ekstrapolacja LOCF
Ekstrapolacja LOCF (Last Observation Carried Forward) to metoda statystyczna stosowana w badaniach klinicznych do radzenia sobie z brakującymi danymi. Polega ona na zastąpieniu brakujących wartości ostatnią zaobserwowaną wartością dla danego pacjenta lub badanej jednostki.
W praktyce klinicznej LOCF jest często wykorzystywana, gdy pacjenci rezygnują z udziału w badaniu przed jego zakończeniem. Zamiast wykluczać takich pacjentów z analizy, co mogłoby prowadzić do błędów systematycznych, ich ostatnie dostępne pomiary są przenoszone do wszystkich późniejszych punktów czasowych, w których dane są brakujące.
Metoda LOCF opiera się na założeniu, że stan pacjenta pozostaje stabilny po zaprzestaniu obserwacji. Jest to znaczne uproszczenie, które może prowadzić do zniekształcenia wyników, szczególnie w przypadku chorób przewlekłych o postępującym charakterze lub gdy pacjenci przerywają leczenie z powodu pogorszenia stanu zdrowia. Z tego względu, mimo popularności, LOCF jest coraz częściej zastępowana przez bardziej zaawansowane metody statystyczne, takie jak modelowanie mieszane czy wielokrotna imputacja.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Medikinet CR 50 mg 50 mg
Medikinet CR, zawierający metylofenidatu chlorowodorek w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu (dawki 5-60 mg), jest lekiem psychostymulującym stosowanym w terapii ADHD u dzieci i dorosłych. Mechanizm działania polega na blokowaniu zwrotnego wychwytu norepinefryny i dopaminy oraz zwiększeniu uwalniania monoamin, co prowadzi do pobudzenia korowego i układu siatkowatego. W badaniach klinicznych EMMA (363 pacjentów, 24 tygodnie) i QUMEA (162 pacjentów, 20 tygodni) wykazano istotne zmniejszenie objawów ADHD mierzone wynikiem WRI (Wender-Reimherr-Interview), odpowiednio o -18,88 vs -13,99 (p=0,002) i -13,2 vs -6,2 (p=0,0001) w grupach leczonych Medikinet CR w porównaniu z placebo. Dawki dobowe były indywidualnie dostosowywane, średnio 0,55 mg/kg mc. w badaniu EMMA i 0,9 mg/kg mc. w QUMEA, z maksymalnymi dawkami do 60 mg i 120 mg odpowiednio. Analiza wykazała różnice w odpowiedzi na leczenie zależne od płci, z lepszą skutecznością u kobiet przy niższych dawkach.
ADHD, aktywujący układ siatkowaty, ANOVA, badanie z podwójną ślepą próbą, ekstrapolacja LOCF, enancjomer d, enancjomer l, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, lek nootropowy, lek psychopobudzający, metylofenidat, monoaminy, ośrodkowy układ nerwowy, pierwszorzędowy punkt końcowy, pobudzenie korowe, psychoanaleptyki, psychoterapia poznawczo-behawioralna, skala WRAADDS, sympatykomimetyk - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Palifren Long 150 mg
Paliperydon, substancja czynna preparatu Palifren Long, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym z grupy N05AX13, działającym głównie poprzez antagonizm receptorów serotoninergicznych 5-HT2 oraz dopaminergicznych D2, a także receptorów alfa1-adrenergicznych, z minimalnym wpływem na receptory cholinergiczne. Taki profil farmakodynamiczny przekłada się na skuteczne łagodzenie objawów schizofrenii, zwłaszcza wytwórczych, przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka wystąpienia pozapiramidowych działań niepożądanych i stanów kataleptycznych, które są częstsze w przypadku klasycznych neuroleptyków. Paliperydon jest podawany w formie mieszaniny racemicznej (+)- i (-)-enancjomerów, co zapewnia równomierną aktywność farmakologiczną obu form.
badanie podwójnie zaślepione, blokowanie monoamin, działanie pozapiramidowe, ekstrapolacja LOCF, enancjomer, funkcjonowanie społeczne, klasyfikacja DSM-IV, lek przeciwpsychotyczny, lek psycholeptyczny, nawrót schizofrenii, objawy wytwórcze schizofrenii, paliperydon, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor alfa-2 adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor H1-histaminergiczny, receptor serotoninergiczny 5-HT2, Skala Objawów Pozytywnych i Negatywnych, skala PANSS, skala PSP, stan kataleptyczny