomicznego układu nerwowego. Patogeneza wiąże się z hiperglikemią, która prowadzi do stresu oksydacyjnego, akumulacji produktów zaawansowanej glikacji oraz zaburzeń metabolicznych w neuronach i komórkach glejowych.

Klinicznie CNA może manifestować się dysfunkcją różnych układów: sercowo-naczyniowego (tachykardia spoczynkowa, hipotonia ortostatyczna, brak objawów niedokrwienia mięśnia sercowego), pokarmowego (gastropareza, zaparcia, biegunka), moczowo-płciowego (pęcherz neurogenny, zaburzenia erekcji), zaburzeniami pocenia oraz dysfunkcją źrenicy. Neuropatia sercowo-naczyniowa wiąże się ze zwiększonym ryzykiem nagłej śmierci sercowej.

Diagnostyka obejmuje testy oceniające odpowiedź układu autonomicznego, w tym próby ortostatyczne, badanie zmienności rytmu serca (HRV), monitorowanie ciśnienia tętniczego, badania elektrofizjologiczne oraz specjalistyczne testy funkcji poszczególnych układów. Wczesne wykrycie jest kluczowe dla wdrożenia odpowiedniego postępowania.

Leczenie CNA polega przede wszystkim na ścisłej kontroli glikemii, która może spowolnić progresję neuropatii. Terapia objawowa zależy od dominującej manifestacji klinicznej i może obejmować stosowanie fludrokortyzonu i midodryny w hipotonii ortostatycznej, prokinetyki w gastroparezie, leki cholinergiczne w zaburzeniach pęcherza moczowego czy inhibitory fosfodiesterazy-5 w zaburzeniach erekcji.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl