cefalosporyny IV generacji

Cefalosporyny IV generacji stanowią zaawansowaną grupę antybiotyków β-laktamowych o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Główni przedstawiciele to cefepim i cefpirom, charakteryzujące się stabilnością wobec większości β-laktamaz, w tym β-laktamaz o rozszerzonym spektrum substratowym (ESBL).

Wyróżniają się one wyjątkową skutecznością zarówno wobec bakterii Gram-dodatnich (w tym Streptococcus pneumoniae i Staphylococcus aureus wrażliwy na metycylinę), jak i Gram-ujemnych, w tym Pseudomonas aeruginosa. Dzięki zwiększonej penetracji przez zewnętrzną błonę komórkową bakterii Gram-ujemnych, osiągają wysokie stężenia w przestrzeni peryplazmatycznej.

W praktyce klinicznej cefalosporyny IV generacji znajdują zastosowanie w leczeniu ciężkich zakażeń szpitalnych, w tym infekcji dolnych dróg oddechowych, zakażeń układu moczowego, zakażeń skóry i tkanek miękkich, posocznicy oraz zakażeń u pacjentów z neutropenią. Ze względu na swoje szerokie spektrum działania powinny być stosowane rozważnie, zgodnie z zasadami racjonalnej antybiotykoterapii.

Profil bezpieczeństwa cefalosporyn IV generacji jest zbliżony do innych antybiotyków β-laktamowych. Najczęstsze działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz miejscowe reakcje w miejscu podania. Ważnym aspektem jest możliwość reakcji krzyżowych u pacjentów uczulonych na penicyliny, choć ryzyko to jest niższe niż w przypadku wcześniejszych generacji cefalosporyn.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl