toksyna obrzękowa
Toksyna obrzękowa (edema factor, EF) to jeden z trzech głównych czynników wirulencji wytwarzanych przez bakterię Bacillus anthracis, będącą czynnikiem etiologicznym wąglika. Działa jako adenylcyklaza zależna od kalmoduliny, która po wniknięciu do komórki gospodarza przekształca ATP w cAMP, co prowadzi do zaburzenia gospodarki wodnej i powstawania obrzęków tkanek.
Toksyna obrzękowa wchodzi w skład tzw. toksyny wąglikowej, wraz z antygenem ochronnym (PA) i toksyną letalną (LF). Sama EF nie jest w stanie wniknąć do komórek – wymaga połączenia z antygenem ochronnym, który umożliwia jej transport do wnętrza komórki poprzez endocytozę. Toksyny wąglikowe działają synergistycznie, powodując charakterystyczny obrzęk skóry, zaburzenia układu krążenia i układu odpornościowego.
Działanie toksyny obrzękowej polega na drastycznym zwiększeniu stężenia wewnątrzkomórkowego cAMP, co prowadzi do aktywacji kinazy białkowej A (PKA) i zaburzenia szeregu szlaków sygnałowych. Skutkuje to m.in. zwiększoną przepuszczalnością naczyń krwionośnych, upośledzeniem funkcji neutrofilów i makrofagów oraz zahamowaniem wydzielania cytokin prozapalnych, co ułatwia namnażanie się bakterii i rozprzestrzenianie infekcji.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wąglik – Patofizjologia i mechanizm
Wąglik (anthrax) jest chorobą zakaźną wywołaną przez Bacillus anthracis, Gram-dodatnią, tlenową bakterię przetrwalnikującą, której patogenność opiera się na dwóch głównych czynnikach zjadliwości: toksynach wąglikowych (antygen ochronny PA, czynnik letalny LF i czynnik obrzękowy EF) oraz antyfagocytarnej otoczce poliglutaminianowej kodowanej przez plazmidy pXO1 i pXO2. Toksyny działają synergistycznie, gdzie PA (83 kDa) umożliwia wnikanie LF i EF do komórek gospodarza, a LF jako metaloproteaza cynkozależna inaktywuje kinazy MAPKK, indukując apoptozę makrofagów i wstrząs naczyniowy, natomiast EF jako cyklaza adenylanowa zwiększa poziom cAMP, powodując obrzęk i dysfunkcję naczyniową. Otoczka poliglutaminianowa chroni bakterie przed fagocytozą i defensynami, co jest kluczowe dla rozwoju choroby. Patogeneza różni się w zależności od drogi zakażenia: inhalacyjna, skórna i pokarmowa, z charakterystycznymi objawami, takimi jak czarna martwica w wągliku skórnym oraz zapalenie oskrzeli i płuc u pracowników obróbki metali. Wąglik inhalacyjny charakteryzuje się namnażaniem bakterii w regionalnych węzłach chłonnych po fagocytozie przetrwalników przez makrofagi i komórki dendrytyczne.
antygen ochronny, Bacillus anthracis, bakteriemia, broń biologiczna, cyklaza adenylanowa, cytokina prozapalna, czynnik letalny, czynnik obrzękowy, dysfunkcja naczyniowa, fagocytoza, krwotok, martwica, obrzęk, odpowiedź immunologiczna, toksyna obrzękowa, wąglik inhalacyjny, wąglik pokarmowy, wąglik skórny, wstrząs hipowolemiczny, wstrząs septyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Wąglik – Etiologia i przyczyny
Bacillus anthracis, Gram-dodatnia, przetrwalnikująca pałeczka o wymiarach 1-1,5 μm szerokości i 3-10 μm długości, jest etiologicznym czynnikiem wąglika – poważnej choroby zakaźnej u zwierząt i ludzi. Bakteria ta wytwarza otoczkę antyfagocytarną z kwasu poli-D-glutaminowego oraz toksyny: obrzękową i letalną, które zakłócają funkcje komórek układu odpornościowego i są główną przyczyną objawów klinicznych oraz wysokiej śmiertelności, szczególnie w postaci płucnej (80-100% bez leczenia). Przetrwalniki B. anthracis mogą przetrwać w glebie przez dziesięciolecia, zwłaszcza w warunkach zasadowych (wysokie pH), z dużą zawartością wapnia i w suchym klimacie, co sprzyja epidemiologii choroby. Zakażenie następuje przez uszkodzoną skórę, drogi oddechowe lub przewód pokarmowy, a u zwierząt prowadzi do nagłej śmierci z powodu posocznicy. U ludzi najczęstsza jest postać skórna (>95% przypadków), natomiast wąglik płucny, choć rzadszy, jest najcięższy i wymaga szybkiej interwencji. Wąglik jest chorobą odzwierzęcą, bez transmisji między ludźmi, a do zakażenia w drodze inhalacji potrzeba około 10 000 przetrwalników.
antygen ochronny, Bacillus anthracis, bakteriemia, broń biologiczna, choroba odzwierzęca, czynnik letalny, czynnik obrzękowy, fagocytoza, kiełkowanie przetrwalników, otoczka bakteryjna, pałeczka gram-dodatnia, posocznica, profilaktyka antybiotykowa, przetrwalniki bakteryjne, sporulacja, szczepionka przeciwko wąglikowi, toksyna obrzękowa, wąglik iniekcyjny, wąglik jelitowy, wąglik płucny, wąglik skórny, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych