zaburzenia układu oddechowego
Zaburzenia układu oddechowego obejmują szerokie spektrum schorzeń dotyczących górnych i dolnych dróg oddechowych, płuc oraz mechanizmów kontroli oddychania. Do najczęstszych należą astma oskrzelowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), zapalenie płuc, mukowiscydoza oraz obturacyjny bezdech senny.
Patofizjologicznie zaburzenia układu oddechowego można podzielić na obturacyjne (z utrudnieniem przepływu powietrza przez drogi oddechowe), restrykcyjne (z ograniczeniem rozprężania płuc) oraz mieszane. Kluczowym elementem diagnostyki jest ocena parametrów czynnościowych płuc za pomocą badań spirometrycznych, gazometrii krwi tętniczej oraz obrazowania radiologicznego.
Objawy zaburzeń układu oddechowego obejmują duszność (o różnym nasileniu i charakterze), kaszel (suchy lub produktywny), świszczący oddech, ból w klatce piersiowej oraz objawy ogólnoustrojowe jak zmęczenie czy utrata masy ciała. W ciężkich przypadkach może dochodzić do niewydolności oddechowej wymagającej natychmiastowej interwencji.
Leczenie zaburzeń układu oddechowego jest zależne od etiologii i obejmuje farmakoterapię (bronchodilatatory, kortykosteroidy, antybiotyki, leki przeciwzapalne), tlenoterapię, rehabilitację oddechową, a w wybranych przypadkach interwencje inwazyjne. Kompleksowe podejście terapeutyczne wymaga współpracy wielospecjalistycznej i indywidualizacji leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Rhesonativ 625 IU/ml (125 mcg)
Produkt leczniczy Rhesonativ zawiera ludzką immunoglobulinę anty-D w stężeniu 625 j.m./ml (125 µg/ml), dostępny w ampułkach 1 ml (625 j.m.) lub 2 ml (1250 j.m.). Profil bezpieczeństwa wskazuje na możliwość wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu, w tym objawów ogólnoustrojowych takich jak dreszcze, ból głowy, gorączka, nudności, wymioty, bóle stawów, reakcje alergiczne, niskie ciśnienie tętnicze oraz umiarkowany ból okolicy lędźwiowej. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje, takie jak wstrząs anafilaktyczny, nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego oraz reakcje hemolityczne. Reakcje miejscowe obejmują obrzęk, zaczerwienienie, bolesność, stwardnienie i wysypkę, które można częściowo ograniczyć poprzez rozdzielenie większych dawek na kilka miejsc iniekcji. Częstość występowania działań niepożądanych jest nieznana z powodu braku wystarczających danych klinicznych.
anemia, częstoskurcz, hipoksja, IgA, immunoglobulina G, immunoglobulina ludzka anty-D, nadwrażliwość, niedobór IgA, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, obrzęk krtani, osocze ludzkie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja hemolityczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, świąd, świszczący oddech, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu chłonnego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Busulfan Zentiva 6 mg/ml
Busulfan Zentiva, dostępny jako koncentrat 6 mg/ml (60 mg w 10 ml) do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 0,5 mg/ml, jest lekiem cytotoksycznym stosowanym głównie w kondycjonowaniu przed przeszczepieniem komórek krwiotwórczych. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są nadwrażliwość na busulfan lub substancje pomocnicze oraz ciąża, ze względu na potencjalne teratogenne działanie leku. Koncentrat musi być podawany wyłącznie dożylnie po odpowiednim rozcieńczeniu; podanie nierozcieńczonego preparatu lub inną drogą jest niedopuszczalne ze względu na ryzyko toksyczności. Przed rozpoczęciem terapii u kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest wykluczenie ciąży.
busulfan, działanie cytotoksyczne, infuzja, koncentrat, koncentrat do sporządzania roztworu, lek cytotoksyczny, nadwrażliwość na substancję czynną, przeszczepienie komórek krwiotwórczych, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, schemat kondycjonujący, substancja czynna, substancja pomocnicza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia układu oddechowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin +pharma 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny, substancji czynnej leku Sitagliptin +pharma, wykazały toksyczność narządową (wątrobowo-nerkową) u gryzoni przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom kliniczny u ludzi, bez efektów toksycznych przy 19-krotnym przekroczeniu. U szczurów zaobserwowano nieprawidłowości siekaczy przy narażeniu >67×, jednak przy 58× nie stwierdzono wpływu na zęby. U psów przy około 23-krotnym narażeniu wystąpiły przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, ograniczenie aktywności) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym przekroczeniu ekspozycji klinicznej nie odnotowano toksyczności. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a ocena karcynogenności wskazała na brak działania rakotwórczego u myszy; u szczurów wzrost częstości guzów wątroby był związany z hepatotoksycznością przy ekspozycji >58×, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa.
ataksja, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dysfunkcja autonomicznego układu nerwowego, dysfunkcja układu nerwowego, działanie hepatotoksyczne, działanie karcynogenne, indukcja nowotworów wątroby, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, nieprawidłowości siekaczy, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, sytagliptyna, teratogenność, toksyczne działanie sytagliptyny, toksyczne uszkodzenie układu nerwowego, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, wskaźnik mleko/osocze, zaburzenia układu oddechowego, zniekształcenia żeber u płodów, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon substancji czynnych
Chlorek benzoksoniowy – Działania niepożądane
Chlorek benzoksoniowy, stosowany miejscowo w preparacie Orofar Total Action w stężeniu 2 mg/ml, wykazuje działanie przeciwbakteryjne w leczeniu schorzeń jamy ustnej i gardła. Preparat często zawiera również chlorowodorek lidokainy (1,5 mg/ml) i jest aplikowany w formie aerozolu. Działania niepożądane chlorku benzoksoniowego klasyfikuje się według częstości występowania oraz układów i narządów zgodnie z terminologią MedDRA. Najczęstszym efektem ubocznym jest dyskomfort w jamie ustnej (często, ≥1/100 do <1/10), objawiający się pieczeniem, mrowieniem lub suchością błony śluzowej. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk twarzy, ust, języka i gardła, co stanowi potencjalne zagrożenie życia z powodu ryzyka obrzęku dróg oddechowych i duszności.
aerozol do jamy ustnej, błona śluzowa jamy ustnej, chlorek benzoksoniowy, chlorowodorek lidokainy, częstość występowania, duszność, dyskomfort w jamie ustnej, działanie niepożądane, działanie przeciwbakteryjne, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk górnych dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, olejek miętowy, pieczenie błony śluzowej, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, schorzenia jamy ustnej i gardła, terminologia MedDRA, wysypka, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądka i jelit - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lincocin 300 mg/ml
Lincocin, zawierający 300 mg/ml linkomycyny w postaci chlorowodorku, wymaga precyzyjnego dostosowania dawkowania w zależności od drogi podania, wieku pacjenta oraz ciężkości zakażenia. Domięśniowo u dorosłych standardowa dawka wynosi 600 mg co 24 godziny, a w ciężkich zakażeniach 600 mg co 12 godzin lub częściej. U dzieci powyżej 1 miesiąca życia stosuje się 10 mg/kg mc./dobę, z możliwością podawania co 12 godzin w ciężkich przypadkach. Dożylne podanie wymaga infuzji trwającej co najmniej 60 minut, z dawkami u dorosłych od 600 mg do 1 g co 8-12 godzin, a w zakażeniach zagrażających życiu do 8 g na dobę. U dzieci dożylne dawki wynoszą 10-20 mg/kg mc./dobę, podawane w dawkach podzielonych. Kluczowe jest rozcieńczenie linkomycyny do stężenia 1 g w co najmniej 100 ml roztworu i odpowiednia szybkość infuzji, np. 600 mg w 100 ml przez 1 godzinę, aby uniknąć poważnych zaburzeń układu oddechowego i krążenia.
alkohol benzylowy, chlorowodorek linkomycyny, ciężka niewydolność nerek, ciężkie zakażenie, dawka dożylna, dawka podzielona, infuzja dożylna, okres półtrwania leku, paciorkowce beta-hemolizujące, podanie domięśniowe, rozcieńczenie leku, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, substancja pomocnicza, wstrzyknięcie dożylne, wywiad medyczny, zaburzenia układu krążenia, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie zagrażające życiu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atropinum sulfuricum WZF 1% 10 mg/ml
Atropinum Sulfuricum WZF 1% (10 mg/ml) w postaci kropli do oczu zawiera siarczan atropiny w stężeniu 10 mg/ml i może wywoływać zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe działania niepożądane. Miejscowo obserwuje się zaburzenia widzenia i akomodacji, zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego (szczególnie niebezpieczne u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem), zapalenie spojówek, świąd, obrzęk powiek oraz fotofobię. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do podrażnienia, przekrwienia i stanów zapalnych spojówek. Substancja pomocnicza chlorek benzalkoniowy (0,1 mg/ml) może dodatkowo nasilać działania niepożądane miejscowe.
ataksja, bradykardia, chlorek benzalkoniowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dysfagia, działanie parasympatykolityczne, fotofobia, jaskra z wąskim kątem, kołatanie serca, omamy, perystaltyka jelit, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie źrenicy, siarczan atropiny, stan splątania, suchość w ustach, tachykardia, toksyczność układowa, wydzielina oskrzelowa, wysypka skórna, zaburzenia akomodacji, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia nerek i dróg moczowych, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie spojówek, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gemcitabine Kabi 38 mg/ml
Gemcitabine Kabi (38 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą układu żołądkowo-jelitowego (nudności z wymiotami lub bez, około 60%), podwyższonej aktywności aminotransferaz wątrobowych (AspAT, AlAT) i fosfatazy alkalicznej (około 60%), a także zaburzeń nerkowych, takich jak białkomocz i krwiomocz (około 50%). Duszność występuje u 10-40% pacjentów, zwłaszcza z rakiem płuca, natomiast alergiczne wysypki skórne obserwuje się u 25%, a wysypki z towarzyszącym świądem u 10%. Działania hematologiczne, takie jak małopłytkowość, leukopenia i neutropenia, występują bardzo często i wymagają monitorowania oraz potencjalnej modyfikacji dawkowania. Częstość i nasilenie działań niepożądanych zależą od dawki, szybkości infuzji oraz odstępów między dawkami, co podkreśla konieczność indywidualizacji terapii.
aminotransferazy, aminotransferazy wątrobowe, białkomocz, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, duszność, fosfataza alkaliczna, gemcytabina, granulocyty, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwwymiotne, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, neutropenia, nudności i wymioty, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, świąd skóry, toksyczność płucna, uszkodzenie wątroby, wysypka alergiczna, zaburzenia dróg moczowych, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia nerkowe, zaburzenia oddechowe, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia skóry, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metcrean
Metformina chlorowodorek, substancja czynna leku Metcrean, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko rozwoju kwasicy mleczanowej, zwłaszcza u pacjentów z ostrym pogorszeniem czynności nerek, chorobami układu krążenia, zaburzeniami układu oddechowego czy posocznicą. Kwasica mleczanowa charakteryzuje się obniżeniem pH krwi poniżej 7,35, wzrostem stężenia mleczanów w osoczu powyżej 5 mmol/l, zwiększoną luką anionową oraz podwyższonym stosunkiem mleczanów do pirogronianów. Wskazane jest monitorowanie wartości GFR przed i w trakcie terapii, z przeciwwskazaniem do stosowania metforminy przy GFR <30 ml/min. Metformina powinna być tymczasowo odstawiona w stanach odwodnienia, przed i po badaniach z użyciem środków kontrastowych zawierających jod oraz przed zabiegami chirurgicznymi z zastosowaniem znieczulenia ogólnego, podpajęczynówkowego lub zewnątrzoponowego, z ponownym włączeniem leku po minimum 48 godzinach i potwierdzeniu stabilnej funkcji nerek.
alkoholizm, astenia, ból brzucha, choroby układu krążenia, cukrzyca, cukrzyca typu 2, duszność kwasicza, glikol propylenowy, głodzenie, hipoglikemia, hipotermia, insulina, ketoza, kwasica mleczanowa, leki moczopędne, leki przeciwnadciśnieniowe, meglitynidy, metformina chlorowodorek, nefropatia kontrastowa, niedotlenienie tkanek, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, pochodne sulfonylomocznika, posocznica, skurcze mięśni, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenia układu oddechowego, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bilagra ORO 20 mg
Profil bezpieczeństwa bilastyny, stosowanej w dawkach 10 mg u dzieci (2-11 lat) oraz 20 mg u dorosłych i młodzieży (12-17 lat), został dobrze udokumentowany zarówno w badaniach klinicznych, jak i w okresie po wprowadzeniu leku do obrotu. W badaniu 12-tygodniowym u dzieci z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa i spojówek lub przewlekłą pokrzywką idiopatyczną, odsetek działań niepożądanych wyniósł 68,5% w grupie leczonej bilastyną (10 mg) i był porównywalny z placebo (67,5%). Najczęściej zgłaszane działania niepożądane u dzieci to ból głowy (2,1%), alergiczne zapalenie spojówek (1,4%), zapalenie błony śluzowej nosa (1,0%) oraz ból brzucha (1,0%), z częstością zbliżoną do placebo. U dorosłych i młodzieży przyjmujących bilastynę w dawce 20 mg częstość działań niepożądanych wyniosła 12,7%, co było porównywalne z placebo (12,8%). Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (4,01%), senność (3,06%), zawroty głowy (0,83%) oraz zmęczenie (0,83%), również o podobnej częstości jak w grupie placebo.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, alergiczne zapalenie spojówek, badanie kliniczne, Bilagra ORO, bilastyna, ból brzucha, ból głowy, dwutlenek siarki, działanie niepożądane, fachowy personel medyczny, nadwrażliwość, nadzór po wprowadzeniu leku, produkt leczniczy, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, senność, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wprowadzenie leku do obrotu, zaburzenia ogólne, zaburzenia oka, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anapran 550 mg
Naproksen sodowy, składnik leku Anapran, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, niestrawność, zgaga, bóle brzucha) oraz układu nerwowego (zawroty głowy, bóle głowy, uczucie pustki w głowie). Niezbyt często występują wymioty, zaparcia, biegunka, wysypki skórne, świąd, pokrzywka, ospałość, bezsenność i senność. Rzadko mogą pojawić się poważne powikłania, takie jak krwawienia z przewodu pokarmowego, choroba wrzodowa, obrzęk naczynioruchowy, niewydolność nerek czy zaburzenia hematologiczne. Bardzo rzadko notuje się ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica naskórka), zapalenie trzustki, kłębuszkowe zapalenie nerek, drgawki, zaburzenia sercowo-naczyniowe (niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze), a także reakcje anafilaktyczne i uszkodzenia wątroby (żółtaczka, zapalenie wątroby).
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, depresja, drgawki, duszność, dyskomfort brzuszny, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, granulocytopenia, hiperkaliemia, kłębuszkowe zapalenie nerek, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, leukopenia, liszaj płaski, łysienie, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwica naskórka, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niedosłuch, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, ospałość, pęcherzowe oddzielenie naskórka, pęcherzyca, plamica, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, skaza krwotoczna, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, udar, układ nerwowy, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia krwi, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia nerek, zaburzenia serca, zaburzenia skóry, zaburzenia snu, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie przełyku, zapalenie tarczy nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zator tętnicy, zawał serca, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zgaga, zmętnienie rogówki, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Latadrop 50 mcg/ml
Lek Latadrop zawierający latanoprost w stężeniu 50 mikrogramów/ml wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, głównie dotyczących narządu wzroku. Najczęściej obserwuje się zwiększenie pigmentacji tęczówki (33% pacjentów w badaniu 5-letnim), przekrwienie spojówek, podrażnienie oka oraz zmiany w wyglądzie rzęs, występujące u ≥1/10 pacjentów. Często (≥1/100 do <1/10) pojawiają się punktowate zapalenie rogówki, zapalenie powiek, ból oka, światłowstręt i zapalenie spojówek. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) mogą wystąpić obrzęk powiek, suchość oka, zapalenie rogówki, nieostre widzenie, obrzęk plamki (w tym torbielowaty) oraz zapalenie błony naczyniowej oka. Rzadko i bardzo rzadko obserwuje się poważniejsze zmiany, takie jak zapalenie tęczówki, erozje rogówki, zmiany kierunku wyrastania rzęs, torbiele tęczówki, reakcje skórne powiek czy pogłębienie bruzdy powieki. Dodatkowo, u pacjentów z uszkodzoną rogówką zgłaszano bardzo rzadkie przypadki zwapnienia rogówki.
astma, ból w klatce piersiowej, dławica piersiowa, duszność, dwurzędność rzęs, erozja rogówki, latanoprost, narząd wzroku, niestabilna dławica piersiowa, obrzęk plamki, obrzęk rogówki, opryszczkowe zapalenie rogówki, ostrość widzenia, pigmentacja tęczówki, produkt leczniczy, przekrwienie spojówki, pseudopemfigoid spojówki, substancja czynna, światłowstręt, terapia oftalmologiczna, torbiel tęczówki, torbielowaty obrzęk plamki, zaburzenia układu oddechowego, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie powiek, zapalenie rogówki punktowate, zapalenie spojówki, zapalenie tęczówki, zwapnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atrodil 20 mcg/dawkę inh.
Lek Atrodil zawiera 20 mikrogramów bromku ipratropiowego w dawce inhalacyjnej i wykazuje działania niepożądane głównie związane z właściwościami przeciwcholinergicznymi. Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy, podrażnienie gardła, kaszel, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego oraz zawroty głowy. Działania niepożądane klasyfikowane według MedDRA obejmują reakcje nadwrażliwości i anafilaktyczne (niezbyt często), bóle i zawroty głowy (często), zaburzenia oka takie jak niewyraźne widzenie, rozszerzenie źrenic, zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe i jaskrę (niezbyt często), a także kołatanie serca i częstoskurcz nadkomorowy (niezbyt często). W układzie oddechowym często występuje podrażnienie gardła i kaszel, a niezbyt często skurcz oskrzeli, paradoksalny skurcz oskrzeli i skurcz krtani, które wymagają natychmiastowej interwencji.
aureola wzrokowa, biegunka, ból głowy, bromek ipratropiowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, jaskra, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, motoryka przewodu pokarmowego, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk błony śluzowej, obrzęk jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk rogówki, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie dróg oddechowych, pokrzywka, przekrwienie spojówki, przyspieszenie czynności serca, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie źrenic, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej, świąd, świszczący oddech, tachykardia, właściwości przeciwcholinergiczne, wymioty, wysypka, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenie akomodacji, zapalenie jamy ustnej, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acatar Allergy 1 mg/ml
Chlorowodorek azelastyny 1 mg/ml w aerozolu do nosa (Acatar Allergy) wykazuje profil działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości występowania. Najczęściej obserwowanym efektem jest uczucie gorzkiego smaku w jamie ustnej (≥1/100 do <1/10), które zwykle wynika z niewłaściwej techniki aplikacji (np. odchylenie głowy do tyłu) i może prowadzić do nudności (≥1/10 000 do <1/1 000). Rzadziej występują podrażnienia błony śluzowej nosa (mrowienie, pieczenie, swędzenie, kichanie, krwawienie) u pacjentów z istniejącym stanem zapalnym (≥1/1 000 do <1/100). Bardzo rzadkie działania obejmują zawroty głowy, reakcje nadwrażliwości, wysypkę, świąd, pokrzywkę oraz objawy ogólne takie jak zmęczenie i osłabienie (<1/10 000). Monitorowanie i zgłaszanie działań niepożądanych jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa terapii.
aerozol do nosa, błona śluzowa nosa, chlorowodorek azelastyny, działanie niepożądane, gorzki smak w jamie ustnej, krwawienie z nosa, monitorowanie pacjenta, nudności, osłabienie, podmiot odpowiedzialny, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądka, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Metoksyfluran – Działania niepożądane
Metoksyfluran, substancja czynna produktu Penthrox (99,9%, płyn do inhalacji parowej), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą ośrodkowego układu nerwowego (OUN), manifestujące się zawrotami głowy i sennością. Szczególnie istotne jest ryzyko nefrotoksyczności, związane z toksycznym uszkodzeniem nerek zależnym od dawki, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek podczas znieczulenia ogólnego. W terapii przeciwbólowej Penthrox należy bezwzględnie przestrzegać maksymalnej zalecanej dawki. Metoksyfluran może również indukować hepatotoksyczność, objawiającą się niewydolnością wątroby, zapaleniem, żółtaczką oraz wzrostem aktywności enzymów wątrobowych. Dodatkowo obserwuje się liczne zaburzenia neurologiczne (np. dyzartria, parestezje, neuropatia obwodowa), psychiczne (euforia, niepokój, depresja, stany splątania) oraz oddechowe, w tym potencjalnie zagrażającą życiu depresję oddechową i hipoksję.
ból głowy, depresja oddechowa, dysocjacja, dyzartria, enzymy wątrobowe, euforia, hepatotoksyczność, hipoksja, klasyfikacja MedDRA, lek hepatotoksyczny, lek nefrotoksyczny, metoksyfluran, nadmierne wydzielanie śliny, nadwrażliwość, nefrotoksyczność, niepamięć, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, obwodowa neuropatia czuciowa, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, OUN, parestezja, Penthrox, reakcja anafilaktyczna, środek przeciwbólowy, stan splątania, stężenie mocznika we krwi, suchość w ustach, toksyczne uszkodzenie nerek, uszkodzenie wątroby, wymioty, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia psychiczne, zaburzenia smaku, zaburzenia świadomości, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia uwagi, zadławienie, zapalenie wątroby, zawroty głowy, znieczulenie ogólne, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orofar Total Action (2 mg + 1,5 mg)/ml
Lek Orofar Total Action w postaci aerozolu do stosowania w jamie ustnej zawiera benzoksoniowy chlorek (2 mg/ml) oraz lidokainy chlorowodorek (1,5 mg/ml). Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według układów i narządów wg MedDRA oraz uszeregowane według częstości występowania. Najczęściej obserwowanym działaniem jest dyskomfort w jamie ustnej (często, ≥1/100 do <1/10), objawiający się pieczeniem, mrowieniem, suchością lub podrażnieniem błony śluzowej, zwykle ustępującym po zakończeniu terapii. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy twarzy, ust, języka i gardła, duszność, wysypka grudkowa lub plamista oraz świąd, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i przerwania stosowania leku.
benzoksoniowy chlorek, duszność, dyskomfort w jamie ustnej, działanie niepożądane, górne drogi oddechowe, klasyfikacja MedDRA, lidokainy chlorowodorek, monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, podrażnienie błony śluzowej, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, świąd, wysypka, zaburzenia skóry, zaburzenia układu oddechowego, zmiany skórne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Epistatus 7,5 mg
Midazolam w postaci roztworu do stosowania w jamie ustnej (Epistatus) stosowany u dzieci z napadami drgawkowymi może wywoływać liczne działania niepożądane, z których najistotniejszą jest depresja oddechowa występująca z częstością do 5%. Inne często obserwowane objawy (≥1/100 do <1/10) obejmują uspokojenie, senność, zmniejszony poziom świadomości, ataksję, zawroty głowy, ból głowy, nudności, wymioty oraz zmęczenie. Rzadziej (≥1/1000 do <1/100) mogą pojawić się omamy, pobudzenie, niepamięć następcza oraz reakcje skórne takie jak świąd, wysypka i pokrzywka. Bardzo rzadkie działania niepożądane (<1/10 000) to napady padaczkowe, reakcje paradoksalne, agresja, bradykardia, zatrzymanie akcji serca, bezdech i duszność, które mogą stanowić zagrożenie życia, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami układu oddechowego i sercowego oraz przy podawaniu dużych dawek midazolamu.
ataksja, benzodiazepiny, bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, Epistatus, midazolam, napad drgawkowy, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, niepamięć następcza, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja paradoksalna, rozszerzenie naczyń, skurcz krtani, stan splątania, wiek podeszły, zaburzenia krwi, zaburzenia psychiczne, zaburzenia serca, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądka i jelit, zakrzepica, zatrzymanie czynności oddechowej - Leksykon substancji czynnych
Streptococcus sanguinis – Działania niepożądane
Streptococcus sanguinis, będący składnikiem liofilizatu bakteryjnego OM-85 w preparacie Broncho-Vaxom dla dzieci, jest jednym z siedmiu szczepów bakteryjnych stosowanych w celu modulacji układu immunologicznego. Działania niepożądane związane z tym preparatem są zazwyczaj łagodne do umiarkowanych i przejściowe, obejmując reakcje nadwrażliwości o częstości niezbyt częstej (≥1/1 000 do <1/100), takie jak wysypka rumieniowa, obrzęk powiek, twarzy i obwodowy, świąd oraz duszność. Obrzęk naczynioruchowy, choć rzadki (częstość nieznana), stanowi poważne powikłanie wymagające natychmiastowej interwencji. Inne działania niepożądane to ból głowy (częstość nieznana), kaszel (często, ≥1/100 do <1/10), biegunka i bóle brzucha (często, ≥1/100 do <1/10), nudności i wymioty (niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100), a także wysypka i pokrzywka (często i niezbyt często odpowiednio). Gorączka (>37,5°C) i zmęczenie występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100).
ból brzucha, ból głowy, Broncho-Vaxom, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, liofilizat bakteryjny OM-85, lizat bakteryjny, monitorowanie działań niepożądanych, Moraxella catarrhalis, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, reakcja nadwrażliwości, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis, Streptococcus viridans, wysypka rumieniowa, wysypka uogólniona, zaburzenia ogólne, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – HERBAPini (442 mg + 64 mg + 3 mg)/5 ml
Preparat HERBAPINI w postaci syropu zawiera 424 mg + 64 mg + 3 mg substancji czynnych na 5 ml, w tym 9 mg fosforanu kodeiny na 15 ml dawki. Zalecane dawkowanie u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat bez zaburzeń oddechowych to 15 ml trzy razy na dobę, co odpowiada maksymalnej dobowej dawce 45 ml syropu (27 mg fosforanu kodeiny). Preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat oraz niezalecany u młodzieży 12-18 lat z zaburzeniami czynności układu oddechowego. Syrop należy podawać doustnie, najlepiej po posiłku, aby zmniejszyć ryzyko nudności i wymiotów, z zachowaniem równych odstępów czasowych między dawkami. Maksymalny czas terapii wynosi 7 dni ze względu na ryzyko rozwoju zależności od kodeiny.
choroba wątroby, cukrzyca, depresja ośrodkowego układu nerwowego, etanol, farmakoterapia, fosforan kodeiny, kodeina, nalewka z kopru włoskiego, nudności i wymioty, opioid, sacharoza, syrop leczniczy, uzależnienie od alkoholu, uzależnienie od leków, wyciąg z pędów sosny, zaburzenia układu oddechowego - Leksykon substancji czynnych
Alweryna cytrynian – Działania niepożądane
Alweryna cytrynian, substancja czynna w preparacie NO-IBS (120 mg kapsułki), może wywoływać działania niepożądane o częstości nieznanej, co oznacza brak precyzyjnych danych epidemiologicznych. Do najpoważniejszych należą reakcje anafilaktyczne manifestujące się obrzękiem naczynioruchowym, nagłym spadkiem ciśnienia tętniczego, dusznością i utratą przytomności, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Inne objawy to zawroty głowy, ból głowy, duszność i świszczący oddech, które mogą wskazywać na reakcję alergiczną lub skurcz oskrzeli. Ze strony przewodu pokarmowego najczęściej zgłaszane są nudności, natomiast ze strony wątroby obserwowano żółtaczkę spowodowaną zapaleniem wątroby oraz nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych, co wymaga monitorowania parametrów hepatologicznych podczas terapii. Działania skórne obejmują wysypkę i świąd o różnym nasileniu.
alweryna cytrynian, ból głowy, duszność, niedobór pokarmowy, nieprawidłowe wyniki badań wątroby, NO-IBS, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, świszczący oddech, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie wątroby, utrata przytomności, wysypka skórna, wzrost enzymów wątrobowych, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie wątroby, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Naltex
Leczenie naltreksonem (Naltex 50 mg, tabletki powlekane) wymaga ścisłego nadzoru lekarza doświadczonego w terapii uzależnień od opioidów i alkoholu, ze względu na ryzyko ciężkich powikłań, takich jak ostre zatrucie opioidami i zespół odstawienny. U pacjentów uzależnionych od opioidów podanie naltreksonu może wywołać zespół odstawienny już w ciągu 5 minut, utrzymujący się do 48 godzin, co wymaga leczenia objawowego i monitorowania. Terapia powinna być rozpoczęta po odpowiednim okresie abstynencji: 5-7 dni po heroinie i co najmniej 10 dni po metadonie. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykonanie testu prowokacji naloksonem (0,2 mg dożylnie, ewentualnie 0,6 mg), aby wykluczyć obecność opioidów i uniknąć ryzyka zespołu odstawiennego. Naltrekson jest metabolizowany w wątrobie i wydalany przez nerki, dlatego wymagana jest regularna kontrola funkcji wątroby, zwłaszcza u pacjentów z podwyższonymi enzymami wątrobowymi (≥3-krotny wzrost) oraz zaburzeniami czynności nerek.
analiza moczu, blokada receptorów opioidowych, chlorowodorek naloksonu, chlorowodorek naltreksonu, depresja oddechowa, enzymy wątrobowe, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwkaszlowy, nalokson, naltrekson, rumień uogólniony, test czynnościowy wątroby, test prowokacji naloksonem, uwalnianie histaminy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia układu oddechowego, zatrucie opioidami, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ambroksol APTEO MED 15 mg/5 ml
Ambroksol APTEO MED w formie syropu (15 mg/5 ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania obejmują zaburzenia smaku (≥1/100 do <1/10), nudności oraz hipoestezję w obrębie jamy ustnej i gardła (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak wymioty, biegunka, dyspepsja i bóle brzucha (≥1/1000 do <1/100). W obrębie układu oddechowego mogą pojawić się suchość błony śluzowej jamy ustnej (≥1/1000 do <1/100) oraz suchość w gardle o nieznanej częstości. Reakcje immunologiczne, w tym reakcje nadwrażliwości (≥1/10 000 do <1/1000) oraz ciężkie reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy o częstości nieznanej, wymagają szczególnej uwagi ze względu na potencjalne zagrożenie życia.
ambroksol, biegunka, ból brzucha, dyspepsja, działania niepożądane, hipoestezja, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, suchość błony śluzowej, suchość w gardle, świąd, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia skóry, zaburzenia smaku, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądka i jelit, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak sodu – Działania niepożądane
Diklofenak sodu w postaci aerozolu na skórę (DIKY 4%, 40 mg/g) wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie reakcje skórne w miejscu aplikacji, takie jak wysypka, egzema, rumień, zapalenie skóry (w tym kontaktowe) oraz świąd, który w badaniach klinicznych występował z częstością 0,9% przy stosowaniu 4-5 dawek dwa razy dziennie przez 14 dni u pacjentów ze skręceniem stawu skokowego. Rzadziej obserwuje się zapalenie skóry pęcherzowe, suchość skóry i uczucie pieczenia. Długotrwałe stosowanie powyżej 3 tygodni lub aplikacja na powierzchnie większe niż 600 cm² zwiększa ryzyko uogólnionych działań niepożądanych, takich jak ból brzucha, niestrawność, zaburzenia żołądkowe oraz nefrotoksyczność. Bardzo rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje nadwrażliwości obejmują pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, astmę oraz reakcje nadwrażliwości na światło.
aerozol na skórę, astma, ból brzucha, czynnik drażniący, diklofenak sodu, filtracja kłębuszkowa, kontaktowe zapalenie skóry, nadkażenie bakteryjne, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie, pokrzywka, reakcja astmatyczna, retencja sodu, rumień, skręcenie stawu skokowego, skurcz oskrzeli, świąd, wyprysk, wysypka, wysypka krostkowa, zaburzenia nerek, zaburzenia skórne, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądka, zakażenie pasożytnicze, zapalenie skóry, zapalenie skóry pęcherzowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – VasoKINOX 800 ppm mol/mol
Podczas terapii produktem leczniczym VasoKINOX, zawierającym 800 ppm mol/mol tlenku azotu (NO), kluczowe jest monitorowanie działań niepożądanych, zwłaszcza reakcji z odbicia, która może wystąpić zarówno na początku, jak i po nagłym przerwaniu podawania NO. Reakcja ta może prowadzić do gwałtownego zwężenia naczyń płucnych, hipoksji oraz zapaści sercowo-naczyniowej, stanowiąc poważne zagrożenie dla pacjenta. Wśród działań niepożądanych o częstości ≥1/10 najczęściej obserwowano trombocytopenię, natomiast methemoglobinemia występowała z częstością od ≥1/1000 do <1/100. Inne zgłaszane objawy to niedociśnienie i niedodma (częstość ≥1/100 do <1/10), a także bóle głowy, zawroty głowy, bradykardia po nagłym odstawieniu, duszność, dyskomfort w klatce piersiowej oraz suchość w gardle, których częstość jest nieznana.
ból głowy, bradykardia, duszność, dyskomfort w klatce piersiowej, gaz medyczny sprężony, hipoksja, methemoglobinemia, monitorowanie bezpieczeństwa terapii, niedociśnienie, niedodma, reakcja z odbicia, suchość w gardle, system MedDRA, tlenek azotu, tlenek azotu wziewny, transport tlenu, trombocytopenia, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia serca, zaburzenia układu chłonnego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zapaść sercowo-naczyniowa, zawroty głowy, zwężenie naczyń płucnych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gardlox Med smak pomarańczowo-miodowy 3 mg
Produkt leczniczy Gardlox Med zawiera 3 mg chlorowodorku benzydaminy (odpowiadające 2,68 mg benzydaminy) w postaci pastylek twardych. W trakcie stosowania leku obserwowano działania niepożądane, głównie dotyczące układu immunologicznego oraz zaburzeń żołądkowo-jelitowych. Reakcje nadwrażliwości, w tym potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, mają częstość nieznaną i mogą manifestować się wysypką, świądem oraz obrzękiem twarzy, warg lub języka. Bardzo rzadko występują skurcze krtani lub oskrzeli, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Rzadko zgłaszano pieczenie i suchość w jamie ustnej, a niedoczulica jamy ustnej ma częstość nieznaną. W zakresie zaburzeń skórnych niezbyt często obserwuje się odczyny fototoksyczne, natomiast bardzo rzadko obrzęk naczynioruchowy, który może zagrażać życiu, zwłaszcza gdy obejmuje górne drogi oddechowe.
benzydamina, błona śluzowa jamy ustnej, chlorowodorek benzydaminy, dyspnea, górne drogi oddechowe, interwencja medyczna, niedoczulica jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy, odczyn fototoksyczny, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, skurcz krtani, stosunek korzyści do ryzyka, suchość jamy ustnej, układ odpornościowy, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Betahistine dihydrochloride Accord 8 mg
Przedawkowanie dichlorowodorku betahistyny, szczególnie w dawkach do 640 mg, manifestuje się głównie objawami ze strony przewodu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego, takimi jak nudności, senność, ból brzucha, wymioty, niestrawność oraz ataksja. W przypadkach ciężkiego przedawkowania lub współistniejącego przyjęcia innych leków mogą pojawić się poważne powikłania, w tym drgawki, zaburzenia oddychania prowadzące do niewydolności oddechowej oraz zaburzenia układu krążenia, które mogą zagrażać życiu. Brak specyficznego antidotum wymaga leczenia objawowego oraz szybkiej interwencji mającej na celu ograniczenie wchłaniania leku, w tym płukania żołądka, najlepiej w ciągu pierwszej godziny od przedawkowania.
antidotum, ataksja, ból brzucha, dichlorowodorek betahistyny, drgawki, duszność, dyspepsja, funkcje życiowe, interakcja lekowa, leczenie objawowe, napad drgawkowy, niestrawność, nietolerancja laktozy, niewydolność krążenia, niewydolność oddechowa, nudności, objawy toksyczne, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie betahistyny, przedawkowanie mieszane, senność, skurcze mięśni, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia układu krążenia, zaburzenia układu oddechowego, zamierzone przedawkowanie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Depralin 10 mg
Escytalopram (Depralin) stosowany u kobiet w wieku rozrodczym wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa w ciąży oraz potencjalny toksyczny wpływ na procesy reprodukcyjne, potwierdzony w badaniach na modelach zwierzęcych. Lek nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko, a decyzja terapeutyczna powinna uwzględniać możliwość alternatywnych metod leczenia. Ekspozycja na escytalopram w trzecim trymestrze wiąże się z ryzykiem wystąpienia u noworodków objawów takich jak zaburzenia oddechowe (duszność, sinica, bezdech), neurologiczne (drgawki, hipertonia, hipotonia, hiperrefleksja, drżenie), metaboliczne (hipoglikemia, zaburzenia termoregulacji), pokarmowe (trudności w karmieniu, wymioty) oraz zmiany behawioralne (drażliwość, letarg, senność). Ryzyko krwotoku poporodowego wzrasta niemal dwukrotnie przy stosowaniu SSRI/SNRI w miesiącu poprzedzającym poród. Ponadto, stosowanie escytalopramu w ciąży zwiększa ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) do około 5 przypadków na 1000 ciąż, w porównaniu do 1-2 przypadków na 1000 w populacji ogólnej.
cytalopram, Depralin, drgawki, drżenie, duszność, działanie niepożądane, działanie serotoninergiczne, ekspozycja na leki, escytalopram, hipoglikemia, krwotok poporodowy, leki SSRI, objawy niepożądane, objawy odstawienne, okres okołoporodowy, opieka neonatologiczna, PPHN, przenikanie do mleka kobiecego, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, sedacja, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, trzeci trymestr, zaburzenia układu oddechowego, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Procto-Glyvenol 400 mg + 40 mg
Lek Procto-Glyvenol w postaci czopków zawiera 400 mg tribenozydu oraz 40 mg lidokainy i charakteryzuje się rzadkim występowaniem działań niepożądanych, głównie o charakterze miejscowym. Najczęściej obserwowane reakcje to pieczenie, ból, wysypka oraz świąd w miejscu aplikacji, które mogą w niektórych przypadkach rozprzestrzeniać się poza obszar podania. Bardzo rzadko mogą wystąpić poważne reakcje anafilaktyczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, skurcz oskrzeli oraz zaburzenia sercowo-naczyniowe, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana zgodnie z obowiązującą skalą, gdzie reakcje anafilaktyczne i poważne objawy są bardzo rzadkie (<1/10 000 pacjentów), natomiast objawy miejscowe występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000 pacjentów).
ból miejscowy, leki znieczulające amidowe, lidokaina, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pieczenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, świąd miejscowy, tribenozyd, układ immunologiczny, wysypka miejscowa, wywiad alergologiczny, zaburzenia serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia skóry, zaburzenia układu oddechowego - Leksykon substancji czynnych
Dimetynden – Działania niepożądane
Dimetyndenu maleinian, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, stosowany jest miejscowo w postaci żeli (np. ALLERTEC FOXILL, Fenistil) oraz doustnie (Fenistil, Zidenac). Działania niepożądane po aplikacji miejscowej obejmują głównie łagodne, przemijające reakcje skórne, takie jak uczucie pieczenia, suchość skóry oraz alergiczne zapalenie skóry (częstość nieznana). Doustne preparaty wykazują szerszy profil działań niepożądanych, w tym bardzo rzadkie (<1/10 000) reakcje rzekomoanafilaktyczne (obrzęk twarzy, gardła, duszność), rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000) zaburzenia psychiczne (pobudzenie) oraz często występujące (≥1/10 do <1/10) objawy ze strony układu nerwowego, takie jak senność, zmęczenie i nerwowość. Senność, najczęstszy efekt ogólnoustrojowy, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, szczególnie na początku terapii.
alergiczne zapalenie skóry, dimetyndenu maleinian, działanie przeciwhistaminowe, efekt cholinolityczny, fenylefryna, krwawienie z nosa, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, nadwrażliwość typu IV, obrzęk gardła, obrzęk twarzy, pharmacovigilance, pieczenie skóry, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, suchość błony śluzowej nosa, suchość jamy ustnej, suchość skóry, warstwa rogowa naskórka, zaburzenia psychiczne, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nicorama Mint 4 mg
Produkt leczniczy Nicorama Mint zawiera nikotynę w dawkach 2 mg i 4 mg, podawaną w formie gumy do żucia, co umożliwia stopniowe uwalnianie substancji aktywnej i zmniejsza ryzyko gwałtownych objawów toksyczności. Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa gum nikotynowych są ograniczone, jednak toksyczność nikotyny jest dobrze udokumentowana. Najczęstsze objawy przedawkowania obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty), sercowo-naczyniowe (słabe, nieregularne tętno), oddechowe (trudności w oddychaniu) oraz neurologiczne (uogólnione drgawki).
dym tytoniowy, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, guma nikotynowa, materiał genetyczny komórek, mutagenność, nieregularne tętno, nudności i wymioty, potencjał rakotwórczy, przedawkowanie nikotyny, rozkład termiczny tytoniu, składnik aktywny, stężenie nikotyny, substancja rakotwórcza, toksyczność nikotyny, trudności w oddychaniu, uogólnione drgawki, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Hel – Przeciwwskazania stosowania
Hel, jako składnik aktywny w preparatach diagnostycznych pulmonologicznych takich jak Ohecon (10% helu, 0,25% CO) oraz PulmoProDiff (18% helu, 0,25% CO), jest stosowany w formie sprężonego gazu medycznego. Oba produkty mają ściśle określone przeciwwskazania, w szczególności nie powinny być stosowane u pacjentów z objawami toksyczności tlenku węgla lub z niebezpiecznie wysokim stężeniem karboksyhemoglobiny. Różnice w zawartości helu (10% vs 18%) wpływają na parametry badania i ocenę ryzyka u chorych z zaburzeniami układu oddechowego, co wymaga indywidualnego podejścia do doboru preparatu i monitorowania pacjenta.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibured Forte 100 mg/g (10%)
Stosowanie miejscowego ibuprofenu w postaci żelu 100 mg/g może wywoływać bardzo rzadkie, lecz potencjalnie poważne działania niepożądane, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami. Do najważniejszych reakcji należą niespecyficzne reakcje alergiczne i anafilaktyczne, które mogą manifestować się nagłym obrzękiem, trudnościami w oddychaniu oraz spadkiem ciśnienia tętniczego, wymagając natychmiastowej interwencji medycznej. Ponadto obserwuje się reakcje ze strony układu oddechowego, takie jak astma, zaostrzenie astmy, skurcz oskrzeli i duszność, szczególnie u osób z istniejącymi schorzeniami dróg oddechowych. Dermatologiczne objawy nadwrażliwości obejmują wysypki, świąd, pokrzywkę, plamicę, obrzęk naczynioruchowy oraz rzadziej dermatozy pęcherzowe, w tym martwicę naskórka i rumień wielopostaciowy. Mimo miejscowego zastosowania, ibuprofen może również powodować dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha i niestrawność, a także zaburzenia funkcji nerek, w tym niewydolność nerek, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszymi chorobami nerek.
astma, astma oskrzelowa, ból brzucha, dermatoza pęcherzowa, duszność, ibuprofen miejscowy, martwica naskórka, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd, wysypka skórna, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenie nerek, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zolafren-Swift 10 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej Zolafren-Swift, może prowadzić do poważnych objawów neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych, stanowiąc bezpośrednie zagrożenie życia. Dawki śmiertelne zaczynają się już od 450 mg, choć obserwowano przeżycia po dawkach do około 2 g, co wskazuje na dużą zmienność indywidualnej reakcji. Najczęstsze objawy (>10%) to częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości (od sedacji do śpiączki). Klinicznie istotne są także delirium, drgawki, śpiączka, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, niestabilność ciśnienia tętniczego oraz zaburzenia rytmu serca, w tym arytmie i wydłużenie QT. Zatrzymanie krążenia i oddychania wymaga natychmiastowej resuscytacji i jest potencjalnie śmiertelne.
adrenalina, beta-agonista, beta-stymulacja, częstoskurcz, dawka toksyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, dyzartria, leki sympatykomimetyczne, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, okres półtrwania, olanzapina, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie leku, śpiączka, substancja czynna, węgiel aktywny, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia układu krążenia, zaburzenia układu oddechowego, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny, Zolafren-Swift - Leksykon substancji czynnych
Kłosówka wełnista – Działania niepożądane
Kłosówka wełnista (Holcus lanatus) jest składnikiem preparatów do immunoterapii alergenowej, które mogą wywoływać zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe działania niepożądane. Miejscowe reakcje po podaniu podskórnym obejmują świąd, rumień i obrzęk o średnicy 5-10 cm, a także podskórne, swędzące guzki (ziarniniaki) pojawiające się 2-3 tygodnie po iniekcji, związane z obecnością wodorotlenku glinu jako adiuwantu. Preparaty takie jak Pollinex+Rye mogą powodować zaczerwienienie, obrzęk >5 cm oraz świąd, a w rzadkich przypadkach przejściowe stwardnienie podskórne. Podjęzykowe formy (np. Perosall T13) wywołują krótkotrwałe objawy miejscowe, takie jak świąd gardła, pieczenie jamy ustnej i obrzęk warg. Reakcje ogólnoustrojowe obejmują spektrum od łagodnych (kichanie, kaszel, pokrzywka, łagodny skurcz oskrzeli) po ciężkie (obrzęk Quincke’go, wstrząs anafilaktyczny), które mogą wystąpić w ciągu kilku minut po podaniu preparatu i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Rzadko obserwuje się objawy choroby posurowiczej, takie jak gorączka, bóle stawów i obrzęk węzłów chłonnych, pojawiające się po kilku dniach od podania.
adiuwant, astma, ból brzucha, choroba posurowicza, egzema atopowa, immunoterapia, immunoterapia alergenowa, kłosówka wełnista, nieżyt nosa, nieżyt spojówek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk warg, obrzęk węzłów chłonnych, podanie podjęzykowe, podanie podskórne, pokrzywka, preparat biologiczny, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, rumień, skurcz oskrzeli, sprzęt resuscytacyjny, stan astmatyczny, świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk atopowy, zaburzenia narządu wzroku, zaburzenia skórne, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie naczyń, zapalenie nerek, ziarniniak - Leksykon leków
Działania niepożądane – Felogel Мax 23,2 mg/g
Felogel Max to preparat dermatologiczny zawierający 23,2 mg/g żelu dietyloamoniowego diklofenaku, co odpowiada 20 mg diklofenaku sodowego w 1 g produktu. Profil bezpieczeństwa leku charakteryzuje się głównie łagodnymi i przemijającymi reakcjami skórnymi w miejscu aplikacji. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu skóry i tkanki podskórnej, w tym zapalenia skóry, wysypki, rumienia, wyprysku oraz świądu, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Rzadziej (≥1/10 000 do <1/1000) mogą pojawić się pęcherzykowe zapalenie skóry, a bardzo rzadko (<1/10 000) reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, astma, wysypka krostkowa oraz nadwrażliwość na światło. Pieczenie i suchość skóry mają częstość nieznaną. W przypadku stosowania na rozległe powierzchnie skóry lub długotrwale istnieje ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych, obejmujących zaburzenia funkcji nerek, wątroby oraz układu pokarmowego, analogiczne do tych obserwowanych po podaniu ogólnoustrojowym diklofenaku.
astma, diklofenak dietyloamoniowy, diklofenak sodowy, działanie ogólnoustrojowe, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzykowe zapalenie skóry, pieczenie skóry, pokrzywka, preparat dermatologiczny, promieniowanie UV, reakcja alergiczna, reakcja skórna, rumień, suchość skóry, świąd, wyprysk, wysypka krostkowa, zaburzenia skóry, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie układu pokarmowego, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gardlox Med smak cytrynowy 3 mg
Gardlox Med smak cytrynowy, zawierający 3 mg benzydaminy chlorowodorku (2,68 mg benzydaminy na pastylkę), wykazuje działania niepożądane głównie w obrębie układu immunologicznego oraz przewodu pokarmowego. Reakcje nadwrażliwości, w tym świąd, wysypka, pokrzywka oraz obrzęk błon śluzowych, występują z nieznaną częstością i mogą prowadzić do ciężkich reakcji anafilaktycznych wymagających natychmiastowej interwencji. Bardzo rzadko obserwuje się skurcz krtani lub oskrzeli, co może skutkować dusznością i świszczącym oddechem, szczególnie u pacjentów z astmą oskrzelową. Rzadko zgłaszane są objawy pieczenia i suchości jamy ustnej, a niedoczulica jamy ustnej występuje z nieokreśloną częstością. Niezbyt często pojawiają się odczyny fototoksyczne, manifestujące się zaczerwienieniem i świądem skóry po ekspozycji na światło UV, natomiast bardzo rzadko obserwuje się obrzęk naczynioruchowy, który może zagrażać życiu w przypadku zajęcia dróg oddechowych.
aspartam, astma oskrzelowa, benzydaminy chlorowodorek, izomalt, niedoczulica jamy ustnej, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obturacja dróg oddechowych, odczyn fototoksyczny, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz krtani, suchość jamy ustnej, układ odpornościowy, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia skórne, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lorazepam TZF 4 mg/ml
Lorazepam TZF dostępny jest w formie roztworu do wstrzykiwań o stężeniach 2 mg/ml i 4 mg/ml. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do masy ciała, wskazań klinicznych oraz stanu pacjenta. W premedykacji zaleca się podanie dożylne 0,044 mg/kg mc. na 15-20 minut przed zabiegiem lub domięśniowe 0,05 mg/kg mc. co najmniej 2 godziny przed operacją. W ostrych stanach lękowych dawka początkowa wynosi 0,05 mg/kg mc. (preferowana droga dożylna), z możliwością powtórzenia po 2 godzinach. W leczeniu stanu padaczkowego u dorosłych dawka początkowa to 4 mg podawane powoli dożylnie (2 mg/min), z możliwością powtórzenia po 10-15 minutach, natomiast u dzieci od 1 miesiąca życia 0,1 mg/kg mc. (max. 4 mg), maksymalnie dwukrotnie. U pacjentów geriatrycznych i osłabionych dawkę początkową należy zmniejszyć o około 50% i dostosować indywidualnie. W przypadku zaburzeń czynności nerek lub wątroby zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki ze względu na ryzyko przedłużonego działania leku.
