zwężenie drogi odpływu komory lewej
Zwężenie drogi odpływu lewej komory (LVOTO – Left Ventricular Outflow Tract Obstruction) to istotne zaburzenie hemodynamiczne polegające na utrudnieniu wypływu krwi z lewej komory serca do aorty. Stan ten może występować jako wada wrodzona lub nabyta i charakteryzuje się gradientem ciśnień między lewą komorą a aortą wstępującą.
Etiologia LVOTO jest zróżnicowana i obejmuje kardiomiopatię przerostową (HOCM), stenozę zastawki aortalnej, podzastawkowe zwężenie aorty (błoniaste lub mięśniowe), nadzastawkowe zwężenie aorty oraz zespół hipoplazji lewego serca. W przypadku kardiomiopatii przerostowej zwężenie często ma charakter dynamiczny i może nasilać się podczas wysiłku fizycznego.
Objawy kliniczne zależą od stopnia zwężenia i mogą obejmować duszność wysiłkową, ból w klatce piersiowej, omdlenia, zawroty głowy oraz nagłe zgony sercowe. W badaniu przedmiotowym charakterystyczny jest szmer skurczowy, najgłośniejszy w drugim prawym międzyżebrzu, niekiedy promieniujący do tętnic szyjnych.
Diagnostyka obejmuje echokardiografię (podstawowe badanie obrazowe), elektrokardiografię, rezonans magnetyczny serca oraz cewnikowanie serca. Pomiar gradientu ciśnień w drodze odpływu lewej komory jest kluczowy dla oceny nasilenia zwężenia i kwalifikacji do leczenia inwazyjnego.
Leczenie zależy od etiologii i stopnia nasilenia zwężenia. Obejmuje ono farmakoterapię (beta-blokery, blokery kanału wapniowego), zabiegi przezskórne (walwuloplastyka balonowa, przezcewnikowa implantacja zastawki aortalnej – TAVI), ablację alkoholową przegrody międzykomorowej w HOCM oraz leczenie operacyjne (wymiana zastawki aortalnej, miektomia przegrody międzykomorowej, plastyka drogi odpływu).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Digoxin WZF 0,25 mg/ml
Digoksyna w postaci roztworu do wstrzykiwań (Digoxin WZF 0,25 mg/ml) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na digoksynę, inne glikozydy nasercowe lub substancje pomocnicze, takie jak etanol 96% (101,25 mg/ml), glikol propylenowy (414,8 mg/ml) oraz sód (0,58 mg/ml). Lek nie powinien być stosowany w zaburzeniach przewodzenia, takich jak okresowo występujący całkowity blok serca oraz blok przedsionkowo-komorowy II stopnia, zwłaszcza przy historii napadów Stokesa-Adamsa, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń rytmu i całkowitego bloku AV. Digoksyna jest również przeciwwskazana w arytmiach wywołanych zatruciem glikozydami, częstoskurczu komorowym oraz migotaniu komór, gdzie może pogłębiać toksyczność i arytmie komorowe.
blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, choroba wątroby, częstoskurcz komorowy, digoksyna, dodatkowa droga przewodzenia, działanie proarytmiczne, glikozyd nasercowy, kardiomiopatia przerostowa, migotanie komór, migotanie przedsionków, nadkomorowe zaburzenia rytmu serca, nadwrażliwość, napad Stokesa-Adamsa, niemiarowość, niewydolność serca, padaczka, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zatrucie glikozydami nasercowymi, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, zwężenie drogi odpływu komory lewej - Leksykon substancji czynnych
Digoksyna – Przeciwwskazania stosowania
Digoksyna, jako glikozyd nasercowy o wąskim indeksie terapeutycznym, posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania, które lekarz musi uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Należą do nich nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki preparatu (np. laktoza jednowodna w Digoxin Teva: 52,30 mg w tabletce 100 µg, 65,25 mg w tabletce 250 µg; etanol 96% 202,5 mg, glikol propylenowy 829,6 mg i sód 1,16 mg w ampułce Digoxin WZF). Przeciwwskazania obejmują zaburzenia rytmu i przewodzenia serca, takie jak arytmia spowodowana zatruciem glikozydami, częstoskurcz komorowy, migotanie komór, blok AV II i III stopnia, zespół chorej zatoki oraz zespół Wolffa-Parkinsona-White’a i inne niemiarowości z dodatkową drogą przewodzenia. Szczególnie niebezpieczne jest stosowanie digoksyny u pacjentów z kardiomiopatią przerostową, zwłaszcza z idiopatycznym przerostowym zwężeniem podzastawkowym aorty, ze względu na ryzyko nasilenia zwężenia drogi odpływu lewej komory.
arytmia, blok przedsionkowo-komorowy, całkowity blok serca, częstoskurcz komorowy, dodatkowa droga przewodzenia, działanie inotropowe dodatnie, działanie niepożądane, działanie proarytmogenne, glikozyd nasercowy, hiperkalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, indeks terapeutyczny digoksyny, kardiomiopatia przerostowa, migotanie komór, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na substancję czynną, napad Stokesa-Adamsa, niemiarowość nadkomorowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, okres refrakcji, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego, zespół chorej zatoki, zespół przedwczesnego pobudzenia komór, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, zwężenie drogi odpływu komory lewej, zwężenie podzastawkowe aorty