kwas pirydoksynowy
Kwas pirydoksynowy (kwas 4-pirydoksowy, 4-PA) to główny metabolit witaminy B6 (pirydoksyny), który powstaje w wyniku oksydacji pirydoksalu przez enzymy oksydazy aldehydowej. Jest to biologicznie nieaktywna forma witaminy B6, wydalana z organizmu głównie przez nerki.
W diagnostyce klinicznej pomiar stężenia kwasu pirydoksynowego w moczu służy jako wskaźnik statusu witaminy B6 w organizmie. Podwyższone stężenia kwasu pirydoksynowego mogą świadczyć o nadmiernej podaży witaminy B6, podczas gdy obniżone wartości mogą wskazywać na jej niedobór, który może prowadzić do anemii, zaburzeń neurologicznych czy dermatologicznych.
Kwas pirydoksynowy jest również istotnym markerem w monitorowaniu leczenia niektórych wrodzonych zaburzeń metabolicznych, takich jak homocystynuria czy acyduria ksanturenowa, gdzie suplementacja witaminy B6 stanowi element terapii. W badaniach naukowych służy jako substancja referencyjna przy ocenie metabolizmu witaminy B6.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Preparat Magnefar B6 Forte zawiera 100 mg jonów magnezu w formie cytrynianu magnezu oraz 10,10 mg pirydoksyny chlorowodorku. Magnez jest wchłaniany głównie w górnym odcinku przewodu pokarmowego (około 33% dawki), z biodostępnością zależną od dawki i stężenia w organizmie, osiągając maksymalne stężenie w surowicy po 2-5 godzinach. W osoczu magnez występuje w trzech frakcjach: 30% związane z białkami, 60% w formie zjonizowanej biologicznie aktywnej oraz 10% w kompleksach z anionami. Transport do komórek odbywa się m.in. przez kanał TRPM7. Magnez jest magazynowany głównie w kościach (50-60%) oraz mięśniach i innych tkankach. Wydalanie magnezu odbywa się przez nerki (ok. 100 mg/dobę), kał i pot (4-45 mg/l), a jego homeostaza jest regulowana przez filtrację kłębuszkową i wchłanianie zwrotne w cewkach nerkowych. Pirydoksyna (witamina B6) jest dobrze wchłaniana i metabolizowana do aktywnych form magazynowanych w wątrobie, przenika przez łożysko i jest obecna w mleku matki.
absorpcja jonów magnezu, antybiotyki aminoglikozydowe, biegunka, biodostępność magnezu, cewki nerkowe, cukrzyca, diureza osmotyczna, filtracja kłębuszkowa, fosforan pirydoksalu, fosforan pirydoksaminy, hipomagnezemia, homeostaza magnezu, inhibitory kalcyneuryny, inhibitory kinazy tyrozynowej, inhibitory pompy protonowej, kwas pirydoksynowy, kwasica metaboliczna, leki moczopędne, leki przeczyszczające, migrena, narządy wewnętrzne, pętla Henlego, pirydoksyna, pochodne platyny, przewód pokarmowy, wydalanie magnezu, zaburzenia rytmu serca, zakrzepica żylna, zasadowica metaboliczna -
Leksykon leków
Neurobion Advance zawiera tiaminę (B1, 100 mg), pirydoksynę (B6, 50 mg) oraz cyjanokobalaminę (B12, 1 mg), które podawane łącznie nie wpływają negatywnie na farmakokinetykę poszczególnych witamin. Tiamina jest wchłaniana w proksymalnym jelicie cienkim poprzez aktywny transport (do 2 µmol) i bierną dyfuzję (powyżej 2 µmol), następnie fosforylowana w wątrobie do aktywnych form TPP i TTP. Jej biologiczny okres półtrwania wynosi 9,5-18,5 dni, a eliminacja odbywa się głównie z moczem. Pirydoksyna jest szybko wchłaniana w górnym odcinku przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenia po 3,5-4 godzinach, i metabolizowana do fosforanu pirydoksalu z okresem półtrwania 15-25 dni. Wydalana jest głównie jako kwas 4-pirydoksynowy z moczem. Witamina B12 absorbowana jest w jelicie krętym aktywnie z udziałem czynnika wewnętrznego (maksymalnie 1,5-2 µg) oraz biernie na całej długości jelita cienkiego (1-2% absorpcji), magazynowana głównie w wątrobie (ok. 1,5 mg) z biologicznym okresem półtrwania około roku, a eliminowana głównie do żółci z udziałem krążenia wątrobowo-jelitowego.
cyjanokobalamina, czynnik wewnętrzny, dyfuzja bierna, endocytoza receptorowa, fosfataza alkaliczna, fosforan pirydoksalu, fosforylacja tiaminy, jelito kręte, kinaza tiaminowa, komórki okładzinowe, krążenie wątrobowo-jelitowe, krążenie wrotne, kwas pirydoksynowy, obrot metaboliczny, okres półtrwania biologiczny, okres półtrwania eliminacji, pirofosforan tiaminy, pirydoksyna, resekcja żołądka, tiamina, transport aktywny, trifosforan tiaminy, właściwości farmakokinetyczne
