Navirel
Navirel to nazwa handlowa winorelbiny, cytostatycznego leku przeciwnowotworowego należącego do grupy alkaloidów barwinka (winkaalkaloidy). Jest to półsyntetyczna pochodna winblastyny, stosowana w terapii onkologicznej przede wszystkim w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca oraz raka piersi.
Mechanizm działania Navirelu polega na wiązaniu się z białkiem tubuliny, co prowadzi do zahamowania polimeryzacji mikrotubul, zatrzymania procesu mitozy i indukcji apoptozy komórek nowotworowych. Lek ten wykazuje aktywność w fazie G2-M cyklu komórkowego, działając preferencyjnie na komórki szybko dzielące się.
Navirel może być podawany dożylnie lub doustnie, przy czym forma doustna stanowi istotne udogodnienie dla pacjentów, umożliwiając leczenie ambulatoryjne. Najczęstsze działania niepożądane obejmują mielosupresję (neutropenię, leukopenię), neuropatię obwodową, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz reakcje w miejscu podania przy formie dożylnej.
W praktyce klinicznej Navirel stosowany jest zarówno w monoterapii, jak i schematach wielolekowych, wykazując synergistyczne działanie z innymi cytostatykami, takimi jak pochodne platyny czy gemcytabina. Wykorzystywany jest w leczeniu pierwszej i drugiej linii zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuca oraz w terapii zaawansowanego raka piersi po niepowodzeniu wcześniejszego leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Navirel 10 mg/ml
Navirel, zawierający winorelbinę w stężeniu 10 mg/ml, jest podawany w standardowej dawce 25-30 mg/m² powierzchni ciała raz w tygodniu, z maksymalną tolerowaną dawką na jedno podanie wynoszącą 35,4 mg/m² oraz maksymalną dawką całkowitą 60 mg. Lek dostępny jest w fiolkach 1 ml (10 mg) i 5 ml (50 mg) i wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od protokołu leczenia i czynników klinicznych pacjenta, zwłaszcza w terapii skojarzonej z innymi cytostatykami.