autopsja molekularna
Autopsja molekularna to zaawansowana technika pośmiertnego badania, która łączy klasyczną sekcję zwłok z analizą molekularną materiału biologicznego. W przeciwieństwie do konwencjonalnej autopsji, skupia się na identyfikacji zmian biochemicznych, genetycznych i molekularnych w tkankach zmarłego.
Metoda ta wykorzystuje techniki biologii molekularnej, takie jak sekwencjonowanie DNA, PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy), analiza ekspresji genów oraz badania proteomiczne do wykrywania patogenów, mutacji genetycznych czy biomarkerów chorób. Jest szczególnie wartościowa w przypadkach, gdy tradycyjna autopsja nie pozwala na ustalenie przyczyny zgonu.
Autopsja molekularna znajduje zastosowanie w diagnostyce nagłych zgonów o niewyjaśnionej etiologii, chorób zakaźnych, chorób genetycznych, a także w medycynie sądowej. Pozwala na identyfikację czynników patogennych, które mogły przyczynić się do zgonu, nawet jeśli makroskopowe zmiany w tkankach nie są widoczne. Metoda ta ma również znaczenie w epidemiologii i zdrowiu publicznym, umożliwiając lepsze zrozumienie mechanizmów chorób oraz opracowanie skuteczniejszych strategii profilaktycznych i terapeutycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Nagły zatrzymanie krążenia – Diagnostyka i diagnoza
Nagłe zatrzymanie krążenia (NZK) to stan nagłej utraty funkcji serca, wymagający natychmiastowej interwencji, w tym resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO) i defibrylacji. Diagnostyka w warunkach przedszpitalnych opiera się na ocenie klinicznej: nagła utrata przytomności, brak tętna i oddechu. Po powrocie spontanicznego krążenia (ROSC) konieczne jest wykonanie badań laboratoryjnych (m.in. troponina, kinaza kreatynowa, elektrolity, gazometria, BNP), EKG (w tym SAECG), echokardiografii (frakcja wyrzutowa <40% zwiększa ryzyko NZK), koronarografii, rezonansu magnetycznego serca oraz monitorowania rytmu (Holter, rejestratory pętlowe). Diagnostyka uwzględnia identyfikację rytmu serca (migotanie komór, częstoskurcz komorowy bez tętna, PEA, asystolia) oraz potencjalnie odwracalnych przyczyn (4H i 4T: hipoksja, hipowolemia, zaburzenia elektrolitowe, hipotermia, tamponada, odma prężna, toksyny, tromboza). Ultrasonografia przyłóżkowa (POCUS) wspomaga ocenę kurczliwości serca i przyczyn NZK podczas resuscytacji.
aktywność elektryczna bez tętna, arytmogenna kardiomiopatia prawej komory, asystolia, automatyczny defibrylator zewnętrzny, autopsja molekularna, badanie elektrofizjologiczne, częstoskurcz komorowy bez tętna, diagnostyka genetyczna, echokardiografia, elektrokardiogram, enzym sercowy, frakcja wyrzutowa, gazometria krwi tętniczej, hipowolemia, hormony tarczycy, kanałopatia, kardiomiopatia, kardiomiopatia przerostowa, kardiowerter-defibrylator, kinaza kreatynowa, koronarografia, migotanie komór, mioglobina, nagłe zatrzymanie krążenia, odma prężna, peptyd natriuretyczny typu B, próba wysiłkowa, przepływ krwi do mózgu, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, rezonans magnetyczny serca, scyntygrafia, tamponada serca, troponina, ultrasonografia przyłóżkowa, wszczepialny rejestrator pętlowy, zaawansowane zabiegi resuscytacyjne, zaburzenie elektrolitowe, zapalenie mięśnia sercowego, zatorowość płucna, zespół Brugada, zespół długiego QT