infuzja, lek hamujący ośrodkowy układ nerwowy, lek przeciwpadaczkowy, lek znieczulający, lek zwiotczający mięśnie, napad padaczkowy, niepamięć wsteczna, objawy odstawienne, ostry stan lękowy, pobudzenie psychoruchowe, premedykacja, siarczan atropiny, skopolamina, stan padaczkowy, uzależnienie fizyczne i psychiczne, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dotętnicze, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia układu oddechowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Midazolam Hameln 5 mg/ml
Przedawkowanie midazolamu (dostępnego w stężeniach 1 mg/ml, 2 mg/ml oraz 5 mg/ml) prowadzi do depresji ośrodkowego układu nerwowego i układu oddechowego, z objawami od senności, ataksji, dyzartrii i oczopląsu, aż po ciężkie stany takie jak arefleksja, bezdech, niedociśnienie tętnicze oraz śpiączka polekowa trwająca zwykle kilka godzin. Szczególnie narażone są osoby z chorobami układu oddechowego oraz pacjenci przyjmujący inne depresanty OUN, zwłaszcza alkohol, opioidy i inne benzodiazepiny, ze względu na synergistyczne działanie nasilające depresję oddechową i ryzyko powikłań zagrażających życiu. Należy pamiętać o ryzyku nawrotu objawów po ustąpieniu działania flumazenilu, zwłaszcza u osób starszych.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, arefleksja, ataksja, benzodiazepina, bezdech, depresja krążeniowo-oddechowa, depresja oddechowa, depresja OUN, drożność dróg oddechowych, dyzartria, flumazenil, midazolam, monitorowanie parametrów życiowych, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, oczopląs, okres półtrwania, ośrodek oddechowy, płukanie żołądka, senność, śpiączka, śpiączka polekowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywny, zaburzenia układu oddechowego, zatrucie mieszane - Leksykon leków
Działania niepożądane – Septogard 1,5 mg/ml
Septogard to roztwór do płukania jamy ustnej zawierający benzydaminę chlorowodorek w stężeniu 1,5 mg/ml, co odpowiada 22,5 mg substancji czynnej w dawce 15 ml. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są drętwienie (hipoestezja) i uczucie pieczenia błony śluzowej jamy ustnej, występujące niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się poważne reakcje, takie jak skurcz krtani i oskrzeli, manifestujące się trudnościami w oddychaniu, świszczącym oddechem oraz uczuciem ściskania w klatce piersiowej, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Ponadto, bardzo rzadko obserwuje się reakcje skórne (świąd, pokrzywka, nadwrażliwość na światło, wysypka) oraz reakcje alergiczne na metylu parahydroksybenzoesan (E218), które mogą ujawnić się nawet kilka dni po zastosowaniu leku.
benzydaminy chlorowodorek, ból jamy ustnej, hipoestezja, hipoestezja jamy ustnej, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na światło, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pieczenie jamy ustnej, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, reakcja typu późnego, roztwór do płukania jamy ustnej, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, świąd, tkanka podskórna, układ immunologiczny, układ oddechowy, układ żołądkowo-jelitowy, wysypka, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Liść Brzozy –
Produkt leczniczy zawierający liść brzozy (Betula pendula Roth i/lub Betula pubescens Ehrh., folium) może wywoływać działania niepożądane obejmujące układ pokarmowy, skórę oraz układ oddechowy. Do najczęściej zgłaszanych objawów należą nudności, wymioty oraz biegunka, a także świąd, wysypka, pokrzywka oraz nieżyt alergiczny nosa. Częstość występowania tych działań nie została precyzyjnie określona (częstość nieznana). Objawy ze strony przewodu pokarmowego mogą prowadzić do zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, natomiast reakcje skórne mogą wskazywać na reakcje alergiczne, które w rzadkich przypadkach mogą poprzedzać cięższe nadwrażliwości. Nieżyt alergiczny nosa może być wstępem do poważniejszych reakcji ze strony układu oddechowego.
Betula pendula, Betula pubescens, biegunka, dyskomfort w nadbrzuszu, MedDRA, nieżyt alergiczny nosa, nudności, odruch wymiotny, odwodnienie, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądka i jelit - Leksykon leków
Przeciwwskazania – OxyNorm 10 mg/ml
OxyNorm (oksykodonu chlorowodorek) w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml (co odpowiada 9 mg oksykodonu na ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na oksykodon lub substancje pomocnicze, w tym sód (0,121 mmol sodu/ml, czyli 2,78 mg sodu/ml). Preparat dostępny jest w ampułkach 1 ml (10 mg substancji czynnej) oraz 2 ml (20 mg substancji czynnej). Kluczowe jest uwzględnienie przeciwwskazań klinicznych, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami układu oddechowego, takimi jak ciężka POChP, cor pulmonale, ciężka astma oskrzelowa oraz ciężka depresja oddechowa z niedotlenieniem i/lub hiperkapnią, ze względu na ryzyko nasilenia depresji oddechowej i pogorszenia funkcji układu krążenia i oddechowego.
astma oskrzelowa, cor pulmonale, depresja oddechowa, hiperkapnia, koncentrat do sporządzania roztworu, nadciśnienie płucne, nadwrażliwość na oksykodon, niedotlenienie, niedrożność porażenna jelit, niewydolność oddechowa, oksykodon, oksykodonu chlorowodorek, OxyNorm, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, roztwór do wstrzykiwań, serce płucne, skurcz oskrzeli, substancja czynna, zaburzenia układu oddechowego, zahamowanie perystaltyki, zatrzymanie perystaltyki jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Prolastin 1000 mg
Prolastin, będący inhibitorem alfa-1-proteinazy pozyskiwanym z ludzkiego osocza (1000 mg w fiolce), może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które należy uwzględnić podczas terapii. Do najczęstszych należą reakcje związane z podawaniem białek, takie jak gorączka, objawy grypopodobne, duszność, pokrzywka i nudności. Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje immunologiczne, w tym pokrzywkę, duszność oraz rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu wstrząsy anafilaktyczne. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000) oraz bardzo rzadko (< 1/10 000). Wśród rzadkich i bardzo rzadkich działań wymienia się m.in. tachykardię, niedociśnienie i nadciśnienie tętnicze, zawroty głowy, wysypkę, bóle stawowe i pleców oraz objawy grypopodobne.
ból pleców, ból stawowy, ból w klatce piersiowej, charakterystyka produktu leczniczego, czynnik zakaźny, dieta z kontrolowaną zawartością sodu, duszność, inhibitor alfa-1 proteinazy, konwencja MedDRA, ludzkie osocze, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, nudności, objawy grypopodobne, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja immunologiczna, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia skóry, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądka, zawroty głowy